‫تو از اون پری دریایی خون گرفتی، مگه نه؟
‫آخه یه یوکای که خونش رو با یه انسان قاطی کرده باشه...
‫...اون انسان براش اونقدر حال‌بهم‌زن می‌شه که دیگه نمی‌تونه بخورتش.
‫شیوری سان...
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫مترجم: SorenA
!این هیولا میخواد منو بخوره
‫قسمت 9: دعایی حک شده
‫بخوریم!
‫یه غذای دبش گیرم اومده،
‫با هیناکو دوتایی تنها شدیم،
‫اون دختر ماهیه هم که بالاخره یه بار سرش به کار خودشه...
‫وای که چقدر خوشحالم!
‫محشره!!!
‫من یه چیز فوق خوشمزه گرفتم!
‫هی، هی! هیناکو، اینم مال تو!
‫یعنی مطمئنم که عاشق این ترکیب می‌شی!
‫ساندویچ میوه‌ای جدید نانوایی محبوبم
‫هیناکو؟
‫ببخشید. تو فکر بودم—
‫خوشمزه‌س، نه؟
‫آره.
‫واقعاً خوشمزه‌س.
‫ببین، هیناکو.
‫می‌خوام بدونی که من هواتو دارم.
‫اگه تو اردوی تمرینی بین تو و اون دختر ماهیه چیزی شده...
‫اگه بهم بگی خیلی خوشحال می‌شم.
‫میکو چان...
‫البته فقط اگه خودت راحتی.
‫ببین، میکو چان...
‫اون شب... راستش من...
‫چی؟!
‫خون اون با خون تو قاطی شده؟
‫آره.
‫فکر نمی‌کنی اون یوکای، آیامه، داشته سرکارت می‌ذاشته؟
‫متاسفم.
‫فکر نکنم داشت دروغ می‌گفت.
‫آره، نمی‌دونم با این کار چی بهش می‌رسید.
‫ولی اگه اونقدر خوب قاطی شده که ماها بوش رو حس نمی‌کنیم،
‫حتماً خونش رو خیلی وقت پیش بهت داده.
‫تو قبلاً دیده بودیش؟
‫نه.
‫ولی...
‫حس می‌کنم قیافهٔ اصلیش رو قبلاً یه جایی دیدم.
‫شاید با میمون مومیایی‌شده اشتباه گرفتی؟
‫آخه دوتاشون هم خیلی چندشن!
‫بعید می‌دونم.
‫پری دریایی‌های ژاپنی قیافه‌های ترسناکی دارن.
‫اگه واقعاً دیده بودیش، بعید بود یادت بره.
‫آره... احتمالاً حق با توئه.
‫ولی چه آیامه دروغ گفته باشه، چه اون دختر ماهیه داره چیزی رو مخفی می‌کنه...
‫فقط با بو نمی‌شه مطمئن شد.
‫پس...
‫می‌خوای... مزه‌ش کنی؟
‫زخمم تقریباً خوب شده، ولی...
‫آآآآآآآآآآآ
‫اصلاً این حرفو نزن! حتی به شوخی هم نگو!
‫آخه اینجوری شوخی شوخی جدی می‌شه!
‫بـ... ببخشید، میکو چان.
‫اینقدر معذرت‌خواهی نکن، فقط دستتو بکش!
‫اِهِم
‫به هر حال، فکر کنم سریع‌ترین راه رو بلدم.
‫بشین
‫فاصله‌گذاری اجتماعی
‫خب از خود اون دختر ماهیه بپرسیم، نه؟
‫فکر کنم باید همین کارو بکنم...
‫ولی شیوری سان تازگیا ازم دوری می‌کنه.
‫هی، این که مشکلی نیست!
‫خودم با کتک از زیر زبونش می‌کشم بیرون!
‫امیدوارم کار به اونجاها نکشه...
‫آره!!
‫حله پس! بعد مدرسه می‌ریم سراغ شکار دختر ماهیه!
‫آره!
‫ها؟ میکو؟
‫امروز نوبت نظافت توئه، مگه نه؟
‫آره، قول داده بودم...
‫آره درسته.
‫شکار دختر ماهیه رو بندازیم فردا، چطوره؟
‫نگران نباش، میکو چان.
‫خودم دنبالش می‌گردم.
‫فکر کنم اگه درست باهاش حرف بزنم، بهم راستشو می‌گه.
‫هیناکو...
‫خب، فعلاً.
‫نگران نباش!
‫به محض اینکه نظافتم تموم شه، خودمو بهت می‌رسونم!
‫باشه.
‫هیناکو، می‌دونی...
‫تو دیگه زیادی بهش اعتماد داری.
‫شیوری سان، اینجایی؟
‫لو رفتم؟
‫نه، اصلاً.
‫ولی...
‫همیشه همین دور و بر من بودی، مگه نه؟
‫تا ازم در برابر یوکای‌هایی که می‌خوان منو بخورن محافظت کنی.
‫ببین، شیوری سان...
‫ما قبلاً همدیگه رو دیدیم؟
‫آره، البته که دیدیم.
‫تو مدرسه، تو خونه‌ت...
‫اتفاقاً همین الانم داریم همو می‌بینیم!
‫خب، پس بذار یه سوال دیگه بپرسم.
‫شنیدم که خون تو با خون من قاطی شده.
‫راسته؟
‫حرفای چرت و پرت یه یوکایی که بهت حمله کرده رو باور می‌کنی؟
‫یعنی... راست نیست؟
‫همه‌ش به این فکر می‌کردم که قیافهٔ اصلیت رو قبلاً یه جایی دیدم.
‫برای همین وقتی آیامه سان اینو گفت، حس کردم حرفش جور درمیاد.
‫خواهش می‌کنم... بهم بگو.
‫تو خونت رو به من دادی؟
‫شیوری سان!
‫به نظرت خوشمزه‌م؟
‫آیامه سان گفت وقتی خونت رو به یه انسان می‌دی،
‫اونا اونقدر حال‌بهم‌زن می‌شن که دیگه خوردنی نیستن.
‫شیوری سان... تو...
‫تو واقعاً می‌خوای منو بخوری؟
‫اگه همه‌ش راست بود...
‫اگه هر چی اون یوکای گفت راست بود...
‫منو پس می‌زدی؟
‫ازم فرار می‌کردی؟
‫بی‌خیال همه چی می‌شدی و خودکشی می‌کردی؟
‫نمی‌دونم چی باید جواب بدم.
‫راسته.
‫راسته که می‌خواستم بخورمت.
‫و... حق با اون یوکای هم بود.
‫من خیلی وقت پیش خونم رو بهت دادم.
‫با اینکه این همه بهت فکر می‌کردم... با اینکه چقدر دلم می‌خواست بخورمت...
‫همین الان که اینجا نشستیم، بوی خونت به نظرم...
‫...به طرز باورنکردنی‌ای حال‌بهم‌زنه.
‫ببخشید.
‫نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫مطمئنم یادت رفته.
‫ده سال پیش بود
‫که من و تو برای اولین بار همو دیدیم.
‫ده سال پیش؟
‫آره درسته. تو خاطراتم هست.
‫ساحلی که شیوری سان رو دیدم.
‫نکنه که...
‫توی اون سفر بوده؟
‫آره.
‫چرا بهم دادیش؟
‫یه لطف کوچیک بهت بدهکار بودم.
‫می‌خواستم به نوبهٔ خودم جبرانش کنم...
‫شاید کارم یه کم زیاده‌روی بود.
‫ولی اون روز، وقتی خیلی کوچیک بودی،
‫من خونم رو بهت دادم.
‫خون پری دریایی در مقایسه با گوشتمون، یه جور برکت کوچیکه.
‫یه مقدار مقاومت در برابر مریضی می‌ده و یوکای‌ها رو دور می‌کنه.
‫قرار بود فقط یه جور طلسم محافظ باشه، همین.
‫ولی طولی نکشید که اون اتفاق افتاد...
‫اینکه تو و خانواده‌ت دچار اون تصادف شدین.
‫خون من، که باید سال‌ها طول می‌کشید تا به آرومی جذب بدنت بشه،
‫حتماً به خاطر تصادف یک‌جا جذب بدنت شده.
‫اون وقت، توی همون روز، خون من...
‫بدنت رو تغییر داد.
‫خون پری دریایی بدنم رو تغییر داده؟
‫من شیوری سان رو تو اون سفر به ساحل دیدم؟
‫نه... قضیه از این حرفا بزرگ‌تره.
‫دلیل اینکه من تنها کسی بودم که از اون تصادف زنده موند...
‫رک بگم...
‫انتظار نداشتم خونم بعد از اون جراحت جدی، بدنت رو تغییر بده.
‫ولی...
‫یه دعایی هم بود...
‫وقتی خونم رو بهت دادم، یه دعا هم باهاش همراه کردم...
‫«بذار این دختر سالم بمونه و هیچوقت درخشش‌اش رو از دست نده.»
‫هر اتفاقی که افتاد...
‫«هیناکو، تو باید زنده بمونی.»
‫هیناکو، تو باید...
‫تو باید...
‫زنده بمونی...
‫صبر کن... یعنی...
‫اون صدایی که اون موقع شنیدم...
‫صدایی که فکر می‌کردم مال خانواده‌مه...
‫چیزی که فکر می‌کردم آخرین خواستهٔ خانواده‌مه،
‫و تمام این مدت ازم محافظت می‌کرد...
‫هیچ‌کدومش واقعی نبود؟
‫و اون قولت که می‌خواستی منو بخوری...
‫متاسفانه ما یوکای‌ها خودخواه و دروغگو هستیم.
‫متاسفانه مجبورم به خاطر خودم زنده نگهت دارم.
‫تو گفتی... که خوشمزه‌م...
‫یه زمانی واقعاً فکر می‌کردم خیلی خوشمزه‌ای.
‫تا وقتی که خونم رو بهت دادم...
‫نمی‌تونم... نفس بکشم.
‫اقیانوس من... اقیانوسی که قرار بود منو به آغوش خودش بکشه...
‫کاملاً خشک شده.
‫اگه الان قصد خودکشی داری،
‫باید ازت بخوام که دست برداری.
‫ترجیح می‌دم مجبور نشم دست و پاتو از جا بکنم
‫و برای محافظت ازت، زندانیت کنم.
‫واقعاً، چه حیف که اون یوکای همه چیز رو خراب کرد.
‫درست وقتی که بالاخره داشتی یکم شبیه آدما می‌شدی—
‫می‌دونی، من...
‫من بهت اعتماد کرده بودم.
‫تو یه هیولایی.
‫هیناکو، اینجایی!
‫دختر ماهیه رو گیر آوردی؟
‫هیناکو؟
‫باهاش چیکار کردی؟
‫تا کله‌تو با دندون نکندم حرف بزن!
‫وقتی اوضاع باب میلت نیست خفه خون می‌گیری، ها؟
‫حیف وقت.
‫میکو، فردا وقتت آزاده؟
‫بریم سر قرار.
‫ها؟
‫آخه من چرا با تو اومدم قرار باغ وحش؟!
‫عجب. فکر کردی این یک قراره؟
‫چه روباه کوچولوی از خود راضی‌ای هستی.
‫آخه خودت گفتی قراره!
‫واقعاً که، اصلاً نمی‌فهممش.
‫غر غر غر
‫دلم می‌خواست با هیناکو میومدم اینجا!
‫ولی الان همهٔ پیام‌هامو سین می‌کنه و جواب نمی‌ده!
‫جداً، چه بلایی سرش آوردی؟
‫ اون فَکِت رو حسابی روغن کاری کردی مگه نه؟
‫تو عوضی...
‫شاید واقعاً بکشمش
‫خب، شروع می‌کنیم!
‫وقت نمایش غذا دادن به پنگوئن‌هاست!
‫شاید برای هیناکو یه ویدیو بفرستم!
‫میکو.
‫وقتی به اون نگاه می‌کنی به چی فکر می‌کنی؟
‫منظورت... پنگوئن‌هاست؟
‫به نظرم بامزه‌ن. چطور؟
‫می‌گی بامزه؟
‫آره. مشکلی داری؟
‫نه، قطعاً نه.
‫و گمان می‌کنم این منظرهٔ کلی هم برات دلرباست، اینطور نیست؟
‫می‌شه بری سر اصل مطلب؟
‫واقعاً بهت حسودیم می‌شه.
‫گوشت.
‫هر چی که الان جلوی منه...
‫آدما... حیوونا... همه‌شون...
‫از نظر من، همه‌شون فقط گوشتن.
‫صدای موج‌ها. آبی عمیق دریا.
‫روزهای توخالی، پر شده از بوی نامرئی
‫یک تابستان بی‌پایان...
‫درد می‌کشیدم. می‌خواستم غرق بشم.
‫ولی نمی‌خواستم نور خورشید درخشان بالای سرم رو خاموش کنم.
‫نمی‌خواستم به صدای کسایی که قبل از من رفته بودن خیانت کنم.
‫با وجود درد... نمی‌تونستم غرق بشم.
‫ولی بعد تو...
‫فقط تو...
‫گفتی که می‌ذاری بمیرم.
‫گفتی که نجاتم می‌دی.
‫بهت اعتماد کرده بودم.
‫منو کشوندی اینجا که این چرت و پرتا رو تحویلم بدی؟
‫فکر کردم روشنگر باشه.
‫اگه من و تو تصمیم بگیریم،
‫می‌تونیم تو کمتر از سه روز کل موجودات زندهٔ این باغ وحش رو بخوریم.
‫آه
‫آره، عمراً.
‫جداً؟ حواست به هیکلت هست؟
‫قبل از اینکه کار به اونجا بکشه، تو رو نصف می‌کنم.
‫و اگه بگم به آدمای منطقهٔ تحت حفاظتت کاری ندارم چی؟
‫حتی اگه هیچ ربطی هم بهم نداشته باشن،
‫نمی‌تونم بذارم اون بیرون هر غلطی دلت می‌خواد بکنی.
‫تو واقعاً شبیه اونا شدی.
‫شبیه اونا؟
‫حسودیم می‌شه.
‫روابطت با آدما.
‫ارتباطاتت با این دنیا.
‫همه‌ش...
‫برام خیلی بی‌معنیه.
‫حرفای تو خیلی بی‌معنی‌تره.
‫می‌دونم!
‫مگه نه؟؟؟
‫هر کاری می‌کنی رو اعصابمه!
‫ببین.
‫اینطور نیست که من از اول طرف آدما بوده باشم.
‫منم اولش برخلاف میلم مجبور به این کار شدم.
‫ولی با این حال...
‫من...
‫تونستم یه ارتباطی برقرار کنم.
‫به نظر میاد خیلی خوش شانس میایی!!
‫اگه بخوای همه‌ش رو بندازی گردن شانس، به هیچ‌جا نمی‌رسی.
‫این خیلی بی‌رحمانه‌ست.
‫تازه، اگه اینقدر دلت می‌خواد با آدما ارتباط برقرار کنی،
‫چرا مثل من باهاشون زندگی نمی‌کنی؟
‫هرچند فکر نکنم از پسش بربیای.
‫آره... راستش، نتونستم.
‫خیلی وقت پیش، برای یه مدت کوتاه،
‫من با آدما زندگی کردم.
‫تو... با آدما زندگی کردی؟
‫آره.
‫شکم‌های سفید ماهی‌هایی رو یادمه که مگس‌ها دورشون جمع شده بودن.
‫روستایی در گرگ و میش، غرق در بوی پوسیدگی.
‫و کسی که هیچوقت اشتها رو تحریک نمی‌کرد...
‫یکی خیلی شبیه به حالای اون...
‫کسی که از زندگی دست کشیده بود،
‫با بوی نهنگ در حال فاسد شدن دور و برش.
‫یه بچهٔ واقعاً بی‌اشتهاکننده.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫قسمت ۱۰ ‫نجوایی همراه با دعا
‫نجوایی همراه با دعا.