‫هر سه نفر اخراجین!
‫ا ـ اخراج؟ بعد از تمام کارایی که برای رسیدن به اینجا کردم؟
‫یه فرصتِ دوباره بهتون می‌دم.
‫پس من میارمش، فقط بهم بگید کجاست!
‫بسیار خب.
‫اما اگه تا فردا صبح اول‌وقت نیاریش،
‫همه‌تون اخراج خواهید شد.
‫باید هرطور شده این سنگ جادویی رو پیدا کنم.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
HADAD :مترجم
‫انقدر ساکته موبه‌تنِ آدم سیخ می‌شه.
‫بیاین فقط اون سنگ رو برداریم و بزنیم به چاک.
‫ها؟
‫یه خونه؟
‫از آدمای تو اونجا بپرسیم؟
‫عصر بخیر.
‫یه خونه متروکه‌ست.
‫میز و صندلیا یه‌ذره کوچیک نیستن؟
‫پنج، شش، هفت. چقدر آدم!
‫حتماً وقتی معدن هنوز دایر بود، این خونه هم زندگی می‌کردن.
‫گمونم چیزی اینجا نباشه که درباره‌ی سنگ جادویی سرنخی بده.
‫خب، سنگ جادویی لابد باید توی خودِ معدن باشه.
‫ولی مگه بسته نشده بود؟
‫حتماً خیلی توش تاریک باشه.
‫آه. پس چطوره اونو قرض بگیریم؟
‫یه شمع؟ انگار هنوز قابل استفاده‌ست.
‫خوبه. چیزی هست که بشه باهاش روشنش کرد؟
‫با جادو نمی‌تونین روشنش کنین؟
‫آره، استفاده از جادو انقدر راحت نیست.
‫مهم‌ترین چیز برای انجامش،
‫اینه که جادوگر می‌تونه اون جادو رو به‌طور کامل تجسم کنه یا نه.
‫اگه کامل تجسمش نکنه، جادو شکل نمی‌گیره.
‫برای استفاده‌ی آزادانه از جادو، به تمرینِ زیادی نیازه.
‫برای همین مدرسه‌های جادو وجود دارن.
‫ولی اینا چقدر کوچیکن.
‫که اینطور. حتی شمع روشن کردن هم آسون نیست...
‫همم؟
‫مثل اینکه به من احتیاج دارین.
‫گریم؟
‫چی...
‫تو...
‫دنبالمون اومدی؟
‫منو با خودتون به معدن ببرین.
‫اون‌وقت با کمال میل می‌ذارم از جادوی آتشم استفاده کنین.
‫عه؟
‫هدفت چیه؟
‫منم می‌خوام یه سنگ جادویی به‌دست بیارم.
‫ممکنه باهاش بتونم حتی جادوی قوی‌تری استفاده کنم.
‫پس نمی‌تونی خودت تنهایی بری؟
‫راست می‌گه.
‫چرا وقتی خودت می‌تونی بری، می‌خوای با ما بیای؟
‫اصلاً اینطوری نیست که از رفتن به اونجا بترسم یا همچین چیزی ها.
‫فکر کردم احتمالاً باید کنارتون باشم که نگرخین.
‫من کاپیتانم ها. شماها فقط دنبالم بیاین.
‫خب، فرقی نمی‌کنه. ‫اینطوری دیگه لازم نیست دنبال ورودی بگردیم.
‫ها؟
‫هوی. مگه نگفتی جلوی ما می‌ری؟
‫شماها می‌تونین جلو برین.
‫خسته شدم.
‫مثل اینکه پُر از سنگ‌های معمولیه.
‫شاید واقعاً اینجا دیگه سنگ جادویی نمونده.
‫هوی، دقیق‌تر بگرد.
‫ترجیح می‌دم برام رئیس‌بازی درنیاری.
‫دلیلی که اینجاییم به‌خاطرِ اینه که خودت دعوا راه انداختی.
‫تقصیرِ اون پشمالو بود که وحشی‌بازی در آورد.
‫هان؟ به‌خاطر این بود که بهم توهین کردی.
‫چی گفتی؟
‫آهای، بس کنین.
‫با شمام! مگه یادتون رفته واسه چی اومدیم اینجا؟
‫اگه تا صبح سنگ جادویی رو برنگردونیم، همه اخراج می‌شیم!
‫برای همینم انقدر امر و نهی نکن. خیلی رومخه.
‫پس چطوره به‌جای غر زدن، بری سنگ جادویی رو پیدا کنی؟
‫پس چرا خودت دنبالش نمی‌گردی؟
‫دارم بیشتر از جنابعالی دنبالش می‌گردم!
‫اوه، راست می‌گی؟ ‫مطمئنی فقط با سنگا بازی نمی‌کنی؟
‫بچه‌ها.
‫الان صدای حرف‌زدنِ یکی رو نشنیدین؟
‫‫یه نفر؟
‫الان نباید کسی اینجا باشه...
‫چی...
‫نمی‌دمش...
‫نمی...دمش...
‫اون دیگه چیه؟
‫من چمیدونم.
‫نمی‌دمــــــــــش!
‫ســنــگ...
‫الان گفت «سنگ»؟
‫یعنی داره درمورد یه سنگ جادویی حرف می‌زنه؟
‫می‌دونستم اینجا پیداش می‌کنیم.
‫وایسا. می‌خوای بری جلوی اون هیولا چیکار کنی؟
‫اون هیولا قطعاً داره از سنگ جادویی محافظت می‌کنه.
‫می‌خوام شکستش بدم.
‫اون هیولا رو؟
‫شوخیشم قشنگ نیست.
‫نه، امکان نداره.
‫من هرچقدرم نابغه باشم، ‫بازم نمی‌تونم اون موجود رو شکست بدم.
‫من به هیچ‌وجه نمی‌تونم از مدرسه اخراج بشم.
‫دیوس.
‫ولی ارزش داره براش جونِ خودتو به خطر بندازی؟
‫بیا بیخیالش شیم و برگردیم.
‫اخراج شدن مگه چقدر مهمه؟
‫حرف مفت نزن!
‫عمراً به همین راحتی تسلیم بشم!
‫من می‌رم.
‫ترسوها می‌تونن عقب وایسن و به خودشون بلرزن!
‫دیوس!
‫هوی، هیولا!
‫هــــا؟
‫بیا با من مبارزه کن.
‫اگه برنده شدم، سنگ جادویی‌ت رو می‌گیرم.
‫سنگ... مال... منه...
‫بیـــــرون!
‫دیوس!
‫عجب قدرت مخربی. ولی...
‫خیلی کنده!
‫چی... این دیگه چیه؟
‫نمی‌دمــش!
‫دیوس!
‫بیـــــــــرون!
‫هوی! داری چه غلطی می‌کنی؟
‫نمی‌دونم!
‫هوی، هیولا. اینجا رو ببین!
‫بیــرون!
‫ممنون، ایس.
‫منم هستم.
‫نـ ـ نمی...دمش!
‫چی؟
‫اصلاً کارساز نبود؟
‫بیـــــرون!
‫دیوس!
‫بیرون! بیرون!
‫خوبی؟
‫آره.
‫اون چیه؟
‫اون یه سنگ جادویی‌ـه.
‫چی؟
‫سنگ رو نمی‌دم!
‫هوی! داره میاد سراغ شما!
‫حالا دیگه اخراج نمی‌شم-
‫عه؟
‫از اینجا می‌زنیم به چاک!
‫منو بذار زمین!
‫بیـــــرون!
‫ای دیوس احمق! بی‌برنامه جلو رفتن دیوونگیه.
‫آره، راست می‌گه. ولی انگار یه آدم دیگه شده بودی.
‫شرمنده. خونسردیمو از دست دادم.
‫ولی سنگ جادویی رو پیدا کردیم.
‫اگه بتونیم از دست اون هیولا خلاص بشیم...
‫ها؟ خلاص بشیم؟ مثلاً چطوری؟
‫وایسین.
‫هان؟
‫راهی برای شکست دادنش نیست؟
‫شاید جلوی یه‌نفر شکست‌ناپذیر باشه،
‫ولی با یه تیم می‌شه جلوش وایساد.
‫فقط یه هیولاست. اگه همکاری کنیم، می‌تونیم برنده شیم.
‫ها؟ می‌خوای با این بچه‌مثبتِ بی‌کله همکاری کنم؟
‫عمراً. نمی‌شه. بره خوابشو ببینه.
‫حالا کی خواست با تو همکاری کنه؟
‫پس متأسفانه، همه‌مون باهم اخراج می‌شیم.
‫اخراج شدن توی اولین روزِ مدرسه‌تون خیلی ضایع‌ست.
‫ضایع؟ نه نمی‌خوام ضایع باشم...
‫چطوری تو روی مامان نگاه کنم؟
‫باشه بابا. فقط همین یه‌باره دیگه، نه؟
‫دلم نمی‌خواد اخراج شم!
‫سنگ...
‫هوی، هیولا!
‫مال منه...
‫از این طرف!
‫بیـــرون!
‫یالا، دنبالم بیا. از این طرف.
‫تقریباً رسیدیم.
‫خیلی‌خب، شروع کنین! اولین مهاجم!
‫ایس!
‫بگیر که اومد!
‫بیـــــرون!
‫جاخالی داد!
‫الان دخلشو میاره!
‫وایسا! هنوز نه.
‫به ایس اعتماد کن.
‫بیــرون!
‫باید با این یکی بزنمش.
‫برید!
‫بادهای سهمگین!
‫حالا! مهاجم دوم، گریم!
‫بسپرش به خودم.
‫آتش سوزانِ گریم-ساما!
‫اینطوری می‌شه وقتی ‫شعله‌های ریزه‌میزه‌ی گریم با بادِ من ترکیب بشه!
‫ریزه‌میزه نیستن!
‫یکم دیگه مونده. مهاجم آخر، دیوس!
‫واضح تجسمش کن. ‫بزرگ‌ترین و سنگین‌ترین چیزی که به ذهنت میاد...
‫ظاهر شو!
‫دیگ!
‫دیگ! دیگ! دیــــگ!
‫سنگ... من...
‫حالا نمی‌شد چیز دیگه‌ای احضار کنی؟
‫اگه برای غر زدن وقت داری، یه دستی برسون!
‫خیلی‌خب! حالا وقتشه همه باهم حمله کنین!
‫خیلی‌خب! گردباد فوق شدید!
‫جهنم سوزان!
‫مـ ـ موفق شدیم؟
‫بردیم. باهم شکستش دادیم!
‫هورا!
‫دیگ‌هات خیلی به‌درد خوردن!
‫کار خودتم بدک نبود.
‫بچه‌ها، کارتون عالی بود.
‫نـ ـ نه، اونطوری نیست که فکر می‌کنی.
‫آره، آره. انقدر چیزای عجیب نگو.
‫به‌خاطر نبوغِ من بود که برنده شدیم.
‫خب، فکر کنم اینطوری بهونه آوردن هم یه‌ذره ضایع باشه.
‫دلم نمی‌خواد بهش اعتراف کنم، ‫ولی نقشه‌ت باعث شد برنده بشیم.
‫آره. به لطف راهنمایی‌های یو بود که تونستیم شکستش بدیم.
‫همه‌ش به لطف همکاریِ شماها بود.
‫خب، بیاید اون سنگ جادویی رو ببریم به مدرسه.
‫سنـــــگ...
‫ها؟
‫همه‌ش مال منه!
‫مال من!
‫عجبا.
‫چرا جلوی همچین هیولای ضعیفی انقدر تقلا می‌کنین؟
‫نماینده. اومدی کمکمون کنی؟
‫خیلی ممنونم!
‫کمکتون کنم؟
‫عه؟
‫چرا باید به قانون‌شکنا کمک کنم؟
‫ایس تراپولا.
‫دیوس اسپید.
‫هردوتون قانونِ 304 رو زیرپا گذاشتین.
‫«تمام سربازهای کارتی باید جمع بشن ‫و در روزِ عطسه‌ی خارپشت آهنگ بخونن.»
‫چی؟
‫خارپشت؟
‫عطسه؟ بعدش آهنگ بخونیم؟
‫امروز در ساعت 4 بعدازظهر گزارشی دریافت شده ‫ که یه خارپشت عطسه کرده.
‫تمام دانش‌آموزانِ خاندان قرار بود جمع بشن و آهنگ بخونن، ‫ولی شما دوتا غایب بودین!
‫این یه جرمِ بزرگه!
‫این «جرم» مگه سوزوندنِ مجسه‌ی سنگی نبود؟
‫عجب خل‌وچلایی.
‫ترِی، کیت، دستگیرشون کنید.
‫بله، نماینده.
‫اصلاً نمی‌فهمم چی می‌گیا!
‫بیخیال.
‫اگه مقاومت کنی صدمه می‌بینیا.
‫ولی ما اول باید یه کاری انجام بدیم...
‫شرمنده. دستوراتِ نماینده‌ست.
‫منظورت از خارپشت چیه؟
‫باید تا صبح برش گردونم!
‫ول کن! آهـــای!
‫می‌خوای با اون دوتا چیکار کنی؟
‫تا جایی که می‌دونم این به تو مربوط نمی‌شه.
‫این مسئله‌ی داخلی، مربوط به هارتس‌لابیول می‌شه.
‫پس این یه سنگ جادوییه.
‫همم...
‫بدش من ببینم!
‫اینو برمی‌گردونم مدرسه.
‫وگرنه ایس و دیوس قراره اخراج بشن.
‫خیلی قدرت جادویی استفاده کردم و دلم داره ضعف می‌ره.
‫یه تن‌ماهی‌ای چیزی می‌خوام.
‫همم؟
‫یه بوی خوبی به مشامم می‌خوره.
‫فکر کنم داره از بیرون میاد.
‫آ ـ آهای!
‫وا.
‫آه! چه بوی خوبی داره.
‫همم؟
‫هی، بقایای اون هیولائه نیست؟
‫ایتاداکیماس!
‫آ ـ های!
‫به به! بـــه بـــه!
‫دل‌درد نگیریا...
‫خوشمزه‌ست!
‫عــه؟
‫عـ ـ عــــه؟!
‫و ـ واقعاً یه سنگ جادویی با خودت آوردی.
‫بی‌نظیره!
‫استعدادِ یک رام‌کننده رو داری.
‫رام‌کننده؟
‫بله!
‫دانش‌آموزانِ آکادمیِ کلاغ‌های شب، توسط آینه‌ی سیاه ‫به‌خاطر استعدادهای جادویی‌شون انتخاب می‌شن.
‫از همین رو، خیلی‌ها به توانایی‌شون احساس غرور می‌کنن ‫و اکثراً نمی‌پذیرن که با هم همکاری کنن.
‫قشنگ داری بدشونو می‌گیا.
‫تو موفق شدی اون دانش‌اموزا رو به همکاری متقاعد کنی.
‫تو استعدادی هستی که این آکادمی و آینده‌ش بهش نیاز داره.
‫بنابراین...
‫به‌همراه امنتاع از اخراجِ تراپولا-کون و اسپید-کون،
‫یو-کون، گریم-کون، بنده صلاحیت این رو بهتون می‌دم ‫که به‌عنوان یک جفت توی این آکادمی ثبت‌نام کنین.
‫عــه؟
‫به‌عنوان یه جفت؟
‫بله!
‫گریم-کون که امروز توانایی‌های جادوییش رو ثابت کرده،
‫می‌تونه یو-کونِ بی‌جادو رو حمایت کنه.
‫و یو-کون به‌عنوان سرپرستِ گریم-کون ثبت‌نام می‌کنه ‫که اطمینان بده دردسری نمی‌سازه،
‫چون هنوز با جامعه‌ی انسانی وفق پیدا نکرده.
‫سرپرست؟
‫یعنی منم می‌تونم توی این مدرسه درس بخونم؟
‫جدی؟
‫ها؟
‫تبریک می‌گم، گریم.
‫قراره یه جادوگرِ بزرگ بشی.
‫یو...
‫حالا نشانِ ثبت‌نام شدنتونو بهتون اعطا می‌کنم.
‫همم؟
‫یه سنگ جادویی.
‫طراحی‌ای سفارشی برای راحتیِ با پنجه‌ها.
‫موفق شدم! حرف ندارم!
‫و این هم برای تو.
‫یک «دوربین شبح» که ‫قابلیت عکس گرفتن از بخشی از روح هم داره.
‫با استفاده ازش، زندگی‌ت رو ‫به‌عنوان یه سرپرست توی آکادمی‌مون ثبت کن.
‫متوجه شدم.
‫وای خدا. زیادی مهربون نشدم؟
‫بالأخره... بالأخره...
‫می‌تونیم زندگی‌مونو به‌عنوان دانش‌آموزای آکادمی شروع کنیم!
‫آره.
‫چگونه تمساح کوچک، دمِ درخشان خود را بهبود می‌بخشد،
‫و آب نیل را بر فلس‌های طلایی سرازیر می‌کند؟
‫...بر فلس‌های طلایی سرازیر می‌کند؟
‫چقدر شادمانه لبخند می‌زند،
‫چقدر زیبا پنجه‌هایش را باز،
‫و با دهانی که لبخند بر صورت دارد، ‫ماهی‌های کوچک را به درونش هدایت می‌کند.
‫آه، اینم مشکلِ به‌نسبت بزرگی شده.
‫اوه؟ مشکل چیه، جید-کون؟
‫چیزی اذیتت می‌کنه؟
‫روک-سان.
‫خب راستش، از اونجا که آزول ‫به جلسه‌ی نماینده رفته، یکم به مشکل خوردم.
‫می‌دونی به‌خاطر چیه؟
‫نه.
‫آدمای کافی نداریم که توی سالنِ موسترو کار کنن.
‫عجب. پس این اذیتت می‌کرد.
‫ولی...
‫همم؟
‫مشکلت اینه که بدون آقای همه‌فن‌حریف، پرسنلِ کافی نداری؟
‫آزول کسیه که به‌طور خودجوش آیتم‌های منومون رو تبلیغ می‌کنه.
‫وقتی اون نباشه، خب...
‫پس من یه فکر خوب به سرم زد.
‫فلوید-کون.
‫حالا که دست‌تنها موندی،
‫چرا دستای مرغابی-کون رو قرض نمی‌گیری؟
‫مرغابی-کون... این لقب منه؟
‫بیخیال، یه دست برسون.
‫همینطوره. همکاری‌ت می‌تونه کمک بزرگی باشه.
‫همم.
‫باشه، قبوله.
‫آه، تشکر.
‫حالا که قبول کردی، زودتر کارا رو شروع می‌کنیم.
‫♪ لا، لا، لا ♪
‫اینکه یه‌گوشه غمگین وایسه، نقشه‌ش بود که منو به‌دام بندازه؟
‫از موسیوی برنامه‌ریز همینم انتظار می‌رفت.
‫فلوید، می‌تونی این نوشیدنی‌ها رو سرو کنی؟
‫عه، نوموخوام. چرا این‌همه آدم صف کشیدن؟
‫آره راستی. روک-سان...
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫یکم پیش که انقدر اشتیاق داشت.
‫ها؟
‫بونجور، موسیو!
‫بفرمایید نوشیدنی‌تون.
‫اوه، ممنون...
‫بنده روک هانت هستم.
‫کسی که زندگی خود را وقفِ زیبایی ‫و کمک به زیبایان کرده؛ شکارچی عشق!
‫از آشنایی‌تون خوشوقتم.
‫آه، بله.
‫امشب به این سالن اومدین تا ذهن و بدنتونو ‫برای روز دیگری در آکادمی آماده کنین؟
‫بسیار بسیار عالیه.
‫بله، امم، نوشیدنی رو می‌شه...
‫بله. البته که متوجه هستم.
‫موسیو این نوشابه‌ی توت‌فرنگی رو سفارش دادن.
‫زیباییش به‌راستی داره از توش فوران می‌کنه!
‫واقعاً درخورِ موسیو هستش.
‫هومم. رایحه‌ای تازه و سرزنده.
‫البته این کارا ازش بعید نیست.
‫انگار حال می‌کنه.
‫منم برم امتحان کنم.
‫سام علیک، فلوید هستم.
‫خوشوقتم.
‫بله...
‫چه ضدحالی.
‫هه؟
‫این‌همه راه اومدی اینجا، یه حالی بکن دیگه.
‫باید بیشتر سفارش بدی.
‫آه... ولی الان اینو دارم.
‫عیب نداره. خرچنگ، ساندویچ خرچنگ، و بچه‌میگو هم سفارش بده.
‫همه‌شو می‌گیری دیگه، نه؟
‫آه، بـ ـ بله.
‫خوش اومدین!
‫اوه؟ داری منو تهدید می‌کنی؟
‫در این صورت، نمی‌تونم ببازم.
‫منم قرار نی ببازم.
‫باید یکم ملایم‌تر رفتار کنید...
‫این و اون، اینم بگیر، اونم بگیر.
‫و شما، موسیو؟ فرار نکن!
‫فروش امروز... بیشترین فروشیه که داشتیم!
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫به‌سوی معدن سحرآمیز!