« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‏‫- سلام خانم جانسون!‬ ‏‫چه لاله های قشنگی.‬
‏‫سلام فرانک!‬
‏‫سلام مدی.‬
‏‫زود اومدی.‬
‏‫فکر نمی کردم قبل از مدرسه‬ ‏‫ببینمت.‬
‏‫- آره.‬
‏‫مامان دوباره مجبور شد‬ ‏‫زود بره سر کار.‬
‏‫واسه همین یا باید اینجا می بودم‬ ‏‫یا مثل یه بازنده بیرون مدرسه.‬
‏‫اصلا چطوری اومدی تو؟‬
‏‫- دوباره کلید رو‬ ‏‫روی در جا گذاشتی.‬
‏‫- نه، نذاشتم.‬ ‏‫- جدی میگم.‬
‏‫ممکنه یکی همه‬ ‏‫گلدونامونو بدزده.‬
‏‫- باشه، تو بخند، ولی دزدی گل و گیاه‬
‏‫اولین جرم غیر خشونت آمیز‬ ‏‫در ایالات متحده است.‬
‏‫- واقعا؟‬ ‏‫- نه.‬
‏‫خب، خوشحالم که اینجایی‬
‏‫چون... یه سورپرایز‬ ‏‫برات دارم.‬
‏‫- عجب!‬
‏‫بالاخره میذاری‬ ‏‫روی نخل ها کار کنم؟‬
‏‫- لیاقتشو داری.‬ ‏‫ولی اول با نخل لیدی شروع میکنیم‬
‏‫بعدش میری سراغ‬ ‏‫نخل آریکوری.‬
‏‫- باشه.‬ ‏‫- خب، برو.‬
‏‫- باشه.‬ ‏‫- صبر کن مدی.‬
‏‫- بله؟‬
‏‫- نخل های گرمسیری مسئولیت‬ ‏‫بزرگی به همراه دارن.‬
‏‫وای خدای من.‬
‏‫خب، همه زحماتمون‬ ‏‫داره نتیجه میده‬
‏‫چون اینجا خیلی قشنگ شده.‬
‏‫- آره.‬
‏‫- میدونی چیه؟ مال خودت.‬
‏‫یه دونه دیگه تو خونه دارم‬ ‏‫و تو خیلی‬
‏‫مسئولیت پذیرتر از من‬ ‏‫هستی.‬
‏‫- باشه.‬
‏‫- ببخشید، میتونم کمکتون کنم؟‬
‏‫- اوه، ببخشید.‬ ‏‫- تو همینجا بمون.‬
‏‫شما الان از من‬ ‏‫عکس گرفتید؟‬
‏‫- اوه، خدای من، نه، از شما نه.‬
‏‫یعنی، آره، فکر کنم.‬
‏‫من فقط... نه عمداً.‬
‏‫من داشتم از همه چی‬ ‏‫عکس می گرفتم.‬
‏‫باشه، باید برم عقب تر.‬
‏‫ام، من نویسنده ام،‬ ‏‫رونی باکستر.‬
‏‫کتاب می نویسم. یه کتاب.‬ ‏‫دارم یه کتاب می نویسم، اولین کتابم.‬
‏‫سفرنامه، یه همچین چیزی.‬ ‏‫یه جورایی مثل یه جک کرواک‬ ‏‫کم استعداد تر.‬
‏‫اه، به هر حال، ام، آخرین کتابم‬ ‏‫درباره جوامع شهرهای کوچیکه‬
‏‫مثل پاین پوینت، برای همین داشتم‬ ‏‫چندتا عکس می گرفتم،‬
‏‫از رنگ و لعاب محلی،‬ ‏‫برای کمک به کارم.‬
‏‫ام، معمولا عکس گرفتن‬ ‏‫تو اموال عمومی مشکلی نداره،‬
‏‫ولی اگه ناراحتی، خوشحال میشم‬ ‏‫عکس‌هاتو پاک کنم.‬
‏‫اگه معذبی.‬
‏‫آهان، باشه. فهمیدم.‬
‏‫آخه اصلا معلوم نیست منم.‬
‏‫باشه.‬
‏‫ببخشید، من فقط... ام...‬ ‏‫گیج شده بودم.‬
‏‫آره، کاملا. منم بودم، همینطور میشدم.‬
‏‫خب، برات آرزوی موفقیت‬ ‏‫تو کتابت می‌کنم.‬
‏‫آره، ممنون.‬
‏‫راستی، ببخشید، اسمتو نپرسیدم.‬
‏‫آها، آلیس.‬
‏‫آلیس.‬
‏‫آلیس، اینجا کجا میتونم‬ ‏‫یه غذای خوب بخورم؟‬
‏‫آها، جای مورد علاقه من‬ ‏‫رستوران دابل آره.‬
‏‫آره.‬ ‏‫چیز خیلی شیکی نیست،‬
‏‫ولی خوب، چربه و قابل اعتماده.‬
‏‫سه تا ویژگی مورد علاقه من.‬
‏‫خیلی خب، من تقریبا هر روز‬ ‏‫اونجا غذا میخورم،‬
‏‫شاید اونجا ببینمت.‬
‏‫حتما.‬ ‏‫باشه.‬
‏‫راستی، عاشق گوشواره‌هاتم.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫باشه.‬
‏‫این چی بود؟‬
‏‫یه نفر تو شهره که داره‬ ‏‫برای یه کتاب عکس میگیره.‬
‏‫اوه.‬ ‏‫بریم برسونمت مدرسه.‬
‏‫نمی‌خوام بخاطر من دیر برسی.‬
‏‫باشه.‬
‏‫میدونی چیه، فکر کنم با اونا برم.‬
‏‫اون پسره؟‬ ‏‫ول کن.‬
‏‫اوه! اسمش چیه؟‬
‏‫دیلن.‬ ‏‫دیلن.‬
‏‫بعدا برات تعریف میکنم، باشه؟‬
‏‫شاید.‬ ‏‫باشه.‬
‏‫ولی نباید به مامانم بگی.‬
‏‫مدی، بدو دیگه!‬
‏‫باشه، خداحافظ.‬
‏‫هی، ببخشید.‬
‏‫گواهینامه و مدارک ماشین، خانم.‬
‏‫جناب سروان...‬
‏‫گواهینامه‌ام باطله.‬
‏‫و ماشین هم ثبت نشده.‬
‏‫میدونید این جرم سنگینیه، درسته؟‬
‏‫میدونم.‬
‏‫نمیشه یه جوری با هم کنار بیایم؟‬
‏‫خانم، باید ازتون بخوام از ماشین پیاده شید.‬
‏‫متاسفم، باید براتون جریمه بنویسم.‬
‏‫اوه، خواهش میکنم، نه، من‬ ‏‫خیلی به دردسر میفتم.‬
‏‫نمیتونم...‬
‏‫آره، میتونی.‬
‏‫هنوز به دستبند نرسیده بودیم.‬
‏‫- می‌دونم.‬
‏‫خیلی بد شد.‬
‏‫- راستی، من دیروز تو‬ ‏‫همون غذاخوری ناهار خوردم.‬
‏‫دوستت هالی، حسابی‬ ‏‫منو بازجویی کرد.‬
‏‫- اوه، نه.‬ ‏‫متاسفم.‬
‏‫- می‌دونی، اون...‬ ‏‫اون منو می‌ترسونه.‬
‏‫- واقعاً؟ تو رو؟‬
‏‫افسر رامیرزِ گنده و قوی و زورمند؟‬
‏‫آخی، طفلکی.‬
‏‫- اون چیزایی که گفتی‬ ‏‫در مورد اون... راسته؟‬
‏‫در مورد گواهینامه و‬ ‏‫ثبت نام ماشین؟‬
‏‫- فکر کنم هیچوقت نفهمی.‬
‏‫باید برم.‬
‏‫- هی، این...‬ ‏‫این جواب نشد.‬
‏‫- منظورم اینه که اسمش‬ ‏‫بازی نقش‌ه، اسکار.‬
‏‫که توش آدم یه نقشی رو بازی می‌کنه.‬
‏‫- آهان. اِهِم.‬
‏‫به نظر همه چی...‬ ‏‫مرتبه.‬
‏‫- اوهوم.‬ ‏‫- پس امشب سر قراری؟‬
‏‫- شاید.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫اوه، کمربند.‬
‏‫- لطفاً.‬ ‏‫- نمی‌خوام یه جریمه دیگه بشم.‬
‏‫خداحافظ، افسر.‬
‏‫- دیر کردی.‬
‏‫- پلیس جلومو گرفت.‬
‏‫- می‌دونی این هدر دادن‬ ‏‫پول مالیاته، درسته؟‬
‏‫- خب، اینو به افسر رامیرز بگو،‬ ‏‫باشه؟ نه به من.‬
‏‫- پس، اوضاع بین شما دوتا‬ ‏‫خیلی جدی شده، نه؟‬
‏‫- آره، اون گفت که تو‬ ‏‫اون روز بهش‬
‏‫حسابی گیر دادی.‬ ‏‫- من فقط دارم کارمو می‌کنم.‬
‏‫- این کارت نیست.‬ ‏‫- فقط مراقب باش.‬
‏‫بعد از همه چیزایی که‬ ‏‫از سر گذروندی، باشه؟‬
‏‫- خب، بعد از همه چیزایی‬ ‏‫که از سر گذروندم،‬
‏‫تو باید خوشحال باشی‬
‏‫که دارم یه نفر جدید‬ ‏‫رو وارد زندگیم می‌کنم.‬
‏‫- «نگران» کلمه‌ایه که‬ ‏‫دوست دارم استفاده کنم.‬
‏‫- لازم نیست نگران باشی.‬
‏‫- من فقط دارم از‬ ‏‫دوستم مراقبت می‌کنم.‬
‏‫- آه، خب، فقط همیشگی‬ ‏‫منو برام بیار، لطفاً.‬
‏‫- باشه.‬
‏‫ولی بیکن رو شکلک خندون‬ ‏‫درست نمی‌کنم.‬
‏‫- چرا که نه؟‬
‏‫- آ، آ، آ، خواهش می‌کنم.‬
‏‫میشه خاک رو بیرون‬ ‏‫از رستوران نگه داری؟‬
‏‫خیلی ممنون.‬ ‏‫- میرم دستامو بشورم.‬
‏‫تو مامان منی؟‬
‏‫- هی.‬
‏‫به حرفم گوش کردی.‬
‏‫اومدم ببینم چه خبره اینجا.‬
‏‫خب، پشیمون نمیشی.‬
‏‫میخوای ملحق شی؟ - نه، نمیخوام مزاحم بشم.‬
‏‫من دعوتت کردم، یعنی‬ ‏‫خود به خود مزاحم نیستی.‬
‏‫چه نکته خوبی.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫دوستت کیه؟ - اوه، این... رونیه.‬
‏‫رونی؟ رونی. اومده شهر کتاب بنویسه.‬
‏‫و اینم هالیه. - سلام، هالی.‬
‏‫سلام. آره، دیدم داشتی از پشت‬ ‏‫پنجره زُل می‌زدی‬
‏‫خیلی وقت بود. - وای خدای من.‬
‏‫تو، تو دیدی؟ فکر نمی‌کردم‬ ‏‫کسی منو ببینه.‬
‏‫حتماً فکر می‌کنی خیلی عجیبه کارم.‬
‏‫من داشتم...‬
‏‫داشتم منو رو نگاه می‌کردم‬ ‏‫ببینم چی می‌تونم بخورم.‬
‏‫محدودیت‌های غذایی دارم.‬
‏‫درسته. خب، چی براتون بیارم؟‬
‏‫اوم...‬
‏‫اون املت سیب زمینی سرخ کرده‬ ‏‫می‌خوره. بهم اعتماد کن.‬
‏‫فکر کنم مجبورم بهش اعتماد کنم.‬
‏‫و این با محدودیت‌های‬ ‏‫غذایی‌ات سازگاره؟‬
‏‫توش غذای دریایی داره؟‬
‏‫نه، نداره. - پس مشکلی نیست.‬
‏‫عالیه.‬
‏‫وای خدای من، اون از من متنفره.‬
‏‫نه بابا، اینطور نیست.‬
‏‫البته، پسره که باهاش قرار‬ ‏‫می‌ذارم هم فکر می‌کنه‬ ‏‫اون ازش متنفره، پس...‬
‏‫آهان، پس کار توئه.‬
‏‫اون ازت محافظت می‌کنه.‬
‏‫شاید یکم زیادی. ها؟‬
‏‫انگار خیلی وقته با هم دوستید.‬
‏‫راستش... نه اونقدر که به نظر میاد.‬
‏‫اون درست بعد از من‬ ‏‫به اینجا نقل مکان کرد.‬
‏‫صبر کن، اینجا به دنیا نیومده؟ - نه.‬
‏‫باور کن، از کیلومترها دورتر‬ ‏‫معلومه که اهل پاین پوینته.‬
‏‫واقعاً؟‬ ‏‫از کجا فهمیدی؟‬
‏‫من معمولاً تو خوندن آدما خوبم‬
‏‫و تو شهرهای کوچیکی مثل این،‬ ‏‫آدما یا اینجا به دنیا اومدن، بزرگ شدن،‬
‏‫و همینجا هم می‌میرن، یا دارن‬ ‏‫از یه چیزی فرار می‌کنن.‬
‏‫چه شاعرانه. - آره.‬
‏‫و تو، از اون طرف، یه فراری هستی.‬
‏‫احساس می‌کنم بهم حمله شد. - درسته؟‬
‏‫اعتراف می‌کنم. - بله.‬
‏‫خب؟‬
‏‫فقط یه دوست پسر بد.‬
‏‫آهان. آره، منم چند تا از اونا داشتم.‬
‏‫آره. هوم.‬
‏‫مال من واقعاً بدترین‬ ‏‫دوست پسری بود که می‌شد داشت.‬
‏‫اوه.‬
‏‫ببخشید، دارم زیادی حرف می‌زنم.‬
‏‫نه، نه، نه، من فضولی کردم.‬
‏‫داستان تو چیه؟‬
‏‫خب، من نامزد بدترین دوست پسرم بودم.‬
‏‫شیطانی‌ترین نامزد شیطانی.‬
‏‫بدون جناس درست در نمیاد.‬
‏‫نمیشه.‬
‏‫آره، البته، اولش اینجوری نبود.‬
‏‫آره، هیچ وقت اینجوری نیست.‬
‏‫آره، خب، خیلی بد تموم شد‬
‏‫تصمیم گرفتم تو جاده زندگی کنم،‬
‏‫و ماجراهای بقیه رو پوشش بدم.‬
‏‫پس تو هم فراری هستی؟‬
‏‫ام، تو شهر خودم، آره.‬
‏‫اینجا، فقط یه غریبه‌ام که باید یه کتاب رو تموم کنه.‬
‏‫حرف حساب.‬
‏‫هوم، خیلی خوب بود.‬
‏‫اوه، آره. من اینجا زندگی می‌کنم.‬
‏‫هوم. چطور بود؟‬
‏‫اوه، معلومه که ازش متنفر بودم.‬
‏‫باحال بود. خودت درآوردی؟‬
‏‫هالی. نه، اشکال نداره.‬
‏‫حدس می‌زنم اینو قبلاً شنیدی.‬
‏‫فقط هر روز.‬
‏‫باشه، تو خیلی ریاکاری.‬
‏‫هفته پیش، تو فروشگاه بودیم.‬
‏‫اه. یه چیزی درست اسکن نشد،‬
‏‫و اون گفت، «اوه، یعنی مجانیه؟»‬
‏‫باشه، باشه،‬
‏‫فقط چکت رو بگیر و برو بیرون.‬
‏‫اوه، بذار من حساب کنم.‬
‏‫نه، نه، اشکال نداره، خودم حساب می‌کنم.‬
‏‫نه، اصرار دارم، به خاطر اینکه گذاشتی مزاحم صبحونت بشم.‬
‏‫باشه.‬
‏‫اوه.‬
‏‫همه چی روبه‌راهه؟‬
‏‫نه، فقط، کارت عابر بانکم رو تو متل جا گذاشتم.‬
‏‫می‌دونی چیه؟ بذار برم بیارمش.‬
‏‫نه، نه، نه. هی، اشکال نداره. خودم حساب می‌کنم.‬
‏‫اوه، نه، نمی‌تونم بذارم این کارو بکنی.‬
‏‫باشه، خب، یکی باید پول صبحونه یکی دیگه رو بده، پس...‬
‏‫بفرمایید. آلیس، واقعاً.‬
‏‫خیلی دیره. من دارم میرم.‬
‏‫دیدی؟ هیچ کاری نمی‌تونی بکنی. فقط سرنوشتت رو بپذیر.‬
‏‫ممنون. خواهش می‌کنم.‬
‏‫خوشحال شدم که برای صبحونه یه هم‌صحبت داشتم.‬
‏‫هوم.‬
‏‫بیا.‬
‏‫شیفتم تموم شد. برای باغ به کمک نیاز داری؟‬
‏‫همیشه. عالیه.‬
‏‫من اونجا می‌بینمتون. حتماً.‬
‏‫فقط میرم یه لباس عوض کنم.‬
‏‫زود میام.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫- میدونی، خیلی دوست دارم یه روزی‬ ‏‫یه گشتی تو باغ بزنیم.‬
‏‫- خب، میخوای با ماشینت پشت سر‬ ‏‫من و هالی بیای؟‬
‏‫- اوه، من ماشین ندارم.‬ ‏‫- آهان، باشه.‬
‏‫خب، پس با ما بیا.‬
‏‫- پس چطوری اومدی اینجا؟‬
‏‫- چی؟‬ ‏‫- پاین پوینت.‬
‏‫بدون ماشین یکم سخته‬ ‏‫که بیای اینجا.‬
‏‫- من مجانی سوار شدم.‬
‏‫- چه باحال.‬ ‏‫- چه احمقانه.‬
‏‫- هالی.‬ ‏‫- نه، نه، نه، حق با اونه.‬
‏‫احتمالا یه چیزی بین‬ ‏‫این دوتاست.‬
‏‫به هرحال، وقتی رسیدم اینجا،‬ ‏‫فکر کردم پیاده میرم.‬
‏‫ولی نفهمیدم اینجا‬ ‏‫چقدر پراکنده‌ست.‬
‏‫- آره خب.‬
‏‫- خب، احتمالا فردا‬ ‏‫یه ماشین کرایه میکنم.‬
‏‫- باحال. خب، بپر بالا.‬ ‏‫بریم.‬
‏‫خب، کلی نخل داریم‬ ‏‫که باید دوباره بکاریم،‬
‏‫ولی بعد از یه روز سخت کاری،‬ ‏‫دوست داریم به خودمون جایزه بدیم‬
‏‫با یه خوراکی کوچیک‬ ‏‫از بهترین و تنها‬ ‏‫کافی‌شاپ پاین پوینت.‬
‏‫- یه روز سخت کاری‬ ‏‫برای یکی از ماها، به هرحال.‬
‏‫بیخیال.‬
‏‫- هالی هیچوقت دوست نداره یادم بره‬ ‏‫که من بچه پولدارم.‬
‏‫- اوهوم.‬
‏‫وقتی بچه بودم پدر‬ ‏‫و مادرم فوت کردن.‬
‏‫- اوه، ببخشید، متاسفم.‬ ‏‫- اوه.‬
‏‫- آلیس... مجبور نیستی‬ ‏‫درباره‌ش حرف بزنی.‬
‏‫من فقط داشتم باهات شوخی میکردم.‬
‏‫- هالی فکر میکنه حرف زدن‬ ‏‫درباره پول خیلی چیپه.‬
‏‫- منظورم اینه، آره، هست.‬
‏‫ولی منظورم درباره‬ ‏‫پدر و مادرت بود.‬
‏‫- اشکالی نداره.‬
‏‫من شنونده خوبی‌ام.‬ ‏‫این جزئی از کارمه.‬
‏‫- آم، آره، خوبه.‬
‏‫وقتی خیلی کوچیک بودم‬ ‏‫اتفاق افتاد.‬
‏‫و راستش رو بخوای، حتی‬ ‏‫خیلی یادم نمیاد.‬
‏‫پدربزرگ و مادربزرگم منو بزرگ کردن.‬
‏‫- آهان.‬
‏‫- به هرحال، بیاین شروع کنیم.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫- یه فرقی بین مردم‬ ‏‫شهر کوچیک و شهر بزرگه. همینه.‬
‏‫- نمیدونم، فقط یه چیزیه.‬
‏‫یه چیزیه.‬
‏‫- هالی، رونی میگه‬ ‏‫انرژی‌ای میدی‬
‏‫که انگار تو پاین پوینت‬ ‏‫به دنیا اومدی و بزرگ شدی.‬
‏‫- هوم، عجب.‬ ‏‫- قول میدم تعریفه.‬
‏‫فقط یعنی که با اینجا جوری.‬
‏‫- خب، اون میگفت هر کسی‬ ‏‫تو یه شهر کوچیک‬
‏‫یا اینجا به دنیا اومده و بزرگ شده‬
‏‫یا داره از یه چیزی فرار میکنه.‬
‏‫- عجب، تو واقعاً عاشق این‬ ‏‫«دوگانگی انسان» هستی.‬
‏‫- عاشق این دسته بندی های مرتبم.‬
‏‫- خب، هالی یه فراریه.‬
‏‫- دسته سومی هم هست؟‬ ‏‫- اوهوم، منم یه فراریم.‬
‏‫واسه همینه که اینقدر با هم خوبیم.‬
‏‫- نه، واسه اینه که‬ ‏‫نمیذارم دردسر درست کنی.‬
‏‫- آره خب، یکم دردسر‬ ‏‫که به کسی صدمه نمیزنه.‬
‏‫- خب، داشتی از چی فرار میکردی؟‬
‏‫- ترجیح میدم دربارش حرف نزنم.‬
‏‫- ای بابا، بیا دیگه. من که گفتم.‬
‏‫معلومه که گفتی.‬
‏‫چیز مهمی نیست.‬ ‏‫ام، یه طلاق.‬
‏‫خیلی دوستانه بود.‬ ‏‫خانواده‌م هر هفته دعوتش میکردن‬
‏‫برای شام، این منو دیوونه میکرد.‬ ‏‫به فضا احتیاج داشتم.‬
‏‫چند تا چیز دیگه هم بود.‬
‏‫و این تمام چیزیه که‬ ‏‫راجع به این موضوع میگم.‬
‏‫- اوه خب، داره دیر میشه.‬
‏‫فکر کنم بهتره‬ ‏‫برگردم شهر.‬
‏‫- تو شهر نمیمونی؟‬
‏‫- نه. اوه، امشب همه متل ها‬ ‏‫پر بودن.‬
‏‫- واقعاً؟ عجب، پاین پوینت،‬ ‏‫یه مقصد توریستی.‬
‏‫کی میدونست؟‬ ‏‫- کارت عابربانکت چی؟‬
‏‫- ببخشید؟‬ ‏‫- کارت عابربانکت.‬
‏‫گفتی تو متل جا گذاشتیش.‬
‏‫- اوه، خب، من... من گذاشتم.‬
‏‫من امشب تو متل‬ ‏‫مودی در شهر میمونم.‬
‏‫- خب، میتونی بیای‬ ‏‫خونه من بمونی.‬
‏‫- چی؟‬ ‏‫- منظورم اینه که--‬
‏‫این تنها گزینه نیست، آلیس.‬
‏‫- منظورم اینه که، خیلی لطف داری‬ ‏‫که این پیشنهاد رو میدی.‬
‏‫و فقط برای یه شب خواهد بود.‬
‏‫- دقیقاً.‬
‏‫خیلی خوب میشه.‬
‏‫- ام، شراب خوبیه.‬
‏‫- چهار دلار بود.‬
‏‫اوه، تو ام...‬
‏‫تو جنس خوب رو‬ ‏‫واسه من آوردی.‬
‏‫خب، تو اینجارو‬ ‏‫کلاً واسه خودت داری یا...؟‬
‏‫- آره.‬
‏‫اجاره اینجا خیلی ارزونتره‬ ‏‫تا تو شهر.‬
‏‫- مادربزرگ پدربزرگت،‬ ‏‫اونارو زیاد میبینی؟‬
‏‫- هوم، نه.‬
‏‫اونا هم رفتن،‬ ‏‫چند سال پیش.‬
‏‫- اوه.‬ ‏‫- آره.‬
‏‫بعد از کوین، و میدونی،‬
‏‫من حس کردم بدون‬ ‏‫اون حضور خانوادگی‬
‏‫دیگه چیزی نیست که‬ ‏‫منو تو خونه نگه داره.‬
‏‫- پس، فقط... تویی؟‬ ‏‫- و هالی.‬
‏‫- درسته، هالی.‬ ‏‫اوه، خب داستانش چیه؟‬
‏‫فقط سر قهوه، هردوتون خیلی ساکت شدین.‬
‏‫وقتی اون یه چیزی درباره گذشتش گفت.‬
‏‫- آره، خب.‬
‏‫هالی خواهرش رو یه سال پیش فردا از دست داد.‬
‏‫من هیچ جزئیاتی نمیدونم.‬
‏‫اون دوست نداره درباره‌اش حرف بزنه.‬
‏‫ولی... آره.‬
‏‫منظورم اینه، اون میگه من یادآور اونم.‬
‏‫احتمالا به خاطر همینه که اینقدر خوب با هم کنار میایم.‬
‏‫لعنتی!‬
‏‫- خانم، متاسفم، باید شما رو تحت یه...‬
‏‫...بازجویی سخت قرار بدم.‬
‏‫یادت رفت. - یادم رفت.‬
‏‫- آلیس. - میدونم، میدونم، میدونم.‬
‏‫متاسفم. متاسفم.‬
‏‫- مشروب... خوردی؟‬
‏‫خیله خب، خیله خب، یه فرصت بده جبران کنم.‬
‏‫- ولی نمیشه.‬
‏‫اوه...‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫- همه چی مرتبه؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫اوه، رونی، این اسکار.‬
‏‫اسکار، این رونی.‬
‏‫- هی، چطوری؟‬ ‏‫- ام، رونی نویسنده‌اس‬
‏‫و برای نوشتن یه کتاب اومده اینجا.‬
‏‫و همه متل‌ها کاملا پر بودن.‬
‏‫برای همین، من پیشنهاد دادم که روی کاناپه من بمونه.‬
‏‫و اسکار... ام...‬
‏‫- دوست پسرمه.‬ ‏‫- آره. آره، دوست پسرم.‬
‏‫ام، اسکار، ام، من و افسر رامیرز،‬
‏‫امشب قرار داشتیم و ام، من کاملا فراموش کردم.‬
‏‫- وای خدای من، چقدر این وضعیت عجیبه.‬
‏‫ام، بذارید من برم مزاحم نشم.‬
‏‫- نه، نه، نه، اشکالی نداره.‬
‏‫ام، من و اسکار یه وقت دیگه رو تنظیم میکنیم.‬
‏‫درسته؟‬
‏‫- درسته.‬
‏‫- مطمئنی؟‬ ‏‫- آره. کاملا.‬
‏‫خب، بذارید فقط یه شب بخیر سریع بگم‬
‏‫و بعد برمیگردم.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫ام، از دیدنت خوشبختم، اسکار.‬
‏‫- منم از دیدنت خوشبختم.‬
‏‫- ببخشید.‬ ‏‫- مطمئنی؟‬
‏‫- منظورت چیه؟‬
‏‫- منظورم اینه، تو تازه امروز این شخص رو دیدی‬
‏‫و اون داره شب رو اینجا میمونه؟‬
‏‫- وای خدای من، تو دقیقا مثل هالی حرف میزنی.‬
‏‫- چی، عاقلانه؟‬
‏‫- اگه میخوای دوست پسرم باشی،‬
‏‫چه زمان خوبی برای اولین بار اینو بگی،‬
‏‫راستی، اگه قراره دوست پسرم باشی‬
‏‫دیگه نباید مثل بابام رفتار کنی.‬
‏‫باشه؟ اون خوبه، من خوبم، همه چی آرومه.‬
‏‫جبرانش می‌کنم، قول میدم.‬
‏‫- باشه، اگه اتفاق عجیبی افتاد، بهم زنگ بزن، باشه؟‬
‏‫- باشه.‬
‏‫خیلی خب، شب بخیر.‬
‏‫اوه، صبر کن.‬
‏‫هوم.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫- اِ... باشه.‬
‏‫- دوباره پر کن!‬
‏‫صبر کن، پس تو تمام چیزایی‬
‏‫که امروز گفتی،‬
‏‫یادت رفت بگی با یه پلیس قرار میذاری؟‬
‏‫- خب، فکر کنم گفتم با یکی قرار میذارم.‬
‏‫- آره، ولی نه یه مامور قانون.‬
‏‫خب، تعریف کن!‬
‏‫- وای خدا، چیزی واسه گفتن نیست.‬
‏‫- هوم، یادت باشه، اگه جواب ندی، باید بخوری.‬
‏‫- باشه، چطوره اول بخورم بعد بگم؟‬
‏‫- این قانون رو دوست دارم.‬
‏‫- باشه، اصلاً.‬
‏‫من تا امشب نمی‌دونستم اون دوست پسرمه.‬
‏‫اون فقط گفت. و منم باهاش همراهی کردم.‬
‏‫آره. منظورم اینه، بعد از کوین، فکر می‌کنم بهتره‬
‏‫که مردها رو از خودم دور نگه دارم.‬
‏‫می‌فهمی چی میگم؟ - آره.‬
‏‫- و اینجوری خیلی هم خوش می‌گذره.‬
‏‫منظورم اینه، اون خوشتیپه، مهربونه،‬
‏‫و... می‌دونی، ملایمه.‬
‏‫بافکره.‬
‏‫- شبیه هیچکدوم از پلیس‌هایی که دیدم نیست.‬
‏‫- آره، می‌دونم.‬
‏‫به خاطر همینه که ازش خوشم میاد.‬
‏‫- و اوه... اوه کوین، چی، چی شد با اون؟‬
‏‫- آه، نه، نه.‬
‏‫فکر کنم الان نوبت منه.‬
‏‫خب...‬
‏‫- خب، من دارم به جای جواب دادن‬
‏‫به سوالایی که می‌خواستی ازم بپرسی، می‌خورم.‬
‏‫- باشه.‬
‏‫خیلی خب.‬
‏‫یه بار عاشق شدم.‬
‏‫می‌دونی، فکر می‌کردم اونم خیلی بی‌نقصه.‬
‏‫ولی بعدش... وسواسی و ترسناک شد.‬
‏‫و وقتی خواستم باهاش بهم بزنم،‬
‏‫تهدید کرد که هم به من آسیب می‌زنه هم به خودش.‬
‏‫احساس می‌کردم یه زندانی‌ام.‬
‏‫ولی به هر حال ریسک کردم،‬
‏‫و باهاش بهم زدم و بعدش شروع کرد به تعقیبم.‬
‏‫آره. و واقعاً بد بود.‬
‏‫هر کاری که می تونست کرد‬ ‏‫تا به من برسه.‬
‏‫اصلاً ولم نمی کرد.‬
‏‫برای همین، من شبکه های اجتماعیمو پاک کردم،‬
‏‫شماره مو عوض کردم،‬ ‏‫و اومدم اینجا، به پاین پوینت.‬
‏‫- دور از دسترس.‬
‏‫- تا جایی که می شد.‬
‏‫به نظر میاد جواب داده.‬
‏‫- به شروع دوباره.‬
‏‫- خب ببین، نمی خوام با یه خبر بد‬ ‏‫تمومش کنم،‬
‏‫ولی باید یکم بخوابم.‬ ‏‫- اوهوم.‬
‏‫- میرم چند تا بالشت و پتو بیارم‬
‏‫و کاناپه رو برات آماده کنم.‬
‏‫فردا اینو حس می کنم.‬
‏‫هوم.‬
‏‫- بفرمایید.‬
‏‫سه تا املت، با بیکن اضافه.‬
‏‫نوش جان.‬
‏‫اوه، زنده است.‬
‏‫خمارِ.‬
‏‫- این از مرده بهتره.‬
‏‫- هوم، مطمئن نیستم.‬
‏‫ام، حالت چطوره؟‬
‏‫میدونم امروز روز مهمیه.‬
‏‫- آره، خوبم.‬
‏‫چی میل داری؟‬
‏‫- میشه یه قهوه داشته باشم؟‬
‏‫- بله.‬ ‏‫- و یه مافین، برای بیرون، لطفا.‬
‏‫- بله، ۶.۵۰ دلار میشه.‬
‏‫همه چی مرتبه؟‬
‏‫- آره، فقط نمی تونم کارت‬ ‏‫بانکیمو پیدا کنم.‬
‏‫یا کارت شناساییمو.‬
‏‫همین الان برمی گردم.‬ ‏‫فقط میخوام ماشینو چک کنم.‬
‏‫- باشه.‬
‏‫- می خوام یه برداشت انجام بدم.‬
‏‫- پیدا کردی؟‬
‏‫نه، هنوز نه.‬
‏‫- شاید کار‬ ‏‫دوست جدیدت رونی باشه.‬
‏‫- منظورم اینه، فکر کنم‬ ‏‫دروغ گفته باشم‬
‏‫اگه بگم‬ ‏‫به ذهنم نرسیده.‬
‏‫ولی نمی خوام زود‬ ‏‫قضاوت کنم.‬
‏‫به علاوه، چند روز پیش‬ ‏‫کلید‬
‏‫باغ رو توی قفل جا گذاشتم،‬ ‏‫پس منظورم اینه، شاید من،‬
‏‫یه جایی گذاشتمش یا اینکه... یه جایی افتاده.‬ ‏‫نمیدونم.‬
‏‫نمیدونم، نمیدونم.‬ ‏‫- فقط میگم،‬
‏‫اون سر و کله اش پیدا میشه و وسایل‬ ‏‫شروع می کنن به گم شدن.‬
‏‫- فکر نمی کنم کار اون باشه.‬ ‏‫- تو نمی خوای کار اون باشه.‬
‏‫- معلومه که نمی خوام‬ ‏‫کار اون باشه.‬
‏‫منظورم اینه، این چه جور دیدگاهی به دنیاست؟‬
‏‫و... گذشته از این، من ازش خوشم میاد. پس، در این بین،‬
‏‫به گشتن تو ماشینم ادامه میدم.‬
‏‫میخوام بگم، نمیخوام حق با من باشه، میدونی که.‬
‏‫معلومه که میخوای.‬
‏‫فقط معمولاً حق با منه.‬
‏‫بفرمایید، مهمون من.‬
‏‫- من بهت پس میدم.‬ ‏‫- نه نمیدی.‬
‏‫- ممنونم.‬ ‏‫- خواهش میکنم.‬
‏‫- دوستت دارم!‬ ‏‫- من بیشتر دوستت دارم!‬
‏‫دنبال پول خرد زیر صندلی میگردی؟‬
‏‫نه. کارت عابر بانک و شناساییم رو گم کردم.‬
‏‫دیروز ناهار همراهم بود و الان...‬
‏‫- وای نه، بدترین چیز!‬ ‏‫- آره.‬
‏‫نظرت چیه بذاری من برات صبحونه بخرم؟‬
‏‫و بعدش میتونم کمکت کنم دنبالشون بگردی.‬
‏‫- خب، من اینو از قبل دارم.‬ ‏‫- آهان.‬
‏‫متاسفانه اون کافی نیست.‬
‏‫میترسم پول اونو نداده باشی.‬
‏‫و من هنوز از دیروز بهت بدهکارم.‬
‏‫- باشه.‬
‏‫- بزن بریم!‬ ‏‫- آره.‬
‏‫- خب، اسمش الن بود و اسم اون وینسنت،‬
‏‫و خیلی دیوونه وار بود.‬
‏‫باشه.‬
‏‫- اوه، اون پول داره.‬
‏‫- هالی.‬ ‏‫- چیه؟‬
‏‫فقط یه مشاهده است. دیروز نداشت.‬
‏‫و امروز داره.‬
‏‫- آره خب، پیش پرداخت کتابم بالاخره به حسابم واریز شد.‬
‏‫و میتونی... میتونی بقیه اش رو نگه داری، در ضمن.‬
‏‫- وای، این خیلی لطف داری.‬
‏‫برای بعد هنوز سر قراریم؟‬
‏‫- البته.‬ ‏‫- عالیه.‬
‏‫- اوه، سلام!‬
‏‫داشتم فکر میکردم، خیلی دوست دارم یه گشتی‬
‏‫تو همه جاهای دیدنی اینجا بزنیم. نظرت چیه؟‬
‏‫- متاسفم، رونی. من فقط، واقعاً باید کارتهام رو پیدا کنم.‬
‏‫- اوه آره، مشکلی نیست.‬
‏‫اوه، خب شاید بتونم بعداً تو باغ تو و هالی رو ببینم؟‬
‏‫- آره، شاید.‬ ‏‫ام، بهت پیام میدم.‬
‏‫آره. ببخشید، من فقط، دارم مغزم رو به کار میندازم.‬
‏‫- خب، مطمئنم پیداشون میکنی.‬
‏‫- ممنون.‬ ‏‫- بعداً میبینمت!‬
‏‫- الو؟ سلام.‬ ‏‫اسم من آلیس کلارک هست.‬
‏‫کارت عابر بانکم رو گم کردم و یه اعلانیه دریافت کردم‬
‏‫که از حسابم برداشت شده.‬
‏‫من این کار رو نکردم.‬
‏‫بله، مطمئنم.‬
‏‫اوه، باشه، چیکار باید بکنم؟‬
‏‫آره، یه لحظه صبر کنین، یه خودکار بردارم.‬
‏‫یه دقیقه، من...‬
‏‫ببخشید، نه، هنوز اینجام.‬
‏‫فکر کردم گمشون کردم،‬
‏‫ولی الان...‬
‏‫پیداش کردم.‬
‏‫باشه، خبرشو بهم بده. ممنون.‬
‏‫اوه، خدای من! آخ! لعنتی، هالی!‬
‏‫اینجا چیکار می‌کنی؟‬
‏‫من، من، خوردم به این چیزا.‬
‏‫اون یه میله باغبونیه.‬
‏‫می‌خواستم یه باغچه درست کنم.‬
‏‫خب، نزدیک بود منم یه قسمتی از باغچه‌ت بشم.‬
‏‫خیلی خوش شانس بودی.‬
‏‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟‬
‏‫اوه، ببخشید. در زدم کسی جواب نداد،‬
‏‫منم شروع کردم از پنجره‌ها نگاه کردن،‬
‏‫می‌دونی، برای اینکه... - برای اینکه چی؟‬
‏‫رونی منو کشته؟ - هوم.‬
‏‫خب، واقعاً اینجا چیکار می‌کنی؟‬
‏‫اوه، خدای من، هالی، خیلی متاسفم.‬
‏‫کلاً یادم رفته بود امروز سالگرد خواهرته.‬
‏‫قضیه بانک حواسمو پرت کرد. - اشکالی نداره.‬
‏‫- خیلی دیره؟ - اشکالی نداره.‬
‏‫شاید بهتره که تنها انجامش بدم.‬
‏‫- خب، می‌خوای با من برگردی به باغ؟‬
‏‫منظورم اینه که، به کمک احتیاج دارم.‬
‏‫- البته. کمکم می‌کنه دوباره حس عادی داشته باشم.‬
‏‫- باشه. بذار کتمو بردارم.‬
‏‫- خب، کارتت گم میشه،‬
‏‫از حسابت پول برداشته میشه،‬
‏‫و بعد کارتت به طرز مرموزی دوباره ظاهر میشه‬
‏‫بعد از اینکه با رونی ناهار خوردی؟‬
‏‫- یه پاکت پاره شده از طرف بانک پیدا کردم.‬
‏‫و من این کارو نکردم.‬
‏‫منظورم اینه که، واقعاً فکر نمی‌کنم که من این کارو کرده باشم.‬
‏‫- اوضاع داره عجیب و غریب‌تر میشه.‬
‏‫به علاوه... لباس‌ها.‬
‏‫- لباس‌ها؟ - جدی میگی؟‬
‏‫اون دقیقاً مثل تو لباس پوشیده بود.‬
‏‫دقیقاً استایل تو.‬
‏‫فقط می‌گم، اگه جای تو بودم ازش دوری می‌کردم.‬
‏‫- نمی‌دونم. منظورم اینه که، راه‌های زیادی هست‬
‏‫که این روزا آدما می‌تونن اطلاعات کارتت رو بدزدن، می‌دونی؟‬
‏‫- آره. - هی، چه خبره؟‬
‏‫چرا کامیون دیلن اینجاست؟‬
‏‫تقلب نکن.‬
‏‫- من چه احمقی بودم.‬
‏‫- ام، نفر بعدی کیه؟‬
‏‫خب... - باشه، همه بیرون.‬
‏‫- بیخیال، مرد.‬
‏‫- برو بیرون! زود باش!‬
‏‫مدی، چه فکری کردی با خودت؟‬
‏‫- داشتیم وقت می‌گذروندیم.‬
‏‫- نه، تو داشتی از مدرسه در می‌رفتی‬ ‏‫و مشروب می‌خوردی.‬
‏‫منظورم اینه، این اصلا‬ ‏‫به تو نمیاد.‬
‏‫- نه، می‌دونم.‬
‏‫من این حرفا رو‬ ‏‫به اندازه کافی از مامانم می‌شنوم.‬
‏‫- وای. می‌دونی اگه اتفاقی برات بیفته،‬
‏‫هر اتفاقی، تقصیر من می‌افته، درسته؟‬
‏‫که من مسئول توام؟‬
‏‫- آره.‬
‏‫به مامانم میگی؟‬ ‏‫- باید بگم.‬
‏‫باید بگم.‬
‏‫ولی نمیگم.‬
‏‫به شرطی که قول بدی‬ ‏‫دیگه هیچوقت این کارو نکنی.‬
‏‫- آره، نه. باشه.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫- مدی، بزن بریم!‬ ‏‫- نه، اون با تو جایی نمیره.‬
‏‫من می‌برمش خونه. برو.‬ ‏‫- چی؟‬
‏‫- برو اونجا منتظر بمون.‬ ‏‫پیاده با من میری خونه.‬
‏‫راستی، می‌دونی چیه؟‬
‏‫- چی؟‬ ‏‫- تو مشروب خوردی.‬
‏‫- تو نمی‌تونی همینجوری کلیدامو بگیری!‬ ‏‫- چرا، می‌تونم.‬
‏‫پدر مادرت می‌تونن بیان‬ ‏‫همین الان ازم بگیرنش‬
‏‫یا خودت فردا میای ازم می‌گیری.‬ ‏‫انتخاب با خودته.‬
‏‫ای کاش می‌تونستی ببینی.‬
‏‫چطور اون پوزخند رو‬ ‏‫از صورت اون یارو پاک کردم.‬
‏‫- منم دلم می‌خواست‬ ‏‫می‌دیدم.‬
‏‫و اون پسره رو به جرم‬ ‏‫رانندگی در حالت مستی دستگیر می‌کردم.‬
‏‫- آخه، لطفا،‬ ‏‫به خاطر من اصلا نتونست ماشینو روشن کنه.‬
‏‫بعدشم، فقط می‌خواستم‬ ‏‫بترسونمشون.‬
‏‫می‌دونی، نمی‌خواستم زندگیشونو خراب کنم.‬
‏‫- آره، خب، تو خیلی‬ ‏‫خونسردتری نسبت به من.‬
‏‫- می‌دونم.‬
‏‫خیلی خونسردتر.‬
‏‫آه، فقط دلم می‌خواست‬ ‏‫می‌تونستم مدی رو متقاعد کنم.‬
‏‫منظورم اینه، اون پسره دردسره.‬
‏‫مدی تو سن اون‬ ‏‫مثل خودمه.‬
‏‫اونم از سرش میفته.‬
‏‫- امیدوار باش.‬ ‏‫- نه، می‌دونم.‬
‏‫- خیلی به خودت‬ ‏‫افتخار می‌کنی، نه؟‬
‏‫آره، می‌کنم.‬
‏‫هوم.‬
‏‫همینجا وایسا.‬
‏‫- بجنب دیگه.‬ ‏‫چیه، دوست پسر دیگه‌ت؟‬
‏‫- آخ، معمولا خیلی بهتر‬ ‏‫قرار ملاقات‌هامو تنظیم می‌کنم.‬
‏‫رونی.‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫- من، اومدم باغ،‬
‏‫و، و ندیدمت.‬
‏‫راستی، میخواستم ببینم بازم‬ ‏‫میخوای یه دور هم باشیم؟‬
‏‫- آره، یه جورایی، ام...‬
‏‫الان وقتش زیاد مناسب نیست.‬
‏‫- آه، دیگه هیچی نگو.‬
‏‫- ممنون، ولی شاید فردا، آره؟‬
‏‫- اوه آلیس، وایسا. ببخشید، ام...‬
‏‫میشه سریع از دستشوییت استفاده کنم؟‬
‏‫ام، باید صبر میکردم، ولی ام...‬
‏‫زده بودم به سیم آخر‬ ‏‫تو نوشابه خوردن.‬
‏‫زود برمیگردم.‬
‏‫- آره، حتما.‬
‏‫- ممنون.‬ ‏‫- آره.‬
‏‫- به زودی میبینمت؟‬
‏‫- میبینمت.‬
‏‫- موضوع چی بود؟‬
‏‫نمیخوام در موردش حرف بزنم.‬
‏‫خب، کجا بودیم؟‬
‏‫رونی.‬ ‏‫- صبح بخیر.‬
‏‫خب، فکر کردم برات صبحونه بیارم.‬
‏‫تقریبا چهار مدل بیگل هست،‬
‏‫سه مدل پنیر خامه‌ای،‬
‏‫و نمیدونستم قهوه رو چجوری دوست داری،‬
‏‫برای همین خامه و شکر‬ ‏‫رو توی کیف گذاشتم.‬
‏‫- ببین رونی، خیلی لطف کردی‬
‏‫که با صبحونه اومدی.‬ ‏‫- اوه، خواهش میکنم.‬
‏‫خب، چی میگی امروز بالاخره‬ ‏‫اون گردشت رو بهم بدی؟‬
‏‫- فکر کردم غذاهای دریایی دوست نداری؟‬
‏‫- اوه، این چیه؟‬
‏‫- فقط میگم که اون روز‬
‏‫داشتی به منو نگاه میکردی‬
‏‫چون گفتی که نمیتونی‬ ‏‫غذای دریایی بخوری.‬
‏‫- ام، منظورم صدف بود.‬
‏‫من... من به صدف حساسیت دارم،‬ ‏‫نه ماهی سالمون.‬
‏‫چه خبره؟‬ ‏‫یه حسی بهم میگه یه چیزی هست.‬
‏‫- ببین رونی، فکر میکنم‬ ‏‫بیشتر از حدی که‬
‏‫راحت باشم داریم‬ ‏‫با هم وقت میگذرونیم.‬
‏‫- بیشتر از حدی که‬ ‏‫راحت باشی؟‬
‏‫- آره. ببین...‬
‏‫ما به زور همدیگه رو میشناسیم.‬
‏‫و روز اول خیلی خوش گذشت، ولی دیروز،‬
‏‫اوضاع یه کم‬ ‏‫عجیب و غریب شد.‬
‏‫- عجیب و غریب؟‬
‏‫- آره.‬
‏‫ام... ببین، راستش میخواستم‬
‏‫یه چیزی ازت بپرسم.‬
‏‫در واقع چند تا چیز.‬
‏‫- پس منظورت اینه که مزاحمم؟‬
‏‫میدونی، من اینجا فکر میکردم‬ ‏‫داریم با هم دوست میشیم.‬
‏‫میدونی، حس میکنم خیلی احمقم.‬
‏‫- نه، میتونیم سوءتفاهم رو برطرف کنیم.‬
‏‫نه، نگران نباش.‬
‏‫منظورتو رسوندی، واضح و رسا.‬
‏‫دیگه مزاحمت نمیشم.‬
‏‫- نه، رونی، من--‬
‏‫- هی.‬ ‏‫- هی.‬
‏‫- دوستت کجاست؟‬
‏‫- اوه، فکر نکنم دیگه ببینمش.‬
‏‫- چی شده؟‬
‏‫- باهاش روبرو شدم.‬
‏‫یا سعی کردم، ولی خیلی ناراحت شد.‬
‏‫یهو از خونه زد بیرون‬
‏‫و حتی نذاشت یه کلمه حرف بزنم.‬
‏‫- گفتم که این کارو نکن.‬
‏‫به خرس سیخ زدی.‬ ‏‫- آره.‬
‏‫اونم چه خرسی.‬
‏‫- اِ، جس، میشه قهوه همه رو پر کنی‬
‏‫و میز ۲۰ رو هم یه سر بزنی؟ دارن دیوونم میکنن.‬
‏‫- اون... خیلی ناراحت شد‬
‏‫و طوری رفتار میکرد‬ ‏‫انگار باهاش بهم زدم یا همچین چیزی.‬
‏‫- خب، شاید‬ ‏‫عاشقت شده.‬
‏‫روش کراش داره.‬ ‏‫- یعنی کی نداره؟‬
‏‫بیخیال.‬
‏‫- خب، حالا که تو رو واسه خودم دارم، امشب شب فیلم؟‬
‏‫آره.‬
‏‫اوه.‬ ‏‫- اِ، اون برگشت.‬
‏‫- اون یکی‌ست که روم کراش داره.‬
‏‫سلام، افسر رامیرز.‬
‏‫چی؟‬
‏‫- اینجوری در رو شکوندن.‬
‏‫کی... کی این کارو میکنه؟‬
‏‫- آلیس...‬
‏‫- هی، کجا داری میری؟‬
‏‫- میخوام برم‬ ‏‫جوابمو بگیرم.‬
‏‫- آلیس، باید‬ ‏‫بذاری من اینو حل کنم.‬
‏‫- باشه. اگه میخوای‬ ‏‫با من بیای،‬
‏‫باید به عنوان دوست پسرم بیای‬ ‏‫نه یه پلیس.‬
‏‫- آلیس!‬
‏‫آلیس، این کارو نکن.‬
‏‫آلیس...‬
‏‫فقط سعی کن آروم باشی، باشه؟‬
‏‫- متصدی قبول کرد‬ ‏‫شماره اتاقشو بهم بده.‬
‏‫ولی هنوزم فکر میکنم‬ ‏‫ایده خوبی نیست.‬
‏‫- موافقم.‬
‏‫- الو؟‬
‏‫- آلیس، این ایده خوبی نیست.‬
‏‫- آلیس.‬ ‏‫- منظورت همون "زنیکه" نیست؟‬
‏‫- ببخشید؟‬ ‏‫- میدونی چیه؟‬
‏‫من خیلی باهات خوب بودم. منظورم اینه،‬ ‏‫تو رو به خونم راه دادم.‬
‏‫بعد تو رفتی و نابود کردی‬ ‏‫تنها چیزی رو‬
‏‫که واقعاً برام مهم بود!‬ ‏‫- یه لحظه صبر کن. آلیس!‬
‏‫- داری راجع به چی حرف می‌زنی؟‬
‏‫- باغ رو. نابودش کردی.‬
‏‫کامل نابود شده!‬ ‏‫- آلیس، من کاری نکردم.‬
‏‫قسم می‌خورم. اصلاً نمی‌دونم‬ ‏‫راجع به چی حرف می‌زنی.‬
‏‫- آره، می‌دونی... لیزا پاول.‬
‏‫- آلیس!‬ ‏‫- صبر کن، اینو از کجا آوردی؟‬
‏‫- آره، حتماً تو باغ انداختیش،‬ ‏‫همون‌جایی که ولش کردی.‬
‏‫- باشه، می‌دونی چیه؟‬ ‏‫می‌تونم توضیح بدم.‬
‏‫- آره، حتماً. می‌دونی چیه؟‬ ‏‫کارت شناساییم گم می‌شه.‬
‏‫کارتم گم می‌شه.‬ ‏‫بعد پولم گم می‌شه.‬
‏‫شروع می‌کنی لباسای منو پوشیدن.‬
‏‫یه حد و مرز برات تعیین کردم،‬
‏‫بعد باغ کوفتی منو نابود کردی؟‬
‏‫یعنی تو چته؟‬ ‏‫انگار، وسواس داری به من؟‬
‏‫- آلیس، بسه!‬ ‏‫- چیه؟!‬
‏‫- یکی اعتراف کرده‬ ‏‫که باغ رو نابود کرده.‬
‏‫باشه؟ مدی و دوستاش بودن.‬
‏‫- مدی؟‬
‏‫فکر کنم با گریه رفته خونه‬ ‏‫و همه چیو به مامانش گفته.‬
‏‫- ولی کارت شناساییش.‬ ‏‫- آره، حتماً انداختمش‬
‏‫وقتی داشتم اون روز‬ ‏‫تو باغ بهت کمک می‌کردم.‬
‏‫و آره، گیرم انداختی،‬ ‏‫اسم واقعیم لیزا پاوله.‬
‏‫من نویسنده‌ام.‬ ‏‫رونی بکستر اسم مستعارمه.‬
‏‫جناب سروان، ازتون می‌خوام‬ ‏‫از این زن شکایت کنید‬
‏‫به جرم آزار و اذیت.‬
‏‫- اِ، من اینجا‬ ‏‫به عنوان دوست پسر حضور دارم‬
‏‫نه، اِهم، نه واقعاً به عنوان پلیس.‬
‏‫- رونی، من...‬ ‏‫- بسه دیگه.‬
‏‫می‌دونی چیه، آلیس؟‬ ‏‫شاید داریم بیشتر از‬
‏‫حدی که راحتم‬ ‏‫با هم وقت می‌گذرونیم.‬
‏‫پس، من این درو می‌بندم‬ ‏‫و می‌خوام همتون برید.‬
‏‫آره، حالا...‬ ‏‫بهت می‌گم عوضی.‬
‏‫- آلیس، بریم.‬
‏‫زود باش.‬
‏‫- آلیس؟‬
‏‫خیلی متاسفم.‬
‏‫- من فقط... نمی‌فهمم.‬
‏‫چرا؟‬ ‏‫- نمی‌خواستم این کارو بکنن.‬
‏‫اونا مجبورم کردن.‬
‏‫دیلن خیلی ناراحت بود‬ ‏‫که تو بیرونش کردی‬
‏‫و دوستاشو بیرون کردی‬ ‏‫اون روز و...‬
‏‫کلیداشو برداشت و...‬ ‏‫- ولی در شکسته بود.‬
‏‫تو کلید داشتی.‬
‏‫- می‌دونم.‬
‏‫ولی من ام...‬
‏‫تظاهر کردم‬ ‏‫که نمی‌تونم پیداشون کنم.‬
‏‫و فکر کردم این‬ ‏‫متوقفشون می‌کنه،‬
‏‫ولی من همون موقع‬ ‏‫باهاش بهم زدم.‬
‏‫قول می‌دم.‬
‏‫بیا.‬
‏‫من لیاقت اینارو ندارم.‬
‏‫- مدی...‬
‏‫- بله؟‬ ‏‫- میشه فردا بعد مدرسه...‬
‏‫بیای اینجا؟‬
‏‫میتونیم... یه شروع تازه داشته باشیم.‬
‏‫- باشه.‬
‏‫- ممنون.‬
‏‫- هی.‬
‏‫میدونم شاید نخوای منو ببینی،‬
‏‫ولی... دیروز خیلی دیوونه بازی درآوردم‬
‏‫و یه عالمه چیز بهت نسبت دادم‬ ‏‫که انجام نداده بودی.‬
‏‫فقط خواستم جبرانش کنم.‬
‏‫- جک کرواک.‬
‏‫یه جک کرواک امضا شده.‬
‏‫- خب، من امضاش کردم.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫- میدونم این کارم رفتارمو توجیه نمیکنه‬
‏‫و حتی ازت نمیخوام منو ببخشی.‬
‏‫فقط...‬
‏‫اگه بتونی یه جوری منو نبخشی که ازم متنفر نباشی،‬
‏‫خب، میدونی من کجام.‬
‏‫- آره، یه کپی بگیر. بذارش رو میزم. ممنون.‬
‏‫- هی.‬
‏‫- نه، الان نمیتونم این کارو بکنم.‬
‏‫- اوه، بیخیال. بذار فقط معذرت خواهی کنم.‬
‏‫- معذرت خواهی؟‬ ‏‫آلیس، من کار دارم.‬
‏‫باشه؟ وقتی بهت میگم بذار یه چیزی رو‬ ‏‫خودم حلش کنم،‬
‏‫وقتی پای قانون وسطه، باید گوش کنی.‬
‏‫- میدونم. میدونم.‬
‏‫من زیاده روی کردم و تو رو‬ ‏‫تو موقعیت بدی قرار دادم.‬
‏‫دیروز خیلی چیزا رو خراب کردم.‬
‏‫و فقط دارم سعی میکنم‬ ‏‫درستش کنم.‬
‏‫یعنی، اگه باعث میشه‬ ‏‫حالت بهتر شه،‬
‏‫رفتار پلیس بدی بود،‬ ‏‫ولی رفتار دوست پسر خیلی خوبی بود.‬
‏‫دیگه تکرار نمیشه.‬
‏‫- باشه.‬
‏‫- منو میبخشی؟‬
‏‫- بخشیدمت.‬
‏‫فکر میکنی بتونم امشب بیام اونجا؟‬ ‏‫- بستگی داره.‬
‏‫هنوزم میخوای یکم دیگه نقش‬ ‏‫پلیس بد رو بازی کنی؟‬
‏‫- اوه آره، همینه.‬ ‏‫مرد منی.‬
‏‫- واقعا؟‬
‏‫بیخیال بابا.‬
‏‫- اوه، خیلی ظالمانه بود.‬ ‏‫- ای بابا.‬
‏‫- خب، کار به کجا رسید؟‬
‏‫- توپ تو زمین اونه.‬
‏‫ولی من تو معذرت خواهی‬ ‏‫خیلی خوبم.‬
‏‫- اعتماد به نفس‬ ‏‫تو مهارت هات رو عشقه.‬
‏‫- میدونی چیه؟ بیاید تمومش کنیم.‬
‏‫می‌خوام وقتی مدی از مدرسه برگشت، کلی چیز برای انجام دادن داشته باشه.‬
ترجمه نشد
‏‫- خوبه.‬
‏‫- سلام، آلیس.‬
‏‫می‌دونستم تویی.‬
‏‫- هالی، باید بریم.‬
‏‫- آخی، نرو.‬
‏‫- چی شد؟‬
‏‫اون چی بود؟‬
‏‫- کوین.‬
‏‫- کوین، همون دوست پسرت... کوین؟‬
‏‫- پیدام کرد.‬
‏‫نمی‌دونم چطوری پیدام کرد، ولی پیدام کرد.‬
‏‫- باشه. باشه.‬
‏‫نفس عمیق بکش. هیچ اتفاقی برات نمیفته.‬
‏‫شاید باید به اسکار زنگ بزنیم. - نه.‬
‏‫این آخرین کاریه که باید بکنیم.‬
‏‫نمی‌خوام اون تو این ماجرا دخالت کنه.‬
‏‫منظورم اینه که اینطوری اوضاع خیلی بدتر میشه.‬
‏‫- باشه. باشه.‬
‏‫خیلی خب، بریم رستوران.‬
‏‫اون نمیتونه کاری بکنه وقتی کلی آدم اون دور و بر هست، درسته؟‬
‏‫- آه... باشه.‬
‏‫- آره؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫- حالت خوب میشه.‬
‏‫هی.‬
‏‫- هی.‬
‏‫- حالت خوبه؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫فقط سعی می‌کنم آروم باشم.‬
‏‫- آره. اوه، عالیه.‬
‏‫ام، رونی، الان شاید بهترین زمان نباشه.‬
‏‫- هی، هالی، همه چی مرتبه.‬
‏‫- برات یه قهوه میارم.‬
‏‫- من الان وارد چه ماجرایی شدم؟‬
‏‫- هیچی.‬
‏‫فقط... یه کم ترسیده بودیم، همین.‬
‏‫- خب، گوش کن، فقط می‌خواستم بگم که عذرخواهیت رو قبول می‌کنم.‬
‏‫بیاید فراموشش کنیم.‬
‏‫خوبه. باشه.‬
‏‫وای خدای من.‬
‏‫- چه خبره؟‬ ‏‫این دیگه کیه؟‬
‏‫- اون کوینه.‬ ‏‫- صبر کن، کوین، دوست پسر سابقت،‬
‏‫که نباید می‌دونست تو کجایی؟‬
‏‫- آره. نمی‌دونم.‬ ‏‫الان می‌دونه.‬
‏‫رونی، همه چی مرتبه.‬
‏‫- تو دیگه چه مرگته؟‬
‏‫تا ابد که نمیتونی فرار کنی!‬
‏‫آلیس!‬
‏‫دیوونه از دیوونه محافظت می‌کنه، اینطور نیست؟‬
‏‫می‌دونی، از استراحتت لذت ببر‬
‏‫چون من از هر کسی‬ ‏‫بهتر تو رو می‌شناسم.‬
‏‫یه روزی، اون پاهای دوندت‬ ‏‫از دویدن می‌افتن!‬
‏‫- چی گفتی که رفت؟‬ ‏‫- گفتم آلتشو می‌بُرم.‬
‏‫- وای خدای من.‬
‏‫- من تو سردخونه بودم. خوبی؟‬
‏‫- آره، خوبم.‬ ‏‫فقط می‌خوام برم خونه.‬
‏‫- من می‌برمت.‬ ‏‫- نه، من می‌برمش.‬
‏‫- نه، خوبم، خوبم.‬ ‏‫اون ازش می‌ترسه.‬
‏‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.‬
‏‫- بریم.‬ ‏‫- باشه، آره.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫- خوبی؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫فقط...‬
‏‫فقط فکر می‌کردم دیگه برای‬ ‏‫همیشه از زندگیم‬
‏‫رفته، می‌فهمی؟‬
‏‫و... حالا، حس می‌کنم مهم نیست‬ ‏‫کجا برم،‬
‏‫هیچ‌وقت قرار نیست در امان باشم.‬
‏‫- چیز دیگه‌ای هست که برات‬ ‏‫بیارم یا...؟‬
‏‫- نه، خوبه.‬
‏‫فکر کنم فقط خیلی‬ ‏‫خسته‌ام‬
‏‫و باید برم بخوابم.‬
‏‫- باشه.‬
‏‫من اینو به عنوان نشانه‌ای‬ ‏‫برای برگشتن به متل در نظر می‌گیرم.‬
‏‫- نه، در واقع، رونی، میشه‬ ‏‫لطفاً بمونی؟‬
‏‫فقط نمی‌خوام امشب‬ ‏‫تنها باشم‬
‏‫و می‌دونم احتمالاً همه‌چی‬ ‏‫خوب میشه، ولی اگه نشد چی؟‬
‏‫می‌فهمی؟‬
‏‫- باشه. می‌مونم.‬
‏‫- ممنون.‬
‏‫- و اگه بخواد کاری بکنه،‬
‏‫چند سانتی‌متر از قدش‬ ‏‫کم میشه.‬
‏‫- ممنون.‬
‏‫رونی؟‬
‏‫میشه چراغو روشن بذاری؟‬
‏‫- حتماً.‬
‏‫- ممنون.‬
‏‫شب بخیر.‬
‏‫- خوبی؟‬
‏‫چرا در موردش بهم نگفتی؟‬
‏‫- نمی‌خواستم اوضاع رو‬ ‏‫بدتر کنم.‬
‏‫- بدتر از این؟‬
‏‫- نمی‌خواستم اون دختری باشم‬
‏‫با گذشته‌ی آسیب‌دیده‬ ‏‫که تو نجاتش دادی.‬
‏‫- فکر می‌کنی من به‬ ‏‫این چیزا اهمیت می‌دم؟‬
‏‫اون می‌تونست تو رو بکشه.‬ ‏‫- خب، نکشت.‬
‏‫- ببین، چند روزی طول می‌کشه‬
‏‫تا گزارش پزشکی قانونی‬ ‏‫آماده بشه.‬
‏‫- منظورت از گزارش چیه؟‬
‏‫اونا موظف‌ان تمام مرگ‌های‬ ‏‫مشکوک رو بررسی کنن.‬
‏‫- صبر کن، مشکوک؟‬
‏‫فکر نمیکنن من این کارو کردم، نه؟‬
‏‫- نه، نه، تو نه.‬
‏‫- من اومدم بیرون، اونجا بود.‬
‏‫ببین، فقط...‬
‏‫ما واحد کارآگاهی محلی نداریم‬
‏‫پس قدرتش رو نداریم که پرونده رو مختومه اعلام کنیم.‬
‏‫- اسکار، اون میتونست منو بکشه!‬
‏‫- میدونم. میدونم، اسلحه داشت.‬
‏‫تو انظار عمومی تهدیدت کرد.‬
‏‫همه چی درست میشه.‬
‏‫خیلی واضحه که چی شده.‬
‏‫معلومه افتاده رو یکی از نیزه های باغبونیت.‬
‏‫فقط باید یه نفر مهر تایید بزنه، باشه؟‬
‏‫تا چند روز دیگه، همه چی تموم میشه.‬
‏‫باشه؟‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫- اون رفته، باشه؟‬
‏‫- حالت خوبه؟‬
‏‫- نمیدونم.‬
‏‫تو چطوری؟‬
‏‫- نمیدونم.‬
‏‫- میدونم نباید اینو بگم،‬
‏‫ولی خوشحالم که مرده.‬
‏‫- من حتی یارو رو نمیشناسم ولی خوشحالم که مرده.‬
‏‫- میدونم نباید این حرفا رو بزنم.‬
‏‫ولی اگه میومد تو خونه چی؟‬
‏‫- آره، ولی نیومد.‬
‏‫ببین، تو باید یکم استراحت کنی.‬
‏‫من برمیگردم متل‬
‏‫و یه دوش میگیرم، باشه؟‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫- امشب برمیگردی، درسته؟‬
‏‫منظورم اینه، میدونم که رفته، ولی...‬
‏‫هنوز حس خوبی ندارم...‬
‏‫- آره، میام، برمیگردم.‬
‏‫- ممنونم.‬
‏‫- خب، ظرفا رو تموم کن‬
‏‫و کلیدها رو بذار رو کابینت.‬
‏‫صبح بهش رسیدگی میکنم، باشه؟‬
‏‫آلیس، تازه شنیدم. تو راه بودم.‬
‏‫وای خدا، حالت خوبه؟‬ ‏‫- خوبم، خوبم.‬
‏‫- کار رونی بود.‬ ‏‫- چی؟‬
‏‫- آلیس، یکم فکر کن.‬
‏‫- داری چی میگی؟ یه تصادف بود.‬
‏‫درباره خواهر منم همین رو گفتن.‬
‏‫- داری چی میگی؟‬ ‏‫- بشین.‬
‏‫یه کم درباره دوست‌مون، رونی، تحقیق کردم.‬
‏‫چیز زیادی پیدا نکردم. یه وبلاگ سفر، چند تا مقاله آنلاین.‬
‏‫ولی بعد... اینو پیدا کردم.‬
‏‫- صبر کن، چی رو دارم میبینم؟‬ ‏‫- لیزا پاول.‬
‏‫- خب، نمیفهمم.‬ ‏‫- چیز خاصی‬
‏‫درباره لیزا پاول وجود نداره، ولی یه چیز خاصی‬
‏‫درباره... جیمی داوسون.‬
‏‫همون زنی که لیزا پاول متهمه‬ ‏‫به دزدیدن هویتش.‬
‏‫و سینتیا مور. و مارگوریت هالند.‬
‏‫لیست ادامه داره. همه‌شون اسم مستعار.‬
‏‫همه زن‌هایی که قبلاً متهمش کردن‬
‏‫به دزدیدن هویت‌شون.‬
‏‫- وای خدای من.‬ ‏‫- آره.‬
‏‫- خب، صبر کن، اینا چه ربطی‬ ‏‫به خواهرت داره؟‬
‏‫- پست‌های وبلاگ سفر رونی‬
‏‫با شهرهایی که توش‬ ‏‫سرقت هویت اتفاق افتاده بود،‬
‏‫مطابقت داشت، از جمله کارسون سیتی.‬
‏‫جایی که خواهرم زندگی می‌کرد.‬
‏‫- اینجا نوشته لیز خورده و افتاده.‬
‏‫- آره. ولی من هیچوقت باور نکردم.‬
‏‫اون شب یه برداشت بزرگ‬
‏‫از حساب پس‌اندازش کرده.‬
‏‫- خب، پس نباید رونی از اسم‬ ‏‫خواهرت استفاده می‌کرد؟‬
‏‫- شاید خواهرم فهمیده بوده‬ ‏‫چه خبره.‬
‏‫باهاش روبرو شده. و کار از کار گذشت.‬
‏‫- و بعد فکر کرده خیلی خطرناکه‬
‏‫که با اسم یه زن مرده‬ ‏‫این طرف و اون طرف بپلکه.‬
‏‫- دقیقاً.‬ ‏‫- وای خدا، هالی،‬
‏‫فکر کنم حق با توئه.‬ ‏‫- و حالا دنبال توئه.‬
‏‫- وای خدا.‬ ‏‫- اون از دستش در رفته.‬
‏‫چی جلوی‌شو می‌گیره‬ ‏‫که دوباره این کارو نکنه؟‬
‏‫- حالم داره بهم می‌خوره.‬
‏‫- می‌خوام برم پلیس.‬
‏‫می‌خوام مدارکی که دارم رو نشون‌شون بدم.‬
‏‫باید یه کاری‬ ‏‫در این مورد انجام بدن.‬
‏‫حلال‌زاده.‬
‏‫- هی، رونی!‬ ‏‫- نه، نه، نه، هالی صبر کن.‬
‏‫- یا هر اسمی که داری.‬ ‏‫- چه خبره؟‬
‏‫- ما دقیقاً می‌دونیم چیکار کردی.‬
‏‫ما همه چی رو می‌دونیم.‬ ‏‫- مگه من چیکار کردم؟‬
‏‫- آلیس، چه خبره؟‬ ‏‫- باهاش حرف نزن.‬
‏‫تو خوب می‌دونی چیکار کردی،‬
‏‫و به زودی، همه‬ ‏‫دیگه هم می‌فهمن.‬
‏‫- می‌دونی، واقعاً از این‬ ‏‫وضعیت خسته شدم.‬
‏‫- خب، تو توی زندان‬ ‏‫وقت زیادی برای استراحت داری‬
‏‫چون حدس بزن چی شده؟ پلیس‬ ‏‫همین الان هم تو راهه.‬
‏‫- می‌دونی چیه؟‬ ‏‫من حوصله این چیزا رو ندارم.‬
‏‫شما دو تا دیوونه‌اید!‬
‏‫- چرا نگفتی که‬ ‏‫به پلیس زنگ زدی؟‬
‏‫- من نزدم. ولی دیدی چقدر ترسیده بود؟‬
‏‫اگه کاری نکرده،‬ ‏‫چرا اینقدر عجله داشت‬ ‏‫که از اینجا بره؟‬
‏‫- باشه. خب...‬ ‏‫حالا باید چیکار کنیم؟‬
‏‫- من اینجا رو می‌بندم‬ ‏‫و مستقیم می‌رم اداره پلیس.‬
‏‫- باشه.‬ ‏‫منم باهات میام.‬
‏‫- نه، نه، تو امروز‬ ‏‫خیلی چیزها رو تحمل کردی.‬
‏‫من از پسش برمیام. اگه بهت نیاز داشتم،‬ ‏‫بهت خبر می‌دم، باشه؟‬
‏‫- باشه.‬ ‏‫- بيا اينجا.‬
‏‫- باشه، ببرينش پايين.‬ ‏‫- چشم.‬
‏‫- سلام، آلیس، من دیو هستم‬ ‏‫از بانک پاين پوینت.‬
‏‫ما پرونده شما رو بررسی کردیم‬ ‏‫و فیلمی از شما داریم‬
‏‫که تراکنش رو‬ ‏‫تو شعبه انجام دادید.‬
‏‫یه کلیپ براتون فرستادم.‬
‏‫اگه چیز دیگه‌ای بود،‬ ‏‫با ما تماس بگیرید.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫- هی، رامیرز؟‬ ‏‫- بله؟‬
‏‫- اون مرده‌ای که از پشت بوم‬ ‏‫افتاد رو یادت هست؟‬
‏‫- آره.‬ ‏‫- اون یه پلیسه.‬
‏‫- اون یه پلیسه؟‬ ‏‫- پلیس سابق.‬
‏‫کارآگاه کوین کالول.‬
‏‫میگن یه دوران کاری‬ ‏‫خیلی خوبی داشته‬
‏‫تا اینکه شروع میکنه به تحقیق‬ ‏‫درباره‌ی قتلی که فکر میکرده اتفاق افتاده.‬
‏‫دادستان مخالف بوده.‬ ‏‫انگار یارو وسواس داشته.‬
‏‫از ریل خارج میشه.‬ ‏‫خودسرانه عمل میکرده.‬
‏‫کارش رو، زنش رو، بچه‌هاش رو از دست میده.‬
‏‫یارو از هم میپاشه.‬
‏‫- آلیس؟‬
‏‫- اینجا چیکار میکرد؟‬
‏‫- کارسون سیتی میگه‬
‏‫اگه بخوایم حدس بزنیم،‬ ‏‫بخاطر اون پرونده قدیمیه.‬
‏‫دارن یه عکس از مظنون‬ ‏‫رو ایمیل میکنن.‬
‏‫- ممنون. دستت درد نکنه.‬
‏‫- سلام.‬
‏‫- آلیس؟‬
‏‫- صبح بخیر، خوشگل.‬
‏‫آروم باش. آروم باش. هی!‬
‏‫باید یه مدت‬ ‏‫همینجا بمونی.‬
‏‫- آلیس، چه خبره؟‬
‏‫آلیس،‬ ‏‫چه خبره؟‬
‏‫هوم.‬
‏‫خب، رونی.‬
‏‫یا صبر کن...‬
‏‫باید بگم...‬
‏‫هوم، لیزا؟‬
‏‫اوه، جیمی؟‬
‏‫سینتیا.‬
‏‫ها، مارگارت.‬
‏‫نینا.‬
‏‫یعنی، ادامه بدم؟‬
‏‫ببین، همه‌شون رو‬ ‏‫تو داشبوردت پیدا کردم.‬
‏‫چمدونات هم بسته بود.‬
‏‫داشتی از شهر میرفتی!‬
‏‫- آلیس، من، من نمیدونم--‬ ‏‫- آره، بسه دیگه.‬
‏‫اونا دیگه میدونن.‬
‏‫منظورم اینه، شهر به شهر میری‬
‏‫هویت بقیه رو میدزدی.‬
‏‫فراری بودن،‬ ‏‫چه رمانتیک!‬
‏‫منظورم اینه، یه داستان پوششی خیلی خوبه.‬
‏‫نویسنده دوره گرد. هیچوقت یه جا زیاد نمیمونه.‬
‏‫منظورم اینه، یه کلاهبرداری خیلی خوبه.‬
‏‫آلیس، این دیوونه بازیه.‬
‏‫تا وقتی منو به عنوان قربانی بعدیت انتخاب کردی.‬
‏‫آلیس بیچاره.‬
‏‫اون هیچ دوست یا خانواده ای نداره.‬
‏‫آلیس بیچاره، اون خیلی... زودباوره.‬
‏‫اوه، آلیس بیچاره، میدونی، تو رو به خونش راه داد‬
‏‫و روز اولی که دیدت گذاشت رو کاناپه اش بخوابی؟‬
‏‫منظورم اینه، لعنتی، من اساساً همه کارا رو برات کردم.‬
‏‫منظورم اینه، تو مدرک شناسایی رو داشتی، پول نقد رو داشتی.‬
‏‫منظورم اینه، میتونست همونجا تموم شه.‬
‏‫ولی تو موندی.‬
‏‫ولی میفهمم.‬
‏‫منظورم اینه، من بچه پولدارم.‬
‏‫منظورم اینه، کی میدونه این معدن طلا تا کجاها میره، درسته؟‬
‏‫باید اعتراف کنم، با این حال،‬
‏‫فکر کردم با باغ خرابش کردم.‬
‏‫و واقعاً فکر میکردم تو این کارو کردی.‬
‏‫به نفع من تموم شد، هرچند.‬
‏‫ببین، تو فکر کردی اگه من در مورد اون اشتباه میکردم،‬
‏‫شاید فکر میکردم در مورد همه چیز دیگه هم اشتباه میکنم.‬
‏‫من میام پیشت التماس بخشش میکنم،‬
‏‫تو دست بالا رو داری.‬
‏‫منظورم اینه، نقشه تو داره بهتر از اون چیزی که فکرشو میکردی پیش میره‬
‏‫که حتی تصورش رو هم نمیکردی.‬
‏‫و تو راحت شدی.‬
‏‫و اون موقع بود که من تو رو قربانی خودم کردم.‬
‏‫خیله خب، باشه.‬
‏‫باشه، من این کارو کردم. من 250 دلارت رو دزدیدم. پسش میدم.‬
‏‫من، من از شهر میرم. هرچی تو بخوای.‬
‏‫خب، متاسفم، دوست من.‬
‏‫ببین، تهِ این ماجرا خیلی باز مونده.‬
‏‫و من هیچوقت تهِ ماجرا رو باز نمیذارم.‬
‏‫آره، ببین، من و تو داریم یه بازی رو انجام میدیم.‬
‏‫با این تفاوت که وقتی من هویت کسی رو میدزدم،‬
‏‫اونقدر احمق نیستم که بذارم زنده بمونه.‬
‏‫اوه، خدا.‬ ‏‫انقدر شوکه نشو.‬
‏‫همه مون به پول نیاز داریم.‬
‏‫باشه؟‬ ‏‫از یه کلاهبردار به یه کلاهبردار دیگه.‬
‏‫هیچ ارثی در کار نیست.‬ ‏‫نه.‬
‏‫آره، متاسفانه منم مثل بقیه باید برای پولم کار کنم.‬
‏‫و گرفتن جون آدما کار سختیه!‬
‏‫ببین، از همه مهمتر، باید مردم رو متقاعد کنی‬
‏‫که تو کسی نیستی که جونشون رو میگیره.‬
‏‫و بعد همیشه باید یه قدم جلوتر باشی.‬
‏‫و بعد باید کاری کنی که شبیه یه تصادف به نظر برسه.‬
‏‫مثل کوین.‬
‏‫تو اونو کشتی.‬
‏‫- عزیزم...‬
‏‫کوین داشت بهم حمله می‌کرد که از‬ ‏‫پشت بوم افتاد.‬
‏‫تو اونجا بودی.‬
‏‫یه اتفاق احمقانه بود،‬ ‏‫از طرف یه دوست پسر سابق وسواسی.‬
‏‫بعدش هم هالی بود. لعنت به هالی.‬
‏‫- هالی، چی؟‬ ‏‫- آره، هالی،‬
‏‫اون خیلی پیچیده بود. همیشه خیلی‬ ‏‫مراقب بود، خیلی محافظه‌کار.‬
‏‫آره.‬
‏‫اون واقعاً ازت خوشش نمی‌اومد.‬
‏‫خیلی سخت بود جفتتونو‬ ‏‫سرِ کار نگه دارم.‬
‏‫و یه کم احساس حماقت می‌کنم‬
‏‫که یه عکس از خواهرش‬ ‏‫رو کردن تو صورتم‬
‏‫تازه فهمیدم قضیه از چه قراره.‬
‏‫ولی اون می‌خواست‬ ‏‫همه چیزو بندازه گردن تو.‬
‏‫یه جورایی خنده‌داره، نه؟‬ ‏‫- چی رو بندازه گردن من؟‬
‏‫- خب، بذار اینجوری بگم که...‬
‏‫تراست فاند من در واقع‬ ‏‫حساب بانکی خواهرش بود.‬
‏‫آره. بیچاره.‬
‏‫لیز خورد و یه سقوط‬ ‏‫وحشتناک داشت.‬
‏‫- تو کشتیش!‬
‏‫- دیوونه‌کننده‌اس، نه؟‬
‏‫منظورم اینه، کل این ماجرا‬ ‏‫بین من و اون بود‬
‏‫این همه مدت‬ ‏‫و تو فقط... پریدی وسط.‬
‏‫اون می‌خواست به پلیس زنگ بزنه،‬ ‏‫و منظورم اینه که،‬
‏‫این به نفع هیچکدوممون نبود،‬
‏‫پس الان تو یه رستورانه‬ ‏‫با یه چاقوی استیک تو شکمش.‬
‏‫مرگ وحشتناکیه.‬
‏‫آروم.‬
‏‫دردناک.‬
‏‫- آلیس، خواهش می‌کنم، باشه،‬
‏‫هر فکری که داری‬ ‏‫می‌کنی، خواهش می‌کنم نکن.‬
‏‫فقط، فقط بذار برم.‬ ‏‫من، من، من بلدم چطوری غیب شم.‬
‏‫من می‌تونم کمکت کنم فرار کنی.‬ ‏‫- مسئله اینجاست، رونی.‬
‏‫تو قراره کمکم کنی غیب شم.‬
‏‫ببین، یکی باید‬ ‏‫تاوان اینو پس بده.‬
‏‫- خب، اونا، اونا می‌فهمن‬ ‏‫که کار من نبوده.‬
‏‫طول نمی‌کشه که بفهمن.‬
‏‫- دقیقاً.‬ ‏‫منظورم اینه، این بهترین بخششه.‬
‏‫ببین، تنها راهی که این تموم می‌شه‬ ‏‫اینه که منو بگیرن یا بمیرم.‬
‏‫درسته؟ هوم. ببین...‬
‏‫اون خیلی شبیه منه،‬ ‏‫اینطور نیست؟‬
‏‫حتی کارمندای بانک‬ ‏‫رو هم گول زد.‬
‏‫هوم.‬
‏‫البته،‬ ‏‫فقط یه چیزی کم داری...‬
‏‫بفرمایید. اوه!‬
‏‫عالیه.‬
‏‫بفرمایید. اوه، و این گوشواره‌هایی‬ ‏‫که خیلی دوست داری رو هم نباید فراموش کرد.‬
‏‫باشه، مراقب باش. هی، مراقب باش.‬
‏‫نمی‌خوام سوراخت کنم.‬
‏‫بفرمایید.‬
‏‫عجب.‬
‏‫انگار دارم تو آینه نگاه می‌کنم.‬
‏‫میخوای چیکار کنی؟‬
‏‫خب، میخوام بذارم هویتمو بدزدی.‬
‏‫فقط شاید نه اونجوری که انتظارشو داری.‬
‏‫تو یکم از من بودن رو تجربه کن.‬
‏‫لیاقتشو داری.‬
‏‫آتیش و گاز، عجب!‬
‏‫اینا اصلا با هم جور در نمیان. - آلیس، نه خواهش می‌کنم.‬
‏‫نه، خواهش می‌کنم، منو هم با خودت ببر!‬
‏‫- خیلی حیف شد. این خونه رو دوست داشتم.‬
‏‫خب دیگه. خداحافظ، رونی.‬
‏‫- نه. نه!‬
‏‫- اِ، سلام. آلیس، کجایی؟‬
‏‫چرا جواب نمیدی؟‬
‏‫گوش کن، اِ، یه خبری از هالی دارم.‬
‏‫پیداش کردن، تو یه غذاخوری چاقو خورده.‬
‏‫بردنش بیمارستان.‬
‏‫آلیس، حالش خیلی وخیمه.‬
‏‫معلوم نیست زنده بمونه یا نه.‬
‏‫خواهش می‌کنم! بهم زنگ بزن.‬
‏‫- ببخشید، میشه بگید دستشویی‌ها کجاست؟‬
‏‫خیلی ممنون، باشه.‬
‏‫سلام.‬
‏‫تا شنیدم، خودمو رسوندم.‬
‏‫عزیزم، اصلا خوب به نظر نمیای.‬
‏‫عیبی نداره. هیس.‬
‏‫خودتو خسته نکن.‬
‏‫گوش کن، از نظر من،‬
‏‫تو که قرار بود بمیری، پس این یه جورایی رحمته، میدونی؟‬
‏‫فقط میخوای بخوابی.‬
‏‫میخوای چیزی بگی؟‬
‏‫- میدونستم کار توئه.‬
‏‫از قیافت معلوم بود وقتی مقاله رو دیدی.‬
‏‫- لعنتی.‬
‏‫خودمو لو دادم.‬
‏‫تو حتی فکر هم نمیکردی کار رونی باشه، نه؟‬
‏‫منو گول زدی.‬
‏‫خب، مسئله شخصی نبود.‬
‏‫فقط پای پول در میون بود.‬
‏‫و حداقل الان میتونی پیش خواهرت باشی.‬
‏‫چی؟‬
‏‫آخرین حرفات؟‬
‏‫- مچتو گرفتم، عوضی.‬
‏‫- وای خدای من... آلیس!‬
‏‫مرده؟ - نه.‬
‏‫اینجا فقط یه قاتل وجود داره.‬
‏‫- یه کد ۱۰-۳۳ تو بیمارستان دارم.‬
‏‫تکرار می‌کنم، کد ۱۰-۳۳ تو بیمارستان.‬
‏‫درخواست نیروی کمکی فوری.‬
‏‫همه چی درست میشه.‬
‏‫اوضاع روبراه میشه.‬
‏‫شنیدم داری از شهر میری؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫اینجا کار زیادی برام نمونده.‬
‏‫- زیاد بد به نظر نمیای.‬
‏‫- خب، یه جای زخم ناجور دارم.‬
‏‫فعلاً خبری از دراز نشست نیست.‬
‏‫اگه تو نرسیده بودی، خیلی بدتر میشد.‬
‏‫اصلاً از کجا فهمیدی باید دنبالم بگردی؟‬
‏‫- تو گزارش تماسای پاسگاه بود که‬ ‏‫قبلاً زنگ زدی‬
‏‫و میخواستی بیای یه اطلاعاتی بدی.‬
‏‫- آره.‬ ‏‫- وقتی فهمیدیم آلیس چی شده‬
‏‫و تو نیومدی، فهمیدم یه چیزی شده.‬
‏‫- هوم.‬
‏‫- تو... تو واقعاً همهش رو میدونستی؟‬
‏‫- حدس میزدم.‬
‏‫ولی میخواستم مطمئن شم.‬
‏‫چرا هیچی نگفتی؟‬
‏‫- چی باید میگفتم؟‬ ‏‫هیچکس باور نمیکرد‬
‏‫خواهرم به قتل رسیده. ‬ ‏‫هیچکس جز کوین.‬
‏‫- میشناختیش؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫یه الکلی بود.‬
‏‫یه الکلی دست و پا چلفتی، ولی وقتی‬ ‏‫به خواهرم مشکوک شد،‬
‏‫منم تحقیقات خودمو شروع کردم.‬
‏‫- معلومه که تو کارآگاه بهتری از اونی.‬
‏‫اون حتی نمیدونست کجاست.‬
‏‫- اینجوری بیشتر دوست داشتم.‬
‏‫وقتی سر و کله‌اش تو شهر پیدا شد،‬ ‏‫همه چی دیوونه‌وار شد.‬
‏‫حتی همون دستبند رو هم بهم داد‬
‏‫که اگه اوضاع خیلی خطرناک شد، استفاده کنم.‬
‏‫- اگه... اگه اون سر و کله‌اش پیدا نمیشد،‬ ‏‫نقشت چی بود؟‬
‏‫- پیش خودم نگهش میداشتم،‬ ‏‫کاری میکردم حرف بزنه.‬
‏‫کاری میکردم فکر کنه‬ ‏‫هوامو داره.‬
‏‫و من میتونم قربانی بعدیش باشم.‬
‏‫- اصلاً فکرشم نمیکردم.‬
‏‫- بعضی وقتا خودم هم بهش شک میکردم.‬
‏‫عجیبه.‬
‏‫ازش خوشم میومد.‬
‏‫عجیب نیست؟‬
‏‫منظورم اینه، اون خودش رو قانع کرده بود‬
‏‫که میتونه یه آدم حسابی بشه.‬
‏‫- میدونی، من فقط اوم...‬
‏‫من، من فقط حس میکنم یه احمقم، میدونی؟‬
‏‫- هی... اینطوری نگو.‬
‏‫خیلی خوب دروغ میگفت.‬ ‏‫- آره.‬
‏‫خب، حالا کجا میری؟‬
‏‫- دارم میرم خونه.‬
‏‫خواهرم هم همین رو میخواست.‬
‏‫میشه؟‬ ‏‫- اوه، آره.‬
‏‫- ممنون.‬
‏‫خیلی ممنون.‬ ‏‫- آره.‬
‏‫مراقب خودت باش.‬