« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫حس محشری داره.
‫قدرتم داره بیشتر و بیشتر می‌شه.
‫بلات سرریز کرده و جادوگر رو با انرژی منفی آلوده می‌کنه،
‫که باعثِ از کنترل خارج شدن احساسات و جادوشون، ‫و در نهایت دیوونگی‌شون می‌شه.
‫به این می‌گن اوربلات.
‫گردن همه‌تونو می‌زنم.
‫نمی‌فهمم چه‌خبره.
‫منم همینطور.
‫اوه، بیخیال.
‫خلاصه‌ش اینه که...
‫رفته تو حالت دیوونگیِ شیطانی.
‫اگه همینطور به پخش کردن این انرژی جادویی ادامه بده،
‫زندگیِ رزهارت-کون به خطر میفته.
‫زندگیش؟
‫باید قبل از اینکه انرژی جادوییش ته بکشه، عقلشو سرجاش بیاریم.
‫از دست دادن ریدل-کون مصیبت‌باره،
‫ولی اینکار ممکنه وضعیت بدتری به‌وجود بیاره.
‫در هر صورت، باید دانش‌آموزها رو تخلیه کنیم.
‫شما همه برین و درخواست کمک-
‫سکوت!
‫این دیگه چیه؟
‫فقط با یه ضربه...
‫زمینو شکافت.
‫این قدرتِ اوربلات‌ـه؟
‫فقط اجازه دارید با «چشم، ریدل-ساما» جواب بدید.
‫هرکسی ازم نافرمانی کنه...
‫گردنشو می‌زنم!
‫ریدل! تمومش-
‫تنها کسی که دستور می‌ده منم!
‫همه‌تون جلوم زانو بزنین!
‫نمی‌تونم همه‌شونو دفع کنم.
‫چیزی نبود.
‫خب؟
‫آماده‌ی مجازات هستید؟
‫گردنِ همه‌تونم می‌زنم!
‫همه به تالار آینه‌ها عقب‌نشینی کنین.
‫بجنبین بریم.
‫عه؟
‫گردباد فوق شدید!
‫ظاهر شو! دیگ!
‫آهای! دارین چیکار می‌کنین؟
‫اگه تو اون وضع بمونه، تو بد دردسری میفته.
‫وجدانم اجازه نمی‌ده بذارم خودشو نابود کنه.
‫هنوز کاری نکردم بگه «غلط اضافی کردم. ببخشید.»
‫من تا الان براش چیکار کردم؟
‫باشه.
‫مدیر، لطفاً بقیه رو ببرید یه جای امن.
‫هی، تری-کون...
‫برای مدت کوتاهی می‌تونم جادوی ریدل رو بازنویسی کنم.
‫اون موقع فرصت دارین که بهش حمله کنین.
‫صبر کنید! خیلی خطرناکه!
‫درسته. با خودت چی فکر کردی، تری-کون؟
‫امکان نداره بشه ریدل-کون رو شکست داد.
‫حرکت داغونیه که فقط با یکی که می‌دونی ازش قوی‌تری بجنگی.
‫و این اصلاً چیز خفنی نیست.
‫به‌نظرم این تنها راهیه که می‌شه عقلشو سرجاش آورد.
‫آره.
‫اگه با ترس‌هات روبرو نشی، هیچ‌وقت طعم پیروزی رو نمی‌چشی.
‫شرمنده، کیت.
‫نمی‌تونم بذارم بمیره.
‫من...
‫باید بهش...
‫یه‌چیز خیلی مهمی بگم.
‫اه. لعنت بهش. فهمیدم بابا!
‫ولی این اصلاً به اخلاقم نمی‌خوره.
‫ممنونم، کیت.
‫باشه. منم به محض تخلیه‌ی دانش‌آموزها برمی‌گردم.
‫تا اون موقع طاقت بیارین.
‫خوب بلدین شجاع‌بازی در بیارین.
‫باشه پس. همزمان گردن همه‌تونو می‌زنم!
‫اونا دیگه چی‌ان؟
‫باشه، بیا جلو ببینم!
‫گردباد فوق شدید!
‫ایول!
‫چی؟
‫بلات داره...
‫رو زمین پخش می‌شه.
‫کاری می‌کنم برای نافرمانی ازم پشیمون شین.
‫گریم!
‫گیر کردم!
‫خوب نیست.
‫رنگ رزها!
‫خیلی ممنون، سنپای.
‫دیگه حواستون جمع باشه.
‫روبان قشنگم...
‫تـــــری.
‫سر راهم نیا!
‫دیوس! جلوتو ببین!
‫دایموند-سنپای!
‫من خوبم.
‫به مبارزه ادامه بدین.
‫سنپای.
‫سنپای!
‫شوخی کردم. اصلی اینجاست.
‫پس قضیه این بود. کارت دوتیکه.
‫یالا. تو هپروت نرو.
‫اون جونور جادوش تموم نمی‌شه؟
‫هروقت آماده بودی، تری-کون.
‫باشه، کیت.
‫هواتو دارم.
‫رنگ رزها!
‫کپی‌های عزیزم، برین سراغ‌شون.
‫روی چشم!
‫برید!
‫محشره!
‫خیلی قوی‌ان!
‫ما هم بریم.
‫آره!
‫دارن بهم...
‫غلبه می‌کنن؟
‫گردباد فوق شدید!
‫ظاهر شو! دیگ!
‫چطور...
‫چطور ممکنه؟
‫همیشه حق با منه.
‫من هیچ‌وقت اشتباه نمی‌کنم.
‫اگه اینطور نباشه،
‫تمام زندگیم چه غلطی می‌کردم؟
‫ریدل.
‫ای بابا. اوضاع داره بدتر می‌شه!
‫نه.
‫الان رفتارش تغییر کرده.
‫داره تمرکزشو از دست می‌ده و نقطه‌ضعف ایجاد می‌کنه.
‫اگه به موقع حمله کنم، می‌تونم...
‫اگه اینو نداشتم، کارم زار بود.
‫اون کلاهخود...
‫ای احمق.
‫یه تن‌لشِ بی‌جادو چه کاری ازش برمیاد؟
‫اون حرکاتِ عجیب چیه؟
‫انگار زیر پاهاش چسب گذاشتن.
‫محشره.
‫مراقب باش!
‫باورم نمی‌شه. همه‌شونو بُرید.
‫ایس، دیوس، گریم. این یه مبارزه‌ی تیمیه.
‫مبارزه‌ی تیمی؟
‫اوکی! بسپرش به ما!
‫اونو رو دیدی؟ گردباد فوق شدید!
‫دیگ!
‫چی...
‫شمشیر مردد، نشونه‌ی قلب مردد‌ه.
‫چون خودتو گم کردی...
‫حمله‌هات برام خیلی کندن!
‫چرا ازم نافرمانی می‌کنین؟
‫با اینکه پیروی از من به نفعتونه؟!
‫ریدل! نذار بلات...
‫یا تاریکی شکستت بده!
‫من...
‫اشتباه می‌کردم؟
‫نه، امکان نداره.
‫مگه نه؟
‫مادر؟
‫مادر، تمام اون چیزا برام قشنگ بودن.
‫چیزایی که نمی‌دونستم،
‫بازی‌هایی که تا حالا نکردم،
‫تارت قرمز قشنگ روی بشقاب سفید.
‫درخشان‌تر از هر جواهری بود.
‫چطور تونستی؟
‫نه تنها برنامه‌ی زمانی‌ت رو نادیده گرفتی،
‫بلکه رفتی بیرون و اون سمّ شکری رو خوردی.
‫ظاهراً اشتباه بود که برات وقتِ آزاد تعیین کردم.
‫معذرت می‌خوام، مادر!
‫دیگه تکرار نمی‌شه! منو ببخش!
‫درسته.
‫باید از قوانینی که مادر برام گذاشته پیروی کنم.
‫چون همیشه حق با مادرمه.
‫ولی...
‫چرا انقدر قلبم درد می‌کنه؟
‫لطفاً بهم بگو، مادر.
‫با چه قانونی می‌تونم از این درد خلاص بشم؟
‫ریدل.
‫ریدل!
‫ریدل.
‫ریدل!
‫تری.
‫بیدار شد.
‫کم‌کم داشت از اینکه بیدار نشی دلم شور می‌زد.
‫چه اتفاقی برام افتاد؟
‫خداروشکر.
‫عقلت سرجاش برگشته.
‫من...
‫فعلاً به چیزی فکر نکن. دراز بکش.
‫بیا! دوباره داری لوسش می‌کنی!
‫واسه همینه که چون یه‌ذره ازش عصبانی شدیم رد داد.
‫حالا باغ هم درب‌وداغون شده.
‫و نزدیک بود خودمونو به کشتن بدیم.
‫آره، وضعیت خطری‌ای بود.
‫واقعاً که.
‫تو وقتی استرس می‌گیری، هیچ‌وقت اتفاق خوبی نمیفته.
‫باشه، باشه، آروم باشین دیگه.
‫هرچی نباشه، آخرش ختم به خیر شد.
‫من...
‫همم؟
‫واقعاً می‌خواستم اون تارت بلوط رو بخورم.
‫برام مهم نیست اگه رزها قرمز باشن، یا فلامینگوها صورتی.
‫توی چای سیاهم عسل رو به حبه‌قند ترجیح می‌دم.
‫و چای شیر رو بیشتر از چای لیمو دوست دارم.
‫دلم می‌خواد بعد از غذا پیش بقیه بشینم و صحبت کنم.
‫ولی دلم می‌خواد با تری و بقیه...
‫بیشتر...
‫بازی می‌کردم.
‫بیخیال.
‫اون ریدل-کونِ سختگیر داره گریه می‌کنه.
‫آهای تو! فکر نکن اگه بزنی زیر گریه می‌بخشیمتا!
‫تو اصلاً وضعیت رو درک نمی‌کنی، نه؟
‫ریدل...
‫متأسفم.
‫می‌دونستم داره بهت سخت می‌گذره،
‫ولی ازش چشم‌پوشی کردم.
‫پس امروز بهت می‌گم.
‫ریدل، روش انجام کارهات اشتباهه.
‫باید از همه عذرخواهی کنی.
‫معذرت می‌خوام.
‫واقعاً معذرت می‌خوام!
‫یه‌چیزی بود که اگه هروقت به‌خاطرِ کارهات ‫ عذرخواهی کردی می‌خواستم بهت بگم.
‫فکر کردی یه عذرخواهیِ خشک‌وخالی کافیه؟!
‫هیچ‌وقت عذرخواهی‌تو قبول نمی‌کنم!
‫عــــه؟ تو همچین زمانی می‌خوای اینو می‌گی؟
‫معلومه!
‫همیشه‌ی خدا برای هرچیزی بهم سرکوفت می‌زد.
‫تازه‌شم، تارت بلوطی که کلی براش زحمت کشیدم هم انداخت دور.
‫یه‌مشت اشک و عذرخواهیِ احمقانه بستنده نمی‌کنه!
‫پسر، اون حتی از منم بیشتر کینه‌شتری می‌گیره.
‫پس باید چیکار کنم؟
‫هنوز خیلی تا تولدم مونده.
‫ها؟ چی داری می‌گی؟
‫پس ازت می‌خوام جشن ناتولد رو دوباره برگزار کنی.
‫عه؟
‫ما که آخرشم نتونستیم توی جشن بمونیم.
‫و این‌بار، خودت باید تارت رو درست کنی.
‫راستی، از تری-سنپای هم نمی‌تونی کمک بگیری.
‫همه‌شو باید تنهایی درست کنی.
‫تازه اون موقع...
‫شاید بتونم ببخشمت.
‫باشه. فهمیدم.
‫بله، آشتی واقعاً چیز قشنگیه.
‫مثل اینکه یه مشکل از مشکلاتمون حل شد.
‫خیلی‌خب، گمونم بهتره تمیزکاری رو شروع کنیم.
‫آه.
‫ببین اون باغ خوش‌عکس‌مون به چه روزی افتاده.
‫خب، تری، ریدل-کون رو به دفتر پرستاری ببر.
‫باشه.
‫بریم.
‫منم همراهی‌تون می‌کنم.
‫حالا که از اون‌همه جادو استفاده کردم، خیلی گشنمه.
‫ها؟
‫این بو.
‫مثل همون سنگِ سیاهیه که توی معدنِ سنگ‌جادویی پیدا کردیم.
‫این دفعه نخوریشا.
‫هوی!
‫واااای!
‫خیلی خوشمزه و شیرینه،
‫ولی یه ته‌مزه‌ی تلخ هم داره.
‫اینطوری آخرش معده‌تو داغون می‌کنیا.
‫برام مهم نیست.
‫خدایی؟ مگه جنسِ معده‌ت با بقیه‌مون فرق داره؟
‫ولی نباید هرچی که رو زمین پیدا می‌کنیو بخوری.
‫این علف هم به‌نظر خوشمزه میاد.
‫بسه. نخورش.
‫پرام.
‫هوی، بیخیال.
‫گریم!
‫نکن!
‫خیلی چندشی. انقدر اونو نخور.
‫بچه‌ها، ممنونم.
‫مگه مامانشی؟
‫چیزی گفتی؟
‫نچ. هیچی.
‫هم‌اکنون رهبر ما، فرمانروای سرخ،
‫نماینده ریدل تشریف‌فرما می‌شوند!
‫خوبه.
‫رزهای باغ قرمزه و سفره‌ی میزها سفیده.
‫یه جشن ناتولدِ بی‌نقص.
‫و موش زمستونِ قوری...
‫وایسا. مهم نیست خوابیده یا نه.
‫لازم نیست انقدر سریع برای تغییر به خودت فشار بیاری.
‫حتی اگه مربا رو روی دماغِ موش زمستون پخش نکنی،
‫می‌تونی روی بیسکویت بمالیش.
‫جای اینکه بگی «حتماً باید اینطوری باشه.»
‫می‌تونی بگی «بهتره اینطوری باشه»، مگه نه؟
‫آره، حق با توئه.
‫خیلی‌خب، بیاین شروع کنیم.
‫به سلامتی!
‫یه‌لحظه وایسین!
‫اون رزها سفیدن!
‫عه؟ یادمون رفت رنگ‌شون کنیم.
‫ریدل، اونا...
‫لعنتی، اونا خلاف قوانینن.
‫خوب نیست.
‫الان گردنِ یکی رو می‌زنه.
‫چی...
‫مهم نیست.
‫خب، بیاین جشن ناتولد رو شروع کنیم.
‫بهترینی، نماینده.
‫رهبر ما، فرمانروای سرخ.
‫ریدل تغییر کرده.
‫این تارت توت‌فرنگی‌ایه که درست کردم.
‫چه شکلِ غیرعادی‌ای داره.
‫حتی فراتر از انتظار رفتی و با لعاب مربایی توت‌فرنگی رو برق انداختی.
‫برای اولین‌بارت بد نیست.
‫ببین! باز داری لوسش می‌کنی.
‫من از ظاهرش می‌گذرم، حالا ببینیم مزه‌ش چطوره.
‫ایتاداکیماس.
‫چقدر شور! مگه چی توش ریختی که این مزه رو می‌ده؟
‫چی؟
‫با دقت تک‌تک مواد غذایی رو اندازه گرفتم ‫ و درست طبق قوانین دستورپخت پیش رفتم.
‫نباید مشکلی توش باشه.
‫آه! نکنه از اون سس صدف که ‫تری گفت یه ترکیبِ سرّیه زیادی ریختم؟
‫سس صدف؟
‫خب، وقتی بچه بودیم،
‫تری گفت یکی از ترکیبات سرّیِ تمام تارت‌های خوشمزه‌ست.
‫معلومه که اینطور نیست!
‫باورم نمی‌شه یه‌نفر واقعاً جوکمو باور کرد.
‫آره.
‫چقدر احمق بودم.
‫دسرهای تری همیشه خوشمزه‌ان، میو.
‫چنیا؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ها؟
‫فقط اومدم ناتولد رو جشن بگیرم.
‫تبریک می‌گم، ریدل.
‫اون یارو واقعاً کیه؟
‫چنیا از دانش‌آموزهای مدرسه‌مون نیست.
‫اون از مدرسه‌ی جادوییِ رقیب آکادمی کلاغ‌های سیاه،
‫آکادمی شمشیر سلطنتی اومده.
‫از یه مدرسه‌ی دیگه‌ست؟
‫آهای! پسش بده!
‫آره. مدرسه‌هامون همینطور رقیب‌های دیرینه‌ی ماجیفت هستن.
‫ماجیفت چیه؟
‫مسابقه‌ی کنترل جادو، به عبارتی ماجیفت، ‫ یه ورزش در سطح جهانی با استفاده از جادوئه.
‫خیلی زود قراره براش تورنمنت بین خوابگاهی برگزار کنیم.
‫برای بردن توی مسابقه‌ی ماجیفت ‫ نمی‌تونی فقط روی قدرتت حساب کنی.
‫باید اینم به‌کار بگیری.
‫واقعاً نابغه‌ای، لئونا-سان.
‫امیدوارم آماده باشن.
‫تک‌تک‌شونو شکست می‌دم.
‫در خاندان هارتس‌لابیول هیچ‌چیز تغییر نکرد.
‫با این حال، این برای من شروعی کاملاً جدیده.
‫دیگه برای یکی دوتا رز بقیه رو مجازات نمی‌کنم.
‫ریدل-کون، چقدر بخشنده‌ای.
‫بله، من دیگه به قوانین پایبند نیستم!
‫چای لیموی بعد از غذا باید دو حبه‌قند داشته باشه.
‫وای!
‫نه، اشکالی نداره.
‫هوم.
‫اینطوری هم خوشمزه‌ست.
‫واقعاً تغییر کردی، ریدل.
‫باید بریم.
‫به این زودی یه ربع شده.
‫نه، بچه‌ها. اشکالی نداره.
‫ریدل-کون، چقدر بخشنده‌ای.
‫پس یه‌ذره بیشتر می‌شینیم...
‫شونزده دقیقه.
‫هفده دقیقه!
‫تصمیم گرفتیم بریم!
‫خدافظ!
‫ریدل-کون...
‫بخشنده‌ای؟
‫این خوب نیست.
‫باید همه‌چیز رو از دیدگاه بخشنده‌تری نگاه کنم.
‫قبل از غذا نمی‌گم «ایتاداکیماس».
‫عـه؟
‫هر تعدادی حبه‌قند اضافه می‌کنم.
‫عــــه؟
‫پشت‌هم لیوان چایی‌م رو پُر می‌کنم.
‫برام مهم نیست که تا صبح بیدار نگهم می‌داره.
‫تمام شب رو به چای خوردن می‌گذرونم!
‫ریدل-کون؟
‫شاید بهتره چندتا از قوانین رو نگه داریم.
‫شاید بهتره یه‌سری چیزا تغییر نکنه.
HADAD :مترجم
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫پایان هارتس‌لابیول!
‫نوشیدنی بعد از غذا باید چای لیمو ‫به‌همراه دو حبه‌قند باشد
افراد باید تا 15 دقیقه ‫بعد از اتمام ناهار خارج شوند