« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » با زيرنويس چسبيده و بدون سانسور
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫[ شرکت اوکتاگون ]
‫[ فقط برای مصرف داخلی ]
‫امروز چندنفر اومدن ‫که بهتره ببینینشون.
‫خودتون رو بهشون معرفی کنین.
‫[ بلِین روتشیلد - مدیر اجرایی اوکتاگون ]
‫- به نظرم این‌طوری بهتره. ‫- باشه.
‫- اسم تو چی بود؟ ‫- لیندا.
‫لیندا.
‫[ فقط برای مصرف داخلی ]
‫به‌به.
‫سلام. بلِین هستم.
‫باریکلا.
‫خوش‌حالـیم که تشریف آوردین.
‫آماده‌ایـن چندتا نوشابه امتحان کنین؟
‫بله... ‫می‌بینمتون.
‫ممنون از شما.
‫[ مراحل آزمایشی نوشابه‌ی فانتازما - ۲ اکتبر ۱۹۸۲ ]
‫سلام، شماره ۳۷.
‫عع... سلام.
‫خوش‌حالـیم از این‌که ‫قراره محصول جدیدمون رو
‫در بریتانیا آزمایش کنیم
‫و شما بخشی از این سفر پُرماجرا باشی.
‫- ممنون. عع... ‫- خیلی هم عالی.
‫شما نوشابه دوست داری؟
‫- بله اتفاقاً. ‫- عالیـه.
‫جلوی شما فرمول جدیدِ ‫نوشابه‌مون قرار داره.
‫اسمش «نوشابه‌ی رژیمی فانتازما» هست.
‫رژیمی؟
‫نگران نباش، شماره ۳۷.
‫مزه‌ش عین فانتازمای اصلیـه.
‫- حالا... ‫- چرا این سیم‌ها رو
‫بهم وصل کردین؟
‫وسط حرفم نپر لطفاً.
‫اون سیم‌ها...
‫جای نگرانی ندارن.
‫سیم‌ها به پژوهشگرهامون کمک می‌کنه
‫که نبض شما رو بررسی کنن.
‫خیلی خوب.
‫بسیار عالی.
‫حالا قوطی رو باز کن
‫و مزه‌ی خارق‌العاده‌ی
‫(واژه‌ی «ترسناک» رو با «حیرت‌انگیز» ترکیب کرد.)
‫فانتازمای رژیمی رو بچش.
‫- الان بخورم؟ ‫- بله.
‫منظورم همین بود.
‫خب، عع...
‫مزه‌ش...
‫کمک!
‫مقدار نبض روی ۳۱.
‫یکی بره اونجا رو تمیز کنه.
‫[ فقط برای مصرف داخلی ]
‫- خب، وصلـه؟ ‫- آره. شروع کن.
‫سکسی شدم.
‫خیلی خفنـه.
‫درش بیار.
‫خیلی مسخره‌ست.
‫- شرمنده. ‫- بِکش دیگه.
‫باشه.
‫به آخرین جشن هالووین ما خوش اومدین.
‫قراره به‌زودی وارد بزرگسالی بشیم ‫و مثل اُسگل‌ها مالیات بدیم.
‫- مگه نه؟ ‫- قراره بریم دانشگاه
‫- نه خانه‌ی سالمندان. ‫- والا خانوم کِیلی
‫قراره بره دانشگاه یِیل
‫و من اینجا توی ‫دانشکده‌ی مسیحی‌ها بپوسم.
‫خودت بهشون بگو.
‫دیگه محل ما نمی‌ذاری، کِیلی‌خانوم؟
‫به‌عنوان دانشجوی ‫دانشگاه یِیل در سال ۲۰۰۹...
‫بله، بنده دیگه ‫خودم رو از شما نمی‌دونم.
‫شوخی می‌کنم.
‫دوستت دارم، روانی. ‫مسخره نشو.
‫- مسخره؟ ‫- بله، مسخره.
‫- مسخره؟ ‫- مسخره‌ای دیگه.
‫دارم فیلم می‌گیرم که یادگاری بشه.
‫قراره سال‌ها بعد این فیلم رو ببینیم
‫و یادی از دوران خفن‌بودن‌مون بکنیم...
‫دورانی که هنوز ‫سینه‌هامون آویزون نشده بود.
‫چرت‌وپرت نگو، دیوونه!
‫خجالت بِکش، دختر.
‫یکی باید مغزت رو تعمیر کنه.
‫بیخیال. ‫آخرین هالووین‌ـه، زنیکه.
‫باشه.
‫باشه... فقط دستگیر نشیم!
‫مثلاً پلیس می‌خواد...
‫- یا خدا! ‫- پشمام!
‫عجوزه می‌آد سراغت!
‫- شوخی‌تون گرفته؟
‫- خدا وکیلی؟ ‫- توی این سن‌وسال
‫اومدین شکلات بگیرین؟ ‫عجوزه می‌آد سراغ‌تون
‫و با خودش می‌بره. ‫زنیکه‌ی زشتِ پیر.
‫وای، یعنی عجوزه شما بچه‌ننه‌ها رو
‫ول می‌کنه و می‌آد سراغ من؟
‫- کیرم توی قیافه‌ت! ‫- همون که این گفت!
‫ننه‌بابای کُسکش‌تون کجائـن؟
‫- عجوزه واقعی نیست! ‫- خدایا.
‫دوست داری با بچه‌ی ۸ساله بحث کنی؟
‫- بله، خیلی. ‫- خیلی خوب.
‫نمی‌بینی پسره زن‌ستیزی داره.
‫تازه گفت «زنیکه‌ی زشتِ پیر».
‫خودت همین‌الان ‫از آویزون‌شدن سینه‌ها گفتی.
‫اون که بله. ‫واقعیتـه.
‫ای بابا... ‫بریم شکار آبنبات؟
‫بچه‌بازی شروع شد.
‫شکلات می‌دی یا اذیتت کنم، پدر جان؟
‫(توضیح اضافه: عبارت «شکلات می‌دی یا اذیتت کنم؟» توی جشن هالووین کاربرد داره ‫و زمانی استفاده می‌شه که بچه‌ها به دَر خونه‌ی همسایه‌ها می‌رن و ازشون شکلات می‌گیرن.)
‫ببخشین.
‫شما دخترها دیگه بزرگ شدین.
‫این چه حرفیـه؟ ‫من هنوز بچه‌ام.
‫همه رو بردار... برو! برو!
‫- آهای! ‫- برو! برو!
‫نه، لِیسی! نکن!
‫«لطفاً فقط یکی بردارین!»
‫- ای وای. ‫- ولی همه‌ش رو برمی‌داریم.
‫تقدیم به ملکه. ‫ممنون، بانوی من.
‫صبر کن... صبر کن...
‫سپاس.
‫آره، وسوسه‌ش کن!
‫وای از دست تو.
‫- به نظرم دَنی بامزه‌ست. ‫- آها.
‫- ولی مَت باحال نیست. ‫- این رو موافقـم.
‫از بغل‌ها داره کچل می‌شه.
‫بعداز ماجرای پارسال...
‫دوست ندارم بچه‌هام الان بیرون باشن.
‫اون دختر هنوز ۱۸ سالش نشده بود.
‫هنوز دبیرستانی بود.
‫شنیدی چی می‌گفتن؟ ‫توی این محله بوده.
‫- چی؟ ‫- خب گوش کن.
‫دانش‌آموز دبیرستان ‫برایتون که سال پیش
‫توی جشن هالووین گم شد.
‫- یعنی یادت نیست؟ ‫- آها، چرا.
‫تقصیر خودش هم بود
‫که لباس چسب و سکسی پوشیده بود.
‫ناسلامتی تو طرف‌دار حقوق زنـی‌ها!
‫- آروم باش، کِیلی. ‫- نه، جدی می‌گم.
‫پایین‌تر... ‫نه، خیلی پایین اومدی.
‫برو بالا. ‫یعنی فرقش رو نمی‌فهمی؟
‫وسط‌تر... وسط‌تر... ‫درست بودها.
‫- حالا شد. خوبـه. ‫- آماده‌ای؟
‫- آماده. آماده. ‫- یک... دو...
‫- بنواز. ‫- ♪ ای آبنبات ♪
‫- بابا باریکلا. ‫- ♪ هالووین فرا رسید ♪
‫آبنبات مقدس رو سمت من پرت نکن.
‫بیا آبنبات‌هامون عوض.
‫- از این خوشم نمی‌آد. ‫- نع.
‫- آخه چرا؟ ‫- باشه. کدوم رو می‌خوای؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خب تصمیمت رو بگیر.
‫تُف نکن دیگه. ای بابا.
‫- پشمام. ‫- چیـه؟
‫چجوری این خونه رو ندیدیم؟
‫نمی‌دونم.
‫وای دختر!
‫- آره... ‫- مطمئنـم این‌ها
‫آبنبات‌های خفنی دارن. ‫بیا.
‫بنازم خونه رو.
‫چرا دختره نیومد از اینجا بگیره؟
‫ولش کن. حالا آبنبات ‫بیشتری گیر ما می‌آد.
‫- بدو! ‫- وای...
‫زود باش دیگه! ‫مثل مامان‌بزرگ می‌دویی.
‫خیلی خفنـه.
‫- بیا دیگه. ‫- اومدم بابا.
‫شکلات می‌دی یا اذیتت کنم؟
‫آهای.
‫- ای بابا. ‫- کسی نیست؟
‫ولش کن.
‫بریم خونه.
‫ای بابا.
‫چه آدم‌های ضایعی.
‫بیاین اینجا، گوگولی‌ها.
‫حقیقتاً ترسناک بود.
‫ببینیم بعدش چی می‌شه.
‫نه، من... نه...
‫من نمی‌رم داخل.
‫ترسو نباش دیگه، کِیلی.
‫نمی‌خوام عاقبت‌مون ‫مثل اون دختره بشه.
‫- بیا بریم. ‫- یه‌کم تخم داشته باش.
‫اینجا از اون خونه‌های تسخیرشده‌ست.
‫- خیلی خفنـه. ‫- نه‌خیر...
‫- شبیه کشتارگاهـه. ‫- بی‌خایه نباش.
‫دیگه بی‌ادبی نکن.
‫آخرین هالووین‌مونـه!
‫آخه... ‫نمی‌خوام برم اون‌تو.
‫باشه بابا. ‫خودم تنهایی حال می‌کنم.
‫- مسخره نشو. ‫- فعلاً.
‫آخه چه مرگتـه، لِیسی؟
‫- پشمام. ‫- اوه اوه.
‫دکور رو می‌بینی؟
‫دوربین رو بده.
‫اینجا بوی جسد می‌ده!
‫جدی می‌گم.
‫- خیلی خفنـه. ‫- اَه، این چیـه؟
‫فکر کنم شیره.
‫خیلی هم عالی.
‫می‌شه دیگه بریم ‫یا می‌خوای از این شیر بخوری؟
‫وای، چه وضعی.
‫اینجا یه خبرهایـه، کِیلی.
‫فکر کنم طرف به بچه‌ها علاقه داره.
‫نه... نه... ‫بیا بریم.
‫آروم باش. ‫من رو نکِش.
‫دوربین رو بگیر.
‫دیدی بهت گفتم
‫اینجا خونه‌ی ارواحـه.
‫ببخشین، خانوم. ‫می‌شه برین کنار؟
‫- ما می‌خوایم بریم. ‫- خفه شو، کِیلی.
‫- می‌خوام آبنبات بردارم. ‫- برندار.
‫چتـه؟
‫- این چیـه؟ ‫- ای وای.
‫دَر رو بگیر!
‫چراغ رو روشن کن. ‫هیچی نمی‌بینم.
‫- پشمام. ‫- یه‌هو چی شد؟
‫دیدی چی شد؟ ‫قضیه چی بود؟
‫- چه فازی دارن. ‫- چراغ رو روشن کن.
‫- لطفاً روشن کن. ‫- باشه. آروم باش.
‫- لِیسی، نخند... ‫- نگران نباش.
‫دارن شوخی می‌کنن.
‫به نظرم واقعی بود.
‫ترسناک بود.
‫اینجا چه خبره؟
‫پشمام.
‫وای، اینجا اتاق‌خواب به موجودیـه.
‫وای...
‫- «محل نوازش کودکان»؟ ‫- بهش دست نزن.
‫خب دیگه.
‫- حسابی واسه اینجا خرج کردن. ‫- بریم دَر خروج رو پیدا کنیم.
‫ای وای.
‫- این دیگه چیـه؟ ‫- چه پاهای گنده‌ای.
‫کِیلی، فکر کنم از این ‫مَردهای پشمالو اینجاست.
‫- حرف نزن. ‫- مَرد پشمالو و گنده
‫- دوست دارم. ‫- ای وای.
‫یادم نیست کدوم دَر بود.
‫مطمئنـم دَرِ انبار شیر نیست.
‫آروم باش، دختر.
‫داره خوش می‌گذره. ‫نترس.
‫اصلاً هم خوش نمی‌گذره.
‫- وای. ‫- اینجا پُر از آلودگیـه.
‫دوباره بیماری قارچی می‌گیری.
‫باشه. باشه. بریم.
‫همین‌جاست.
‫وسایل‌مون اینجاست.
‫گفتم که.
‫- ای وای! ‫- چیـه؟
‫- چرا اینجا رو بستن؟ ‫- صبر کن ببینم.
‫دَر... دَر اینجا بود.
‫وای خدا.
‫- دَر دقیقاً اینجا بود. ‫- می‌دونم.
‫- نه... امکان نداره... ‫- ضبط کردی دیگه؟
‫- داشتی ضبط می‌کردی؟ ‫- آره، ضبط می‌کردم.
‫پس بیا فیلم رو ببینیم.
‫قاب عکس... هنوز اینجاست
‫ولی دیوار... عوض شده؟
‫اینجا نباید به چیزی اعتماد کنیم.
‫لِیسی، اینجا چرا این‌جوریـه؟
‫- چجوریـه؟ ‫- نمی‌دونم...
‫- چجوریـه؟ ‫- هیس!
‫منظورت چیـه؟
‫بیاین اینجا، گوگولی‌ها.
‫- تو هم دیدی؟ ‫- آره... دیدم.
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بیا... ‫بریم بیرون.
‫یه دَر پیدا کن.
‫بیا.
‫- هنوز زنه اونجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- دیگه نیست. ‫- بیا بریم.
‫- بریم. ‫- اینجا.
‫این دیگه چیـه؟
‫«بچه‌مون دختره!»
‫زنیکه جشن تولد نوزاد گرفته؟
‫آره... جشن تولد نوزاده. ‫جشن نوزادیـه.
‫زنیکه‌ی خر داره سربه‌سرمون می‌ذاره.
‫مطمئنـم قضیه همینـه.
‫آخه ما هم لباس بچگانه پوشیدیم.
‫داره نقش مامان‌ها رو بازی می‌کنه.
‫اَه اَه.
‫حالم بَد شد.
‫چقدر ناراحتـه.
‫دیوار رو ببین، کِیلی.
‫[ مَرده من رو مامان کرد ]
‫این شوخیـه. ‫مشخصـه شوخیـه.
‫شوخیـه، مگه نه؟
‫بیا بریم.
‫اون چی بود؟ ‫اون چی بود؟
‫وای خدا...
‫- اون چی بود؟ ‫- هیس!
‫آروم باش. ‫خیلی خوب.
‫- ای وای. ‫- باید بریم...
‫از اتاقی که مَرده توشـه رد بشیم...
‫- چرا چرت‌وپرت می‌گی؟ ‫- شاید یه دَر اونجا باشه.
‫کسخل شدی؟ ‫عمراً نمی‌رم...
‫از یه راه دیگه می‌ریم.
‫- از یه راه دیگه می‌ریم. ‫- کدوم راه، لِیسی؟
‫وای خدا.
‫نه... نه...
‫عمراً! ‫عمراً از اونجا نمی‌رم.
‫- می‌بینی چی‌کار می‌کنه؟ ‫- دارم می‌بینم.
‫صبر می‌کنیم تا بره.
‫بیاین اینجا، گوگولی‌ها.
‫منتظر نمی‌شینم تا زنیکه پیدامون کنه.
‫داره نگاهم می‌کنه...
‫تکون نخور.
‫- نه، می‌دونم! ‫- اینجا چه خبره؟
‫نباید وایستیم! ‫راه بیُفت!
‫خب برو!
‫این برای شکنجه‌ست؟
‫فکر کنم...
‫شبیه شیردوشـه.
‫خواهرم بعداز زایمان ‫از این‌ها داشت...
‫ولی این خیلی بَده.
‫- وای خدا. ‫- ای وای.
‫بهش دست نزن، لِیسی.
‫- باید کمکش کنیم، لِیسی. ‫- دختره...
‫باید کمکش کنیم. ‫داره درد می‌کِشه.
‫- من رو ببین، لِیسی. ‫- داره خفه می‌شه.
‫لِیسی، اول باید خودمون
‫- از اینجا فرار کنیم. ‫- داره عذاب می‌کِشه.
‫باید فیلم رو به پلیس نشون بدیم.
‫قول می‌دم کمکش کنیم، ولی الان نه.
‫یه دَر پشتش هست ‫که شاید دَرِ خروجی باشه.
‫فقط... باید تکونش بدیم.
‫باشه... باشه... ‫بریم...
‫خدایا.
‫- سریع‌تر. ‫- باشه دیگه.
‫خب... خب...
‫- وای، خدا. ‫- برو.
‫- خدایا! ‫- کجا بریم؟ کجا بریم؟
‫- کجا بریم؟ ‫- وای...
‫این یکی.
‫آره، برو. برو.
‫کِیلی... کِیلی... بدن دختره...
‫داشت درد می‌کِشید. ‫خیلی می‌ترسم، کِیلی.
‫- من هم ترسیدم. ‫- چی از جون‌مون می‌خواد؟
‫نمی‌دونم. ‫نگران نباش.
‫خیلی خوب.
‫خدا رو شکر!
‫باز شو، لامصب!
‫همه‌ش میخکوب شده.
‫یه چکشی چیزی پیدا کن...
‫این یعنی چی؟
‫صبر کن. نرو.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫کِیلی، چی‌کار می‌کنی؟
‫لباس تیم هوادارهای دبیرستان تنشـه.
‫- نه... نه... اون دختره نیست. ‫- اون نیست.
‫اتفاقاً منطقیـه.
‫این‌همه وقت اینجا بوده.
‫چی‌کار می‌کنی، کِیلی؟
‫وای، خدا. ‫باهات چی‌کار کرده؟
‫سلام.
‫می‌خوایم کمکت کنیم.
‫زنه باهات چی‌کار کرده؟
‫- ای وای. ‫- کسی کاریت کرده؟
‫وای خدا.
‫- کِیلی. ‫- اون این کار رو باهات کرده؟
‫اینجا راه خروج داره؟
‫نمی‌تونه حرف بزنه.
‫زنیکه این کار رو کرده. ‫می‌خواد با ما هم همین کار رو بکنه.
‫با ما هم همین کار رو می‌کنه...
‫منظورت چه کاریـه؟
‫مامانی؟
‫عع...
‫- مامانی؟ ‫- نه، عزیزم...
‫عع...
‫نه، هیس.
‫لطفاً داد نزن.
‫- الان پیدامون می‌کنه، کِیلی. ‫- خفه شو!
‫باید بریم، کِیلی! ‫زود باش!
‫هیس! هیس!
‫آروم باش، عزیزم. ‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫آروم باش. ‫لطفاً آروم باش.
‫هیس!
‫داره می‌آد، کِیلی!
‫بلند شو. باید بریم.
‫کِیلی. کِیلی.
‫هیس!
‫- زود باش، کِیلی! ‫- باشه. بریم.
‫از این‌طرف.
‫بدو... بدو...
‫وای...
‫چه بوی بَدی.
‫کمک کن بذاریمش پشت دَر.
‫زود باش، لِیسی.
‫آخه... باشه.
‫داره روی دختره آزمایش می‌کنه.
‫- شاید همه‌شون رو بتدیل کرده به... ‫- نه...
‫- چیزخورشون کرده. ‫- نه، یادتـه پسرها گفتن...
‫گفتن عجوزه می‌آد سراغ‌مون.
‫گفتن عجوزه پیدامون می‌کنه.
‫اون‌وقت ما بهشون خندیدیم.
‫- خیلی احمقـیم! ‫- آروم باش.
‫چرت‌وپرت نگو. ‫داستان عجوزه الکیـه.
‫- باور نکن. ‫- نه... نه...
‫عجوزه... هر سال برمی‌گرده.
‫برمی‌گردهو کسایی رو انتخاب می‌کنه
‫که سن‌شون بالاست ‫یا طمع دارن و یا خیلی احمقـن.
‫- لِیسی، اون واقعی نیست. ‫- می‌گم خودشـه.
‫خود زنیکه‌ست.
‫معذرت می‌خوام. ‫باید خونه می‌موندیم.
‫- تقصیر منـه. ‫- نه... نه...
‫نه، باتری داره تموم می‌شه.
‫ای وای.
‫این دیگه چیـه؟
‫چی شده؟ ‫چی پیدا کردی؟
‫- یه‌مُشت چرت‌وپرتـه دیگه. ‫- چراغ رو بیار.
‫زنه حامله بوده.
‫[ مُردم تا آزاد باشم ]
‫ولش کن! ولش کن!
‫ای وای!
‫کِیلی!
‫زودباش! زود باش!
‫راه برو!
‫نمی‌تونم... دنده‌هام...
‫می‌دونم...
‫سعی کن راه بری، باشه؟
‫دنده‌هام.
‫هیس...
‫داره خوابم می‌گیره.
‫نه، این...
‫آهنگ زنه‌ست. ‫بیدار بمون.
‫لِیسی؟
‫تو رو خدا روشن شو.
‫لِیسی؟
‫لِیسی!
‫وای خدا!
‫وای! نه!
‫دارم می‌آم، لِیسی!
‫خدایا!
‫ای وای.
‫لِیسی، معذرت می‌خوام!
‫[ خوش اومدین بچه‌های عزیزم: لِیسی و کِیلی ]
‫بیا اینجا، گوگولی.
‫لِیسی.
‫بلند شو بریم. ‫بلند شو...
‫- باید بریم... ‫- ♪ یه روز یه آقا خرگوشه ♪
‫♪ رسید به یه بچه موشه ♪
‫باید...
‫♪ موشه دوید تو سوراخ ‫خرگوشه گفت آخ ♪
‫♪ وایستا وایستا کارِت دارم ♪
‫♪ من خرگوش بی‌آزارم ♪
‫♪ مامان موشه عاقل بود ♪
‫♪ زنی باهوش و کامل بود ♪
‫♪ گفت نترس جونم اون مهمونـه ♪
‫♪ خیلی خوب و مهربونـه ♪
‫بهت قول می‌دم ‫تا روز هالووین عرضه بشه.
‫باید برم.
‫باشه.
‫باشه. خدافظ.
‫[ فقط برای مصرف داخلی ]
‫از این آزمایش‌های اتمیـه؟
‫سَمی نیست؟
‫خیر، اتمی نیست.
‫سَمی هم نیست.
‫می‌شه اول...
‫یکی کمک کنه! آهای!
‫مگه بهتون نگفتم
‫فرمولش رو ملایم‌تر کنین؟
‫همین کار رو کردیم، جناب روتشیلد.
‫پس اینجا چه خبره؟
‫یه غلطی بکنین!
‫لطفاً آروم باش، شماره ۳۹.
‫می‌خوایم هر دوتون رو ‫از اتاق خارج کنیم.
‫لامصب!
‫الان چه گُهی بخوریم؟
‫چه گُهی بخوریم؟
‫کمک کنین! ‫دَر رو باز کنین!
‫کمک!
‫تو رو خدا کمک کن!
‫کسی اونجا نیست؟
‫کمک!
‫تو رو خدا!
‫تو رو خدا کمک!
‫[ فقط برای مصرف داخلی ]
‫بمیرین دیگه.
‫کجایـین، بچه‌ها؟
‫باید تا قبل‌از خاموشی بریم.
‫عالیـه. پس به روبِن می‌گم ‫اینجا کاری نداره.
‫راستی یادم رفت بپرسم...
‫نوشیدنی هم بیارم؟
‫بیار، ولی نمی‌دونم قراره کجا بریم.
‫می‌ریم همون‌جایی که ‫براتون تعریف کردم.
‫قراره پشم‌هاتون بریزه.
‫حسابی می‌ترکونیم.
‫اِنریک، گزارش پزشکی قانونی ‫نشون می‌ده که به ما دروغ گفتی.
‫استخون همه‌ی جسدها
‫تَرَک برداشته و یا خُرد شده.
‫چشم‌هاشون از کاسه دراومده.
‫به چشم‌هاشون چی‌کار داشتی، اِنریک؟
‫اِنریک!
‫به من نگاه کن.
‫می‌خوایم بفهمیم چه اتفاقی ‫برای تو و دوست‌هات افتاده.
‫متوجهـم که خودت رو مقصر می‌دونی
‫ولی مطمئنـم تنها نبودی.
‫کار من بود.
‫چی؟
‫تقصیر منـه.
‫هیچ مدرکی نداریم. ‫پس قشنگ توضیح بده
‫تا بفهمیم چی‌کار کردی.
‫امکان نداره تنهایی ‫اون کارها رو کرده باشی
‫ولی خودت اصرار داری که مقصری.
‫همه‌تون رفتین به یه کلوپ ‫شبانه برای جشن هالووین.
‫داشتین خوش می‌گذروندین.
‫پس چرا از اونجا رفتین؟
‫کی گفت برین اونجا؟
‫ویکی گفت.
‫ویکی خدمتکارِ
‫یه تالار عروسی بود، درستـه؟
‫خیلی خوب.
‫پس ویکی شما رو برد اونجا.
‫و از کِی اوضاع به هم ریخت؟
‫- از وقتی وارد اون اتاق شدیم. ‫- همون‌جایی که جسدها جمع شدن؟
‫اونجا چی شد؟
‫- چه اتفاقی افتاد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بعداز ورودتون به اتاق، ‫دیگه با گوشی‌تون ضبط نکردین.
‫توی اتاق چه اتفاقی افتاد؟
‫همه‌ش می‌گی استخون‌هاشون رو شکستی
‫و چشم‌هاشون رو درآوردی...
‫که البته چشم‌های ‫هیچ‌کدوم پیدا نشد...
‫ولی هنوز نمی‌دونی چه اتفاقی افتاده.
‫خیلی خوب.
‫یه‌چیزی داریم که ‫به حافظه‌ت کمک می‌کنه.
‫- آماده‌ی ضبطـه؟ ‫- بله.
‫امروز نُهم نوامبر، ساعت ۱۰:۳۰ صبح هست
‫و قراره صحنه‌ی جُرم بررسی بشه.
‫با مظنون، وکیلش...
‫پلیس ملی، ‫کارآگاه مارتینا گالوِز همراه
‫و من به‌عنوان کارمند ‫دادگاه اینجا جمع شدیم
‫تا شاهد بازسازی صحنه باشیم.
‫خوبـه.
‫ماشین رو کجا پارک کردین؟
‫فکر کنم اونجاها بود.
‫اونجا.
‫همه‌چی رو موبه‌مو برامون تعریف کن.
‫بعدش دنبال ویکی رفتیم. ‫یه راه میون‌بُر بلد بود.
‫از این‌طرف رفتین؟
‫بله، ویکی گفت
‫اونجا یه تونل هست ‫که می‌شه ازش رد شد.
‫پس بریم.
‫باید صحنه‌ها رو بازسازی کنیم.
‫بفرمایید.
‫- چه بوی عجیبی. ‫- بوی سیگار می‌آد...
‫صد رحمت به بوی سیگار.
‫قول می‌دم پشیمون نمی‌شین، بچه‌ها.
‫قراره توی اخبار فردا از ما بگن؟
‫شاید بگن.
‫بیاین بریم بالا. ‫الان می‌افتم!
‫خب، می‌خوام توضیح بدم.
‫چقدر تو بامزه‌ای!
‫همون‌طور که می‌بینین
‫از لباس‌هامون مشخصـه که
‫از جشن هالووین اومدیم اینجا!
‫تصمیم گرفتم
‫توی همچین شب خاصی
‫باید یه جای خاص بریم
‫که قبلاً آدم عجیبی توش زندگی می‌کرده.
‫بعداً درباره‌ی طرف بیشتر توضیح می‌دم.
‫برین سمت راست، بچه‌ها.
‫تو بیا این‌طرف ببینم.
‫لباس کی رو پوشیدی؟
‫- آتش‌نشان کچل. ‫- نه بابا؟
‫- خودت گفتی یه شخصیت ترسناک باشه. ‫- گفتم امسال سعی می‌کنیم ترسناک بشه.
‫اصلاً هم ترسناک نیستی.
‫مردک روانی.
‫برو ببینم، مفت‌خور!
‫مراقب باشین. ‫سقف اینجا پایین‌تره.
‫بیا.
‫از این راه‌پله رفتین؟
‫- زود باشین دیگه. ‫- داریم می‌آیم.
‫روبرتا مارکونی ‫توی این خونه زندگی می‌کرد.
‫زنی از شهر تورین که ‫گفته می‌شد با ارواح ارتباط داشته
‫و برای ثروتمندهای ‫مادرید مراسم اجرا می‌کرده.
‫امشب پلی بین دنیای واقعی ‫و دنیای ارواح ایجاد می‌شه.
‫امشب زنده‌ها وارد دنیای مُردها می‌شن
‫و مُرده‌ها وارد دنیای زنده‌ها.
‫چرا چرت‌وپرت می‌گی؟
‫ای بابا. ‫به تو چه، مزاحم؟
‫حوصله‌م سر رفت.
‫چقدر رومخـی!
‫این واقعیتـه. ‫از خودم درنمی‌آرم.
‫آتش‌نشان کچل رفت.
‫داریم می‌رسیم.
‫همین دَر بود، اِنریک؟
‫زحمتش رو بِکشین.
‫این همون دَره.
‫اِنریک، آروم باش. ‫آروم باش، پسر.
‫- آروم باش. ‫- چیزی نیست.
‫آروم. آروم.
‫نفس عمیق بِکش.
‫آروم باش.
‫بریم بالا، دوستان.
‫بچه‌ها اگه شاخ روی سرتونـه، ‫مراقب باشین.
‫- اینجا لونه‌ی یه حیوونـه. ‫- آره فکر کنم.
‫یا خدا. اون دیگه چیـه؟
‫چقدر دیگه مونده؟ ‫دیگه دارم خسته می‌شم.
‫- شاخ‌ها رو ببین. ‫- چرا داری افقی فیلم می‌گیری؟
‫اون‌ها کفشـن!
‫- چه جای مسخره‌ای. ‫- کاش توی کلوپ می‌موندیم.
‫ویکی، این عَن‌دونی رو ‫چجوری پیدا کردی؟
‫یکی از همکارهام من رو آورد اینجا.
‫- همکارت مَرد بود؟ ‫- بله.
‫- اینجا با هم چی‌کار کردین؟ ‫- همون کاری که فکر می‌کنی.
‫خیلی ترسیدیم و زود از اونجا رفتیم...
‫ولی گفتم اینجا رو ‫به رفقای خوبم نشون بدم.
‫پشم‌هاتون می‌ریزه.
‫به مکانی مرموز خوش آمدید.
‫چی گفتی؟
‫وای، چه جای خفنی.
‫بفرمایید. لذت ببرید.
‫- انگار برعکس شده. ‫- این چیـه؟
‫شبیه خط باستانیـه.
‫دیوار رو ببین!
‫یه هفته طول کشید که اینجا رو ‫با تار عنکبوت تزئین کنم.
‫پشم‌ریزونـه.
‫- خیلی باحالـه. ‫- خوشم اومد.
‫نه! بهش دست نزن!
‫یه‌کم سرده.
‫چرا دست نزنم؟
‫دفعه‌ی اول که اومدم، اونجا نبود.
‫برو بابا!
‫الان بهتری، اِنریک؟
‫مطمئنـی؟
‫ادامه می‌دیم.
‫وقتی اومدی داخل، ‫دقیقاً کجا وایستاده بودی؟
‫اونجا؟
‫دقیقاً اونجا بودی؟
‫ویکتوریا روییز کجا بود؟
‫من که از اینجا می‌رم. ‫جدی می‌گم.
‫- این تلفن یه‌هو از کجا اومد؟ ‫- جدی می‌گم.
‫یه تلفن نفرین‌شده‌ست. ‫برش داریم؟
‫برندار، اِنریک.
‫نکن، اِنریک!
‫وقتشـه صحنه رو بازسازی کنیم.
‫اون وسط باشه، لطفاً.
‫اونجا بود؟
‫خانم وکیل، آرومش کنین، لطفاً.
‫آروم باش، اِنریک. ‫من رو ببین.
‫- گوش کن. ‫- الکی وقت‌مون رو تلف می‌کنیم.
‫آروم باش. ‫سعی کن درک کنی.
‫باید همه‌ی کارهایی که ‫انجام دادی رو تکرار کنی.
‫بعدش چی شد؟
‫گوش کن بهم! ‫شنیدم زنه برای ارتباط با ارواح
‫از تلفن استفاده می‌کرده...
‫این چیـه؟ ‫بذار بخونمش.
‫«اوت سوپرا...
‫سیک اینفرا»
‫معناش توی گوگل اینـه: ‫«هرچه در بالاست، در پایین همان است».
‫(یکی از جملات معروف عرفانی و فلسفی ‫که به توازن بین جهان معنوی و مادی اشاره داره.)
‫«اوت سوپرا سیک اینفرا».
‫لوس نشو دیگه!
‫«اوت سوپرا سیک اینفرا».
‫متخصص‌های پزشکی قانونی می‌گن
‫غیرممکنـه این تلفن زنگ بخوره.
‫تلفن خرابـه و کابل نداره.
‫وصل نیست.
‫حتی با کابل کار نمی‌کنه.
‫تلفن خرابـه.
‫مشخصـه تجربه‌ی تلخی داشتی
‫و دچار توهم شدی.
‫ولی قضیه اون‌طور نیست که تو می‌گی.
‫همه‌ش توهمـه.
‫داستان چیـه، ویکی؟
‫پشمام، ویکی.
‫فکر می‌کنین این کار منـه؟
‫دختره‌ی لاشی.
‫ترسیدم.
‫تلفن رو جواب بدم؟
‫بس کن. ‫اصلاً خنده‌دار نیست.
‫- جواب می‌دم. ‫- نه، نکن.
‫نزدیکش نشو، لطفاً.
‫باید جواب بده دیگه. ‫داره زنگ می‌خوره.
‫تو رو خدا جواب نده.
‫اِنریک، خیلی می‌ترسم.
‫جدی می‌گم، اِنریک. ‫جواب نده.
‫اِنریک، نکن!
‫- جواب داد. ‫- الو؟
‫- کیـه؟ ‫- بگو دیگه!
‫- سربه‌سرمون نذار. ‫- واقعاً یکی پشت خطـه.
‫- چش شده؟ ‫- یه صدایی می‌آد.
‫- خودشـه؟ ‫- نه.
‫روبرتا مارکونیـه؟، صاحب اینجا؟
‫ای وای، چی‌کار می‌کنی، اِنریک؟
‫مسخره‌بازی درنیار! بس کن!
‫حالت خوبـه، اِنریک؟
‫دلم یه‌کم درد می‌کنه.
‫اِنریک... یا خدا...
‫بیا اینجا، لطفاً.
‫برو اِنریک. موضوع مهمیـه.
‫بلندبلند خوندیش؟
‫پس بخونش.
‫«اوت سوپرا سیک اینفرا».
‫- این چطور ممکنـه؟ ‫- نمی‌دونم...
‫- جواب ندین! ‫- سر درنمی‌آرم.
‫عملاً داره کار می‌کنه.
‫احتمالاً یه زنگ داخلش مخفی شده...
‫ولم کن! ولم کن! ‫جواب ندین!
‫فقط می‌خوام ببینم ‫قضیه چیـه. آروم باش.
‫چیزی نمی‌شنوم.
‫چش شده؟
‫اِنریک، چی شده؟
‫دَر رو بگیر!
‫آنا.
‫اِنریک.
‫اینجا چه خبره؟
‫ای وای! داره چشم بالا می‌آره!
‫نکن، اِنریک!
‫اِنریک!
‫وای! وای!
‫[ فقط برای مصرف داخلی ]
‫نمونه‌ی شماره ۴۰ توی اتاقک آماده‌ست، ‫آقای روتشیلد.
‫آقای روتشیلد؟
‫بوی گندی داره.
‫مزه‌ش چطوره؟
‫مزه‌ش خیلی خوبـه.
‫الان چه احساسی داری؟
‫خوبـم.
‫لطفاً کامل بخور.
‫باشه.
‫من رو می‌بینی؟
‫می‌تونه بیاد داخل؟
‫نه، کل اتاقک با مواد محکم
‫ایمن شده.
‫نزدیک شدیم.
‫باورم نمی‌شه موفق شدم.
‫دوباره می‌ریم.
‫این‌بار گلیفوساتش رو کم کنین.
‫یا حداقل زخم کشنده نباشه.
‫شماره ۴۰ رو چی‌کار کنیم؟
‫نه.
‫تو رو خدا نه!
‫آخه کی هالووین رو ‫بدون آبنبات می‌گذرونه؟
‫اونجا جشن بزرگسال‌ها بود.
‫به‌جاش مشروب داشتن ‫که تو هم زیاد خوردی، عزیزم.
‫باشه حالا.
‫من آبنبات می‌خوام.
‫بریم آبنبات بگیریم، بچه‌ها!
‫برای این کار زیادی بزرگ نشدیم؟
‫- نه‌خیر. ‫- مثلاً می‌خوان چی بگن؟
‫«چون سن‌تون بالاست، شکلات‌های مزخرف
‫کارخونه‌ای‌مون رو نمی‌دیم»؟
‫نگران نباش.
‫بچه‌ها، خوب می‌دونین ‫تا شکلات نگیره، بیخیال نمی‌شه.
‫بعله.
‫پس آماده‌ایـن؟
‫وای، عاشق لباستـم.
‫تو با این قضیه مشکلی نداری، عشقم؟
‫بهت خوش می‌گذره؟
‫آره بابا. چرا خوش نگذره؟
‫- زود باشین دیگه. ‫- مثل لاک‌پشت راه نرین.
‫- شکلات می‌دی یا اذیتت کنیم؟ ‫- شکلات می‌دی یا اذیتت کنیم؟
‫یه‌کم سن‌تون زیاد نیست؟
‫نه‌خیر!
‫ما هم تازه نامزد کزدیم.
‫- به‌به. ‫- حلقه رو نشون بده، عزیزم.
‫مبارک باشه! ‫چه خوشگلـه.
‫از بهترین دوستم ‫خواستگاری کردم و بله گفت.
‫به‌به!
‫خب پس...
‫شما مثلاً اَبَرقهرمانـی.
‫و شما هم دزددریایی.
‫اون‌وقت شماها چی هستین؟
‫ما فیلم‌بردارهای یه فیلم ترسناک ‫از ژانر «تصاویر کشف‌شده» هستیم.
‫(ژانری که فیلم‌بردارش هم بخشی از ‫روایت فیلم هست و مستقیماً نقش داره.)
‫تا حالا براتون سؤال نشده
‫که چرا دوربین از دست‌شون نمی‌افته؟
‫ما یه‌عالمه دوربین ‫به خودمون وصل کردیم.
‫من رضایت ندادم که فیلم بگیرین.
‫بس کن، پیت. ‫تازه نامزد کردن.
‫- بهشون آبنبات بده. ‫- به‌به.
‫- ممنون. ‫- مرسی.
‫- ممنون. ‫- متشکر.
‫- مبارک باشه. ‫- همچنین.
‫وای، ممنون!
‫- هالووین مبارک! ‫- همچنین!
‫- هالووین مبارک! ‫- بله.
‫اَه اَه، آبنبات تُرشـه.
‫از آبنبات تُرش متنفرم. ‫مسخره‌ست.
‫همه‌ی آبنبات‌ها مسخره‌ان.
‫کارخونه‌ها دیگه ‫خلاقیت به خرج نمی‌دن.
‫- نه بابا؟ ‫- چند دهه‌ست که
‫آبنبات‌ها هیچ تغییری نکردن.
‫حتی طعم‌ها شبیه هم شده.
‫- باشه. ‫- بهش فکر کنین.
‫- حتماً. ‫- بیاین کل محله رو بریم
‫و ببینیم بهترین آبنبات مال کیـه.
‫- به پیش! ‫- بریم.
‫- صبر کن! ‫- چی شده؟
‫آخ، چشمم.
‫مگه قرار نبود بهش بگی؟
‫چرا، ولی الان هالووین‌ـه
‫و لباس‌هامون هم براش آماده کردیم.
‫ولی بعدش قراره عید پاک برسه
‫ و بعدش کریسمس و بعد هم روز ولنتاین.
‫و تا اون‌موقع دیگه ازدواج کردین.
‫حالا بهش می‌گم.
‫سریع‌تر این کار رو بکن
‫وگرنه پشیمون می‌شی.
‫می‌دونم.
‫آخه نمی‌خوام ناراحتش کنم.
‫وای خدا... جای این‌که نگران اون باشی
‫- یه‌کم به خودت فکر کن! ‫- هیس!
‫صدات رو می‌شنوه.
‫این قسمت فیلم رو پاک کنی‌ها.
‫- بیا دیگه، نامزدجون. ‫- اوه اوه.
‫اومدم، نامزدجون.
‫عجیب نیست که «نامزد» صدات می‌زنم؟
‫آماده‌ای که بشی خانوم خونه
‫و من هم نون‌آور خونواده؟
‫به‌به.
‫- وای، خانوم خونه. ‫- چی می‌گی، پسر؟
‫ای بابا.
‫«نفری یکی؟»
‫ناسلامتی هالووین‌ـه!
‫بَدم می‌آد وقتی ‫یه کاسه می‌ذارن بیرون.
‫عع.
‫این آبنبات‌ها...
‫یعنی چی؟
‫مارک «فلیگز اَن اسپلیبز» دیگه چیـه؟
‫اسنیپرز؟
‫- راند کرانچ؟ ‫- یعنی چی؟
‫اَن اَند اَن؟
‫لَری فایند تقدیم می‌کند.
‫فرنیتنورس کیپسیتپاپا؟
‫چی؟
‫- این‌ها چیـه؟ ‫- اصلاً اسمش معنا داره؟
‫تا حالا از این مارک‌ها دیدین؟
‫نه.
‫شبیه دودولـه.
‫وای از دست تو.
‫- عجب. ‫- بهش دست نزن.
‫حالا همه‌ی شکلات‌ها ‫یه‌جورهایی شبیه دودولـن.
‫نه.
‫آخه این سر دودول هم داره.
‫- آره. ‫- چقدر هم رگ داره.
‫- عع... ‫- این دیگه چیـه؟
‫شبیه اسباب‌بازی‌های جنسیـه.
‫شاید توی کارخونه اشتباهی شده.
‫به نظر این‌طور نیست.
‫کی اولین گاز رو می‌زنه؟
‫- آره؟ ‫- من که نمی‌خوام.
‫اصلاً نمی‌خوام!
‫- نوش جان. ‫- نه.
‫نوش جان، آستین.
‫نکن دیگه!
‫خیلی خوب.
‫اَه اَه.
‫اوه اوه!
‫حالم بَد شد!
‫توش هم پُر از مایع سفیدرنگـه!
‫- ایش. ‫- نه اتفاقاً...
‫عــوق!
‫خیلی خوبـه. ‫انگار...
‫چند طعم مختلف داره.
‫اوه.
‫مثل آدامسـه.
‫ایش.
‫- اینجات مونده. ‫- روی چونه‌ت هست.
‫- هنوز مونده؟ ‫- آره، خیلی مونده.
‫آره، روی چونه‌ت.
‫خیلی عجیبـه.
‫توی اینترنت چیزی ازشون نیست.
‫اینترنت همه‌چی داره به‌جز این.
‫- اسمش رو درست زدی؟ ‫- آره بابا.
‫شاید خیلی جدیده.
‫- نمی‌دونم، ولی... ‫- واقعاً عجیبـه.
‫- بیشتر برمی‌دارم. ‫- نه، برندار.
‫نوشته «نفری یکی».
‫شاید دارن نگاهمون می‌کنن.
‫چه بهتر.
‫اون‌وقت می‌آن بیرون
‫و بهمون می‌گن از کدوم گوری...
‫یا خدا...
‫چی شد...
‫خدایا.
‫- وای. ‫- باریکلا.
‫نه، خوشم اومد.
‫خیلی خوب.
‫آفرین... خیلی جالب بود.
‫عع... چجوری...
‫یعنی چی...
‫دیگه... دیگه ول کن، عزیز.
‫الان چطوری... ‫چرا این‌جوریـه؟
‫آستین، صبر کن.
‫کمک.
‫صبر کن!
‫- آستین! ‫- یعنی چی؟
‫چت شده...؟
‫- چی شده؟ ‫- کمک! کمک!
‫- وای خدا! ‫- کمکم کنین!
‫- وای! ‫- کمک کنین!
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- خدای من!
‫وای وای!
‫خدایا!
‫- داره می‌آد! کمک! ‫- اینجا چه خبره؟
‫کمک!
‫وای!
‫خدایا.
‫یه‌هو چی شد؟
‫- نمی‌دونم. بزن به پلیس. ‫- باشه.
‫با پلیس تماس گرفتید.
‫داشتیم آبنبات جمع می‌کردیم ‫که دوست‌پسرهامون...
‫دزدیده شدن.
‫آدرس اینجا...
‫نامزدجون.
‫شما رو هم گیر انداخت؟
‫- ما کجایـیم؟ ‫- ما هم نمی‌دونیم.
‫چیزی که ما رو کشید پایین، ‫اینجا نیست.
‫اینجا چه خبره؟
‫وای!
‫آهای! آهای!
‫بچه‌ها.
‫این همون ظرف شکلات نیست؟
‫شاید راه برگشت‌مون همونـه.
‫راه خروج همینـه.
‫توش چیزی هست؟
‫«نفری یکی».
‫همون کاغذ لامصبـه.
‫ما رو مسخره کردن؟
‫همون کاغذ...
‫یا خدا!
‫اَه اَه!
‫چی شد؟
‫چی... چی روت ریخته؟
‫نمی‌دونم.
‫- پوستت نمی‌سوزه؟ ‫- نه.
‫یه‌کم... چسبناکـه.
‫و شیرین.
‫فکر کنم...
‫- کاراملـه. ‫- چی؟
‫آبنبات کوچولو!
‫وای خدا!
‫- ای وای! ‫- فرار کن!
‫اون دیگه کی بود؟
‫خدایا... ‫بدویین!
‫سریع‌تر!
‫آستین، روی دیوار پُر از خونـه!
‫سلام عرض شد!
‫اینجا چه خبره؟
‫فقط بدویین!
‫- من مراقبتـم! ‫- صبر کنین.
‫- بچه‌ها، راه خروج! ‫- وای!
‫قفلـه!
‫شاید یه کلید باشه.
‫همه دنبال کلید بگردین!
‫- کلید از کجامون بیاریم؟ ‫- حالا تو بگرد!
‫باشه.
‫- عع! کلید پیدا کردم! ‫- چی؟
‫بذار ببینم به دَر می‌خوره.
‫♪ لالا لای لای لالا ♪
‫اینجا چه خبره؟
‫ای وای، آستین!
‫آستین!
‫خدای من.
‫چجوری اومدی اینجا؟
‫نه... نه...
‫من رو ببرین بیرون!
‫دست‌بندها خیلی سفتـن!
‫باید یه‌جوری جلوش رو بگیریم.
‫اینجا دیگه چجور جایـیه؟
‫آبنبات کوچولو!
‫نه! زنده نمی‌مونم!
‫زنده نمی‌مونم!
‫اینجا چه خبره؟
‫چی...
‫نه... نه...
‫چه گُهی می‌خورن؟
‫این زنجیرها خیلی محکمـن!
‫به‌به!
‫- دوستت دارم، هِیلی. ‫- خفه شو.
‫قرار نیست بمیری.
‫یه چاقو پیدا کردم!
‫زود باش!
‫ای وای، چاقوی الکیـه.
‫ولی این واقعیـه.
‫خیلی خوب.
‫من زنده نمی‌مونم. ‫کلید رو بردارین!
‫- کلید رو بردارین! ‫- چی‌کار می‌کنی؟
‫نمی‌خوام اشتباهی دستش رو بزنم!
‫- کلید رو بردارین! کلید! ‫- نه... نه...
‫وای خدا.
‫خدای من!
‫ای وای.
‫آستین!
‫- خیلی متأسفـم. ‫- وای خدا.
‫این دیگه چیـه؟
‫نه! آستین!
‫یعنی چی...
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫ای وای. نه.
‫حالا چی‌کار کنیم؟ ‫کمکش کنیم؟
‫بهش گفتم زنده می‌مونه.
‫- کلید. ‫- کلید رو بردار.
‫- بیا جلو، کُسکش! ‫- نه!
‫- یعنی چی؟ ‫- وای دستم!
‫خدای من.
‫خدای... اینجا چه خبره؟
‫- این چه وضعیـه؟ ‫- سرش رو بزن!
‫ای وای...
‫انسان نیستن.
‫این‌ها انسان نیستن!
‫آره، فرار کنین، ترسوها!
‫بیاین کلید رو برداریم ‫و از اینجا بریم.
‫نه! نه!
‫کلید! کلید!
‫ریدم!
‫ای وای.
‫این که...
‫ای وای!
‫آشغال‌های مریض!
‫این دیگه... ‫داره کارامل می‌ریزه؟
‫ای وای...
‫خدایا... اون مغزشـه.
‫کدوم حیوونی همچین کاری می‌کنه؟
‫خدای من...
‫- هِیلی... ‫- وای... بیضه‌هاش...
‫دارن ازش شکلات درست می‌کنن.
‫حالم رو به هم می‌زنن.
‫الان بالا می‌آرم.
‫خدای من...
‫خدایا!
‫آشغال‌ها.
‫این چه وضعیـه؟
‫- دیگه تحمل ندارم. ‫- نه.
‫من هم می‌خوام برم توی دستگاه.
‫فقط می‌خوام تموم بشه.
‫دیگه ظاقت ندارم.
‫به من گوش کن، هِیلی.
‫باید کلید رو پیدا کنیم
‫و گورمون رو از اینجا گم کنیم.
‫قرار نیست اینجا ‫موندگار بشیم. می‌فهمی؟
‫- باشه! ‫- زود باش بریم!
‫- برو! ‫- باشه!
‫کلید توی یکی از اون‌هاست. ‫بازشون کن.
‫سرم داد نزن. ‫ناسلامتی دوست‌پسرمـه.
‫زود باشو تو می‌تونی.
‫خب، این دودولشـه.
‫ادامه بدین، بچه‌ها.
‫آفرین.
‫فکر کنم این بیضه‌هاشـه.
‫عع! پیدا کردم!
‫- آره. ‫- بریم.
‫آفرین، نامزدجون.
‫بریم. بریم.
‫- زود باشین! ‫- صبر کن!
‫ای وای.
‫هِیلی!
‫هِیلی، بلند شو...
‫- هِیلی! ‫- لارِن، اون دیگه مُرده.
‫- نه. ‫- دیگه فایده نداره.
‫ما...
‫کلید دست ماست.
‫- بیا بریم... ‫- نه.
‫- ازت خواهش می‌کنم... ‫- نه.
‫- هِیلی! ‫- لامصب.
‫هِیلی!
‫هِیلی.
‫خدا رو شکر.
‫بیا بریم.
‫نگران نباش. ‫کسی دیگه نیست.
‫این چیـه؟
‫عع... لارِن؟
‫هِیلی؟ ‫هِیلی؟
‫ای وای، هِیلی!
‫نه، هِیلی!
‫- داره کجا می‌ره؟ ‫- خدایا.
‫چی‌کار می‌کنه؟
‫نه... نه...
‫هِیلی، داری چی‌کار می‌کنی؟
‫بیا بریم.
‫ولش کن!
‫ای وای! کلید از دستم افتاد!
‫افتاد. ‫نه، برداشتمش.
‫آره، برداشتمش.
‫معلوم نیست بهش بخوره.
‫بهش خورد!
‫ایول! ایول!
‫[ نفری یکی ]
‫ای وای! کون‌مون پاره‌ست!
‫پاره‌ایـم!
‫ما بیشتر از یکی برنداشتیم!
‫اونی که بیشتر برداشت رو کُشتین!
‫آروم باش.
‫ما... چیزیمون نمی‌شه.
‫آها... ببین!
‫اینجا کانال تهویه هست!
‫کانال تهویه‌ست...
‫حتماً به یه جایی می‌ره.
‫- خیلی خوب. ‫- آره.
‫بریم توش!
‫بریم.
‫زنده می‌مونیم.
‫اگه این ماجرا رو به بچه‌هامون ‫بگیم، باور نمی‌کنن.
‫جاش، کف زمین رو ببین...
‫چی شده؟
‫دستگاه شکلات‌سازیـه.
‫نه! نه!
‫ای وای!
‫باید برگردیم.
‫یوهاهاها!
‫نه... نه...
‫نامزدجون...
‫من رو ببخش...
‫به عروسی رؤیایی‌مون نرسیدیم...
‫ولی...
‫خانوم لارِن مارگارِت اِوِرت...
‫آیا جاشوئا راجر دِی رو
‫به همسری قبول می‌کنین؟
‫تا در شیرینی و تلخی زندگی...
‫در سلامت و بیماری...
‫با هم باشین؟
‫من...
‫- قبول نمی‌کنم! ‫- چی؟
‫می‌خوام از اینجا برم...
‫کمک! کمک!
‫خیلی خوب...
‫آبنبات کوچولو!
‫خب، لبخند بزنین، بچه‌ها!
‫اَه، ریدم.
‫خب، بچه‌ها!
‫این آبنباته عجیبـه.
‫خوبـه چیزهای جدید امتحان کنین.
‫بیا بریم، لیام.
‫خب نظرتون چی بود؟
‫یه‌چیز فلزی توشـه.
‫ای وای، بده من ببینم.
‫What the hell is that?
‫-I took two. Is that bad?
‫[ فقط برای مصرف داخلی ]
‫سلام، شماره ۴۱.
‫خجالت نکِش. ‫جات امنـه.
‫سلام.
‫خوش‌حالـی که قراره نوشابه‌ی ‫هالووینی جدیدمون رو امتحان کنی؟
‫آفرین!
‫حالا لطف کن از
‫نوشابه‌ی روبه‌روت بخور.
‫باشه.
‫بوی بَدی داره.
‫مگه نگفتم اسانس کدوتنبل اضافه کنین؟
‫هنوز داریم روش کار می‌کنیم، ‫آقای روتشیلد.
‫گُه نخور، لَری.
‫بوش مهم نیست. ‫به‌جاش مزه‌ش عالیـه.
‫خیلی خوش‌مزه‌ست.
‫و چه احساسی داری؟
‫می‌شه یکی دیگه بخورم؟
‫بله که می‌شه!
‫اصلاً چیزی هم توی نوشابه ریختین؟
‫بله، ولی شدتش رو پایین آوردیم
‫که مناسب بچه باشه.
‫یکی دیگه بهش بدین، ‫ولی شدتش رو زیاد کنین!
‫به بخش ۳۱ خبر بده!
‫[ فقط برای مصرف داخلی ]
‫[ کیدپرینت ]
‫(کیدپرینت ~ چاپ بچه)
‫چند سالتـه؟
‫- چهار. ‫- چهار سالتـه؟
‫- شاید هم پنج سالمـه. ‫- چهارونیم چطوره؟
‫- چهار یا پنج سال. ‫- چهارونیم یا پنج؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌شه اسمت رو بگی؟
‫کلیو.
‫هشت سالمـه.
‫دَه سالمـه و کلاس پنجمـم.
‫چی‌پف دوست دارم ‫و بعضی‌وقت‌ها هم پیتزا.
‫مطالعه و ریاضی.
‫می‌شه اسمت رو بگی؟
‫عع...
‫الان نمی‌شه.
‫هالووین رو دوست داری یا نه؟
‫بله.
‫دیگه سنم به ‫آبنبات جمع‌کردن نمی‌خوره.
‫من دوستم قراره پرستارهای زامبی بشیم.
‫قراره یه جادوگر بشم.
‫عع... یه خون‌آشام می‌شم.
‫و من هم یه دلقک.
‫یا می‌ریم آبنبات جمع می‌کنیم
‫یا خونه می‌مونیم ‫و فیلم ترسناک می‌بینیم.
‫آبنبات خیلی خوبـه
‫و ما عاشقشـیم.
‫فکر کنم خواهرم خون‌آشام بشه.
‫اگه بعداز مدرسه، یه غریبه
‫ازت دعوت کنه که
‫با هم تنیس بازی کنین
‫باهاش می‌ری؟
‫- آره. ‫- فکر نکنم این‌طوری...
‫امنیت داشته باشی.
‫حالا امشب که هالووین داریم
‫می‌ری آبنبات جمع کنی یا نه؟
‫اگه مامانم بذاره، آره.
‫خب اگه مامانت بذاره
‫بعدش چه لباسی می‌پوشی؟
‫لباس پروانه.
‫پروانه.
‫عالیـه. ‫خوشم اومد. پروانه.
‫تموم شد؟
‫بعله. تمومـه. ‫می‌تونی بری.
‫ممنون که برای خدمات چاپ بچه
‫به شرکت کاپلان الکترونیک اعتماد کردین.
‫پیشنهاد ما اینـه که ‫دوتا کپی داشته باشین...
‫و متأسفانه سفارش‌های ‫عقب‌افتاده هم داریم...
‫تا دوشنبه به دست‌تون می‌رسه ‫یا می‌تونیم براتون...
‫سریع‌تر نمی‌شه؟
‫فکر کردم فوراً آماده می‌شه
‫و به شب نمی‌رسه.
‫مامان، نگران نباش. ‫امشب کسی من رو نمی‌دزده.
‫دخترم، با وضعیتی که این روزها داریم
‫احتیاط شرط عقلـه، درست می‌گم؟
‫مامانت می‌خواد همیشه ‫در امنیت باشی، لینزی.
‫- آره، دنیای بَدی شده. ‫- بله.
‫هر روز اخبار رو تماشا می‌کنم ‫به امید این‌که یه خبر خوب بشنوم.
‫بله، متوجهـم... ولی ‫خدمات ما برای همین مواقع هست.
‫نمی‌خوایم مردم با یه عکس توی دست‌شون
‫توی شهر بچرخن و دنبالِ...
‫حالا نمی‌شه ما ‫منتظر بمونیم تا الان چاپ بشه؟
‫آخه بهش گفتم اگه این کار ‫انجام نشه، امشب نمی‌ریم بیرون.
‫آخه من شب‌ها ‫و روزهای تعطیل کار نمی‌کنم.
‫هرشب باید به‌موقع به شام برسم.
‫امشب هم که هالووین‌ـه...
‫و به دخترهام قول دادم که
‫تا ساعت سه می‌رسم...
‫متوجهـم.
‫حالا شاید بتونم یه کاری بکنم.
‫اگه چند دقیقه‌ای صبر کنین...
‫فعلاً برین اون پشت به اتاق تدوین.
‫من هم ببینم چه کاری از دستم برمی‌آد.
‫- خیلی ممنون. ‫- بذارین این رو بردارم.
‫با آلیشیا که آشنا شدین.
‫اینجا بدون اون از هم می‌پاشه.
‫خیلی بامزه بود، آلیشیا.
‫دکور کل فروشگاه هم به سلیقه‌ی منـه.
‫بله... حسابی گُل کاشتی.
‫تشریف بیارین از این‌طرف.
‫ایشون مایلز هست، جادوگر فروشگاه...
‫جادوگر انبارمونـه.
‫مایلز، چندتا دستگاه ‫ویدئوی خونگی برامون مونده؟
‫عع... یازده‌تا؟
‫نه، دَه‌تا مونده. ‫یکی‌ش رو امروز فروختیم.
‫این پسر کارش درستـه.
‫و این پشت هم بروس کار می‌کنه.
‫بروس مسئول کارهای فنیـه.
‫راستی کارمون که تموم شد ‫و نوار رو برداشتم...
‫برو سراغ چاپ لینزی، باشه؟
‫چندتا نوار دیگه هم برات دارم.
‫خوش‌وقتـم، بروس و مایلز.
‫بروس کلاً عادت نداره ‫مشتری بهش سر بزنه...
‫مخصوصاً وقتی داره کار می‌کنه.
‫حتی حضور مایلز آزارش می‌ده.
‫هی می‌آد و می‌ره...
‫راستی لینزی... ‫به این‌ها یه نگاه بنداز.
‫این نوارها رو ببین.
‫همه‌شون دوست‌ها و هم‌کلاسی‌هات هستن
‫و همه‌شون مربوط به خدماتی هستن
‫که من به مردم ارائه می‌دم.
‫این جاهای خالی ‫مال بچه‌هاییـه که کُشته شـ
‫این‌روزها نیروی پلیس
‫با چالش‌های بزرگی مواجه شده
‫چراکه میان آدم‌ربایی‌ها ‫شباهتی وجود ندارد.
‫هرکدام کودکانی در سنین مختلف هستند
‫که از شمال و جنوب شهر ‫دزدیده می‌شوند.
‫مردم امیدی به اتمام
‫- این جرایم ندارند. ‫- ببینین.
‫در ابتدا به نظر می‌رسید...
‫می‌دونین که دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫حالا تبدیل به معمایی ‫بسیار پیچیده شده.
‫والدین محتاط تصمیم گرفته‌اند...
‫این یه‌بار من رو حسابی ترسوند.
‫فکر کردم واقعیـه.
‫این خیلی باحالـه.
‫چه ترسناک!
‫این شخصیت موردعلاقه‌م توی فروشگاهـه.
‫عاشقشـم.
‫این هم از گودویل شکار زدم.
‫یه‌عالمه از این‌ها پیدا کردم.
‫مایلز می‌گه خیلی ضایعـن
‫ولی به نظرم باحالـن، مگه نه آلیشیا؟
‫- کون لق مایلز. ‫- آره.
‫برو اونجا دیگه. آره.
‫خب، حالا بیا بالا ‫و به دوربین نگاه کن.
‫بخند. ‫سعی کن بخندی.
‫می‌خوام توی تبلیغات ‫سال بعدی ازش استفاده کنم.
‫این رو می‌برم خونه، آلیشیا.
‫فکر کنم دخترها خوششون بیاد.
‫خوب کاری می‌کنی.
‫طی گزارشی فوری...
‫به ما خبر رسیده که
‫جسد ایتان مولیگان ۱۴ساله
‫پشت فروشگاه پارک لارنس پیدا شده.
‫بر روی جسدش آثار شدیدی
‫از جراحت وجود دارد که دلهره‌آور است.
‫مولیگان هشتمین قربانی‌ست
‫و همچنین دومین قربانی در این هفته.
‫مورد اول بقایای پوسیده‌ی ‫جسد لیسا مارکوس بود
‫که از رودخانه خارج شد.
‫والدین به‌شدت...
‫- سلام! ‫- بابا اومد!
‫- بابا! ‫- چطوری؟
‫- خوش می‌گذره؟ ‫- بله.
‫به دوربین لبخند بزن.
‫قاتلات مقلد یا جرایم مرتبط...
‫بس کن لطفاً.
‫واسه امنیت عمومـه.
‫وقتی کسی دائماً از همه‌چی فیلم بگیره
‫دیگه قاتل فکروخیال برش نمی‌داره.
‫- صحیح. ‫- نه آخه...
‫دخترها، موقع فیلم‌برداری ‫بیشتر احساس امنیت نمی‌کنین؟
‫وقتی روشنـه، خیالت راحت نیست؟
‫عع... حقیقتش نمی‌دونم.
‫نظر تو چیـه، شارلوت؟
‫- فکر کنم آره. ‫- بله.
‫عزیزم، این وضع جشن‌گرفتن نیست.
‫جشن هالووین این‌طوری نیست.
‫کلاً ۳۰نفر دارن می‌رن میدون شهر
‫و دوست‌های این‌ها هیچ‌جا نمی‌رن.
‫فقط پلیس‌ها سر چهارراه ‫وایستادن و آبنبات می‌دن.
‫یه‌دونه برمی‌داری و می‌ری پی کارِت.
‫باید آبنبات بگیریم. ‫هالووین‌ـه دیگه.
‫آره، آبنبات دوست دارم.
‫کدوتنبلت رو ببینم. ‫به‌به.
‫عالیـه. ‫یه کدوتنبل بی‌نقص.
‫یه‌دونه آبنبات ‫بهتر از هیچیـه، مگه نه؟
‫کلاً یه‌ساعت می‌ریم اونجا. ‫از همه‌چی فیلم می‌گیرم.
‫تازه اگه آدم‌بَده توی دوربین بیُفته
‫می‌شم قهرمان مردم.
‫محبوب‌تر از چیزی که هستم.
‫به دوربین دست تکون بدین، بچه‌ها.
‫توی هالووین بهتون خوش می‌گذره؟
‫نه، اصلاً.
‫چه شهر آروم و امنی داریم.
‫مگه نه؟
‫وای، هالووین! چه ترسناک!
‫پلیس داره آبنبات پخش می‌کنه.
‫مراقب کلاهت باش.
‫به دوربین دست تکون بده.
‫هالووین مبارک!
‫- هالووین مبارک! ‫- هالووین مبارک!
‫چقدر خوش می‌گذره.
‫نیکول، کِیتی. ‫خیلی باحال شدین.
‫خوش‌حالـم می‌بینم چندنفر اومدن.
‫خب می‌خواستم نیام
‫ولی ایشون گریه کرد.
‫قرار شد فقط یه‌ربع بمونیم
‫و بعدش می‌ریم. درستـه؟
‫مردم چشون شده؟
‫- مگه نشنیدی؟ ‫- چی رو؟
‫یه دختر دبیرستانی بوده...
‫می‌گن داشته می‌رفته سمت ماشینش
‫و یه‌هو غیبش زده.
‫حالا کی گفته؟ ‫یه‌مُشت بچه‌دبیرستانی؟
‫حتماً سرکاریـه.
‫نه، ولی خب... ‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫می‌خوام اطراف رو بررسی کنم...
‫ببینم آدم ناجور پیدا می‌شه یا نه.
‫مثلاً اون یارو رو ببین.
‫- اون دیگه کیـه؟ ‫- ظاهراً بی‌آزاره.
‫با دخترشـه.
‫احتمالاً می‌خواد ‫آبنبات دخترش رو بخوره.
‫یه آدم خیکی بی‌آزاره. مهم نیست.
‫دیگه می‌خوام برم.
‫پنج دقیقه‌ی دیگه بهش مهلت می‌دم
‫و بعدش از اینجا می‌ریم.
‫سیب بخور تا همیشه سالم باشی.
‫آفرین!
‫دخترها، به مامانی دست تکون بدین.
‫هالووین مبارک، مامان!
‫مطمئـنم خودت تا الان شنیدی
‫که از یه ساعت پیش، ‫اولیویا هَمل گم شده.
‫آره، تازه شنیدم.
‫ما داریم تلاش‌مون رو می‌کنیم
‫ولی این نوجَوون‌های هیفده‌ساله...
‫هنوز تنهایی می‌رن بیرون.
‫بَدجور توی گِل گیر کردیم.
‫والدینش دیگه عاصی شدن
‫و بردیمشون کلانتری.
‫می‌گن اولیویا هم اومده پیشت.
‫احتمالاً قبل‌از جشن دوست‌هام
‫بریم چندتا آبنبات جمع کنیم.
‫می‌شه برگردی فروشگاهت ‫و فیلم‌هاش رو بیاری؟
‫والدینش قفلی زدن
‫و نمی‌خوان برگردن خونه.
‫می‌خوایم تصویرش رو ‫سریع توی اخبار پخش کنیم.
‫حتماً. همین‌الان می‌رم.
‫ایول. دمت گرم، تیم.
‫دخترها، شما با نیکول بمونین.
‫برین خونه‌ی اون.
‫با کِیتی بازی کنین. باشه؟
‫بعدش مامان می‌آد دنبالتون.
‫- خوبـه دیگه، آره. خوش می‌گذره. ‫- آره.
‫ای بابا... دست‌تون درد نکنه واقعاً.
‫هعی.
‫هالووین شما هم مبارک.
‫اوه اوه... چراغش کجاست؟
‫ای بابا، مایلز. ‫گفتم تلویزیون رو روشن نذار.
‫این ابله داره ‫این پشت چی نگاه می‌کنه؟
‫اینجا رو دوست ندارم.
‫من رو کجا می‌بری؟
‫نمی‌آم!
‫یا خدا.
‫این دیگه چیـه؟
‫تو رو خدا نکن.
‫چند ساعتـه نگهم داشتی...
‫اینجا چه خبره؟
‫دیگه دوست ندارم اینجا باشم.
‫تو رو خدا نکن! نه!
‫نه.. نه... ‫داری می‌ترسونیم.
‫هر کار بخوای، می‌کنم. ‫فقط بس کن.
‫هر کار بخوای، می‌کنم.
‫نه، تو رو خدا...
‫الان چه احساسی داری؟
‫مرتیکه چندش...
‫امیدوارم بمیری!
‫صدای چیـه؟
‫آهای!
‫تو رو خدا بس کن.
‫بذار برم!
‫بس کن.
‫التماست می‌کنم... ‫بذارم برم.
‫بذار برم خونه!
‫آهای.
‫چطوری، تیم؟ ‫تصمیم گرفتی
‫روز تعطیل هم با من کار کنی؟
‫می‌شه من دوست‌دخترت باشم؟ ‫دوست داری؟
‫نه.
‫من دوستتـم.
‫- ناراحت نشو، پسر. ‫- می‌خوام برم خونه!
‫- بیخیال. ‫- کـمـک!
‫ای بابا.
‫می‌خوایم با هم خوش بگذرونیم.
‫نه، ممنون.
‫شوخی کردم.
‫بروس، چه گُهی می‌خوری؟
‫آره، تازه دستگاه بازی هم داریم.
‫یه‌عالمه بازی توشـه.
‫بریم فروشگاه با هم بازی کنیم؟
‫فروشگاه کاپلان الکترونیک.
‫- بریم؟ ‫- آره، اونجا رو می‌شناسم.
‫پس بریم؟ ایول. ‫تا حالا دوربین داشتی؟
‫- نه. ‫- این رو ببن. خیلی باحالـه.
‫می‌بینی؟
‫مراقب دکمه‌ها باش، پسر.
‫اون مال رئیسمـه.
‫اگه بشکنیش، کله‌ت رو می‌کَنه.
‫آره، می‌شناسمش.
‫فوکوس دوربین رو می‌بینی؟
‫خیلی باحالـه.
‫اینجا رو. ‫بیا بریم، پسر.
‫بریم دیگه؟ ‫بریم.
‫حالت خوبـه، پهلوون؟
‫خوبـی؟
‫خودت می‌خواستی بیای دیگه.
‫تو چه مرگتـه، روانی؟
‫- آروم باش. آروم. ‫- کُسکش!
‫فقط دارم باهات حرف می‌زنم، پسر.
‫گم شو برو پشت.
‫بریم راند دوم.
‫خودت خواستی.
‫درد نداری، پهلوون؟
‫چی‌کار می‌کنی؟ نکن!
‫- نکن، بروس! ‫- چرا اومدی پایین؟
‫چه مرگت شده، بروس؟
‫چه گُهی می‌خوری؟
‫آخ!
‫آشغال!
‫آخ!
‫چی‌کار...
‫چی‌کار می‌کنی، کثافت؟
‫گوش کن چی میگم.
‫تا برنگشته، باید از اینجا بریم. ‫باشه؟
‫- بس کن، آشغال! ‫- آخ!
‫نه... نه...
‫این یاروی دیگه‌ست. ‫فروشگاه اونـه.
‫الان طبقه‌ی بالا بود. ‫هم‌دستـن.
‫آخ! نزن!
‫آخ!
‫خب، اول اسمت رو بهم بگو.
‫بروسی. ‫بروسی کوچولو.
‫- آخ! ‫- آشغال مریض!
‫اشتباه گرفتین...
‫خب، بروسی...
‫قراره توی هالووین چی باشی؟
‫گاوچرون. ‫می‌خوام یه گاوچرون باشم.
‫وقتی می‌ری آبنبات جمع کنی
‫مراقب خودت هستی، بروسی؟
‫اون یاروی دیگه چی شد؟
‫ظاهراً اولین باره که مامان‌بابات
‫به امون خدا ولت کردن.
‫- وای خدا... باید بلند شم. ‫- بیا از اینجا بریم.
‫تا وقتی شجاع باشم، هیچی‌م نمی‌شه.
‫همیشه جام امنـه.
‫باید ببرمت بیمارستان.
‫با غریبه‌ها حرف نمی‌زنم.
‫باهاشون هیچ‌جا نمی‌رم.
‫هیچ‌جا نمی‌رم.
‫هالووین مبارک، بچه‌ها!
‫مصیبت بزرگی که جامعه رو ‫دگرگون کرده بود، به پایان رسید
‫[ بچه‌کُش ]
‫و قاتل کودکان متوقف شد.
‫او آخرین قربانی‌اش را ‫به فروشگاهی برد
‫که ادعا می‌کرد در آن ویدئوهایی برای
‫امنیت کودکان محلی می‌سازد.
‫تیم کاپلان بعداز شکنجه و احتمالاً قتلِ
‫اولیویا هَمل و درو استک‌هاس
‫که هنوز اجسادشان پیدا نشده...
‫براثر جراحت‌های زیاد مُرد.
‫تیم آدم عجیبی بود.
‫الان هم اصلاً غافل‌گیر نشدم.
‫خانم، لطفاً نظرتون رو ‫درباره‌ی همسرتون بدین.
‫لطفاً از همسرتون بگین، خانم.
‫خانواده‌ی کاپلان هنوز ‫با رسانه مصاحبه نکردن
‫و نیروی پلیس هم ‫دائماً از آن‌ها محافظت می‌کند
‫تا مردم خشمگین ‫محله به آن‌ها آسیب نزنند.
‫اینجا با بروس دیتمن هستم.
‫بروس، تو سال‌ها ‫با کاپلان همکار بودی.
‫حتی مسئول بخش فنی
‫تجارت کیدپرینت بودی.
‫بیشتر از همه، تو بهش نزدیک بودی.
‫تا حالا شده بود حس کنی ‫یه جای کار می‌لنگه؟
‫والا چیز خاصی نمی‌دیدم.
‫ولی حقیقتاً حیف.
‫تیم همیشه بچه‌ها رو می‌آورد اینجا.
‫خیلی زیاد بودن...
‫و من هم اون پشت...
‫ساعت‌ها در روز کار می‌کردم.
‫ویدئوهای این فرشته‌های ‫معصوم رو تدوین می‌کردم.
‫باعث می‌شه آدم یاد بچگی خودش بیُفته.
‫چقدر آدم توی بچگی‌ش آسیب‌پذیره.
‫شاید قضیه به گذشته‌ش مربوط می‌شه.
‫ولی هیچ‌وقت نمی‌فهمیم.
‫ولی من همچنان قصد دارم
‫به خدمات کیدپرینت ادامه بدم
‫تا به بچه‌ها کمک کنم.
‫[ فقط برای مصرف داخلی ]
‫نمونه‌ها آماده‌ان، آقای روتشیلد.
‫آقای روتشیلد.
‫نمونه‌ها آماده‌ان.
‫باشه.
‫همون‌طور که عرض کردم
‫هر اتفاقی که افتاد
‫لطفاً سر جاتون بمونین.
‫بلد نشین.
‫این تعداد نمونه‌ی هم‌زمان
‫به تجهیزات‌مون فشار می‌آره، ‫آقای روتشیلد.
‫پنج ساعت طول کشید
‫تا تیکه‌های پسره رو ‫از روی دیوار جمع کنیم.
‫طاقتم دیگه طاق شده.
‫لطفاً قوطی رو باز کنین ‫و نوشابه‌ی جدیدمون رو امتحان کنین.
‫آروم باشین، لامصب‌ها!
‫دَر رو باز کنین!
‫اینجا چه خبره؟
‫تجهیزات‌مون برای بیشتر از ‫سه نمونه طراحی نشده.
‫نمی‌تونی لامصب رو قطع کنی؟
‫کدوم لامصب رو؟
‫مثلاً این دکمه‌ی قرمز صاحب‌مُرده...
‫اتاقک پاک‌سازی شد!
‫از همه‌شون استخراج کردین؟
‫هنوز یکی‌شون زنده‌ست.
‫پس هنوز یه‌چیزی اونجاست!
‫نور دوربین رو روشن کن!
‫سلام، شماره ۴۷.
‫نوشابه رو خوردی؟
‫بله.
‫لطفاً باز هم بدین.
‫می‌شه به آینه نزدیک بشی؟
‫داره واکنش می‌ده.
‫نوشابه‌ی موردعلاقه‌ت چیـه؟
‫نوشابه‌ی رژیمی فانتازما.
‫عالیـه.
‫کمک! یکی کمک کنه!
‫ای بابا!
‫این دیگه کیـه؟
‫کمک!
‫قربان، الان آینه می‌شکنه! ‫محافظ غیرفعال شده!
‫الان می‌آن داخل!
‫چی‌کار کنیم، آقای روتشیلد؟
‫نمی‌تونم استخراجشون کنم!
‫چی‌کار کنیم، آقای روتشیلد؟
‫الان می‌آن داخل!
‫هرلحظه ممکنـه بیان، آقای روتشیلد!
‫محصول‌مون رو بسته‌بندی و ارسال کنین.
‫ولی هنوز آماده نیست!
‫می‌گم نوشابه‌ها رو بفرستین!
‫[ دکتر مورتیس - خانه‌ی وحشت ]
‫مراقب جزئیات کار باش، پسرم.
‫این یکی گُل سرسبدمونـه.
‫سعیم رو می‌کنم، بابا.
‫دارم فیلم می‌گیرم. ‫اسم مستعارم رو بگو.
‫سعیم رو می‌کنم، دکتر مورتیس.
‫دندون‌ها رو ببین...
‫این زنده‌ست، ایگور! ‫زنده‌ست!
‫زک!
‫- آخه چرا من؟ ‫- گیرت انداختم!
‫نــه!
‫خب، این هم از جادوگرمون.
‫حالا یه اتاق شکنجه می‌خوایم.
‫نظرت چیـه سال بعد ‫یه کله‌ی گنده‌ی مرغ بسازیم؟
‫اون که ترسناک نیست، بابا.
‫آره، راست می‌گی.
‫خیلی مسخره می‌شه.
‫بی‌صبرانه منتظرم ‫با بابا برم آبنبات جمع کنم.
‫واقعاً؟
‫- آره. ‫- پس من چی؟
‫آها، من می‌مونم ‫که به بچه‌ها آبنبات بدم.
‫قراره کدوتنبل بخوریم.
‫- عع، صورتت کثیف شده... ‫- اَه اَه...
‫وای، چه گوگولی شدین!
‫گوگولی نشدیم، مامان! ‫ترسناک شدیم.
‫برو بیرون! از آزمایشگاه برو بیرون!
‫ای وای! خدای من! ‫چقدر ترسناکـی!
‫وارد خانه‌ی وحشت می‌شویم.
‫دستت رو بگیر که...
‫- اینجا؟ ‫- آره، حالا...
‫آره.
‫حالا بهتر شد.
‫آماده‌ای، ایگور؟ ‫مهمون‌هامون رسیدن.
‫بسـه دیگه. خاموشش کن.
‫- دوربین هم خاموش کن. ‫- عع!
‫خاموشش کن!
‫بیخیال... روشنش کن.
‫دارم برای جشن‌مون
‫آماده‌ت می‌کنم، زکی.
‫امیدوارم زود از اینجا برم تا دوباره
‫مجبور نشم این کار رو بکنم.
‫این‌طوری نگو، رفیق.
‫این هزارتو برای هر دومون مهمـه!
‫برای تو مهمـه.
‫دیگه نمی‌خوام دلقک تو باشم.
‫وقتی بچه بودی که دوست داشتی.
‫خب بچه‌ها چیزهای ‫احمقانه رو دوست دارن.
‫احمقانه نیست.
‫اصلاً هم احمقانه نیست!
‫قبلاً که مشکلی نداشتی.
‫می‌دونی که اولین اجرا رو ‫نمی‌تونم بدون تو ضبط کنم.
‫الان چاره چیـه؟ ‫التماست کنم؟ رشوه بدم؟
‫نمی‌دونم. ‫به همکارهات زنگ بزن.
‫مثل احمق‌ها لباس تنشون کن. ‫ببین خوششون می‌آد یا نه.
‫اون‌ها همه‌شون الکلی‌ان.
‫چه بهتر. پس دکتر مورتیس نمی‌تونه
‫- زندگی‌شون رو بَدتر کنه. ‫- این‌قدر جو نده.
‫قرار نیست زندگی کسی رو به هم بریزم.
‫بچه‌های مدرسه ‫با لباس ایگور و مورتیس می‌رقصن
‫کیت.
‫همه‌ش از من نقاشی می‌کِشن
‫که توشون دارم روی برج ساعت می‌رقصم.
‫برج ساعت؟ ‫با یه گوژپشت دیگه اشتباهت گرفتن.
‫مگه داستان‌مون رو ‫به اون احمق‌ها توضیح ندادی؟
‫داستان‌مون باعث شده ‫هنوز دوست‌دختر نداشته باشم.
‫یعنی تقصیر نمایش خونگی‌مونـه ‫که دوست‌دختر نداری؟
‫نمی‌فهمم واقعاً لاشی هستی
‫یا نمی‌تونی جلوی ‫لاشی‌بودنت رو بگیری.
‫زک!
‫فقط یه هالووین دیگه باهام باش.
‫کار من با این کُسشعرها تموم شده.
‫فقط نمی‌خوام عاقبتم مثل تو بشه.
‫بیخیال، زک!
‫- عجب. ‫- کمک می‌خوای؟
‫قبلاً زبونش رو بلد بودم‌ها.
‫با اسم کوچیکم صدام زد.
‫نوجَوونیـه دیگه.
‫بذار خودم باهاش حرف می‌زنم.
‫یه‌زمانی خودم می‌تونستم.
‫می‌شه خاموشش کنی...؟
‫راست می‌گی. شرمنده.
‫بالاخره اومدی!
‫می‌دونستم نظرت عوض می‌شه، زکی.
‫نظرم عوض نشده!
‫فقط مامان بهتر از تو رشوه می‌ده.
‫می‌خوام این حرفم ضبط بشه.
‫برو بابا.
‫الان دنبال چی هستیم؟
‫نمی‌دونم... کمد لباس... خرت‌وپرت...
‫و چیزهای ترسناک!
‫باز می‌خوای آشغال بخری؟
‫«ما» قراره آشغال بخریم.
‫هرچی ترسناک‌تر، بهتر.
‫آهای، کیت!
‫فیلم نگیر.
‫شرمنده، جانِت. ‫یادم رفته بود.
‫قبلاً درباره‌ش حرف زدیم.
‫باشه. شرمنده.
‫اصلاً هم یادم نرفته، جانِت.
‫و شرمنده نیستم.
‫زک.
‫زک!
‫به‌به...
‫اینجا رو.
‫ایگور مورتیس کوچک، نسخه‌ی ویژه.
‫اینجا رو باش.
‫چیزهای خوب رو ‫این پشت نگه می‌داری، جانِت؟
‫[ مخصوص کارکنان ]
‫شرمنده.
‫این‌ها رو ببین.
‫این چه ناجوره.
‫دارادام ~
‫خیلی تیزه.
‫زیادی واقعیـه.
‫این شد یه چیزی. ‫صندوقچه‌ی اسرار.
‫این‌ها رو قایم می‌کنی
‫واسه همین مشتری‌ت کمـه.
‫اینجا رو!
‫به‌به!
‫این رو داشته باش.
‫زود باش!
‫آروم‌تر! ‫مراقب روکش باش.
‫باشه!
‫نظرت چیـه؟
‫توی بچگی‌م بیشتر دوستش داشتم.
‫به چی می‌خندی؟
‫این رو حال کن.
‫دیگه دزدی هم می‌کنی؟
‫یه‌کم پول روی باجه‌ش گذاشتم.
‫فکر کنم براش کافیـه.
‫عالیـه، مگه نه؟
‫جسد بچه‌ها روی جلدش یه‌کم زیاد نیست؟
‫گفتم که امسال قراره ‫حسابی ترسناک باشه.
‫تاحدی‌که همسایه‌ها بگرخن
‫و زنگ بزنن به پلیس... ‫توی اخبار معروف بشیم.
‫«ای شنونده، آگاه باش.»
‫«آن کس که آواز ساوین را ‫در شب هالو بخواند
‫ارتش مُردگان را ‫بر سر خود آوار خواهد کرد.»
‫خوشم اومد!
‫داستان امسال‌مون جور شد.
‫صحیح.
‫ارتش مُردگان.
‫خب، ایگور. ‫نمایش رو شروع می‌کنیم.
‫این‌قدر تکون نخور. ‫دارم قوزت رو درست می‌کنم.
‫این‌قدر بهش نگو «قوز».
‫خوش می‌گذره؟
‫الان خوبـه؟
‫خوبـه، کیت.
‫باید کامل توی قاب بیُفته.
‫خوبـه. ‫راه بیُفت.
‫بیا.
‫از همه‌چی فیلم بگیری.
‫یکی برای شما
‫و یکی هم برای شما.
‫سلام، اَشلی.
‫سلام، زک.
‫سلام، ایگور.
‫چطوری، خانوم‌کوچولوی شجاع.
‫آماده‌ای که وارد خونه‌ی وحشت بشی؟
‫من یکی که نمی‌ترسم.
‫هر سال همه‌چی ساختگیـه.
‫آروم باش، ریچ.
‫اگه ساختگیـه، ‫پس اینجا چی‌کار می‌کنیم؟
‫چون اومدم بهش بگم ‫که نمایشش مزخرفـه.
‫مؤدب باش، ریچ. ‫دورهمی خونوادگیـه.
‫- پوستر مسخره‌ت مال خودت. ‫- خونواده اینجاست.
‫امیدوارم حسابی بترسه.
‫می‌تونست بره یه جای دیگه.
‫پیرمرد غرغرو.
‫خیلی خوب.
‫دارم ضبط می‌کنم.
‫بیاید... بیاید...
‫یکی من رو بُکشه، خلاص بشم.
‫بفرمایید داخل.
‫نترسین. ‫خوش می‌گذره.
‫از این‌طرف.
‫کیت فکر کرده استاد هالووین‌ـه.
‫می‌ره فروشگاه لوازم هالووین
‫و خرت‌وپرت می‌خره ‫و اسمش رو می‌ذاره «خانه‌ی وحشت».
‫به نظرم اینجا ایمنی داره.
‫واقعاً باید زنگ بزنیم بیان جمعش کنن.
‫- خانم‌ها و آقایانِ دنیای زندگان. ‫- هیس. شروع شد.
‫به آرامگاه ابدی خود خوش آمدید.
‫در این شبِ هالو دور هم جمع شدیم ‫تا وحشت را تجربه کنیم.
‫زود باش، کیت. ‫تمومش کن بره.
‫در کنار هم دروازه‌ای ‫به دنیای دیگر باز می‌کنیم
‫و با این کلید...
‫آواز مردگان را فرا می‌خوانیم.
‫می‌شنوید؟
‫صدای انگشتانی که ‫از قبر خود بیرون آمده‌اند
‫و از زیر پایتان
‫به دنیای ما روانه می‌شوند.
‫تشنه‌ی خون شما هستند.
‫حضورشان را حس می‌کنید؟
‫ارواح در اطراف ما جمع شده‌اند.
‫با موسیقی‌مان آن‌ها را فرا می‌خوانیم.
‫ما را بشنوید!
‫بگذارید آوازمان ‫دروازه‌های جهنم را باز کند!
‫کیت، چی شد؟
‫- این چه وضعیـه، کیت؟ ‫- دیدی چی شد؟
‫اصلاً نمی‌دونم چرا اومدم اینجا.
‫همه حال‌شون خوبـه؟
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫این واقعی نیست.
‫نفس عمیق بِکش.
‫چیزی نیست. ‫نگران نباش.
‫اینجا قرار بود خونه‌ی وحشت باشه
‫نه یه زمین گلف.
‫کیت، این چه مزخرفیـه؟
‫خیلی مسخره‌ست.
‫کیت، چی شده؟
‫دَر باز نمی‌شه.
‫منظورت چیـه؟ ‫این دَر مقواییـه.
‫همه‌چی‌تون مقواییـه.
‫هر سال همین کُسشعرها رو می‌آری، کیت.
‫ریچ، اون یکی مال من نیست.
‫کیت!
‫فرار کنین! همه فرار کنین!
‫وای خدا! ‫همه‌جا هستن!
‫خدایا!
‫- اینجا می‌میریم! ‫- برین سمت مقبره!
‫سنگ لامصب!
‫اصلاً چرا سنگیـه؟
‫وای خدا!
‫خدای من!
‫باید بریم. زود باش.
‫دَر رو باز کن!
‫زود باش!
‫کیت!
‫زود باش! دَر رو باز کن!
‫عجله ککن!
‫همه هُل بدین!
‫دارن می‌آن!
‫همه هُل بدین!
‫ای وای نه!
‫نه! دَر رو نبند!
‫می‌تونستیم نجاتش بدیم!
‫- می‌تونیم نجاتش بدیم. ‫- نه، اون دیگه مُرده!
‫متأسفـم، عزیزم.
‫ز. دوربین رو جمع کن.
‫نمی‌تونم.
‫اگه زنده نمونیم
‫مردم باید بدونن اینجا چه اتفاقی افتاده
‫وگرنه تو رو مقصر می‌دونن.
‫همه تو رو مقصر می‌دونن.
‫چه بلایی سرمون اومده؟
‫مردم دارن می‌میرن، آشغال!
‫شوهرم... مُرده.
‫نمی‌دونم چی شده.
‫صفحه‌ی گرامافون!
‫وقتی آهنگ رو پخش کردیم...
‫چش شده؟
‫حالت خوبـه، روبی؟
‫من رو تنها نذار!
‫- نرو! ‫- تنهام نذار!
‫نه! توی اون اتاق نرو!
‫- همین‌جا بمون. من مراقبتـم. ‫- یکی باید جلوش رو بگیره.
‫باید پیداش کنیم!
‫نترس.
‫آهای.
‫کمک... کنین...
‫کجایـی؟
‫- کمک. ‫- باهام حرف بزن.
‫این کدوم اتاقـه؟
‫ای وای. نه.
‫نمی‌بینمش. ‫ما کجایـیم؟
‫اتاق شکنجه‌ست.
‫وای خدا.
‫خدایا.
‫نکن! تو رو خدا نکن!
‫وای!
‫جلو نیا! نه!
‫همه... همه حال‌شون خوبـه؟
‫- من خوبـم. ‫- بهش نگاه نکن، زک.
‫بیاین.
‫از این‌طرف.
‫مامانم رو می‌خوام.
‫می‌برمت خونه، عزیزم.
‫آخرین اتاقـه.
‫- من نمی‌رم اونجا. ‫- مجبوریـم.
‫- نمی‌رم! ‫- زک.
‫- زنیکه اونجاست! ‫- من مراقبتونـم.
‫معذرت می‌خوام که این‌طوری شد
‫ولی به خدا قسم نجات‌تون می‌دم.
‫باشه، بابا.
‫صبر کن... ‫دختره کجا رفت؟
‫آهای، نرو اونجا!
‫- ای خدا. ‫- بیارش بیرون!
‫کجا رفت؟
‫مامان! چیزیت نشد؟
‫زود باش. ‫باید بابا رو نجات بدیم.
‫تو رو خدا بیا بریم.
‫کیت! کیت!
‫بلند شو، کیت! ‫باید بریم!
‫بلند شو، بابا!
‫باشه.
‫بریم.
‫بابا، بخواب!
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫[ برای تبلیغات ]
‫نوشابه‌ی رژیمی فانتازما.
‫ساخته‌شده از ارواح واقعی.
‫شامل اسانس روحی شرور.
‫خارق‌العاده‌ست و فقط یک کالری داره.
‫اون‌قدر خوش‌مزه‌ست که ترسناکـه.
‫نوشابه‌ی رژیمی فانتازما.
‫قابل‌دسترس در فروشگاه‌های اوکتاگون.
‫[ نوار ویدئویی: هالووین ]
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » با زيرنويس چسبيده و بدون سانسور