‫و تموم شد و رفت.
‫فردا جشن ناتولده، پس دیر نکنین.
‫بالأخره این قلاده‌ی کوفتی رو از گردنم برمی‌دارم.
‫فقط وایسا و ببین، نماینده.
‫سـ ـ سنپای.
‫من دیگه تحملشو ندارم!
‫این احمق‌ها چقدر می‌تونن گستاخ باشن؟
‫قوانینو مسخره‌ی خودشون کردن.
‫یه‌نفر رزهامو قرمز رنگ کرده،
‫گردنشو می‌زنم!
‫علیاحضرت، کسی که مقصره اونه.
‫نه، کارِ ایس بود.
‫نه! کارِ دو بود.
‫بسه دیگه!
‫گردن هر سه‌تاتون رو می‌زنم!
‫همه‌ی این تن ماهی‌ها رو نمی‌تونم تموم کنم...
‫بازم یه خواب عجیب.
‫امیدوارم توی مهمونیِ امروز اتفاق بدی نیفته.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
HADAD :مترجم
‫خوابم میاد...
‫امروز تا دیدمش تارت رو بهش می‌دم و عذرخواهی می‌کنم...
‫و از شرِ این قلاده خلاص می‌شم.
‫صبح بخیر!
‫ها؟
‫دیر کردین، سال‌پایینی‌ها.
‫از انتظار خسته شدیم.
‫طلسم اختصاصیِ سنپای‌ـه.
‫سلام!
‫زیر پامون علف سبز شد.
‫اینطوری نترسونمون.
‫شب خوب خوابیدین؟
‫عه؟ فقط داشتم یه خوش‌آمدگوییِ گرم می‌کردم.
‫ولی این لباس‌های رسمی رو از کجا آوردین؟
‫از اتاق‌شون برداشتم و براشون بردم.
‫چون یه‌نفر نمی‌ذاشت برگردم به خوابگاه.
‫که اینطور.
‫اون لباس خیلی باحاله!
‫یه مهمونی خاص، نیازمندِ یه لباس خاصه.
‫اینم واسه تو، گری-چان.
‫وای. یاهو! خیلی خفن شدم.
‫مثل اینکه هدیه‌ی مهم رو هم یادتون نرفته.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫جشن ناتولد سنتیِ خاندان هارتس‌لابیول اکنون آغاز می‌شه.
‫اووه!
‫وای! ببینین چقدر باکلاسه!
‫اوه؟
‫تعداد کسایی که قلاده دارن یکم زیاد نیست؟
‫خب، داستانش طولانیه...
‫ها؟
‫هم اکنون رهبر ما، فرمانروای سرخ...
‫نماینده ریدل تشریف‌فرما می‌شوند!
‫محشره.
‫همم؟
‫خوبه. رزهای باغ قرمزه و سفره‌ی میزها سفیده.
‫یه جشن ناتولدِ بی‌نقص.
‫موش زمستون توی قوری خوابیده، درسته؟
‫البته.
‫و مربایی آماده کردیم که در صورت لزوم روی دماغش پخش کنیم.
‫خوبه.
‫بیاین قبل از شروعِ تورنمنت کروکت، نوشیدنی بخوریم.
‫همه لیوان چای‌شون رو دارن؟
‫حالا در این روز نحس، ناتولدِ همه‌تون رو تبریک می‌گم.
‫به سلامتی.
‫هورا!
‫الان فرصت خوبی نیست، ایس-چان؟
‫خیلی‌خب.
‫می‌گم، نماینده.
‫همم؟
‫برای عذرخواهی به‌خاطر خوردن اون تارت، یه تارتِ جدید درست کردم.
‫هووم.
‫چه‌جور تارتی درست کردی؟
‫خوشحالم پرسیدین!
‫از یه‌عالمه بلوط‌های تازه درست شده...
‫تارت بلوط!
‫نـ ـ نماینده؟
‫باورم نمی‌شه!
‫ها؟
‫قانون 562 ملکه قلب‌ها:
‫«هرگز نباید یه تارت بلوط به جشن چایِ ناتولد آورده شود!»
‫این نقضِ فاحش قوانینه!
‫اصلاً حالیت هست چه دست‌گلی به‌آب دادی؟
‫جشن ناتولد رو خراب کردی!
‫قـ ـ قانون 562؟
‫مگه چندتا قانون هست؟
‫مجموعاً 810 قانون.
‫من تک‌تک‌شونو به خاطر سپردم!
‫810 قانون؟
‫ای وای. بد دردسری شد...
‫من تا الان فقط 350 قانون رو حفظ کرده بودم.
‫انتظار نداشتم قانونی درمورد نوع تارت باشه.
‫به‌عنوان نماینده‌ی خاندان هارتس‌لابیول، ‫که انضباط سختِ ملکه‌ی قلب‌ها رو به کرسی مینشونه،
‫نمی‌تونم از این قانون‌شکنی چشم‌پوشی کنم!
‫سریعاً دورش بنداز!
‫هـــا؟ چی چرت می‌گی؟
‫اگه می‌خوای دورش بریزی، من می‌خورمش!
‫خیلی عذر می‌خوایم، نماینده.
‫من بودم که پیشنهادِ درست کردن تارتِ بلوط رو دادم.
‫اصلاً فکر نمی‌کردیم همچین قانونی وجود داشته باشه.
‫خود تارت درست کردن مشکلی نیست.
‫امروز آوردنش، به همچین جشنی، مشکل اصلیه!
‫می‌گم، پیروی از این قانون واقعاً مهمه؟
‫فکر نمی‌کنم اینجا کسی تارتِ بلوط رو مشکل ببینه.
‫چی داری-
‫راست می‌گه. احمقی چیزی هستی؟
‫بهم گفتی... احمق؟
‫هی، تمومش کن. این حرف ممنوعه.
‫نخیر، می‌خوام بگم!
‫همه فکر می‌کنن این قانون احمقانه‌ست!
‫گیرمون آوردی؟
‫منم با ایس موافقم. خیلی غیرمنطقیه.
‫خیلی رو دارین که باهام بحث می‌کنین.
‫بقیه هم می‌ترسن که جیک‌شون درنمیاد،
‫وگرنه همه می‌دونن هیچ منطقی توش نیست، نه؟
‫عــه؟ اینطوریه؟
‫معلومه که اینطور نیست، نماینده!
‫بله!
‫پاچه‌خوارای عوضی. حالم به‌هم خورد.
‫از زمانی که من نماینده شدم یک سال می‌گذره،
‫و تو این زمان، هیچ‌کدوم از دانش‌آموزای هارتس‌لابیول اخراج یا مشروط نشدن.
‫هارتس‌لابیول تنها خاندانیه که به این دستاورد رسیده.
‫بنابراین، حق جانب با منه!
‫من بهترین نمرات و قوی‌ترین جادو رو بین دانش‌آموزهای این خاندان دارم!
‫پیرویِ بی‌چون‌وچرا از من، درست‌ترین تصمیمِ ممکنه!
‫شمایین که با شکستن قوانین اشتباه می‌کنین.
‫اگه ازم پیروی نمی‌کنین، پس به گردن‌زنی محکوم‌تون می‌کنم!
‫بیخیال، بچه‌ها. همه بگین «چشم، نماینده.»
‫نمی‌تونم.
‫منم همینطور.
‫هیچ خوش ندارم پشتِ همچین ظالمِ بی‌اعصابی دربیام.
‫الان بهم چی گفتی؟
‫گفت یه ظالم خودخواهی که برای غذا ارزش قائل نیست!
‫گردن‌زنی!
‫زود بندازین‌شون بیرون!
‫شرمنده. نمی‌تونیم از نماینده سرپیچی کنیم.
‫متأسفم. قانعش می‌کنم اگه عذرخواهی کنین بذاره بیاین تو.
‫تف توش! خوابشو ببینه عذرخواهی کنم!
‫خب دیگه، بیاید این مسئله رو فراموش کنیم و به جشن‌مون برگردیم.
‫امروز باید تورنمنتِ کروکت رو برگزار کنیم.
‫بـ ـ بله، نماینده.
‫واقعاً به‌نظرت این درسته؟
‫صبر کن، مادر!
‫اشتباه می‌کنی! تقصیر اون دوتا نبود!
‫15 دقیقه از برنامه عقب افتادیم.
‫چه افتضاحی.
‫ای لعنت بهش! رو مخم رفته!
‫ای ظالم کوتوله‌ی موقرمزی!
‫نکنه فکر کرده خودش ملکه‌ی قلب‌هاست؟
‫همینطور دارم از دانش‌آموز افتخاری شدن دور و دورتر می‌شم.
‫خفه‌م کرده! خیلی هم سنگینه!
‫اون قلاده‌ها خوب بهتون نشسته ها، میو!
‫کـ ـ کله‌ی یه شبحه!
‫اوخ. بدنمو یادم رفته بود.
‫تو کی‌ای؟
‫بنده آرچمی آرچمیویچ پینکر هستم.
‫فردی مرموز با قدرت‌های گربه و آدمیزاد هستم، میو.
‫آرچـ...
‫میویچ... چی بود؟
‫همه بهم می‌گن چنیا.
‫از صدقه‌سرِ اون ظالم حالمون گرفته‌ست. برو پی کارت.
‫به ریدل می‌گین ظالم؟
‫گمونم اینطوری هم می‌شه صداش زد، میو.
‫حتی توی بچگیش هم پیشیِ سرسنگینی بود.
‫بچگیش؟
‫تو می‌شناسیش؟
‫شاید بشناسم، شاید هم نشناسم، میو.
‫کدومش آخر؟
‫اگه می‌شناسیش، پس بگو ببینم.
‫چطور شد اینطوری ظالم شده؟
‫پس برو از اون چهارچشمی بپرس، میو.
‫چهارچشمی؟ منظورت کلاور-سنپای‌ـه؟
‫اون و ریدل از زمانی که بچه بودن همدیگه رو می‌شناختن.
‫پس یعنی نماینده و کلاور-سنپای دوستای بچگی‌ان؟
‫فعلاً.
‫آهای، یه‌لحظه وایسا!
‫اوه.
‫ناپدید شد.
‫چه عجیب‌غریبی بود، میو.
‫حالا دارم عین اون حرف می‌زنم.
‫نماینده و کلاور-سنپای دوستای بچگی‌ان.
‫بچه‌ها، به‌نظرم بیاید بریم با کلاور-سنپای حرف بزنیم.
‫عمراً واسه درآوردن این قلاده به پاش بیفتم.
‫بچه‌ها.
‫پس اینجا بودین.
‫کلاور-سنپای.
‫چون نگران‌مون بودین اینجا اومدین؟
‫آره.
‫چون بالأخره تقصیر منم بود.
‫اگه واقعاً اینطوری فکر می‌کنی، تا کِی می‌خوای براش خم و راست شی؟
‫مگه شماها دوستای بچگی نیستین؟
‫یکی به اسم چنیا اینو بهمون گفت.
‫که اینطور.
‫در این صورت، تو مگه بزرگ‌تر از اون نیستی؟
‫دوتا بزن تو سرش آدم شه.
‫آره بابا. همونی که این گفت.
‫من نمی‌تونم همچین کاری کنم.
‫هــا؟ چرا خب؟
‫چون انضباطِ سفت‌وسخت، ریدل رو به همچین آدمی تبدیل کرده.
‫والدینش درمانگرهای معروفی توی شهرمون بودن.
‫مخصوصاً مادرش انتظاراتِ زیادی براش داشت.
‫تک‌تک دقیقه‌های زندگیش رو برای درس خوندن برنامه‌ریزی کرده بود.
‫اینکه چی بخوره، چی بپوشه، و کلاً همه‌چیو براش تصمیم می‌گرفت.
‫حتی اینکه دوستاش کی باشن.
‫با وجود این چیزا، کاری که بهش محول شد رو انجام داد،
‫و توی ده‌سالگی به طلسم اختصاصی‌ش مسلط شد.
‫اینطوری بزرگ شده بود.
‫ریدل به این باور داره که پیروی از قانون‌های سفت‌وسخت ‫می‌تونه برای رشد و پیشرفت مفید باشه.
‫و زیرپا گذاشتن قوانین کاری نابخشودنی و اهریمنیه.
‫پس اگه با زیرپا گذاشتن قانون‌ها کنار بیاد،
‫چون خودش اون قانون‌های سفت‌وسخت رو گذرونده، ‫یه‌جورایی این معنی رو می‌ده وجود خودشو انکار کرده.
‫درک می‌کنم که چرا فکر می‌کنین ریدل یه ظالم باشه.
‫و اینکه شیوه‌ی کارش اشتباهه.
‫ولی من واقعاً نمی‌تونم اینو به روش بیارم.
‫نمی‌دونستم نماینده همچین گذشته‌ای داشته.
‫برای همینم اینطوریه.
‫حالا که داستانشو شنیدم، دیگه خوب فهمیدم.
‫تقصیر جنابعالیه که نماینده ریدل به این وضع افتاده!
‫ها؟
‫ریدل نمی‌تونست والدینشو انتخاب کنه، پس کاریش نمی‌شه کرد.
‫ولی لااقل تو فهمیده بودی که والدینش اشتباه می‌کنن دیگه، نه؟
‫صبر کن، مادر!
‫اشتباه می‌کنی! تقصیر اون دوتا نبود!
‫اگه فکر می‌کنی نماینده داره اشتباهاتی که ‫ مامانش کرد رو تکرار می‌کنه، پس باید بهش بگی.
‫باید نصیحتش کنی.
‫چه فایده داره که چون دلت براش می‌سوزه، به روش نیاری؟
‫می‌خوای یه‌گوشه وایسی تا منزوی شه و همه ازش بیزار بشن؟
‫آ ـ آهای، ایس.
‫بعدش چی؟
‫چون می‌ترسی قلاده سرت بندازه زبون به دهن می‌گیری؟
‫خیلی ضایعی!
‫دوستای بچگی و مرض.
‫این دوستی‌تون پشکل هم نمی‌ارزه!
‫گل گفتی، تراپولا-کون.
‫هـــا؟
‫مـ ـ مدیر؟ کِی اینجا اومدین؟
‫می‌بینم با نماینده‌تون به مشکل خوردین.
‫خب، چقدرشو شنیدیـ ـ
‫اگه اینطوره، چرا خودت نماینده نمی‌شی؟
‫باید رزهارت-کون رو برای مقامش به چالش بکشی.
‫چا...
‫چالش؟
‫عه‌وا.
‫رزهارت-کون هم با به‌چالش کشیدنِ نماینده‌ی قبلی، نماینده شده.
‫خدایی؟
‫تمام دانش‌آموزان حق این رو دارن که نماینده‌شونو به چالش بکشن.
‫پس یعنی اگه مبارزه رو ببره، نه‌تنها می‌تونیم این قلاده‌ها رو برداریم،
‫اون می‌تونه نماینده هم بشه؟
‫چه می‌کنی، تراپولا-کون؟
‫رزهارت-کون رو به چالش می‌کشی؟
‫همم...
‫خیلی‌خب!
‫یه امتحانی می‌کنمش!
‫اگه بتونم نماینده بشم...
‫غلط اضافی کردم.
‫ببخشید.
‫...مجبورش می‌کنم اینو بگه!
‫اوی اوی.
‫یه ظالم دقیقاً همین‌کارو می‌کنه.
‫منم به چالش می‌کشمش.
‫همیشه می‌خواستم برای مقام اول بجنگم.
‫منم!
‫گریم-کون، متأسفانه فقط دانش‌آموزهای ‫همون خاندان می‌تونن با نماینده‌شون دوئل کنن.
‫آه، درسته. یه نکته دیگه.
‫این مبارزه تنها می‌تونه با جادو انجام بشه.
‫هـــه؟
‫مطمئن باشید از قوانین پیروی می‌کنین و از مبارزه لذت ببرید! تا بعد!
‫خب، حالا یه‌جوری از پسش برمیایم دیگه، نه؟
‫آ ـ آره!
‫خیلی‌خب. بریم تو کارش!
‫آره!
‫ حرف مهمل نزن. به خودتم می‌گی «ملکه»؟
‫تو چیز جز یه ظالمِ خودنما و بداخلاق نیستی.
‫گردنشو بزنین!
‫بالأخره روزش رسید.
‫جدی می‌گی؟
‫به‌نظرم تا وقت هست بهتره بیخیال شن.
‫خریته.
‫اومدین.
‫حالا دوئلی رو برای انتخاب نماینده‌ی خاندان هارتس‌لابیول آغاز می‌کنیم.
‫در راستای قوانین دوئل، لطفاً تمام قلاده‌های مهرومومِ جادو ‫که برای مبارزه‌طلب‌ها نابرابری ایجاد می‌کنه رو حذف کنید.
‫آه، بالأخره آزاد شدم!
‫از این آزادیِ موقت‌تون نهایت لذت رو ببرین.
‫چون به‌زودی بازم قراره گریبان‌گیرِ اون قلاده‌ها بشین.
‫تا نجنگیدیم که نمی‌فهمیم.
‫واقعاً حرف خودتو باور می‌کنی؟
‫معلومه.
‫هیچ‌وقت محض شوخی درخواستِ دوئل نمی‌کنم.
‫همم...
‫خب پس اون لباس بی‌ریخت و قیافه که پوشیدی چیه؟
‫من اونو بهش قرض دادم.
‫توی دنیای من، شمشیرزن‌ها ‫توی نبردهای بزرگشون این کلاهخود رو سر می‌کنن.
‫اهمیتی نداره.
‫نماینده ریدل، تقریباً وقت چای شده.
‫چیکار می‌کنین؟
‫چه سؤال مسخره‌ای.
‫طبق برنامه آماده‌ش کنید.
‫اطاعت!
‫همونطور که شنیدین، وقت زیادی ندارم.
‫جفتتون باهم بهم حمله کنین.
‫بسیار خب، زمانی که این آینه روی زمین شکست، دوئل رو آغاز می‌کنیم.
‫آماده...
‫گردن‌زنی!
‫بـ ـ بیخیال!
‫هـــا؟
‫ایس! دیوس!
‫حتی پنج ثانیه هم نشد.
‫اوی، کالیم.
‫راگی اینجاست.
‫اوه، آره، امروز بود.
‫به راگی قول داده بودم.
‫تا به چندتا از غذاهای «شن‌های سوزان» مهمونش کنم.
‫مهمونش کنی؟ کی قراره براش غذا درست-
‫جمیل دیگه؟
‫چی واسه خودت می‌گی «جمیل دیگه؟»
‫دیگه به‌اندازه کافی ازت کشیدم!
‫ها؟ چیو کشیدی؟
‫چند روز پشت‌هم انتظار داری واسه‌ی مهمونات غذا بپزم؟
‫امم، یک، دو، سه...
‫چند روز بود؟
‫الان 20 روز شده!
‫اوه. چه زیاد.
‫امروز قرار نیست غذا درست کنم.
‫عــــــه؟
‫اینطوری شد که برنامه‌ی امروز کنسله.
‫خیلی مشتاقش بودم، شرمنده ها، راگی.
‫کنسله؟ نمی‌شه که!
‫هیچ‌وقت از یادم نمی‌ره ها.
‫عــه؟
‫خودت مگه نگفتی؟
‫می‌خوایم کلی غذای خوشمزه بخوریم و برقصیم؟!
‫آ ـ آره...
‫سر همین دیشب شام نخوردم که برای امروز جا داشته باشم...
‫تازه این‌همه ظرف آورده بودم که باقی‌شو با خودم ببرم خونه!
‫عـــــه؟!
‫یعنی انقدر چشم‌انتظارش بودی؟
‫خب معلومه!
‫خیلی‌خب، فهمیدم!
‫کنسلی رو کنسل می‌کنم!
‫خودم تنهایی برات بهترین غذا رو می‌پزم.
‫عه؟ واقعاً می‌تونی غذا درست کنی، کالیم-کون؟
‫برات آبگوشتِ معروف شن‌های سوزان رو می‌پزم.
‫اوووه!
‫همینا رو همینطوری می‌تونم توی قابلمه بندازم دیگه؟
‫نــــه!
‫تا حالا هیچ‌وقت آشپزی نکردی، کالیم-کون؟
‫معلومه که نه.
‫جمیل-کون.
‫صدا زدنم بی‌فایده‌ست. امروز غذا نمی‌پزم.
‫حالا بیخیال دیگه، از این حرفا نزن.
‫نخیر، تصمیممو گرفتم.
‫خب، درکت می‌کنم.
‫بعضی روزا واقعاً حسش نیست.
‫ولی اون مشکلی نداره؟
‫ها؟
‫مواد لازم: یه‌سری گوشت و اینا.
‫قارچ‌های ناشناخته، هرچی میوه دم‌دست بود،
‫و کلی هم تندش می‌کنم!
‫کالیم، وایسا.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب!
‫دقیقاً چی قصد داری درست کنی؟
‫ها؟
‫دیدی.
‫نمی‌تونی کامل پخت‌وپز رو بسپازی بهش.
‫قرار نیست غذا بپزم.
‫امروز تصمیم گرفتم که به‌هیچ‌وجه غذا نپزم.
‫درکت می‌کنم.
‫ولی مطمئنی؟
‫کالیم-کون باز قرار دست‌گل به‌آب بده ها.
‫خیلی‌خب.
‫در این صورت، با جادو غذا می‌پزم!
‫ای تـــــــــف!
‫خب دیگه، اینا رو می‌برم!
‫بعداً می‌بینمت!
HADAD :مترجم
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫ارتش تک‌نفره!
‫شجاعان بی‌باک 1-A ایس تراپولا - دیوس اسپید