« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
(قهرمانان محله)
‫وزیر دفاع ملی: کیم سوک جون
‫فرماندهی عملیات سایبری: ‫سرتیپ کیم دو هیونگ، واحد 900
‫فرمانده گروه پشتیبانی: ‫سرهنگ جانگ جون هی
‫اگه یه ترکیب اصلاح شده از C-4 باشه...
‫مدیر برنامه تدارکات دفاعی: کانگ جونگ گی
‫پس قطعا همون بمبیه که ‫اون موقع یواشکی بردیمش
‫می‌دونم، الان دارم نگاش می‌کنم!
‫چرا چیزای واضح رو میگی؟
‫دارم ازت می‌پرسم این بمب مال خودمونه؟
‫دارم می‌پرسم اون بیرون چیکار می‌کنه!
‫موجودی انبار رو چک کردی؟
‫آره، و این بمب دیگه ‫تو ارتش استفاده نمی‌شه
‫آخرین دفعه‌ای که ازشون استفاده شد، ‫به عنوان تجهیزات ماموریتی طبقه‌بندی شدن
‫دقیقا. همه‌شون رو صادر کردیم به خارج
‫پس چطوری یه بمب صادراتی ‫دور زد و برگشت کره؟
‫شاید یه مشکلی ‫تو تحویل پیش اومده
‫اونا پولش رو درست و حسابی دادن
‫این یعنی قطعا جنس به دستشون رسیده
‫نکنه...
‫یه حرکت تروریستی باشه؟
‫اگه این‌طور بود،
‫تروریست‌ها جلو می‌اومدن ‫و یه چیزی می‌خواستن!
‫و اصلا چرا یه سازمان تروریستی ‫باید کیونگ‌سان رو هدف قرار بده؟
‫اینجا که سول نیست!
‫چقدر کله‌خری تو
‫گوش کنبن
‫هرچی که هست،
‫کاری کنبن اونایی که ‫تو محل بودن، خفه شن
‫حسابی حواستون بهشون باشه
‫اگه گندش دربیاد، ‫کار همه‌مون تمومه. فهمیدین؟
‫-بله قربان. ‫-به همه اونایی که مرخصی‌ان بگو برگردن
‫بله قربان
‫فرماندهی عملیات سایبری، گروه پشتیبانی،
‫و مدیر برنامه تدارکات دفاعی؟
‫اینا با هم چیکار می‌کردن؟
‫رفیقِ رفیقِ صمیمی من، رفیق صمیمی منه
‫داری قضیه رو پیچیده می‌کنی ‫نیروهای عملیات ویژه جی‌دی‌دی، چوی کانگ
‫اینا منو می‌شناسن؟
‫اصلا همچین واحدی وجود داره؟
‫تو واقعا از واحد جی‌دی‌دی هستی؟
‫من تا حالا اسم ‫نیروهای عملیات ویژه جی‌دی‌دی رو نشنیدم
‫-آژیر سگ ژاپنی رو می‌دونی؟ خب... ‫-صبر کن
‫-اینو ببین ‫-چیو؟
‫اینو ببین
‫یه روز جدید داره...
‫میاد؟
‫یه روز جدید داره میاد
‫خاموش شد
‫چه خبره؟ چی شد؟
‫کلا خاموش شد
‫چرا؟ تو خرابش کردی؟
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫"یه روز جدید داره میاد"؟
‫این یعنی چی؟
‫از کجا بدونم؟ ‫من فقط دارم چیزی که رو صفحه است رو می‌خونم
‫منم بلدم بخونم، می‌دونی؟
‫چیزی که می‌خوام بپرسم اینه که...
‫آقای چوی، اول لباس‌هات رو عوض کن
‫ممنون
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫مطمئنی زیر لباست ‫جایی بدجور آسیب ندیده؟
‫من خوبم
‫بهت گفتم دنبالم نیا
‫آخه، ما هم باید ببینیم ‫چه اتفاقی افتاده دیگه...
‫چیه؟
‫اون یارو قطعا مرده
‫چه سریع همه‌جا رو تمیز کردن
‫اینا با خودشون گروه پاک‌سازی دارن؟
‫اینجا چه خبره؟ من که کسی رو نمی‌بینم
‫مطمئنی اینجا با کسی درگیر شدی؟
‫مطمئنی اونجا ‫فلفل قرمز و کچاپ نریخته؟
‫خب، یه امتحانی بکن
‫فکر کردی انقدر بیکارم؟
‫یا خدا!
‫-چی؟ ‫-چی؟
‫خیلی تمیزه
‫من تا حالا این توالت‌ها رو اینقدر تمیز ندیده بودم!
‫عجب!
‫راست میگی
‫لعنتی
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫چطوری دوربین‌های راهرو و خروجی رو چک کنیم؟
‫دفتر مدیریت
‫عجیبه. حافظه‌ش پر شده؟ ‫چرا فقط همینجا چیزی ضبط نشده؟
‫انگار یکی دستکاریش کرده
‫باید از شر همه‌ش خلاص شده باشن
‫به این سرعت؟
‫می‌خوای بگی هم دستشویی رو تمیز کردن، ‫هم دوربین‌ها رو درست کردن؟
‫اینا حرفه‌ای‌ان
‫انگار یه تیم پاکسازی هم دارن
‫تیم پاکسازی؟ ‫که بعد از کثافت‌کاری‌ها تمیز کنه؟
‫همون اول باید وقتی اسم جاسوس‌های کره‌شمالی رو آورد، ‫می‌رفتم
‫بیا اول به پلیس گزارش بدیم
‫چی بهشون بگیم؟
‫که تو سر راه دستشویی رفتن، ‫یه نفرو لت و پار کردی؟
‫باید یه مدرکی بذاریم که بعدا ‫تقصیر رو نندازن گردن ما
‫چه فکر خوبی
‫هی، با افسر پارک تماس بگیر
‫نه، به پلیس 110 زنگ بزن
‫یه گزارش غیررسمی به یه افسر فایده نداره
‫باشه، ولی چی بگیم؟
‫که رفتی دستشویی و یه نفرو کتک زدی؟
‫هی. دیگه اسم دستشویی رو نیار
‫اگه بپرسن چرا رفته دستشویی چی؟
‫بیشتر درباره‌ی واحد جی‌دی‌دی بگو ‫واقعیه؟
‫-واقعا همچین واحدی تو کره هست؟ ‫-دقیقا
‫بدون شرح
‫اوه، نمی‌تونی بگی؟
‫پس یعنی واقعیه
‫جی‌دی‌دی؟ مخفف "سگ ژاپنی"ـه؟
‫بدون شرح
‫شنیدم فقط تو ماموریت‌های جنگی ‫خیلی خطرناک اعزام میشین
‫حتی بقیه واحدهای نظامی هم ازش خبر ندارن
‫و به وزارت دفاع ملی هم تعلق نداره
‫اینا همش درسته؟
‫عجب چیزیه
‫اینا رو از کجا شنیدی؟
‫کی اینقدر راحت درباره‌ی رازهای مملکت حرف می‌زنه؟
‫بدون شرح، باشه؟ دیگه ازم نپرس
‫چشم قربان
‫باشه، هرچی
‫درسته. می‌خوای با اون چیکار کنی؟
‫-چه نقشه‌ای داری؟ ‫-اوه، اینو؟
‫فکر کردم به پلیس تحویلش بدم، ‫ولی دیگه دیر شده
‫می‌تونیم بدیم به اونا، ‫ولی بذار اول فایل‌هاشو چک کنیم
‫و لطفا یه کپی از فیلم تصادف ‫سر چهارراه رو هم برام بگیر
‫چه فکر خوبی. می‌تونی این کارو کنی، درسته؟
‫از یه کنترل از راه دور استفاده کردن ‫که تنظیمات کارخونه رو برگردونن
‫ولی سعیمو می‌کنم ‫امروز وسایلشو ردیف می‌کنم
‫باشه، پس شب بخیر
‫باشه
‫-شب بخیر آقای چوی! ‫-شب بخیر
‫عجب... یارو واقعا از جی‌دی‌دیـه
‫حالا همه چی منطقیه، ‫با اون اسلحه و اینا
‫پس اون جِیسون بورن کره‌ست ‫عالیه
‫خیلی ترسناک‌تر از چیزیه که فکرشو می‌کردیم
‫ببین چطوری همون اول شناختنش
‫چوی کانگ، ببین چه بلایی سرمون آوردی
‫-بیونگ نام ‫-بله؟
‫بهتر نیست که اون طرف ما باشه؟
‫اینجا چه خبره؟ بازی فوتباله؟ چه طرفی؟
‫ولی اون که دیگه قطعا طرف اونا نیست، درسته؟
‫معلومه که نه! ‫دیگه اینقدر الکی شک نکن!
‫هی، تو که همیشه سر کامپیوتری، ‫هک می‌کنی و اینا،
‫ولی یکم پیش خیلی بی‌خاصیت بودی
‫از تو بیشتر از اینم انتظار نداشتم
‫یهو شروع کردن از راه دور کنترلش کردن،
‫تازه من تا حالا این مدل لپ‌تاپ رو ندیده بودم!
‫-آره جون خودت ‫-من فقط گیج شده بودم، باشه؟
‫آره، تو فقط گیج شده بودی
‫-هی ‫-چیه؟
‫بررسی‌ش می‌کنم، ولی تو می‌تونی برش داری
‫نمی‌تونم بچه‌های باشگاه‌مو به خطر بندازم
‫بچه‌ها رو نمی‌تونی به خطر بندازی، ‫ولی من چی؟ مشکلی نداره؟
‫بده ببینم
‫-و بیونگ نام ‫-باز چیه؟
‫از این به بعد آقای چوی رو ‫به مغازه ابزار فروشی دعوت کن
‫ناموسا، جرئتت کو؟
‫جدی میگم
‫باشه. برو دیگه
‫منم همین طرفا میرم
‫آها، راست میگی. بیا
‫هنرهای رزمی ویژه
‫عزیزم، اونجا چیکار می‌کنی؟
‫فقط می‌خواستم برم دستشویی
‫خیلی طول کشید
‫آره، یه دور ‫تو محله زدم
‫برو بخواب
‫باشگاه "یونگمو"؟
‫لباسا رو برعکس ننداز تو لباسشویی
‫باشه، برو بگیر بخواب
‫تو خارجی هستی؟
‫مواظب باش!
‫کی تو رو فرستاده اینجا؟ بگو
‫"یه روز جدید در راهه"؟
‫فروشگاه ماموسو
‫مین سو، تمومش کن
‫من تنها کسی‌ام که ‫تو دوستام نداره
‫خیلی خوب درس می‌خونم ‫فقط اینو برام بخر، لطفا؟
‫مامان، خواهش می‌کنم
‫بیدار شو
‫کدوم دانش‌آموز راهنمایی ‫کتونی 500 هزار وونی می‌پوشه؟
‫نمی‌بینی مامان و بابات ‫دارن اینجا جون می‌کنن؟
‫اینو بگیر
‫-ولی مامان ‫-ای بابا
‫لازم نیست انقدر بلند صدام کنی
‫کل شهر می‌دونن من مامانتم دیگه
‫واقعا برام نمی‌خریشون؟
‫نه، می‌تونی پولشو جمع کنی ‫و یه جفت برای خودت بخری
‫-خیلی بدی ‫-هرچی
‫نکنه منو به فرزندی قبول کردین؟
‫فکر می‌کنی بچه‌خوندگی آسونه؟ ‫اونم پول می‌خواد، می‌فهمی؟
‫خدا مرگم بده
‫-سلام ‫-سلام میونگ او
‫مین سو چشه؟
‫این گاز بوتانا چیه؟
‫آها، اینا
شنیدی اون گاز بوتانی که ‫تو دستگاه خودپرداز منفجر شد رو؟
‫-دارن همه‌شو جمع می‌کنن ‫-آهان
‫اولین روز کاریت ‫داره نزدیک میشه، درسته؟
‫آره
‫مامانت از خوشحالی داره بال در میاره ‫که تو الان تو یه شرکت بزرگ کار می‌کنی
‫می‌گفت می‌خواد یه مهمونی ‫برای انجمن زنان بگیره
‫ای بابا مامان
‫چرا که نه؟
‫اگه مین سو دانشگاه هانکوک قبول می‌شد ‫و یه کار خوب مثل تو پیدا می‌کرد،
‫یه مهمونی برای کل شهر می‌گرفتم ‫با یه خوک کامل و یه گاو
‫انگار تو خیابونا دارم ‫بال در میارم از خوشحالی
‫ولی اینو ببین
‫فقط پرسید نکنه منو به فرزندی قبول کردین ‫فقط چون نخواستم براش کتونی بخرم
‫مین سو باهوشه
‫جونگ هوان می‌گفت خیلی زود یاد می‌گیره ‫و مهارت درک بالایی داره
‫اون هیچوقت دروغ نمیگه
‫-واقعا؟ ‫-البته
‫به هر حال، ممنون که یه معلم خصوصی ‫به این خوبی بهم معرفی کردی
‫خواهش می‌کنم
‫-دیگه برم ‫-باشه
‫-روز خوبی داشته باشی ‫-تو هم همینطور
‫معلومه که
‫محاله خنگ باشه ‫وقتی به من رفته
‫از چیزی که فکر می‌کردم بهتره
‫زود اصول اولیه رو یاد می‌گیری
‫چرا تو مدرسه درستو نخوندی ‫وقتی انقدر باهوشی؟
‫دارم ازت تعریف می‌کنم. چرا قیافتو اینجوری کردی؟
‫سالیوان موفقیتشو ‫مدیون پدر و مادرشه
‫پدر و مادر واقعیش ولش کردن،
‫ولی پدر و مادرخوندش ‫همه‌چی بهش دادن
‫می‌گفت به لطف اینکه به فرزندی قبول شده، ‫یه شانس دوباره تو زندگی بهش داده شده،
‫که آخرش باعث موفقیتش شد
‫خودت پول جمع کردی ‫ماشین بخری؟
‫نه، مامان بابام کمکم کردن
‫مامانم میخواد پول جمع کنم ‫کتونی بخرم
‫راستی،
‫دوست دختر داری؟
‫نه
‫واسه همینه این روزا ‫درس خوندن بزرگترین علاقمه
‫نمیدونم چرا با این مغز باهوشم ‫بیشتر تلاش نکردم
‫برم سوال بعدی؟
‫آره، بیا خودکار
‫عزیزم؟
‫لباس عوض کردی؟
‫حالا کجا داری میری؟
‫رئیس انجمن جوونا ‫میخواد منو ببینه
‫الان برمی‌گردم
‫کدوم رئیس انجمن جوونا؟
‫همون صاحب ابزارفروشیه
‫ولی خیلی پیره که بخواد جوون باشه
‫صاحب بقالی هم که رئیس ‫انجمن زنانه،
‫صاحب خشکشویی هم رئیس ‫انجمن محله‌ست
‫چه محله‌ی با سازمانی، نه؟
‫به هر حال، فعلاً
‫هوا خطرناکه، ‫با دویون تو خونه بمون، باشه؟
‫چی خطرناکه؟
‫ریزگردها
‫آلودگی هوا امروز خیلی بالاست
‫جون آدمو میگیره
‫فعلاً
‫پس چرا داری میری بیرون؟
‫چرا؟
‫بیا
‫اگه این یه اقدام تروریستیه، ‫باید سم بهتری انتخاب میکردی
‫من خیلی مقاومم ‫هر سمی روم اثر نمیکنه
‫تو جی‌دی‌دی آموزش ‫ترور هم میدن؟
‫اینجور آموزشی نداریم بابا
‫تو خودت گفتی ‫که بدنت مقاومه
‫میخواستم باهات مهربون باشم
‫یهو چرا مهربون شدی؟ ‫معلومه که شک میکنم
‫همه‌ی باباهای کره‌ای مقاومن
‫از بس چیزایی که بچه‌هاشون ‫میریزن رو زمین رو میخورن
‫هرچی
‫من تو واحد اچ‌آی‌دی خدمت کردم
‫تا اینکه مجبور شدم ‫منتقل شم به گردان تعمیرات
‫باشه، هرچی
‫فقط یه سوال ازت بپرسم
‫آقای ابزارفروش، چند سالته؟
‫من؟
‫من سال 77 دانشجو شدم
‫چی؟ منم. سال گوسفند؟
‫امکان نداره!
‫فکر نمیکردم تو محله‌مون ‫یکی همسن خودمو ببینم
‫هی، رفیق. از دیدنت خوشحالم
‫داری بحثو عوض میکنی ‫تو از من جوون‌تری، نه؟
‫کی بحثو عوض کرد؟ تو، نه من
‫هرچی
‫بیشتر از واحد جی‌دی‌دی بگو
‫میدونی چه اسیدی رو ارتش نمیتونه تحمل کنه؟
‫اسیدی که ارتش نتونه تحمل کنه؟
‫نیتریک اسید؟ نه
‫نه، سولفوریک اسید
‫آمینو اسید!
آرمی‌نو اسید! فهمیدی؟
‫نمیشه کل شخصیتت رو بذاری ‫رو خدمت و اینو ندونی
‫مطمئنی تو واحد اچ‌آی‌دی بودی؟
‫تفنگ کو؟ باید بهت شلیک کنم
‫داری شوخی میکنی؟
‫عزیزم؟
‫بابایی کجایی؟
‫جون دلم؟
‫یه کم رفتم بیرون. الان برمی‌گردم
‫باشه
‫امشب بعد شام بیا ‫پاتوق سر خیابون
‫دارم با بچه‌ها میرم یه چیزی بزنیم
‫باید با همسایه‌هات آشنا شی
‫نه که چی؟ درسته رفیق؟
‫یه خواهشی ازت دارم
‫بیا دیگه پیش بقیه ‫درباره‌ی اون قضیه‌ی بی‌خبری حرف نزنیم، باشه؟
‫باشه، رفیق
‫-به سلامتی! ‫-به سلامتی!
‫از حالا دیگه اونم از خودمونه، اوکیه؟
‫-آره ‫-بله، از آشناییتون خوشبختم
‫منم همینطور
‫انگار از قبل هم یکی از خودمون بودی
‫الان خیلی بیشتر از وقتی که ‫تو بیمارستان ادا در می‌آوردی ازت خوشم میاد
‫-اسمت چیه؟ چوی...؟ ‫-چوی کانگ
‫خیلی مهربون به نظر میای، ‫ولی اسمت یعنی "قوی‌ترین"
‫چه پسر قوی‌ای
‫هیچی دیگه رو نمی‌دونم، ‫ولی اسمم هیچوقت نمی‌بازه
‫منم یه اسمی دارم که زنا خیلی دوست دارن
‫الماس کیم سو ایل رو می‌شناسی دیگه، درسته؟
‫قبلاً با وعده‌ی یه الماس ‫به اندازه‌ی مشت، مخ زنا رو می‌زدم
‫کی دیگه الان ‫مرجع "الماس کیم سو ایل" رو می‌فهمه؟
‫اصلاً می‌دونی الماس چقدر قیمتشه؟
‫می‌دونی یه مشتش چقدر میشه؟
‫اصلاً خبر نداری، نه؟
‫-چطوره همین مشتو... ‫-یا خدا
‫همه دندوناتو باهاش خورد کنم؟
‫ببخشید که از وقتی اومدی اینجا، ‫اوضاع خیلی بهم ریخته بوده
‫ما به ندرت همچین اتفاقایی برامون میفته
‫وقتی قیمت خونه‌ها بعد از اعلام ‫منطقه‌ی ویژه خیلی گرون شد، اوضاع اینجا عالی بود
‫بعد از اعلام منطقه‌ی ویژه
‫کانگ، چند سالته؟ ‫همسن بیونگ نامی؟
‫آره، ما تو یه سال ‫وارد دانشگاه شدیم
‫هم‌سنیم
‫پس متولد سال میمونی؟
‫پس تو هم 12 سال از من کوچیک‌تری
‫من سال گوسفند به دنیا اومدم
‫این بیونگ نام کوچولو ممکنه خشن به نظر بیاد، ‫ولی می‌تونه خیلی هم کیوت باشه
‫بسه دیگه. همه‌ی دوستام ‫سال گوسفند به دنیا اومدن
‫اگه تو یه سال وارد دانشگاه شدیم، پس دوستیم
‫باشه بابا. بیخیال
‫بخور داداش کوچیکه
‫اون سال میمون به دنیا اومده
‫-هرچی ‫-بفرمایید
‫هی، از اون شب دیگه دور هم جمع نشدیم
‫-درسته ‫-جی هون
‫تو هم شب حادثه اینجا بودی
‫آره، مجبور شدم تا طلوع آفتاب ‫اینجا بمونم تا بار رو تمیز کنم
‫-تو هم حتماً ترسیده بودی ‫-خیلی زهره ترک شدم
‫-نوش جان ‫-باشه
‫خدا رو شکر
‫پس بیونگ نام زود به دنیا اومده؟
‫یه لحظه صبر کن
‫ببخشید
‫اتفاقی راننده‌ی اون یکی ماشینو ندیدید،
‫نه کامیونو؟
‫من از راننده‌ی اون یکی ماشین خبر ندارم
‫ولی وقتی آتشنشانا آتیشو خاموش کردن، ‫یه جرثقیل اومد
‫و اون جرثقیل فقط ماشینو برد
‫رنگ جرثقیل یا اسم شرکتش یادتونه؟
‫نه، یادم نیست
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫شما که کل شب اینجا بودید، ‫حتماً یه چیزی دیدید
‫آها، درسته
‫یه کامیون 2.5 تنی هم اومد ‫و اونجا رو تمیز کرد
‫با توجه به کوله‌های سبکشون، به نظر می‌رسید تیم آماده‌باش باشن
‫کامیون 2.5 تنی؟ منظورت کامیون نظامیه؟
‫آره، چون خودم به عنوان ‫راننده‌ی نظامی یکیشو می‌روندم می‌دونم
‫به نظر می‌رسید ‫از گروه پشتیبانی باشن
‫اون قدیما، اونا متخصص ‫جبران خسارت سیل و آتیش‌سوزی جنگل بودن،
‫واسه همین تعجب کردم که دیدم ‫اون شب داشتن بعد از یه تصادف تمیزکاری می‌کردن
‫ممنون
‫خیلی خب، پس
‫پس پای ارتش ‫تو هر دوتا پرونده وسطه؟
‫چرا اون یکی ماشینو بردن؟
‫چی؟
‫-لعنتی ‫-وسایلتونو بردارید!
‫زود باش! برو!
‫وقتی آتشنشانا آتیشو خاموش کردن، یه جرثقیل اومد
‫و اون جرثقیل فقط ماشینو برد
‫ظاهراً، اون ماشین داغونو برده ‫و به سمت کوه هانبال رانندگی کرده
‫هیچ اطلاعاتی از ‫اون یکی ماشین یا راننده‌ش نیست
‫معلوم نیست زنده‌ان یا مرده
‫ولی ماشینِ اون‌یکی مقصرتره
‫چی؟ چرا این بازه؟
‫چی؟
‫اون قورباغه‌ست؟
‫هی، جمعش کن
‫لعنتی!
‫تا وقتی روشن نشه ‫که نمی‌تونم کاری کنم
‫چیکار کنی؟
‫هی، الان بهترین موقع‌ست ‫واسه نودل فوری
‫نودل فوری فکر خوبیه
‫آره، بیا یکم بخوریم بعد ادامه بدیم
‫-هنوز روشن نمیشه؟ ‫-نه
‫لعنت بهش
‫-چند تا؟ ‫-سه تا بسته؟
‫سه تا؟ فقط واسه تو؟
‫بیمه ویوتیگو
‫بله
‫هنوز تحقیقاتمون تموم نشده
‫چرا هنوز دارید تحقیق می‌کنید؟کالبدشکافی و مراسم خاکسپاری که چند روز پیش تموم شد!
‫داریم بهترین تلاشمون رو می‌کنیم
‫لعنتی، خیلی رو اعصابه
‫فرم تعیین ذینفع ‫خواهرم هنوز باید زندگی کنه
‫حتی اگه شوهرش مرده باشه!
‫اون خانومی که با بچه همین الان رفت
‫شوهرش تو تصادف سرِ چهارراه مُرد
‫اون همیشه فقط چیزایی که تخفیف خوردن رو می‌خره
‫بچه‌ش واسه کار کردن خیلی کوچیکه
‫البته، درک می‌کنم
‫ذینفع‌های تایید شده ‫همسرش، لی سوهی، و دو تا بچه‌هاش هستن
‫بله قربان
‫کانگ، گزارشت رو تموم کردی؟
‫سربازا اون شب دیر اومدن ‫که بعد از تصادف تمیزکاری کنن
‫گارسون پاتوق خیابونی ‫اون‌ور خیابون اینو دید
‫سربازا؟ عجب!
‫با وجود سربازا تو معادله، ‫قضیه پیچیده میشه
‫بیا پرونده رو همینجا ببندیم
‫من یه درخواست فوری ‫واسه پرداخت بیمه عمر ثبت می‌کنم
‫وقتی تایید بشه، پول بهشون میرسه
‫نه، یه سری آدمای عوضی هستن ‫که چشمشون دنبال اون پوله
‫پس هنوز نه. یکم دیگه صبر کن. ‫فقط یکم دیگه
‫تو که اون روز التماس می‌کردی ‫که کارا رو سریع‌تر انجام بدم
‫الو؟
‫-کسی خونه نیست؟ ‫-ما سخت کار می‌کنیم
‫پس چرا نمی‌تونید بدهی‌تونو پس بدید؟
‫اگه پول قرض کردید، ‫باید پسش بدید
‫ها؟ مگه نه؟
‫هی، یه نگاه بنداز ببین ‫پولی چیزی داره یا نه
‫-چشم قربان ‫-برو
‫-همینجا بمون ‫-پول کجاست؟
‫هی، چیزی رو نشکنید ‫فقط با دقت بگردید، باشه؟
‫آره، با دقت
‫بیا
‫نمی‌خوایم کل شهر بفهمن ‫که اون نمی‌تونه بدهیش رو پس بده
‫از مداد شمعی زرد استفاده کن. ‫اون یه آفتاب‌گردونه، مرد
‫با یه سیاهی وسطش
‫-کور رنگی داری؟ ‫-سلام خانم
‫من چوی کانگ هستم
‫از واحد SIU
‫آهان
‫مجبور شدم بیام ‫که یه چیزی بهتون بگم
‫من همینجا میشینم
‫با دقت به حرفام گوش کن، باشه؟
‫وقتی پروسهٔ ارث شروع بشه،
‫ذینفع‌ها بدهی‌های ‫متوفی رو هم به عهده می‌گیرن
‫پس، یه سلب حق ارث ‫به دادگاه ارائه بدید
‫ولی هر ذینفعی ‫باید سلب حق ارث رو ارائه بده
‫حالا، آیا سلب حق ارث ‫مانع از دریافت بیمه عمر میشه؟
‫نه
‫حتی اگه سلب حق ارث کنید،
‫می‌تونید بیمه عمر رو دریافت کنید، ‫چون دارایی خودِ ذینفعه
‫حتی اگه طلبکارا اومدن سراغتون، ‫و ازتون خواستن که پولشونو پس بدید،
‫می‌تونید نادیده‌شون بگیرید
‫این یارو داره چی میگه؟
‫اون از شرکت بیمه‌ست؟
‫فکر کنم، قربان
‫یادت باشه چی بهت گفتم
‫همون کار رو دقیقاً انجام بده، باشه؟
‫بله، ممنون
‫تو باید سویول باشی
‫خیلی نازی
‫خیلی خب
‫با مامانت یه چیز خوب بخور
‫و یه کم بستنی بگیر، ‫ولی با بچه شریک نشو، باشه؟
‫بله، ممنون
‫عجب منظره‌ی قشنگی
‫برو یه چیزی بخور
‫باشه
‫-من باهاشون حرف می‌زنم. نگران نباش و برو ‫-باشه
‫واسه منم بستنی بخر!
‫از اون مدل قیفی‌ها، باشه؟
‫هی، بیمه
‫بیا اینجا
‫چرا مزاحم کار ما میشی؟
‫بیا اینجا، بچه پررو
‫فقط نکشیدشون
‫نکشیدشون
‫هی، دلت مرگ می‌خواد؟
‫چطور جرأت می‌کنی حرف رئیس رو گوش نکنی...
‫نوشتنش تموم شد؟
‫بله، قربان
‫میز، سه میلیون وون ‫صندلی، دو میلیون وون
‫چه جور صندلی‌ای اینقدر قیمت داره؟
‫باید یه دست کامل جدید بگیریم که ست بشن
‫صندلی‌ها خوب به نظر میان
‫بله، قربان
‫بعدی، یه میلیون وون برای میز قهوه
‫این کلاهبرداریه، مگه نه؟
‫آره. خیلی ارزونه، نه؟
‫نه، قربان
‫سیگارت رو روی میز گذاشتی؟
‫پانصد هزار وون برای تمیزکاری اضافه کن
‫چی؟ برای تمیزکاری؟
‫اینقدر هزینه داره ‫که یه خونه رو موقع اسباب‌کشی تمیز کنن
‫بنویسش
‫بله، قربان
‫وقتی تموم شدی، تاریخ، اسمت، ‫شماره تلفنت رو بنویس و امضا کن
‫بده به من
‫بله، قربان
‫توافق‌نامه
‫در مجموع میشه شش میلیون و پونصد هزار وون، درسته؟
‫بله
‫لعنت بهش، شلوارم
‫هی، هفت هزار وون برای خشکشویی اضافه کن
‫خشکشویی؟
‫نه، اون چیزی که فکر می‌کنی نیست!
‫من فقط هفت هزار وون رو الان بهت میدم
‫صبر کن
‫بفرمایید
‫گوش کن، رفیق
‫من مثل شماها کسی رو زورگیری نمی‌کنم،
‫پس فقط حداکثر نرخ قانونی، یعنی بیست درصد رو می‌گیرم
‫به موقع پرداخت کن، باشه؟
‫بله، قربان
‫-داری زنگ می‌خوری ‫-بله، قربان
‫این شماره منه، باشه؟
‫-باشه ‫-نادیده نگیرش
‫شماره حسابم رو برات تکست می‌کنم
‫بله، روز خوبی داشته باشید، قربان
‫من اینجا رو تمیز می‌کنم. روز خوبی داشته باشید
‫باشگاه هنرهای رزمی ویژه یونگمو
‫روز خوبی داشته باشید، خانم
‫-احترام! ‫-احترام!
‫خیلی خب، فردا می‌بینمتون!
‫دویون، قدرتت رو نشون بده!
‫برو!
‫دویون!
‫بابا!
‫-سلام، قربان! ‫-سلام
‫مثل همیشه عالی به نظر می‌رسید!
‫-سلام ‫-سلام
‫دویون، خداحافظی کن و بریم
‫احترام!
‫فردا می‌بینمت، دویون
‫بزن بریم
‫اوه، ببخشید
‫فکر کنم یکم طول بکشه
‫باشه
‫تو همون فرصت کم هم اطلاعات ‫ورود رو عوض کردن
‫خیلی حرفه‌ای‌ان
‫اوکیه، مطمئنم از پسش برمیای ‫بهت اعتماد دارم
‫فقط... یه چیزایی هست که ‫من نمی‌دونم
‫دارم کم‌کم یاد می‌گیرم
‫-باشه ‫-خداحافظ
‫خیلی خب
‫-خداحافظ، دویون ‫-خداحافظ!
‫سلام آقا
‫سلام، دویون
‫-خوبی؟ ‫-بله
‫خب، همه چی روبه‌راهه؟
‫بابا، یعنی چی؟
‫داره می‌پرسه حالم چطوره
‫تو هم حالت خوبه، داداش کوچولو؟
‫معلومه، رفیق
‫ازش خداحافظی کنیم و بریم
‫خداحافظ آقا
‫به سلامت
‫-باشه ‫-خداحافظ
‫رسانه بزرگ‌نما ‫داشتم در مورد همین حرف می‌زدم
‫یه سیستم امنیتی قوی ‫راه‌اندازی می‌کنیم تا دیگه تکرار نشه
‫و دوربین‌های امنیتی هوشمند نصب می‌کنیم
‫-که بتونن خطر رو پیش‌بینی کنن این کلاس سخنرانی میره یا چی؟-
‫-و هشدار بفرستن همش حرفه-
‫علاوه بر این، مطمئن میشم که مردم رو از نظر قانونی مسئول بدونن...
‫بارگذاری ویدیو
‫به خاطر اتفاقات ناگواری که اخیراً افتاده...
‫ای بابا...
‫بریم خونه
‫ناشناس: یه روز جدید در راهه
‫فروشگاه ماموسو
‫ترمینال اتوبوس کیون
‫-سلام ‫-صبح بخیر
‫-اتوبوس سه دقیقه دیگه میره ‫-بله آقا
‫#اولین روز کاری، #کت‌وشلوارپوشیدم، #هیجان‌زده‌ام، ‫#لحظه‌شماری‌می‌کنم‌برای‌اولین‌حقوقم
‫عجب آدمی
‫چه زندگی شلوغی
‫سومین انفجار ‫22 آگوست 2025، ساعت 5:50 صبح
‫امروز صبح کلی سفارش داریم ‫لیستش رو روی پیشخون نوشتم
‫-باشه ‫-من مین سو رو برسونم و برمی‌گردم
‫-تا من برمی‌گردم بسته‌ها رو آماده کن ‫-باشه
‫-روز خوبی داشته باشی تو مدرسه ‫-باشه
‫امروز صبح خیلی بدخلقه. ‫حتی صبحونه هم نخورد
‫همش به خاطر اینه که ‫نمی‌خوام براش کتونی جدید بخرم
‫بوی دود نمیاد؟
‫انگار یه چیزی دارن می‌سوزونن
‫به هر حال، مواظب باش ‫عصبی نشو تند نرو
‫-کدوم عصبانیت؟ ‫-چی؟ من چیزی نگفتم. فعلاً
‫اگه نمراتت تو امتحانای ‫میان‌ترم بعدی بهتر بشه،
‫اون کتونی خفن رو برات می‌گیرم
‫واقعاً؟ قول میدی؟
‫واقعاً مامان؟
‫معلومه. مگه تا حالا دروغ گفتم؟
‫اگه نمی‌خوای بیخیال
‫هی! داری ون رو تکون میدی
‫وای خدا، اینقدر خوشحالی؟
‫آره، خیلی
‫مامان، دوباره بگو ‫تا ضبطش کنم
‫چی؟
‫زود باش. هروقت دلم نخواست درس بخونم ‫بهش گوش میدم
‫وای خدا
‫مین سو، منم، مامانت
‫اگه نمراتت تو فصل ‫امتحانات میان‌ترم بهتر بشه،
‫اون کتونی خفن 500 هزار وونی رو ‫برات می‌خرم
‫ولی اگه نمراتت افت کنه ‫هیچی خبری نیست، باشه؟
‫قول؟
‫قول
‫انگار یه اتفاقی افتاده
‫مامان، اونجا دارم ماشین آتشنشانی میبینم
‫اونجا ترمینال اتوبوسه، درسته؟
‫نکنه بوی دود از اونجا میاد؟
‫چه خبر شده؟ ‫چرا جاده رو بستن؟
‫مرکز فوریت‌های پزشکی
‫-حال مریض چطوره؟ ‫-بیهوشه
‫بیهوش؟
‫مواظب
‫مرد ناشناس، حدودا 20 ساله
‫ارتش 18 8285
‫فروشگاه ماموسو
‫همه بزرگان چانگری‌دونگ اینجا جمعن
‫-دارید میرید سر کار؟ ‫-بله
‫بحثتون خیلی جدیه، نه؟
‫نگو که دلم خونه. ‫یه اتوبوس منفجر شده، خیلی وحشتناکه
‫چی؟
‫یه اتوبوس تو پارکینگ منفجر شده
‫کسی هم آسیب دیده؟
‫هیچی نمیدونیم
‫هیچ‌کس هیچی بهمون نمیگه، ‫حتی تو اخبار هم نیست
‫آهان، درسته
‫تو که تو شرکت بیمه کار میکنی، ‫حتما باید بدونی
‫تو اینجور اتفاقا، اولین کسایی ‫که میرسن سر صحنه کیان؟
‫اگه خیلی بزرگ باشه، ‫پلیس، آمبولانس، آتشنشانا...
‫کارمندای بیمه هم میان
‫دیدی؟ این عادیه
‫اون وسط سربازا چیکار میکردن؟
‫سرباز؟
‫وقتی مین‌سو رو بردم مدرسه، یه ‫نگاهی به اونجا انداختم و کامیون نظامی دیدم
‫و کامیون نظامی دیدم
‫الو
‫حتی رئیس ستاد مشترک و ماشین فرمانده هم بودن
‫-رئیس ستاد مشترک و فرمانده؟ ‫-آره
‫یعنی چی؟
‫اون دوست میونگ‌اوه، معلم خصوصی مین‌سو
‫وایسا، الان بهش زنگ میزنم. شمارش رو دارم
‫گریه نکن و همینجا بمون، باشه؟
‫-خانم لی؟ ‫-بله
‫چی گفت؟
‫میونگ‌او رفته سر کار، ولی نمیتونه باهاش تماس بگیره
‫اون امروز صبح زود رفت که به اولین اتوبوس برسه
‫مطمئنم حالش خوبه
‫الو، من مامان مین‌سو هستم
‫امروز با میونگ‌او صحبت کردید، احیانا؟
‫یه اتفاقی افتاده، و پسر شما...
‫خانم!
‫-زنگ بزنید آمبولانس! ‫-با ماشین من ببریمش
‫-گرفتمش! ‫-باشه!
‫کمک کنید
‫-بریم ‫-خودتو جمع کن!
‫خب،
‫سربازا بعد از انفجار، ‫چهارراه رو تمیز کردن،
‫و آتشنشانا با پوتین جنگی ‫انفجار دستگاه خودپرداز رو جمع کردن
‫حالا، وقتی ترمینال اتوبوس منفجر شد،
‫رئیس ستاد مشترک و ماشین فرمانده اومدن؟
‫آره
‫و هر سه تا انفجار بودن
‫گفتی تو تصادف چهارراه هم دود ‫خاکستری دیدی، درسته؟
‫سوایل خیلی خوب یادشه
‫تو انفجار دستگاه خودپرداز هم همین اتفاق افتاد
‫چون‌به امروز صبح انفجار رو دید
‫بازم دود خاکستری
سی چهار
‫حتما سی چهار بوده
‫البته، میتونه یه بمب دست‌ساز باشه
‫بازم کار خودمونه؟
‫مطمئنی؟
‫این داره دیوونم میکنه
‫میدونم اون تویی
‫بعدا حرف میزنیم
‫چرا گوشیتو برنمیداری، لعنتی؟
‫زنگ زدی؟
‫اوه، خیلی زنگ زدی
‫به هرحال، دیدنت از پشت تلفن بهتره
‫شوخی میکنی؟
‫دو نفر تو انفجار اتوبوس مردن
‫و یکی هم به زور تو آی‌سی‌یو داره نفس میکشه
‫صداتو بیار پایین، لطفا
‫فکر کردی اینجا اتاق نشیمنته؟
‫خوب نیست که بقیه صدامونو بشنون
‫بفرمایید بشینید
‫پشت سر من چه کارای یواشکی ‫کردی که
‫هر روز یه چیزی داره گندش در میاد؟
‫چرا دقیقا توی کیون‌شی من؟
‫همه دارن سر بیرون کشیدن ‫سالیوان جنجال به پا می‌کنن
‫و نقشه‌ی منطقه‌ی ویژه رو ‫به هیچ و پوچ تبدیل می‌کنه!
‫تو باید کمک کنی، نه اینکه این کارا رو بکنی!
‫فکر می‌کنی من می‌دونم چه خبره؟
‫این واسه منم دردسره، باشه؟
‫من باید گندکاری‌ها رو جمع کنم، ‫دادستانی و پلیس رو ساکت کنم،
‫و جلوی مطبوعات رو بگیرم!
‫من این اواخر وقت نکردم ‫حتی یه سونا برم
‫می‌دونی که شونه‌م مشکل داره، درسته؟
‫از بس اون قدیما شکنجه شدم؟
‫تو خیلی خوب راز نگه می‌داری
‫واسه کسی که تو هیچ کاری خوب نیست
‫چرا هیچ‌کس هیچی بهم نمی‌گه؟
‫دارم ازت می‌پرسم چی داره منفجر می‌شه!
‫تو قراره یه روز رهبر این مملکت بشی!
‫دیگه از این کلمات رکیک استفاده نکن
‫تو الان دیگه تو یه قایق با منی
‫منم همه‌جوره دارم تلاش می‌کنم ‫کیون‌شی رو یه منطقه‌ی توریستی ویژه کنم
‫واسه همینه که دارم گندکاری‌ها رو جمع می‌کنم ‫قبل از اینکه همه‌چی از هم بپاشه
‫فقط بهم بگو چه خبره!
‫از کجا بدونم؟ ‫خودمم هنوز دارم درمی‌آرم!
‫وزیر کیم، مطمئنی ‫که هیچی نمی‌دونی؟
‫جمع کردن این گندکاری‌ها ‫مسولیت منه، مگه نه؟
‫پس بذارش به عهده‌ی من ‫و دیگه زر نزن، باشه؟
‫اگه پشت سرم یه حرکت احمقانه بزنی، می‌کشمت
‫باید یه گلوله حروم اون ‫زنیکه بی‌ادب کنم
‫لعنتی
‫تسلیت صمیمانه ما
‫روحش شاد
‫کیم میونگ او
‫می‌گن آدما شبیه اسماشون می‌شن
‫تو واقعا تو فضولی کردن ‫از همه قوی‌تری
‫باورم نمی‌شه داری می‌ری ختم ‫کسی که اصلا ندیدیش
‫همه‌ی لیدرهای محله ‫خوب می‌شناختنش
‫دوستِ دوست منم دوست منه ‫چطور می‌تونستم چشم‌پوشی کنم؟
‫تک پسر یه مادر مجرد بود،
‫از دانشگاه هانکوک فارغ‌التحصیل شد،
‫و سه سال دنبال کار گشت و ‫همزمان کار پاره‌وقت می‌کرد
‫تا اینکه بالاخره یه کار درست و حسابی ‫تو یه شرکت بزرگ پیدا کرد
‫اولین روز کاریش بود که ‫تو راه جونشو از دست داد
‫انگار صمیمی‌ترین دوستت بوده
‫نمی‌خواستم تا اینجا پیش برم،
‫ولی صمیمی‌ترین دوستِ ‫صمیمی‌ترین دوست منم، صمیمی‌ترین دوست منه
‫و تو صمیمی‌ترین دوست منی تا آخر عمر،
‫-پس باید... ‫-بسه
‫یه پول خوبی واسه تسلیت بده، ‫ولی نه خیلی زیاد
‫چشم، قربان
‫بیرون نرو ‫با دویون تو خونه بمون، باشه؟
‫اگه چیزی لازم داشتی، ‫مثل همیشه بذار من برات بگیرم،
‫باشه، فقط برو
‫سالن ختم شماره 1 ‫گفتی باید ازش اجازه بگیرم؟
‫-آره، باید بگیرم ‫-واقعا؟
‫یادمه قبلا چقدر واسه سوایل ‫ناراحت می‌شدم که یه زن اینقدر کنترل‌گر داره،
‫ولی تو هم دقیقا مثل اونی
‫کنترل‌گر؟ نه، فقط دارم باهاش راه میام
‫واسه رفتن به ختم ‫باید ازش اجازه بگیری
‫این کجاش راه اومدنه؟ ‫تو رسما زن‌ذلیلی
‫به نظر این مدلی نمیای، ‫ولی عجب زیرک تشریف داری
‫این خبرنگارا اینجا چی کار می‌کنن؟
‫اومدن با داغ‌دیده‌ها مصاحبه کنن؟
‫که از کسی چیزی نمی‌پرسن
‫حدس می‌زنم یه مقام بلندپایه اینجاست
‫بزن بریم
‫-اون اینجاست! ‫-اون اینجاست!
‫تنها چیزی که داره پیشرفت می‌کنه ‫بازیگری منه این روزا
‫خیله خب، بزن بریم
‫-تو کیون‌شی چه خبره؟ ‫-لطفا بهمون بگید!
‫-چی واسه گفتن دارید؟ ‫-چی شده؟
‫-لطفا این طرف رو نگاه کنید! ‫-چه خبر شده؟
‫-خانم! ‫-الان چی می‌شه؟
‫لطفا بذارید ادای احترام کنم ‫بعد سوالاتتونو بپرسید
‫-میزان خسارت چقدره؟ ‫-چند نفر تلفات داشتیم؟
‫-لطفا بهمون بگید! ‫-الان چی می‌شه؟
‫-لطفا یه چیزی بگید ‫-فقط یه چیز!
‫خانوم، باید قوی باشین
‫دیگه نمی‌تونم زنده بمونم
‫پسرم...
‫نمی‌تونم بدون پسرم زندگی کنم
‫میونگ او...
‫خواهش می‌کنم برش گردونین
‫میونگ او، منم با خودت ببر!
‫منم با خودت ببر!
‫خانوم...
‫قول می‌دم علت مرگ ‫میونگ او رو بررسی کنم
‫خیلی ممنونم. میونگ اوی من...
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ مغازه چی؟
‫یه کم بستمش و با چون به ‫اومدم
‫گفتم باید نوبتی کار کنیم ‫حتی نتونستی اونقدر صبر کنی؟
‫انقدر بی‌رحم نباش
‫چند ساعت بخاطر همسایه ‫مرحومت مغازه رو بستن...
‫فکر می‌کنی بخاطر پوله؟
‫ما تنها خواربارفروشی فعّال ‫تو این محله‌ایم
‫نگران کساییم که فوری به ‫یه چیزی از مغازه احتیاج دارن
‫زود بخور و برو
‫آره، من که اصلا اشتها ندارم
‫چه زنی
‫چرا همیشه منو بهونه می‌کنی؟ ‫من تنها اومدم اینجا
‫تو دوست بدی هستی، یا فقط بی‌خیالی؟
‫فقط غذاتو بخور
‫سالن مراسم
‫فکر کنم دیگه کارمون برای امروز تمومه
‫بیا یه چیزی بخور. ‫تو که کل روز هیچی نخوردی
‫من خوبم
‫خانوم لی الان بیشتر از هر کسی ‫به این احتیاج داره که تو قوی باشی
‫تو که نمی‌تونی پیشش ضعف کنی
‫بیا یه چیزی بخور
‫-هی، یونگ هی ‫-سلام
‫ببخشید دیر کردم ‫مجبور شدم باشگاه رو ببندم
‫برو به میونگ او تسلیت بگو
‫باشه
‫میونگ او...
‫ای وای...
‫تو چیزی نخوردی، مگه نه؟
‫نه، خوردم. بشین
‫ایشون معلم خصوصی مین سو هستن
‫دوست میونگ اوئه. ‫میونگ او اونو به من معرفی کرد
‫و ایشون مدیر باشگاه ‫هنرهای رزمی ویژه یونگمو هستن
‫قبلاً همسایه صمیمی ‫میونگ او بودن
‫آهان. من پارک جونگ هوان هستم
‫من لی یونگ هی هستم
‫حتماً خیلی ناراحتی
‫بله
‫می‌دونی،
‫هنوزم نمی‌تونم باور کنم
‫هیچکدوممون نمی‌تونیم
‫خانوم لی میگه حس می‌کنه ‫هر لحظه ممکنه میونگ او بیاد تو،
‫هنوزم با همون کت و شلوار، بگه: "من اومدم!"
‫کاش می‌تونستم اونو تو اون کت و شلوار ببینم
‫بفرمایید
‫اوه، این میونگ اوئه
‫-ای خدا ‫-نگاش کنین
‫میونگ او ما برای کارش چه ‫کت و شلواری پوشیده. حتی کراواتم زده
‫می‌دونم، ای خدا
‫اوه، چیزی میل دارین؟
‫فقط باید از دستشویی استفاده کنم
‫باشه
‫یه خرگوش عروسکی هست.هدیه برای کسیه؟
‫این یکی یه ویدیوئه
‫چه خوبه آدم روزشو با یه هدیه ‫سورپرایزی مثل این شروع کنه
‫چی شده یونگ هی؟
‫باید برم
‫چش بود؟
‫بیونگ نام!
‫چیه؟
‫-خرگوشه رو می‌شناسی؟ ‫-چطور؟
‫اتوبوس رو خرگوشه بود!
‫داری چی میگی؟
‫بیدار شو! چطوری یه اتوبوس می‌تونه رو...
‫-یه خرگوش باشه؟ ‫-آره!
‫یه خرگوش عروسکی بود
‫که رو اتوبوس نشسته بود!
‫-از کجا می‌دونی؟ ‫-میونگ او ازش فیلم گرفته
‫-می‌تونم ببینمش؟ بذار ببینم ‫-آره!
‫این یه حساب کاربری شخصیه
‫خصوصیه
‫چی؟ کجاست؟
‫من میونگ او رو تو شبکه‌های اجتماعی ‫فالو نمی‌کنم، برای همین...
‫-بابا، چجوری ببینیمش؟ ‫-تو چجوری دیدیش؟
‫تو سالن ختم
‫تو گوشی دوست میونگ او
‫ببخشید
‫میشه پست میونگ او رو که قبلاً گذاشته ‫بود رو ببینیم؟
‫-همینه، درسته؟ ‫-درسته
‫عروسک خرگوش‌های تو قسمت بازیافت هم ‫یه بوی شیرین و روغنی میدادن
‫منظورت چیه؟
سی چهار
‫چی؟
‫بمب؟
‫منظورت چیه؟
‫تو بعد از دیدن این عکسا رفتی. ‫چه خبره؟
‫اوه، منظورم اینه که...
‫فقط همه چیو بهم بگو
‫داریم درباره‌ی دوست من حرف می‌زنیم
‫انگار یه بمب تو اتوبوس بوده
‫کی اون رو اونجا گذاشته؟
‫کی این کارو کرده؟
‫خیلی خطرناکه، ما درستش می‌کنیم...
‫نه
‫من...
‫می‌خوام پیدا کنم
‫اون حرومزاده‌ای که
‫پشت این ماجراهاست رو
‫باشگاه هنرهای رزمی ویژه یانگمو
‫خوبه، ولی یکم کجش کن ببرش بالا
‫ممنون که تو این گرما خیلی زحمت می‌کشید
‫-لطفاً کامل انجامش بدید. ‫-بله، حتماً
‫باشه
‫من به قولم عمل می‌کنم
‫داریم دوربین‌های امنیتی هوشمند ‫نصب می‌کنیم
‫تا امنیت رو برای ساکنین ‫چانگ‌ری‌دونگ تضمین کنیم
‫می‌دونم که خیلی نگرانید
‫معلومه
‫چجوری ممکنه این همه اتفاق ‫تو چانگ‌ری‌دونگ پشت سر هم بیفته؟
‫کاری می‌کنم که دیگه همچین اتفاقایی ‫نیفته
‫-ممنون. ‫-ممنون
‫اینا جلوی مدرسه‌ها هم نصب ‫میشن، درسته؟
‫چه مسخره. بعد از اینکه همه چی ‫اتفاق افتاده، دارن سر دوربینا بحث می‌کنن
‫عزیزم، ممکنه بشنوه
‫اگه بشنوه هم برام مهم نیست
‫اتفاقاً امیدوارم بشنوه
‫می‌خوان با اینا ما رو زیر نظر بگیرن
‫هی، واست خبرای بدی دارم
‫حتی چوی کانگ، مرد بی‌حاشیه هم ‫نمی‌تونه از دست این همه دوربین در بره، تو که دیگه جای خود داری
‫شرط می‌بندی که می‌تونم از دستشون ‫فرار کنم یا نه؟
‫500 تومن شرط می‌بندم که نمی‌تونی
‫تو شرط می‌بندی که من می‌تونم، داداش کوچولو
‫همینجا وایسا، باشه؟
‫الان میرم یه اسلحه میارم و واقعاً ‫بهت شلیک می‌کنم
‫خیلی ساده‌لوحی
‫-چی؟ ‫-خیلی باحاله که تورو اذیت کنم
‫تمومش کن
‫گفتم تمومش کن
‫هی، دارم بهت میگم، دست بردار
‫تمومش کن. الان اسلحه‌مو میارم
‫دوربین‌های امنیتی آنلاین. عالیه
‫چرا؟ نمی‌تونی از دست اونا قایم شی؟
‫مسئله این نیست. اگه آنلاین باشن،
‫پس اون یاروهای کامپیوتر ماهواره‌ای ‫هم دارن اونا رو می‌بینن
‫ولی تو چه می‌دونی؟
‫خب که چی؟ می‌خوای چیکار کنی؟
‫معلومه که نقش بازی می‌کنم
‫دیوونه شدی؟
‫من دیوونه نیستم. اونا دیوونه‌ان
‫-یک، دو، سه ‫-دو، سه
‫-وایسا. یک، دو، سه ‫-سه
‫-آره، شما احمقا. اینم بگیر ‫-اینم بگیر
‫-اینم بگیر
‫-موش‌های کوچولو
‫اینم بگیر
‫-ادامه بده ‫-اینو بگیر. بجنب
‫یک، دو، سه، برو!
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
(قهرمانان محله)
‫انگار یه ربطی داره ‫به انفجارهای توی کیون شی
‫دارن گوش میدن، هیس
‫چرا داری اینا رو به من میگی؟
‫چی میشه اگه ازش بر علیهشون استفاده کنیم؟
‫یه چیزی از واحد 203 آوردم
‫سیگنال کامپیوتر توی اداره پلیس قطع شد،
‫واسه همین اینا میرن اونجا
‫دارین چه نقشه ای میکشین؟
‫دارن آدمای محلمون میمیرن. ‫باید یه کاری کنیم
‫تهدید بمب‌گذاری توی کیون-سی؟
‫-عقب وایسین. ‫-بذارین برم
‫همین الان دستگیر و بازجوییشون کنین
‫تو کی هستی؟
‫تو از کجا از این جا خبر داشتی؟