« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
HADAD :مترجم
‫اینجا دارن چیکار می‌کنن؟
‫خیلی ببخشید. دارین چیکار می‌کنین؟
‫اشتباهی رزهای سفید کاشتیم.
‫درسته. ملکه رزهای قرمز دوست داره.
‫اگه سفید باشن، سرمون به باد رفته!
‫اینجا کجاست؟
‫گمونم فقط یه خوابِ عجیب دیدم.
‫نصفه‌شبی کیه آخه؟ باز شبح‌ها دارن اذیت می‌کنن؟
‫شما کی هستین؟
‫منم، ایس. زودباش درو باز کن.
‫ایس؟ این‌وقت شب اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ای وای! اون قلاده رو بهت بستن؟
‫از این لحظه، دیگه هیچ‌وقت پامو توی هارتس‌لابیول نمی‌ذارم.
‫از امروز، قراره توی این خوابگاه زندگی کنم!
‫چی‌چی؟
‫حالا دقیقاً می‌گی چه‌خبر شده؟
‫یدونه تارت خوردم.
‫تارت؟
‫واااای. الان قشنگ خواب لازمم.
‫اینجا چیزی نداریم سیرمون کنه؟ تو یخچال چیه؟
‫اوه! اوووه!
‫خوشمزه به‌نظر میان!
‫حالا که انقدر زیاده...
‫کسی براش مهم نیست اگه یکیش کم بشه دیگه؟
‫ایتاداکیماس!
‫پرام! عجب چیزیه!
‫معلومه که خوشمزه‌ست. تارت‌های ترِی همیشه حرف نداره.
‫ولی خدایی این بدجوری خوبه. بهتر از اوناییه که...
‫نماینده؟!
‫خیلی جربزه داری بی‌اجازه به چیزمیزای من دست درازی می‌کنی.
‫قانون شماره 89 ملکه‌ی قلب‌ها:
‫«هیچ‌وقت بدون اجازه‌ی صریحِ ملکه، تارت نخورید.»
‫دزدیِ یک تارت جرمی غیرقابل بخششه!
‫که یعنی باید مجازات بشی.
‫گردن‌زنی!
‫حالا به‌خاطر این قلاده‌ی مسخره نمی‌تونم از جادو استفاده کنم.
‫آره. خیلی تومخیه، نه؟
‫ای نماینده لعنتی.
‫فکر کنم از زور گفتن خوشش میاد.
‫چطوری اصلاً تمام این قانونا رو یادشه؟
‫همین که بهش فکر می‌کنم حالم بد می‌شه.
‫همف.
‫ولی بی‌اجازه اون تارت رو خوردی، نه؟
‫به‌نظرم مجازاتِ غیرمعمولی نیست.
‫آره، چون اگه سه‌تا تارت اونجا بود، ‫حتماً برای مراسمی گذاشته بودنش.
‫مثلاً جشن تولد و اینا.
‫جشن تولد؟
‫پس خیلی منطقی میاد چرا انقدر عصبانی باشه.
‫باید فردا بری ازش عذرخواهی کنی.
‫ها؟ برو بابا.
‫من کار بدی نکردم که بخوام عذرخواهی کنم.
‫اتفاقاً کارت بد بود. معلومه باید عذرخواهی کنی.
‫آه، ولی خب...
‫باشه بابا، برم عذرخواهی کنم بسه دیگه؟
‫ولی این ایده‌ی مسخره رو تو دادی، پس باهام میای.
‫باشه، من مشکلی ندارم.
‫خیلی‌خب. کجا می‌تونم بخوابم؟
‫عجبا، فکر نمی‌کردم جدی گفته باشی.
‫می‌تونی توی سالن بخوابی.
‫اینجا؟ بیخیال بابا. نصف اینجا رو خاک گرفته.
‫خیلی آدم رو اعصابی هستی.
‫خوش اومدی!
‫میای باهم دوست بشیم؟
‫شاید یه‌روز تو هم مثلِ ما شبح شی!
‫قراره کلی باهم خوش بگذرونیم!
‫خفه شید! خوابم نمی‌بره!!
‫کی آخه این‌وقت صبح در می‌زنه؟
‫باشه باشه! دارم میام، انقدر در نزن!
‫الان درو از جا می‌کَنی.
‫می‌دونستم اینجا پیدات می‌کنم.
‫دیوس.
‫شنیدم چه‌خبر شده.
‫عه؟
‫واقعاً بی‌عقلیا، نه؟
‫خفه! لازم نکرده اینو از جنابعالی بشنوم!
‫خب حالا، نماینده هنوز عصبانی بود؟
‫نه. فکر نکنم.
‫چیزی حدود سه‌نفرو چون به‌موقع بیدار نشدن، گردن‌زنی کرد. ‫شاید یکم عصبی باشه، ولی گمونم چیزیش نیست.
‫منظورت چیه که خوبه؟ انگار بدجوری قاطی کرده!
‫ولی خب الان که جادوت مهر شده، امروز تو کلاس نمی‌تونی کاری کنی.
‫شاید اگه ازش خواهش و تمنا کنی برش داره.
‫دیوونه شدی؟ الان نمی‌خوام از صد فرسخی‌ش رد شم.
‫شاید بهتره تا یکم آروم شه همینجا بمونم.
‫اینکه ازش دوری کنی، اوضاع رو بدتر می‌کنه.
‫حالا بیخیال شو...
‫همین الان باید بریم اونجا.
‫وایسا! دستمو از جا می‌کنی. نه، نه!
‫می‌گم، دیوس. خوابگاهِ تو کجاست؟
‫می‌خوای بیای ببینیش؟
‫اینجا چه خفنه!
‫اینا همه آینه‌ی جادویی‌ان؟
‫بیشتر می‌شه گفت دروازه‌های جابه‌جایی هستن.
‫خوابگاهِ شما تنها خوابگاهیه که توی مدرسه‌ست.
‫بقیه‌شون خیلی دورن، سر همین باید از پورتال استفاده کنیم.
‫این آینه هم مخصوصِ خاندان‌مون طراحی شده.
‫آماده‌این؟
‫آ ـ آره.
‫چی شده؟
‫اولین‌بارمه، دل تو دلم نیست.
‫زود بهش عادت می‌کنین.
‫بیاید بریم.
‫واای!
‫عین قصر می‌مونه!
‫پس این... هارتس‌لابیول‌ـه؟
‫نمی‌دونم چی انتظار داشتم، ولی این یه‌چیز دیگه‌ست!
‫ها؟
‫یکی داره با گل‌ها ور می‌ره.
‫ای وای. ای وای.
‫باید زودتر این رزها رو قرمز کنم!
‫اوه، یکی داشت جا می‌موند.
‫همه‌شونو رنگ کن، وگرنه سرتو به باد می‌دی.
‫چرا حس می‌کنم...
‫اینو قبلاً یه‌جایی دیدم.
‫کی، اون؟
‫یکی از سال‌بالایی‌ها توی هارتس‌لابیول‌ـه.
‫آهای. تویی که اونجایی، داری چیکار می‌کنی؟
‫ها؟
‫من؟ همونطوری که می‌بینین، دارم رزهای سفید رو قرمز می‌کنم.
‫خب چرا باید همچین کاری کنی؟
‫همم. اون کنجکاوی خیلی بانمکت می‌کنه.
‫اوه! انگار دردسرسازهای سال‌اولی هم اینجان.
‫و تو هم همونی‌ای که تارتِ نماینده رو دزدیده، مگه نه؟
‫تـ ـ تو از کجا می‌دونی؟
‫رسماً تنها چیزیه که امروز همه درباره‌ش حرف می‌زنن.
‫عجب شانسی دارم دوبار در روز به تازه‌واردهای معروف‌مون برخوردم.
‫هی! می‌گم می‌گم! باهام یه سلفی میندازین؟
‫الان شاید وقتش نباشه که...
‫بیخیال، بیخیال!
‫ســـیــــب!
‫اوه، اینو قراره تو مجیکام پستش کنم.
‫ولی خب اسماتونو می‌خوام که تگتون کنم.
‫دیوس اسپید هستم.
‫ایس تراپولا.
‫منم گریم هستم به‌همراه زیردستم.
‫این «مجیکام» که می‌گی چیه؟
‫مثل یه برنامه می‌مونه که کاربرها توش ‫عکس آپلود می‌کنن و باهم به اشتراک می‌ذارن.
‫عجب. دنیای منم یه‌چیزی شبیه به همین داشت.
‫آپلود انجام شد.
‫و اگه خودتون نفهمیدین، ‫من سنپایِ سال‌سومی‌تون، کیت دایموند هستم.
‫ولی دوستام بهم می‌گن کی-کون.
‫خوشوقتم. من انما یوکن هستم.
‫همه منو یو صدا می‌زنن.
‫یو-چان!
‫تو حتماً سرپرستِ اون خونه‌ی درب‌وداغون هستی ‫که کلی درموردش شنیدم!
‫بله.
‫باورم نمی‌شه تو اون خراب‌شده زندگی می‌کنی.
‫همه‌ش تنگ‌وتاریکه و هیچیش توی مجیکام نمی‌گنجه.
‫جدی دلم به حالت می‌سوزه.
‫هرچی بیشتر حرف می‌زنه، کمتر ازش خوشم میاد.
‫الان وقت گپ زدن نیست!
‫می‌گم شما می‌شه کمک کنین بقیه‌ی این رزها رو رنگ کنم؟
‫کلی کارِ دیگه رو سرم ریخته و باید تا بعدازظهر تموم شه.
‫چرا اصلاً از اول داری رنگشون می‌کنی؟
‫همم.
‫چون رزهای قرمز برای پس‌زمینه‌ی جشن‌مون زیباتر به‌نظر میاد!
‫جشن؟ می‌دونستم، غریزه‌ی داشِتون دروغ نمی‌گه.
‫اصلاً غافلگیرم نمی‌کنه که بفهمم ایس هدیه‌ی تولدِ یکی دیگه رو دزدیده.
‫نه. اشتباه می‌کنین.
‫ها؟
‫فردا قراره یکی از جشن‌های ناتولدِ مرسوم خاندان‌مون باشه.
‫یه جشن چای توی روزیه که هیچ‌کسی توش تولد نداره.
‫ها؟ یعنی چی؟
‫به‌هرحال، از شماها می‌خوام بقیه‌ی این رزها رو قرمز کنین، خب؟
‫وگرنه سروکارتون با گردن‌زنی‌ـه.
‫می‌تونم رو شما دوتا حساب کنم که با جادو زود تمومش می‌کنین.
‫ولی شما دوتا بی‌مصرفین، پس دستی می‌کشین.
‫خیلی‌خب! بیاید زود این کارو تموم کنیم.
‫خیلی‌خب. این‌دفعه...
‫چرا آخه!
‫واااای!
‫ای وای. ای وای من! آتیش گرفته!
‫عه! داری چیکار می‌کنی؟
‫بگیر!
‫اوووه.
‫ریلکس‌تر.
‫آروم باشین و دوباره تلاش کنید.
‫خیلی‌خب. آروم. بدون آتیش.
‫بیخیالش. بیخیالش.
‫چرا خب این سفیدا رو نمی‌ذاریم بمونه؟ قشنگن که.
‫این در ادامه‌ی رسومِ قدیمیه.
‫رزهای کاملاً قرمز یه لازمه‌ی اصلی برای ناتولدها به‌حساب میان.
‫توی باغ با استفاده از فلامینگوهای رنگ‌های مختلف به‌عنوان چوب، ‫و خارپشت‌ها به‌عنوان توپ، کروکت بازی می‌کنیم.
‫اوه! ولی زمانی که گل‌ها کنسرتِ بهاری‌شونو اجرا می‌کنن، ‫رزهای قرمز باید سفید باشن.
‫از اون چیزاست که باید یادت بمونه.
‫این قوانین‌تون دیگه خیلی مسخره‌ان.
‫خب... این قوانین از سال‌های بسیار دور ‫توسط یکی از هفت موجود برتر، ملکه قلب‌ها ساخته شده.
‫و بین تمام نماینده‌های تاریخِ هارتس‌لابیول، ‫ریدل از همه مصمم‌تره که راه‌ و رسم‌های قدیمی رو حفظ کنه.
‫ولی خب نمی‌شه انکار کرد که یکم می‌تونه توشون زیاده‌روی کنه.
‫اوه، درسته. الان نمی‌تونم وقتمو اینطوری تلف کنم.
‫الان باید با نماینده صحبت کنم. اینجا که نیست؟
‫اوه...فکر نمی‌کنم هنوز سر کلاس رفته باشه.
‫اوه، راستی...
‫تارت‌دزدِ معروف، ایس-چان. ‫ برای حل‌وفصل کردنِ اوضاع جایگزینی آوردی؟
‫هه؟ نه. امروز تا پاشدم یه‌راست اومدم اینجا.
‫عجب، ولی اگه بذارم وارد بشی، ‫اون‌وقت قانون شماره 53 رو شکستی،
‫«تمام وسایل دزدیده شده باید جایگزین شوند.» ‫که یعنی تارت نباشه، ورود هم ممنوع.
‫هــا؟ شوخیت گرفته؟
‫تمام ساکنینِ هارتس‌لابیول باید از قوانین پیروی کنن.
‫آه... می‌گم، کیت-سنپای، الان وایسادم توی رنگ کردن کمکت کردم.
‫نمی‌شه حالا زیرسیبیلی رد کنی؟
‫دوست دارم کمک کنم، ولی به گردن‌زنی محکوم می‌شم.
‫واقعاً شرمنده‌م...
‫نمی‌تونیم بذاریم ریدل-کون اینجا پیدات کنه، ‫پس ازت می‌خوام بری بیرون.
‫من اونم، و اونم منه.
‫کارت دوتیکه.
‫خودشو تکثیر کرد!
‫حالا کپی‌های خودم، بیرون‌شون کنین.
‫چشم، قربان.
‫حالا وقتی تارت رو آوردی یه‌بار دیگه امتحان کن، خب؟
‫بای بای.
‫ای لعنتی!
‫یعنی چی که بدون تارت نمی‌شه رفت تو؟
‫وقتی رسیدیم لام‌تا‌کام حرف نزد.
‫وایساد کاراشو بکنیم بعد بندازتمون بیرون.
‫خیلی آب‌زیرکاهه.
‫ما باید زودتر بریم سر کلاس.
‫آره راستی، شماها کدوم کلاس افتادین؟
‫سال‌اولی بودین دیگه؟
‫آره، مدیر گفت ما قراره تو کلاس 1-A باشیم.
‫جدی؟ اینطوری باهم تو یه کلاسیم که.
‫زنگ اول قراره معجون‌شناسی باشه.
‫ووهو، انگار قراره جالب باشه.
‫من هنوز نمی‌تونم از جادو استفاده کنم. ‫یعنی مشکلی پیش نمیاد؟
‫شماها برای کلاس اول‌صبحی خیلی سرزنده و پراشتیاق به‌نظر میاید.
‫با حفظیاتِ طوطی‌محور شروع می‌کنیم.
‫در چند هفته‌ی آینده، اسم‌ها و ویژگی‌های بالغ بر ‫ صدها گیاه و سمّ رو وارد مغزهای فندقی‌تون می‌کنم.
‫نــه!
‫تا قبل از شروع آموزش به چیزی دست نمی‌زنید.
‫خوب گوش کنید، توله‌ها.
‫تا زمانی که توی کلاسِ من هستید، مشروط شدن غیرقابل قبوله.
‫مجازاتش هم چیزیه که ترجیح می‌دم بهش متحمل نشم.
‫چه سخت‌گیر. منو بگو فکر کردم قراره معلم راحتی داشته باشیم.
‫اینطوری فکر می‌کنی؟ به‌نظرم فقط خیلی رو معلمی حساسه.
‫به‌هرحال دوست ندارم اون روی سگشو ببینم.
‫همه‌تون سرفصل‌ها رو دارین؟
‫نمره‌های شما نه‌تنها توی گزارش‌هاتون،
‫بلکه نحوه‌ای که تو کلاس رفتار می‌کنید هم تأثیر داره.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫خوابیدن توی کلاسِ من قدغنه.
‫اینو به‌عنوان هشدار در نظر بگیر.
‫خوب گوش کنین، فسقلیا!
‫افسونگریِ خوب، از استقامت زیاد و بدنی قوی نشأت می‌گیره!
‫اینجا رو دارین؟ با یه‌ذره تمرین بدنی ‫و چندتا دونه تخم‌مرغ، همچین هیکلی می‌سازین!
‫ببینین اون یارو چقدر گنده‌ست!
‫با 20 دور شروع می‌کنیم.
‫حالا 100تا شنا.
‫100تا اسکوات.
‫دارم می‌میرم.
‫عمراً انقدر زود خسته شده باشین! یه ست دیگه!
‫عــــــه؟
‫اوهو.
‫همه‌چی اینجا چقدر خوشمزه به‌نظر میاد!
‫انقدر از مغزم کار کشیدم گشنه‌م شده.
‫و چی هم بهتر از یه تیکه مرغ سوخاری؟
‫ولی دلم املت هم می‌خواد.
‫و یه‌سری از اون نون‌ژله‌ای‌ها هم می‌خوام.
‫همه‌چی بذارا. هرچی بگیو دوست دارم.
‫میز خالی پیدا می‌شه یا...
‫آهـــای! اینجا ما صندلی داریم!
‫عه!
‫باز اون یارو.
‫دایموند-سنپای! امم، ما مشکلی نداریم.
‫دنبال یه میز دیگه می‌گردیم.
‫ای بابا! حالا لازم نیست انقدر ازم بترسید!
‫چون الان کی-کون می‌خواد سنپایِ خوبی برای کوهای‌هاش باشه.
‫بفرما بیا، دیوس-چان!
‫امم. کسی اونطوری صدام نمی‌کنه...
‫این همون آدم صبحی نیست.
‫اون چهارچشمی هم نوکرِ کیت‌ـه؟
‫من ترِی کلاور هستم.
‫مثل کیت، سال‌سومیِ هارتس‌لابیول.
‫شرمنده که هم‌خوابگاهی‌هام براتون دردسر درست کرده.
‫اوضاع خوابگاهِ تو خوبه؟
‫چون زوار در رفته... یعنی، خیلی ساختمونِ قدیمی‌ایه.
‫امیدوارم خیلی برات سخت نباشه.
‫و اگه کمکی نیاز داشتی، حتماً بهمون بگو.
‫داداش بزرگات هرچی بلد باشن بهت یاد می‌دن.
‫حتماً مزاحم‌تون می‌شم. ممنونم.
‫خوابگاهِ شماها خیلی شبیه یه قصره.
‫خوابگاه‌های دیگه چی؟ اونا هم انقدر خفنن؟
‫سبک‌هامون باهم فرق می‌کنه، ولی فکر کنم اینطوری بشه گفت!
‫هر خاندان ویژگی‌های خاصِ خودشو داره،
‫پس دانش‌آموزهایی که شخصیت ‫و سلایقِ مشابهی دارن، هم‌گروه می‌شن.
‫مجسمه‌های هفت موجود برتر رو توی خیابون اصلی دیدی، نه؟
‫هفت خاندان، مستقیماً از اونا الهام گرفتن.
‫آره، مثلاً خاندان هارتس‌لابیول؛
‫ما بر اساس تعهد ملکه قلب‌ها ‫به نظم و انضباطِ سختگیرانه تأسیس شدیم.
‫اون هیولاهای ساوانّا هم داریم.
‫اونا تجسم روح شکست‌ناپذیرِ پادشاه حیوانات هستن.
‫دانش‌آموزهای زیادی دارن که ورزشکار و رزمی‌کارهای خوبی هستن.
‫پس هربار که بین خاندان‌ها رویداد ورزشی‌ای ‫برگزار می‌شه، عملاً به مدرسه حکمرانی می‌کنن.
‫بعدش خاندان اوکتاوینل رو داریم که ‫از قلبِ بخشنده‌ی ساحره‌ی دریا الهام گرفته.
‫همه‌شون نابغه‌هایی هستن که ‫ تو تمام آزمون‌های کتبی نمره‌ی عالی میارن.
‫خیلی منظم و جدی هستن. ‫ یه کافه‌ی دانش‌آموزی هم برای خودشون دارن!
‫خاندان ساکارابیا از ذهن آگاهِ افسونگر شن‌ها الهام گرفته.
‫بیشتر دانش‌آموزهاشون توی هنرهای فالگیری، ‫مثل ستاره‌بینی و عددشناسی مهارت دارن.
‫همه‌شون باهوشن و توی نمره‌ی آزمون‌ها می‌تونن با اوکتاوینل برابری کنن.
‫قدیمی‌ترین خاندان، یعنی پوموفیور ‫ بر اساس سرسختیِ ملکه‌ی زیبا تأسیس شد.
‫دانش‌آموزهاشون معمولاً توی درس‌هایی ‫ مثل معجون‌شناسی و نفرین‌ها عالی‌ان.
‫و درست مثل ملکه‌ی زیبا، چه از نظر مد، ‫چه آداب معاشرت، خیلی به ظاهرشون اهمیت می‌دن.
‫خاندان ایگنیهاید هم بر اساس ‫ روحیه‌ی سخت‌کوشیِ پادشاه دنیای زیرین تأسیس شده.
‫تمام دانش‌آموزهای مهندسی و فناوریِ انرژیِ جادویی از اونجا سر در میارن،
‫ولی خیلی ضد اجتماعی‌ان و اکثرشون تیپِ گوشه‌گیر و منزوی دارن.
‫و در نهایت، خاندان دیاسومونیا که ‫ بر اساس روحیه‌ی اشرافیِ پری تیغ تأسیس شد.
‫دیاسومونیا جادوگرهای بااستعدادی داره ‫ که توی هر نوع جادویی مهارت دارن.
‫آه. ببینین، اونجان.
‫ها؟
‫وایسا. یه بچه اونجاست؟
‫نه. اون بچه نیست. هم‌کلاسیِ منه.
‫عه؟ که یعنی...
‫سال‌بالایی‌تونم.
‫ها؟
‫سلام، لیلیا-چان.
‫این مدرسه تلپورت کردن هم یاد می‌ده؟
‫در مورد سنِ من کنجکاو شدین؟
‫البته درسته که شیبه یه جوونکِ سرزنده و زیبام...
‫عه!
‫ولی این رفیق عینکی‌مون درست می‌گه.
‫توی سنی نیستم که بچه صدام کنین.
‫ولی جای اینکه از دور تحسینم کنین، ‫می‌تونستین صرفاً بیاین جلو و ازم بپرسین.
‫خاندانِ ما همیشه از هم‌صحبتی باهاتون استقبال می‌کنه.
‫اون دوتا که به‌نظر نمیاد بخوان از چیزی استقبال کنن.
‫به‌عنوان هدیه‌ی دوستی، اینا رو بهت می‌دم.
‫آبنبات شیرین! یدونه که بخوری عاشقش می‌شی.
‫دستت درد نکنه، ولی ما هم بچه نیستیما.
‫عـــه!
‫کِی رفت اونجا؟
‫با استفاده از یه طلسم صدامونو شنید، ‫یا کلاً همچین کاریو بلده؟
‫چه ترسناک.
‫خب، دیاسومونیا خاندان عجیبیه.
‫و نماینده‌شون، مالئوس-کون هم از همه‌شون بدتره.
‫می‌گن تعداد جادوگرهایی که ‫ می‌تونن تو دنیا ازش پیشی بگیرن، انگشت‌شماره.
‫نماینده‌ی ما در حد مالئوس نیست، ‫ولی اونم به نوبه‌ی خودش خیلی قدرتمنده.
‫واقعاً؟
‫آره. به‌عنوان مثال، همون قلاده‌ای که دور گردنته.
‫بهش می‌گن طلسم اختصاصی.
‫طلسم اختصاصی؟
‫یه طلسم منحصربه‌فرده که بر اساس ‫ شخصیت و ویژگی‌های یه جادوگر ساخته شده.
‫چیزیه که خودت درست می‌کنی.
‫بر اساس شخصیت و ویژگی‌های جادوگر...
‫شخصیت متفاوتِ امروز صبحِ دایموند-سنپای...؟
‫درسته. اون طلسم اختصاصیِ منه...
‫کارت دوتیکه.
‫قبلاً طلسم اختصاصیِ ریدل رو دیدی.
‫اگه تو رو یه مزاحم بدونه، ‫می‌تونه برای یه‌مدت جادوت رو مهروموم کنه.
‫و به سبک یه هارتس‌بیول واقعی، اسمشو «گردن‌زنی» گذاشته.
‫فقط از شنیدن اسمش رعشه می‌گیرم!
‫استفاده نکردن از جادو توی یه آکادمیِ جادویی به‌نظر سخت میاد.
‫خب، تا وقتی از قوانین پیروی کنی، لازم نیست نگران چیزی باشی.
‫پس اگه بخوام از شرِ این قلاده خلاص بشم،
‫باید یه تارتِ جایگزین برای اون بچه‌خوشگل ببرم؟
‫فکر کنم قانون 53 ملکه قلب همینو می‌گه. پس آره.
‫تف توش.
‫فقط چون یه تیکه از تارتِ مسخره‌شو خوردم، کل جادومو گرفت...
‫عقده‌ای بودنم حدی داره.
‫همم؟ عقده‌ای با من بودی؟
‫نماینده.
‫خسته شدم.
‫اوه. این همه کیسه از کجا اومد؟
‫رفتم خرید.
‫به هر مغازه‌ای که انگار لباس‌هاش ‫ با سلیقه‌ی منحصربه‌فردم جور درمیومد رفتم.
‫این همه.
‫برای کنسرتِ بعدیِ باشگاه موسیقی پاپ یه لباس رسمی می‌خوام.
‫می‌خواستم چندتا گزینه‌ی مختلف واسه خودم داشته باشم.
‫ولی بازم اینا خیلی زیادن.
‫حالا بیا شروع کنیم.
‫چیو؟
‫معلومه، انتخاب بهترین لباس. به کمتر از اون قانع نمی‌شم.
‫که اینطور. پس خوش بگذره.
‫کجا داری می‌ری، سیلور؟ نظرِ تو هم می‌خوام.
‫ولی من چیزی از مد سرم نمی‌شه.
‫پس یاد بگیر.
‫لباس یک: «خرگوش.»
‫خرگوش؟
‫نظرت چیه؟ این گوش‌های دراز منو بانمک‌تر از قبل نمی‌کنن؟
‫نه، نمی‌فهمم باید چی بگم.
‫هوم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫اوه، خیلی به چشمات میان! اون مال خودت، سیلور.
‫لباس دو: «سنجاب.» غذای موردعلاقه‌م گردوـه.
‫این‌یکی چطوره؟
‫هنوز نمی‌فهمم چی باید بگم.
‫نمی‌فهمی؟
‫پس بهم ملحق شو.
‫قرچ، قرچ، قرچ، قرچ.
‫حالا چی؟
‫نه. هنوزم نمی‌فهمم.
‫عجب. پس یعنی هنوز لباس درست رو پیدا نکردیم.
‫بذار ببینم دیگه چی اینجا دارم.
‫اوه! این به‌نظرم بهترین گزینه‌ست.
‫خب، آماده‌ای؟
‫لباس سه: «جغد.» هو، هو، هو، هو.
‫چطوره؟
‫هرچقدر بپرسی، باز جوابم همونه.
‫هوم. این بهترینه! جغد پیرِ دانا کاملاً بانمکیِ منو برجسته می‌کنه.
‫چشم‌انتظارِ پوشیدنش توی کنسرتِ بعدیِ باشگاه موسیقی پاپ هستم!
‫چه خوب.
‫آره! خوبه! خوبه!
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫قلبی نومید!
‫دیوس کروئل
‫معجون‌شناسی
ماگوس ترین
تاریخ جادو
لوسیوس
‫آشنا
اشتون وارگاس
تربیت بدنی
زنگ اول
‫زنگ دوم
زنگ سوم