‫هیناکو،
‫من
‫می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫الان که اینجوری شده،
‫واقعاً حرفی برای گفتن مونده؟
‫آره.
‫اونقدر زیاد که ‫به موقع به کلاس نمی‌رسیم.
‫حتماً این فرم رو به والدینتون نشون بدید.
‫اگر سوالی دارید، می‌تونید ‫به دفتر دبیران مراجعه کنید.
‫متوجه شدید؟
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫مترجم: SorenA
!این هیولا میخواد منو بخوره
‫قسمت 12: فرزند دلبند
‫راستش رو بخوای...
‫فکر می‌کردم حتی اگه کل ‫عمرت رو هم زندگی می‌کردی...
‫هیچ وقت لازم نبود یادت بیاد.
‫چی...
‫حالت خوبه؟
‫تو روحی؟ ماهی‌ای؟ ‫تاحالا هیچ چیز شبیه تو ندیدم...
‫ماهی کوچولو... حرف زدی!
‫ماهی کوچولو، تو درست مثل دریا زیبایی!
‫پس اصلاً ازت نمی‌ترسم!
‫اون چی بود؟
‫دعای واقعی من.
‫آرزوی واقعی من.
‫و خودِ واقعی تو.
‫خودِ واقعی... من؟
‫به خاطر من زنده بمون.
‫حالا فراموش کن... هیناکوی من.
‫تا این ملاقات بین ما
‫هیچ‌وقت سایه‌ای ‫روی زندگی درخشانت نندازه...
‫همه‌چیز رو فراموش کن... و زندگی کن.
‫بابت دروغی که بهت گفتم، معذرت می‌خوام.
‫اون روز...
‫وقتی دوباره دیدمت...
‫خیلی با اون آدمی که ‫می‌شناختم فرق داشتی.
‫تو می‌خواستی بمیری.
‫نمی‌تونستم بذارم این اتفاق بیفته ‫تا وقتی که دلیلش رو بفهمم.
‫نمی‌خواستم کاری کنم که منم یادت بیاد.
‫پس... با نشون دادن فرصتی که ‫به نظر می‌رسید خواسته جدید قلبت باشه...
‫سعی کردم تو رو اینجا نگه دارم.
‫من اومدم اینجا که تو رو بخورم.
‫هیناکو.
‫لطفاً نمیر.
‫مثل همون موقع باش...
‫و بهم لبخند بزن.
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم. دیگه امکان نداره.
‫همه‌چیز خراب شد.
‫غیرممکن نیست.
‫خودخواه نباش.
‫این رو به من تحمیل نکن.
‫من به تو نیاز دارم.
‫برام مهم نیست.
‫من به خاطر چیز خاصی ‫نجاتت ندادم.
‫فقط اتفاقی پیدات کردم—
‫خب، ایرادش چیه؟
‫فقط... دیگه راحتم بذار!
‫درباره اینکه می‌خوای منو بخوری، بهم دروغ گفتی.
‫اجازه هم نمی‌دی یوکای‌های دیگه منو بخورن...
‫اون کسی که بودم... ‫اون کسی که اولین بار دیدی...
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونم اون آدم باشم!
‫اون کسی که اون موقع بودم...
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونم مثل اون لبخند بزنم.
‫چند بار...
‫چند بار باید بگم تا متوجه بشی؟
‫فقط یه چیزه که می‌خوام.
‫«نمیر.»
‫دارم بهت می‌گم که زنده بمونی.
‫نه.
‫نمی‌خوام.
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم. دیگه نمی‌تونم.
‫این اسمش حرف زدنه؟
‫نمی‌تونم.
‫واقعاً نمی‌تونم.
‫اون دختر کوچولو دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گرده؟
‫ممکنه هیناکو واقعاً تو اون تصادف ‫مرده باشه،
‫و کسی که روبروی منه، ‫فقط یه پوسته خالی باشه؟
‫هرچی که می‌گم، به هیناکو نمی‌رسه.
‫هیناکو آرزوی منو نمی‌فهمه. ‫هیچ‌وقت بهش عمل نمی‌کنه.
‫من نباید...
‫ هیچ‌وقت بهت اعتماد می‌کردم، شیوری‌سان.
‫که اینطور.
‫پس بیا این قول رو، ‫این بار حسابی تمدید کنیم.
‫قولی که... وقتی دوباره ‫بتونی اونجوری لبخند بزنی...
‫وقتی دوباره واقعاً خوشحال باشی...
‫اون موقع است که تو رو می‌خورم.
‫اون قول؟
‫یه قول الان چه فایده‌ای داره؟
‫من تمام این مدت بهت اعتماد داشتم.
‫حتی آرزوهای خانواده‌ام که فکر می‌کردم ‫تمام این مدت بهشون عمل می‌کردم...
‫واقعاً وجود نداشتن.
‫پس... الان قول دادن...
‫هیچ معنی‌ای نداره!
‫معنی داره.
‫شب جشنواره، بهم گفتی...
‫یه چیزی می‌خواستی ‫که هیچ انسانی نتونه کنترلش کنه،
‫یه چیزی مثل همون دریایی ‫که خانواده‌ات رو بلعید
‫تا زندگیت رو بگیره، ‫همون‌طور که نفس می‌کشی.
‫خانواده‌ات به خاطر اینکه خودشون می‌خواستن مردن؟
‫معلومه که نخواستن!
‫بله، مطمئنم که نخواستن.
‫اونا در اوج خوشبختی بودن
‫وقتی که زندگی‌شون بر خلاف میلشون ازشون گرفته شد.
‫تو هم مگه همین رو نمی‌خواستی؟
‫چرا الان داری اون قول رو می‌دی؟
‫خب، خودت که می‌دونی!
‫غم‌انگیز...
‫اگه این کارو نکنم، به نظر میاد هر لحظه ممکنه بمیری!
‫این یه قول تو خالی نیست.
‫این یه پیمان رسمی بین یه یوکای و یه انسانه.
‫نمی‌تونم باورت کنم.
‫داری واقعاً کارم رو سخت می‌کنی، می‌دونی.
‫تو به خاطر خون خودم که توی بدنت هست... ‫از قبل برام منزجر کننده شدی.
‫من یه بار قبلاً رهات کردم...
‫و حالا...
‫دارم می‌گم که واقعاً می‌خورمت.
‫راستش، دیگه نمی‌دونم باید چیکار کنم!
‫تو واقعاً افتضاحی!
‫اینو که من باید بگم.
‫تو هیچ‌وقت به حرف هیچ‌کس گوش نمی‌دی!
‫اینو هم من باید بگم.
‫این نتیجه تمام تلاش‌های من برای گفت‌وگو بود.
‫پس سعی کن حرف‌های اون رو بفهمی!
‫نباید هیچ‌وقت به حرف اون یوکای اهلی گوش می‌دادم.
‫واقعاً...
‫یه روزی منو می‌خوری؟
‫آره.
‫چون نمی‌تونم تحمل کنم که ‫خودت رو بکشی...
‫یا اینکه زندگیت رو به موجود دیگه‌ای بدی.
‫شیوری‌سا—
‫معلومه، این قول داره منو می‌کشه!
‫آه، چقدر ازش متنفرم!
‫داره تو رو می‌کشه، نه؟
‫اون واقعاً پوسته خالی نیست.
‫حالا دیگه نمی‌تونم بذارم بمیره.
‫یعنی...
‫تو از ناامیدی‌ات عبور می‌کنی و امید رو پیدا می‌کنی.
‫در عوض، من باید امیدی رو که پرورش دادم از بین ببرم و به ناامیدی رو بیارم.
‫به نظرم مشخصه کی داره اینجا معامله بهتری می‌کنه، نه؟
‫هر چی می‌گی همیشه خیلی خودخواهانه است.
‫خب، من که هیولا هستم.
‫مجبور کردن یکی مثل من به ‫یه سازش به این بزرگی...
‫تو واقعاً انسان تأثیرگذاری هستی، می‌دونی.
‫قبول کردم.
‫حالا حتی سالم‌تر هم می‌شی.
‫حتی اگه دعایی رو که اون روز کردم، ‫کنار بذارم...
‫حتی اگه یه روزی، ‫روده‌هات رو بیرون بکشم...
‫حتی اگه این قول فقط برای این باشه که ‫برامون وقت بخریم...
‫با این حال، یه بار دیگه... فقط یه بار دیگه...
‫واقعاً مزه بدی میدی.
‫چی...
‫اینجا چه خبره؟
‫هیناکو، مدرسه نیومدی.
‫نگران شدم و سعی کردم باهات تماس بگیرم... ‫شروع کردم بهت پیام دادن...
‫امروز میام
‫(خوانده شد) منتظرم می‌مونم ‫ دیر کردی؟ ‫خوبی؟ ‫ الووو؟ اتفاقی افتاده؟ ‫ هیناکو؟
‫ولی اصلاً جواب ندادی!
‫دل درد گرفتم! زودتر از کلاس زدم بیرون!
‫واقعاً برو بیمارستان!
‫حالا که با عجله اومدم، ‫می‌بینم ماهی‌دختر توی خونه‌ات با توئه!
‫خب، همین‌جوری وای‌نستا. ‫بشین و به ما ملحق شو!
‫آروم باش
‫اینجا خونه خودت نیست که!
‫غر...
‫میکو چان.
‫بشین. برات چای درست می‌کنم.
‫دیدی؟ هیناکو هم همینو گفت.
‫هیناکو! کمکت می‌کنم!
‫تنها...
‫اوه؟
‫معلومه که گریه کرده.
‫حمام کرده.
‫از همیشه هم کم‌حرف‌تره.
‫واقعاً چه اتفاقی افتاده؟
‫چای سبز می‌خوری یا سیاه؟
‫سیاه، لطفاً!
‫باشه.
‫خیلی ممنون!
‫آه، خوبه. یکم مونده—
‫می‌شه بی‌خیال بحث چای بشیم؟!
‫هیناکو. تو و اون با هم حرف زدید، درسته؟
‫مطمئن نیستم بشه گفت که... حرف زدیم.
‫متأسفم. منم نمی‌دونم ‫چطور توضیحش بدم...
‫هیناکو. اون بریدگی روی لبته؟
‫لبت خشک شده؟
‫یه برق لب باز نشده توی کیفم دارم.
‫می‌خوای امتحانش کنی؟
‫باید مرطوب نگهش داریم
‫نه، ممنون. خشک نشده.
‫شیوری‌سان گازم گرفت، همین.
‫مـ... میکو چان؟
‫اِم... ببخشید. می‌شه دوباره بگی؟
‫قولمون رو دوباره بستیم.
‫یه لحظه صبر کن. یه قول...
‫شیوری‌سان گفت...
‫این بار، واقعاً منو می‌خوره.
‫هیناکو—
‫هیناکو.
‫فکر کنم با چای، شیرینی هم بخوام.
‫من الان می‌دوم می‌رم می‌خرم!
‫من می‌رم سوپرمارکت!
‫بیرون خیلی گرمه. مطمئنی؟
‫نه بابا قویم!!
‫مشکل نداره
‫ولی ماهی‌دختر رو با خودم می‌برم ‫تا کمکم کنه بارها رو بیاره.
‫آها، باشه.
‫تو فقط چای رو حاضر کن، باشه؟
‫عه؟
‫فکر کردم خودت می‌خواستی چای درست کنی.
‫بیا بریم بیرون.
‫حرف‌های زیادی با هم داریم.
‫بله.
‫ببین... واقعاً دوباره ‫اون قول رو به هیناکو دادی؟
‫ظاهراً همین‌طوره.
‫وقتی بهت گفتم با هیناکو صحبت کنی، ‫منظورم این کارها نبود.
‫احتمالاً نه.
‫پس چرا—
‫دیگه چه کاری باید انجام می‌دادم؟
‫من می‌خوام اون دختر رو تو این دنیا نگه دارم
‫تا هر روزی که بتونم کنارم داشته باشمش.
‫و برای همین قول دادی که ‫این دفعه واقعاً می‌خوریش؟
‫این دیگه خیلی بی‌معنیه.
‫اگه راه حل بهتری به ذهنت می‌رسه، ‫خوشحال می‌شم بشنوم.
‫البته، زمان خوردنش رو که ‫خودت تعیین می‌کنی، نه؟
‫البته که همین‌طوره.
‫آه...
‫اون که به اندازه کافی افتضاحه، ‫ولی هیناکو هم حالش خیلی خرابه.
‫قبول کردن یه قول این‌جوری...
‫وای
‫گاز گرفتن لبش چه توجیهی داره؟!
‫عه، مشکل اینجاست؟
‫تعجب می‌کنی؟
‫اون فقط یه شیطنت کوچیک بود.
‫بعد از تمام کارهایی که با من کرد— ‫اینکه حاضر نبود حرفم رو بشنوه،
‫و اون همه تقاضا—
‫حق ندارم ‫یه کم تلافی کنم؟
‫حرفی ندارم
‫آه، ولی دزدیدن یه بوسه ‫از یه دختر جوون مثل اون...
‫فکر کنم شاید بهش آسیب زدم.
‫اونی که داره آسیب می‌بینه، خودتی.
‫چه حرف جالبی می‌زنی.
‫من که شوخی نمی‌کنم.
‫اما...
‫چون این درد، چیزیه که اون به من بخشیده...
‫باید خوب ازش نگهداری کنم.
‫حتی اگه این قول فقط برای این باشه که ‫برامون وقت بخریم...
‫با این حال، یه بار دیگه... فقط یه بار دیگه...
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫قسمت ۱۳ ‫گرما در کف دریا
‫«گرما در کف دریا.»