« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
وای!
اونه؟
آره.
از کجا می‌دونی؟
چون اونو با اسبم کشیدم تا بهم بگه.
انگار یکی از خونه فرار کرده.
یکی که دهنش گشاده.
برمی‌گردم.
باهاش حرف بزن.
من دیوونه نشدم یا همچین چیزی.
باشه.
بریم ادامه بدیم، باشه؟
من پول دارم.
کافی نیست.
از کجا می‌دونی؟
هیچ‌وقت کافی نیست.
یه چیزی دارم.
یه چیز خیلی باارزش دارم.
نشونم بده.
بفرما.
من اونو دارم.
ایناهاش.
جیبشو گشتی؟
خب، تقصیر خودته، مگه نه؟
گردنبندم برای تو.
وای، خدای من.
نزدیک بود.
ولی خدا نیست که این‌قدر بهت فشار آورده.
بدتره.
می‌گن یه بیماری بزرگ تو تابستون 1849 کل کشور رو گرفت.
مسیحی و غیرمسیحی رو به یه اندازه گرفت و اسب، گاو،
و هر چیزی که چهار تا پا داشت، تقریباً به همون سرعتی که جان گلانتون یاغی و گروه قاتلش
تو سرزمین‌های غربی دنبال جایزه‌های باارزش می‌گشتن، کشت.
و تو سرزمین‌های غربی دنبال جایزه‌های باارزش می‌گشتن.
ولی این داستان شرارت اون نیست.
یکی دیگه بود.
همینه که دارم.
اینو قبلاً هم گفتیم، خانم آبراهام.
ورثینگتون؟
خودت به خوبی بقیه می‌دونی.
تو کاغذها رو امضا کردی.
بله، خانم ورثینگتون.
همون‌طور که گفتم، اینو قبلاً گفتیم، و
الان هیچ‌کس تو رو هیچ‌جا اسکورت نمی‌کنه.
و این واقعیته.
می‌خوای منو برده حساب کنی؟
اسلیت؟
موتور؟
مکزیکی دوکله؟
فرقی نداره، جیک هست.
الان اونجا امن نیست.
و تو اینو می‌دونی، مهم نیست چقدر نقره داشته باشی.
تو چی؟
مطمئناً این شهر می‌تونه پنج روز بدون
دست ثابت روی صندوق عدالت، معاون، دوام بیاره؟
خانم ورثینگتون، کلانتر موقت، خودت به خوبی بقیه می‌دونی،
از وقتی کلانتر بوفورد غیبش زده، همین‌طوره.
اون به کمک نیاز داره.
خب، من بهش رسیدگی می‌کنم.
دکتر استیل‌بندر میاد بهش یه نگاهی بندازه به محض اینکه
کاملاً هوشیار باشه و حالش خوب باشه.
مگه نه، دکتر؟
حالا، می‌دونی این اون کمکی که من می‌خوام نیست.
باید ببرمش راس کورنر.
نظرت چیه، دکتر؟
یه گشت‌وگذار با دستمزد؟
مواظب خانم ورثینگتون باشی؟
یه مرد نمی‌تونه از خودش مراقبت کنه.
و تو نمی‌تونی تنها سفر کنی؟
من تنها نیستم.
و اون با تفنگ چطوره؟
حالا، پیشنهاد می‌کنم اون دختر کوچولوت رو ببری خونه قبل از اینکه جنجال به پا کنه.
می‌دونی که نباید با اون تو شهر باشی.
اینجا یه عده خرافاتی داریم.
و یادته دفعه آخر که عصبانی شدن چی شد.
⒨⒪⒱⒤⒠⒫⒪⒱⒤⒠
ممنون از وقتی که گذاشتی.
کلانتر موقت.
غذا برای پنج یا شش روز هنوز اینجاست و می‌تونی کیسه‌های آب رو
اون پشت جایی که پمپه پر کنی، تا وقتی که به چیزی دست نزنه.
خیلی ممنون.
همچنین باید اینو تلگراف کنم به راس کورنر، به کشیش خبر بدم که دارم میام
و به کمکش نیاز دارم.
تو با راس کورنر در ارتباطی، مگه نه، آقای گریسون؟
می‌بینم چی می‌تونم بکنم.
اوه، خانم هوارد، از دیدنت خوشحال شدم.
کاش می‌تونستم همینو بگم.
بله، خب، فقط اومدیم تو شهر چند تا وسیله بگیریم.
پس تنها بیا.
یا اصلاً نیا.
این توافقمون بود.
بله، خانم.
یه بار دیگه اونو بیاری تو شهر، هر دوتاتون رو آویزون می‌کنم.
یعنی با اتهام.
اون کار درمان بود، دکتر.
به خوبی کار مرگ نیست.
خب، حداقل انگار بیماری کمتر شده.
حیف که خیلی‌ها رو گرفت.
تو راس کورنر چی هست؟
چرا از خودش نمی‌پرسی؟
فکر کنم کنجکاو نیستم.
همینه همه‌چیز؟
بگو ببینم، پندر، چه حسی داره دکتر باشی که نمی‌تونه جونی رو نجات بده؟
دفعه بعد که مریض شدی بهت می‌گم.
دوست داری یه کم از کتاب مقدس برامون بخونی، ادوارد؟
اوه، حتماً دوست دارم، خانم سارا.
ولی می‌دونی، من زیاد اهل خوندن نیستم.
بیشتر شنونده‌ام.
ولی می‌دونی چند روز پیش بیرون مغازه چی شنیدم؟
شنیدم این زن تویبمن، سال‌هاست داره یه راه‌آهن زیرزمینی می‌سازه.
همه این مدت نگران فرار برده‌ها از روی زمین بودن، و اون فقط
رفت و یه راه‌آهن زیر زمین ساخت.
زمین این‌جوری انگار طلوع خورشیده.
واقعاً؟
قطعاً همین‌طوره.
چون دو تا آقا که داشتن شطرنج بازی می‌کردن تو ایوون، گفتن همین‌طوره.
و من باور دارم که هر دو راست می‌گفتن.
گرچه، باید اعتراف کنم، اون آقایی که ریش داشت انگار داشت از این
مکالمه برای حواس‌پرتی استفاده می‌کرد، که باعث شد
اون یکی چند تا پرش و یه "شاه من" رو از دست بده.
ولی من به هر حال حرفاشو باور کردم.
و می‌دونی دیگه چی شنیدم؟
بیا بقیه صبح رو نگه داریم.
داره یه کم دیر می‌شه، باید یه چیزایی آماده کنم.
بله، خانم.
بیا، فلپ‌جک.
بیا لباس خوابتو بپوشیم.
تا مامانت بتونه تو رو بذاره تو تخت.
همه‌چیز مثل حشره تو گهواره.
که اگه از من بپرسی یه اصطلاح بامزه‌ست، چون من هیچ‌وقت حشره راحت ندیدم.
مخصوصاً نه تو قالی، که انگار اون بخش
اصطلاحه که من جا انداختم.
سورس اصلی — مووی پووی
باشه.
باید یه خواب خوب شبانه داشته باشی، چون قراره یه سفر طولانی بریم.
و باید شجاع باشی، باشه؟
باید یه دختر بزرگ باشی.
یه بوی خوش، پدیده؟
بابا؟
حالم خوب نیست، بابا.
دوباره وسط شهر از اسبت افتادی، دکتر.
مثل یه دیوونه، انگار زبونشو قورت داده.
آره، دیگه تکرار نمی‌شه.
نه، قطعاً نمی‌شه.
اوه، آب غم‌انگیز.
چه سورپرایز خوشایندی.
آقای استیل‌بندر.
دکتر.
مشکوک.
بگو ببینم، چرا اینجایی؟
اینجا زندان نیست.
همه می‌دونیم تو یه مست هستی.
چرا اینجا، این شهر؟
نمی‌دونم.
فکر کنم بعد از ارتش، می‌خواستم یه شروع تازه داشته باشم.
خسته شده بودم از تفنگ و کشتن آدما.
انگار تو کشتن آدما بدون تفنگ موفق بودی، آقای استیل‌بندر.
دکتر.
هوم.
شهر تصمیم گرفته وقتشه که بری.
کل شهر اینو تصمیم گرفته، یا فقط تو؟
من یه بدهی رو می‌خوام.
من عقب نیستم.
حالا هستی.
از همین لحظه.
مگر اینکه بتونی کامل پرداخت کنی.
فکرشم نمی‌کردم.
یه هفته.
مطمئن شو که دکتر خوب تا اون موقع با معاون رفته.
کلانتر موقت.
اون نمی‌تونه این کارو بکنه.
متأسفم، می‌تونه.
خب، من کل خانوادمو برای اون جادوگر پیر نمی‌کنم.
اون قانون نیست.
اون بانکه.
حتی بهتر.
قول بده کار احمقانه‌ای نمی‌کنی.
نمی‌تونم.
چرا؟
کجا داری می‌ری؟
یه کار احمقانه.
من تیرانداز خوبی نیستم، ولی فکر کنم تو این فاصله لازم نیست باشم.
ترجیح می‌دم این نظریه رو آزمایش نکنم.
بهتره.
خب، چی می‌خوای؟
پیشنهادت رو قبول می‌کنم.
می‌تونیم طلوع خورشید بریم، ولی نصفشو پیشاپیش می‌خوام.
طلوع خورشید باشه.
به خاطر شما مووی پووی
بیا، باید بریم.
زود باش حرکت کنیم.
گرفتمت.
اینجا چی کار می‌کنی، دروید اخمو؟
از روم برو.
به من دروغ نگو، چون دیشب دیدم یواشکی این‌جا می‌چرخی.
یه جور آدم شرور.
حتی صداتو شناختم چون من شنونده خوبی‌ام.
شرط می‌بندم نمی‌دونستی تو هر گوش ما یه طبل کوچولو هست.
از روم برو، احمق!
به من گفتی؟
بس کن، لطفاً.
گفتی احمق.
اون قصد بدی نداره.
تو مزرعه کار می‌کنه.
این ادوارد، ادوارد تی.
یات از دیدنتون خوشحال نیست.
ادوارد، اون دکتر هنوز اونجاست.
قبول کرده منو تو یه سفر کوچولو همراهی کنه، پس ممکنه یه مدت نباشم.
اوه، می‌ری؟
کجا می‌ری؟
فقط همون کاری که داری می‌کنی رو ادامه بده، باشه؟
و باید این اسناد رو تو جای امن نگه داری.
اینا یعنی هیچ‌کس نمی‌تونه مزرعه‌مونو ازمون بگیره.
خب، چرا یکی باید همچین کار احمقانه‌ای بکنه، خانم سارا؟
این مزرعه مال توئه، مثل طلوع خورشید مطمئن.
آقای ورثینگتون، یعنی، اون موقع مرگش بهت دادش.
خدا روحشو قرین رحمت کنه.
و حالا، من دارم به تو می‌دمش.
اگه برنگشتم، می‌فهمی؟
مطمئن نیستم بفهمم، خانم سارا.
خوب از مزرعه مراقبت کن.
و اگه کسی سؤالی پرسید، این کاغذای دستی رو نشونشون بده.
باشه، هنوز با یه چیزی مشکل دارم.
چند جمله پیش گفتی.
قسم می‌خورم گفتی، اگه برنگشتم، و این حتماً منه که
موقعیت کلامی رو اشتباه خوندم، چون تو همیشه برمی‌گردی، خانم سارا.
مثل طلوع خورشید مطمئن.
حرفمو یادت باشه، ادوارد.
عزیزم، حالا حرکت کنیم.
آقای ورثینگتون به من گفته ازت مراقبت کنم.
این چه جور اسمیه؟
ادوارد یات.
اسمی که باهاش اومد.
اسمی که باهاش اومد؟
آقای ورثینگتون بعد از مرگ زنش اونو قبول کرد.
پیداش کرد تو خیابونا با خوک‌ها زندگی می‌کرد.
ازش اسمشو پرسید.
ادوارد گفت، مردم بهم می‌گن احمق.
بدون اینکه پلک بزنه، آقای ورثینگتون گفت، خب، این یه
اسم خوب و افتخارآمیزه، ولی من زیاد از اسم‌های مستعار مثل ادی خوشم نمیاد، پس از حالا به بعد،
اسمت ادوارد یاته، نه ادی یات.
آقای ورثینگتون آدم خوبی بود.
می‌تونست باشه.
برای همین اسمشو گرفت؟
یه مرد که یه برده رو آزاد می‌کنه باید اسمشو بگیره.
رسمش چیه؟
🅳🅾🆆🅽🅻🅾🅰🅳 🅵🆁🅾🅼 🅼🅾🆅🅸🅴🅿🅾🆅🅸🅴
می‌دونی کجا داریم می‌ریم؟
آره.
یه جورایی...
اون بخش بزرگ، تو زیاد به نظر یه پیشگام نمیای.
دکتر درست‌حسابی هم نیستی.
جایی بمون که بتونم ببینمت، باشه؟
خب؟
خب چی؟
قراره دربارش حرف بزنیم؟
چیزی برای حرف زدن نیست.
فقط هیچ‌وقت فرصت نکردم تسلیت بگم، همین.
یعنی، من هیچ‌وقت جونی رو این‌جوری نگرفتم.
خدا می‌دونه جوزف من قدیس نبود، ولی زنت... زنت زن خوبی بود.
آره، بود.
تا وقتی که نبود.
در حالی که مثل یه نیلوفر شاد و نور کوتاه اون خونه دشت بود.
هرکی که می‌شناختش قدرت ملایم رزالی، گل دشت رو حس کرد.
تو راس کورنر چی این‌قدر مهمه؟
بیا دیگه، دکتر.
هرکی تو صد مایلیه در مورد دختر کوچولوم می‌دونه.
فکر می‌کنی اونجا دکتره می‌تونه کمک کنه؟
نه.
اگه فکر می‌کردم یه دکتر می‌تونه کمک کنه، می‌بردمش پیش تو.
دارم می‌رم کشیش راس رو ببینم.
چی، قراره اون درمانش کنه؟
قراره نجاتش بده.
اون دست شفابخش داره.
اون شیطان داره.
یه شیطان قوی، اشتباه نکن.
مثل اون دیوونه‌های تو شهر حرف می‌زنی.
اون فقط یه ناقله، همین.
عاقلانه‌ست که اون دستکش‌ها رو روش نگه داشتی.
بیماری رو کنترل می‌کنه.
اون نه بیشتر از من و تو شروره.
تو به شیطان اعتقاد نداری، دکتر؟
کاش داشتم، شاید به خدای خوب هم اعتقاد داشته باشم.
اینا داستان‌های بلند و خیالیه، برای اینکه شب رو بگذرونیم.
از یه آتیش کمپ بهتر نیست.
هوم.
اسلحه‌تو بنداز این‌ور تا اوضاع به‌هم نریزه.
گیبسون!
چقدر طول کشید.
ساکت شو.
باشه، بذار ببرمت پیش...
صاحب اصلیت.
مال اون نیست.
من یه زن آزادم.
خب... خب، شنیدی، گیبسون؟
اون یه... یه زن آزاده.
مثل پر آزاد.
خب، فکر کنم پس می‌تونی بری.
مگه نه؟
فکرشم نمی‌کردم.
خب، این یکی ساکته.
چته، پرنده کوچولو، زبونت بند اومده؟
اوه، می‌خوان وایستن.
باشه، وایستا.
بیا.
وایستا.
بلند شو.
باشه.
کیسه غذاتو بنداز.
بندازش براش.
حالا آب.
⒨⒪⒱⒤⒠⒫⒪⒱⒤⒠
نه.
لباساشو دربیار.
انگار گوشات کار می‌کنه.
همه‌شو.
باشه.
ما وسایلتو می‌گیریم.
ولی اسباتونو می‌ذاریم تا بتونید برید خونه.
چون این کار یه آدم باادبه.
ولی برای اینکه مطمئن شیم دنبالمون نمیاید، این پرنده کوچولو رو با خودمون می‌بریم.
نه!
همیشه می‌خواستی من یه دختر کوچولو باشم.
من از این نظر خیلی زنانه‌ام.
نکن.
یه روز صبر کردی.
ما می‌ذاریمش کنار دره، حدود دو مایل غرب از اینجا.
ولی اگه زودتر بیای دنبالش، بذار
بگیم، چیز زیادی برای پیدا کردن نمی‌مونه.
و این یه قوله، از گلوله تا کتاب مقدس.
به خودت می‌گی زن.
شاید بگم.
شاید نگم.
شاید ترجیح بدی حالا مرد باشم.
اینه؟
بیا.
نشونم بده.
برو.
خودتو صدا کن.
ما نمی‌خوایم ببریمش به دره.
قراره بندازیمش توش.
گرفتم.
بیا، برو!
برای یه مدت حساسه.
برگرد.
این بهترین کاریه که بدون آب می‌تونم بکنم.
همه‌چیزو گرفت؟
آره.
تو راه یه چیزی پیدا می‌کنیم.
برمی‌گردیم.
چی منظورته؟
به خاطر چند تا دزد که نمی‌تونیم ول کنیم.
اونا دزد نبودن.
اونا اسبا رو نذاشتن.
اونا دنبال تو بودن، دختر.
چرا؟
چرا باید دنبالش باشن؟
نمی‌دونم.
شاید باید ازش بپرسی.
فکر می‌کنی حالش خوبه؟
خودش انتخاب کرد که دنبالمون بیاد.
فقط می‌خوام مطمئن شم حالش خوبه.
فقط نفَسش بند اومده، همین.
ولی البته این یعنی حالش خوبه.
می‌دونی دیگه چی شنیدم؟
چند سال پیش، دولت ایالات متحده ادعای
یه جایی تو بالای دنیا کرد که بهش می‌گن قطب جنوب.
و کل اون کشور از یخ ساخته شده.
تصور کن یه کشور کامل از یخ.
ⓜⓞⓥⓘⓔⓟⓞⓥⓘⓔ
گفتم یه کم از اون یخو
بیاریم اینجا و اون‌وقت همه‌مون کلی آب داشتیم.
این چیزیه که من می‌گم.
چون، می‌دونی، یخ فقط آب یخ‌زده‌ست.
شاید باید نفستو نگه داری، ادوارد.
نگران نباش، خانم سارا.
می‌تونستم کل روز این دوچرخه رو رکاب بزنم، ولی مجبورم.
انگار الان مجبورم.
اگه بهشت بهش وابسته باشه نمی‌تونم اسب‌سواری کنم.
همون‌طور که راستشو گفتم، هیچ اسبی
تو مزرعه نبود که تو خاک نمرده باشه.
تو برو جلو، دکتر استیل‌بندر.
تا وقتی بتونم ببینمت، می‌تونم دنبالت بیام.
من تو دنبال کردن ردپا خیلی خوبم.
اون به آب نیاز داره.
خب، اینجا یه بت برجسته پیدا نمی‌کنیم.
شاید برم بالای اون تپه و یه نگاهی بندازم.
تو اینجا منتظر اون ساده‌لوح بمون.
ادوارد.
درست، آقای یات.
ادوارد.
فکر می‌کنی سرخ‌پوستا این کارو کردن؟
من هیچی فکر نمی‌کنم.
فقط می‌دونم باید یه راه دیگه پیدا کنیم.
تو این گرما یه روز دیگه دووم نمی‌آره.
دارم اوضاع رو می‌سنجم.
تقصیر تو نبود، می‌دونی؟
قبلاً خودمو سرزنش می‌کردم، فکر می‌کردم یه کاری کردم که اونو انداختم تو بغلش،
ولی فقط مثل پروانه به شمع بود، این چیزیه که فکر می‌کنم.
ترجیح می‌دم در موردش حرف نزنم.
فکر می‌کنی این‌جوری می‌شه انگار اتفاق نیفتاده.
چی، یه کیسه خوراک بکشی رو سرت؟
خب، اتفاق افتاد.
تقصیر تو نبود و تقصیر منم نبود.
مال اون و اون بود.
خب، اونا حسابی بهاش پول دادن، مگه نه؟
متاسفم.
وقتی شرمش گرفت، دیگه نتونست تو چشمام نگاه کنه.
وقتی پیداش کردم کنار رودخونه، مجبور شدم اینو از انگشتاش جدا کنم.
هنوز می‌تونستم بوی باروت رو تو گوشش حس کنم.
نمی‌شه ازش فرار کرد، مگه نه؟
فکر کنم به همین خاطر این سال‌ها اون طناب کهنه رو نگه داشتم.
راه من برای کفاره دادن.
برای اوباش اعدام‌کننده.
برای تو.
بهتره بخوابی، من نگهبانی می‌دم.
همینه.
خب، اینجاییم.
همینه که دارم، متأسفانه.
آره.
فقط می‌خوام یه نگاه به داخل دهنت بندازم.
دهنت رو برام باز می‌کنی؟
قرار نیست اذیتت کنم.
ⓜⓞⓥⓘⓔⓟⓞⓥⓘⓔ
بذار یه چیزی بهت بگم، اگه بذاری یه نگاه کوچولو بندازم...
می‌ذارم اینو یه کم نگه داری.
این قبلاً مال یکی بود که برام خیلی عزیز بود.
می‌تونم یه نگاه به داخل دهنت بندازم؟
اذیتت نمی‌کنه.
خب، اینجوری خوبه.
جلوی اونا رو بگیر.
یه راهی پیدا کردم.
بلند شو.
هی، تا حالا چیزی درباره بازی‌ای که تو نیویورک بازی می‌کنن شنیدی؟
با پیژامه؟
انگار یه عده مرد گنده تو یه زمین وایستادن و با چوب به یه توپ می‌زنن.
مثل بچه‌مدرسه‌ای‌ها می‌دون دنبالش.
به خودشون می‌گن نیکربوکرز.
من معاینه‌ش کردم، می‌دونی.
بهت گفتم، این اون جور بیماری نیست.
هیچ نشونه‌ای از شیطان هم ندیدم.
حالا داری سعی می‌کنی منو عصبانی کنی.
مردم از همه جا میان، پول می‌دن، نگاهت می‌کنن که این کارو می‌کنی...
مثل اینه که بری سیرک و بز دوسر ببینی.
من فقط می‌دونم یه سری شعارهای کشیشی فکر می‌کنن یه ذره فرق می‌کنه.
شنیدم اون فقط با لمس کردن یه سوراخ گلوله رو بسته.
داستان‌های تخیلی بلندبالا.
اگه یه بز داشتی که با چوب به توپ بزنه، اون چیزیه که من پول می‌دادم ببینم.
مخصوصاً اگه پیژامه تنش بود.
ادوارد!
همه‌چیز درست می‌شه، ایان.
ایان.
اینو نفس بکش.
نفس بکش.
نفسش کن.
خب، خوبه.
ببخشید، دکتر.
یه کم زیادی حرف می‌زنم، نه؟
ببخشید.
دنبال یه کم آب هستیم.
پسر، این چیزیه که ما کلی داریم.
بلند شو و برای اینا یه کم آب بیار.
نمی‌بینی دارن از حال می‌رن؟
آروم باش.
زیادی تند نرو.
خب، حالا دختر کوچولو روشو یاد گرفت.
از مهمون‌نوازی‌تون ممنونیم.
اوه، اونجا کلی غذا برای همه هست.
ولی تا نپخته و آماده نشده نه.
بدون اینکه همه مریض بشن، به اندازه کافی دردسر داریم.
مشکلشون چیه؟
خب، اِما اونجاست، خواهرزاده‌م، فقط زیادی زندگی کرده، بهترین توصیفی که می‌تونم بگم.
استنتون؟
خب، اون بزرگ‌ترین بچه‌مه و فکر کنم دیگه از نگاه کردن بهش خسته شدم.
می‌دونی، یه مدت پیش مریض شد و حالش هی بدتر و بدتر می‌شه.
نمی‌دونم چقدر دیگه دووم میاره، ولی با توجه به مایعی که ازش...
می‌ریزه، می‌گم شاید یه هفته یا دو هفته.
مگه نه، استنتون؟
به خاطر شما مووی پووی
خب، حالا که همه با هم آشنا شدیم، اگه اشکالی نداره، دوست دارم...
اسلحه‌هاتون رو اونجا کنار بشکه بذارید.
ما هم وقتی ازشون استفاده نمی‌کنیم، اونجا نگهشون می‌داریم.
آه، اگه اشکالی نداره، من مال خودمو نگه می‌دارم.
یه کم دارچین بهش وصله؟
آخرین چیزی بود که زنم تو دستش داشت.
خب، نمی‌تونیم اینو از یه مرد بگیریم، مگه نه؟
اگه اشکالی نداره، استنتون هم مال خودشو نگه می‌داره.
اونم یه کم دارچین داره.
مگه نه، استنتون؟
خب، نگاه کن، همه‌مون چقدر متمدن شدیم.
اسمم مگیه.
حالا می‌تونستم اسمتون رو بپرسم، ولی حس می‌کنم جواب درست نمی‌گیرم.
خیلی ممنون.
چی باعث شد بیاین این طرفا، خانوم؟
دنبال اسبامون بودیم.
تا اینکه مردن و ما خوردیمشون.
این یه پیرزن بخشیده‌ست.
یه تیکه شوخیه.
اینجا خیلی کسی برای حرف زدن نبوده.
ما برای طلا اومدیم غرب.
من همه‌چیز درباره هجوم برای طلا می‌دونم.
شنیدم تو فوریه یه کشتی پر از آدم درست رو شن‌های...
فریسکو پیاده شدن و قبل از اینکه...
یه وعده غذای درست بخورن یا زیربغلشونو بشورن، شروع کردن به کندن.
آره، تب طلا.
آره.
ما هم گرفتیمش.
با دوازده تا واگن پر از خانواده درست شروع کردیم.
حالا فقط ما موندیم.
آب به اندازه کافی داریم، ولی غذا کمتره.
چی شد؟
خب، نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
ما از دو تا حمله جون سالم به در بردیم.
تو اولی، بیشتر مردا کشته شدن.
یه جورایی قصابی شدن.
کله‌پوستی احتمالاً نزدیک‌ترین چیزیه که یه مرد می‌تونه به تجاوز حس کنه.
فقط تصور کن پوست بالای سرت رو اینجوری بکنن.
اگه از من بپرسی، اونا موجودات غیرانسانی‌ان.
حمله دوم بدتر بود.
بیشتر به این خاطر که آدمای سفیدپوست بهمون حمله کردن.
مثل یه گروه از جهنم بهمون هجوم آوردن.
فقط داد و هوار می‌کردن.
از هر سرخ‌پوستی بدتر.
لِدَرشون چشمای سیاه داشت.
مثل عروسک.
همه زن‌ها رو مورد تجاوز قرار دادن.
همه اسب‌ها رو کشتن.
شاید اسب‌ها رو هم مورد تجاوز قرار دادن، تعجب نمی‌کنم.
ولی ما رو به خاطر سانتا تنها گذاشتن.
انگار تنها چیزی که همه بهش احترام می‌ذارن، بیماریه.
اهم.
و بعد...
اونا فقط غیبشون زد.
هر چی پوست سر گیرشون اومد جمع کردن...
و مثل بخار غیبشون زد.
هیچ‌وقت نفهمیدیم کی بودن.
شاید روح بودن.
ⓜⓞⓥⓘⓔⓟⓞⓥⓘⓔ
می‌رم خودمو خالی کنم.
فکر کنم خدا شما رو برای ما فرستاده.
این چیزیه که فکر می‌کنم.
و فکر می‌کنم...
با یه کم غذا تو شکمتون و یه خواب خوب...
مثل یه خانواده بزرگ می‌شیم.
این چیزیه که فکر می‌کنم.
بیا عزیزم.
خدا خیرت بده.
برای تو هم دارم.
ممنون.
بیا با من.
اوه، نه، نه.
اشکالی نداره.
اون روشنه.
نه، نمی‌تونی لذت کوچیک بغل کردن یه بچه رو از یه پیرزن بگیری.
خدای من.
بیا اینجا.
خب.
حالا بیاین شکر کنیم.
آمین.
اینو نخور.
بی‌خیالش شو.
چیشده؟
هیچی نشده.
فقط داریم می‌ریم، همین.
انگار دوستت خیلی از آشپزی من خوشش نیومده.
سرزنشش نمی‌کنم.
اِما هم خیلی خوشش نمیاد، دختر بیچاره.
چاره‌ای نبود.
حقیقت خدا بود.
دختر رو جمع کن و بریم راهمونو.
نه، همون‌جا که هستی بشین.
و ممنون می‌شم اگه اسلحه‌تو سمت پسرم نگیری.
حالا، حقیقت اینه که تو ممکنه بتونی یه شلیک...
قبل از اون بکنی با این حال و روزش.
ولی نه قبل از اینکه من گردن این خرگوش کوچولو رو بپیچونم.
و می‌تونم بهت اطمینان بدم، حال و روز من کاملاً تیز و برنده‌ست.
تصمیم عاقلانه‌ای بود.
شاید بالاخره به غرب برسیم.
مگه نه، استنتون؟
صبح، همه اسب‌ها رو آماده می‌کنیم.
و کی می‌دونه، شاید شانس شکار تو از ما بهتر باشه...
و مجبور نشیم به اقدامات ناگوار رو بیاریم.
و بهتره خیلی خوب باشی.
یه گروه کمتر متمدن ممکن بود فقط تصمیم بگیرن شما رو ول کنن تا...
شما رو ول کنن تا...
مامان؟
چی کار کردی؟
با اون چی کار کردی؟
به خاطر شما مووی پووی
ببخشید که مزاحم شدم.
پیشنهاد می‌کنم فوراً بریم.
ما به این می‌گیم طنز.
فکر کردم کرکس بود.
باز هم ممنون که گذاشتین باهاتون بیام.
ما باید شاکر باشیم.
رئیسمون اینه؟
ویلیام.
ویلیام شکسپیر.
جدی می‌گی؟
آره.
چرا داری ما رو دنبال می‌کنی، آقای شکسپیر؟
نیاز به همسفر داشتم.
ترجیحاً سفیدپوست.
اینجوری امن‌تره.
با قوم و خویشت چی شد؟
قومم منو طرد کردن.
فکر کردم وقتی سرخ‌پوستا طردت می‌کنن، با چاقو این کارو می‌کنن.
تو آدم شکاکی هستی.
فقط وقتی پای سرخ‌پوستا وسطه؟
بهت اطمینان می‌دم، سرخ‌پوستا اونی نیستن که باید نگرانشون باشی.
خدای من.
اوه، ببخشید.
اشکالی نداره، خانوم.
کویت‌ها عمدتاً کشاورزای آروم نیستن.
وقتی منو گرفتن، از مهارت‌های کلامیم شگفت‌زده شدن.
فکر کردن می‌تونم ازشون محافظت کنم.
ولی اشتباه کردن.
با سوارای سفید هیچ مذاکره‌ای در کار نبود.
فقط فرار.
و بعد از قتل‌عام...
قومم منو تبعید کردن.
تا وقتی جادوی قوی‌تری نیارم، نمی‌تونستم برگردم.
چه جور جادویی؟
باکوتال.
باکوتال چیه؟
بیشتر یه کیه، پسر.
باکوتال نیمه شرور خالق بزرگ کویت‌ها، کواکاموته.
دوقلوی تاریکش، اگه بخوای.
افسانه می‌گه باکوتال کور به دنیا اومد، و این عصبانیش کرد، پس یه شر بزرگ رو...
به دنیا رها کرد و رفت قایم شد.
کویت‌ها باور ندارن که باکوتال هنوز بین ما با یه قیافه مخفی راه می‌ره.
و اگه گیرش بیارن، روحش می‌تونه به‌عنوان یه جادوی قوی مهار بشه.
یه طلسم زنده، اگه بخوای.
شاید اون طلسم جادوییت بتونه برامون یه کم آب پیدا کنه.
اینجا صبر کن.
بهش اعتماد ندارم.
تو به هیچ‌کس اعتماد نداری.
می‌دونی، اولین باری که یه سرخ‌پوست دیدم، من... خفه شو.
هوو!
بیا، کلپ‌جک.
آخری که برسه یه سیب گندیده‌ست.
به خاطر شما مووی پووی
باید از این تندتر باشی.
اینا یه خورشت خوب می‌شن.
البته نه کیک چوپانی.
احتمالاً داری به گذشته‌م فکر می‌کنی، دکتر استیل‌بندر.
واقعاً برام مهم نیست.
فکر کنم به خیلی سرخ‌پوستایی که انگلیسی درست حرف بزنن برنخوردی.
منم به خیلی انگلیسیایی که انگلیسی درست حرف بزنن برنخوردم.
ویت، تو لندن حسابی جا می‌افتی، آقا.
پس اهل کجایی؟
دهکده‌م وقتی بچه بودم توسط شکارچی‌ها غارت شد.
فرانسوی‌ها، آدمای وحشتناکی.
تا جایی که من می‌تونستم بگم، هیچ‌وقت حموم نمی‌کردن.
ما رو جمع کردن و به انگلیسی‌ها فروختن.
وحشی‌های قرمز، اینجوری صدامون می‌کردن.
آخرش تحت سرپرستی یه افسر نیروی دریایی به اسم ویلکینسون دراومدم.
رفتم تو عمارت کار کنم.
زنش خیلی باهام مهربون بود.
یک‌شنبه‌ها بهم زبان پادشاه رو یاد می‌داد.
اگه قراره با ما زندگی کنی، باید...
یه جنتلمن درست باشی، اینو می‌گفت.
حتی اسم منو از روی نویسنده مورد علاقه‌ش گذاشت.
خب، همون‌طور که گفتم، واقعاً برام مهم نیست.
من... منظورم چیزی نبود.
قسم می‌خورم من...
تو اینو می‌دونی، مگه نه؟
دلمو برای مامانت پاره کردم.
فقط از چوب پاره‌ش کردم.
پیشنهاد می‌کنم چشمت به خشکی باشه.
یه تپانچه خیس دیدم که دست یه نفر رو کامل پاره کرد.
خیلی از هم‌نوعای من خوشت نمیاد، مگه نه، دکتر؟
برعکس.
اگه سرخ‌پوستا نبودن، نمی‌تونستم غذا سر سفره‌م بذارم.
دکتر بودن پول زیادی نداره، ولی...
قفل کردن سرخ‌پوستا قطعاً پول توشه.
یه جورایی آهنگر هستی، نه، دکتر؟
باید چی باشم؟
خب، ببین، حالا داریم یه گفت‌وگوی درست حسابی می‌کنیم.
یه ضرب‌المثل قدیمی کیتزون می‌گه حتی...
سفت‌ترین نی هم بالاخره به باد خم می‌شه.
ما هم یه ضرب‌المثل داریم.
بعضی‌ها بازم خم نمی‌شن.
همه‌چیز روبراهه، اِیپریل؟
فکر نکنم هیچ‌وقت به این ساکتی دیده باشمت.
فقط خسته‌ای، همین، خانوم سارا؟
رسیدیم.
یه کم خورشت بخور.
دوست‌مون خاص درستش کرده.
ممنون، خانوم.
خب.
بخور.
یه کم استراحت کن.
زود می‌رسیم به راس کرنر.
⒨⒪⒱⒤⒠⒫⒪⒱⒤⒠
ممنون.
خوشمزه‌ست.
یه چیزی کم داره.
آهان.
هیچ‌وقت ادعا نکردم خانومم.
من مشروب نمی‌خورم.
خب، تو پر از غافلگیری هستی، دکتر.
باز هم خوبه.
به دخترم قول دادم.
بندر کافیه.
خب.
بعدش،
رئیس ویلیام کجاست؟
نمی‌دونم.
یه جایی اون بیرونه.
من نگهبانی می‌دم.
هنوز بهش اعتماد ندارم.
نه.
هنوز ما رو نکشته، این خودش یه چیزیه.
منتظر می‌مونم تا حالا باورم کنی.
درباره چی؟
اون پیرزن؟
دخترم؟
من باور دارم آدما مریض می‌شن.
و با توجه به همراهاش، می‌گم یه مدتی ازشون مراقبت می‌کرد.
همه‌چیز رو فهمیدی، مگه نه؟
خب، همه‌چیز به جز اون.
چرا این‌قدر به اون نصفه‌عقل وابسته‌ای؟
دلیلای خودمو دارم.
آهان.
بهش نگو نصفه‌عقل.
من فقط حقیقت رو می‌گم.
می‌دونی، اون ازت خوشش میاد.
چرت نگو.
مرد چشم داره.
چی باعث شده این‌قدر متخصص آدما باشی؟
چون من دکتریم.
مدرکش رو هم دارم و همه‌چیز.
باشه.
تو این‌قدر متخصص آدمایی.
چرا آدم بیشتری دور و برت نیست؟
خودمو فراموش کردم.
متاسفم.
مهم نیست.
خب...
گفتنش سخته.
ادوارد...
درست بعد از اینکه جوزفم رو دار زدن.
کلانتر بیوفورد اومد سراغم.
پرسید کی مسئول همچین جنایتیه.
انگار که نمی‌دونست.
گفت باید با هم دعا کنیم.
که خدا عدالت رو اجرا کنه.
پس زانو زدیم.
تو سکوت دعا کردیم.
بعدش، یهو دیدم رو چهار دست و پا هستم.
با کلانتر خوب پشت سرم که یه دوز عدالت خدا رو بهم می‌داد.
بعدش می‌خواست منو بکشه.
اگه ادوارد نبود.
⒨⒪⒱⒤⒠⒫⒪⒱⒤⒠
ما تو تپه‌ها دفنش کردیم.
من و ادوارد.
غیب کلانتر یه معما شد و...
نه ماه بعد، من یه دختر کوچولو داشتم.
سفید مثل گچ روی استخون.
مردم شهر پچ‌پچ کردن، ولی...
تقریباً گذاشتن ما باشیم.
تا وقتی که آدما و حیوونا شروع کردن به مردن و...
حقیقت درباره دختر کوچیکم شروع کرد به پخش شدن.
حقیقت و دروغایی که از راس کرنر می‌اومد.
مشکلت چیه؟
چرا اصلاً با ما اومدی؟
گفتم به پول نیاز دارم.
اوه، به پول نیاز داشتی؟
تو به پول نیاز داشتی؟
خب، بیا، بگیرش.
فکر کنم قراردادت رو داری.
می‌فهمم که بخوای هر کاری بکنی تا مال خودتو نجات بدی.
کاری که من نتونستم بکنم.
دلمو پاره کن.
برای... می‌دونی من...
راست تو رومون گفت.
لعنتی، طلسم خدا.
هی، بیدار شو.
بیدار شو.
باید بریم.
اونو برده.
باید پیداش کنیم.
نمی‌خوام.
نه، بیا.
غیبش زده.
بریم.
احتمالاً جایزه‌بگیرا بودن.
علتش؟
این یه قبیله دیگه بود.
علتش؟
حداقل اون چیزی که حقش بود رو گرفت.
رئیس.
نه مثل پسری که خودشو بهش بست.
البته.
بیا، عزیزم.
بیا بشورمت.
بیا، بیا پیش مامان.
دختر خوب.
زیاد دور نرو.
می‌برمش پایین رودخونه.
سورس اصلی — مووی پووی
نه!
فقط یه دختره!
سارا!
بس کن!
بایست!
دیگه کافیه.
دوباره برگشتی سمت رودخونه.
برگرد.
اون موجود نجس رو هم با خودت ببر.
خواهش می‌کنم.
لطفاً اینجا کار نکن.
اگه دقت کرده باشی، من اون کلمه رو به کار نبردم.
حالا بهتره عقب‌نشینی کنی.
و نذار اون دختره تو راه خروج به چیزی دست بزنه.
باشه.
دیگه برای امروز بسّه ژست گرفتنت.
نمی‌بینی؟
این یارو به یه کم مهمان‌نوازی نیاز داره.
خوش اومدی.
من راس هستم.
کشیش راس یا دکتر راس.
هر کدوم که دوست داری.
فرقی تو چشم خدا نداره.
من به هر دو جواب می‌دم.
می‌دونم تو کی هستی، دکتر.
و می‌دونم چرا اومدی.
بذار کمکت کنیم.
ما می‌تونیم این بار رو به دوش بکشیم.
باشه.
آره.
هر جور مایلی.
باشه.
حالا همه‌تون این بچه رو می‌شناسید، نه؟
و همه داستان‌ها رو شنیدید.
ولی از این دختر نباید ترسید.
راستش، باید ازش تقدیر کرد.
ولی اون همه شرارت این دنیا رو تو خودش داره.
و مثل اسفنج همه‌ش رو جذب کرده.
پس آره، باید از این دختر به خاطر چیزی که مثل خود شیطان تو خودش نگه داشته، تقدیر کرد.
و فردا توی کلیسامون، من اون رو از این شرارت خلاص می‌کنم.
با قدرت عادلانه‌ای که به این دست‌ها عطا شده.
همتون این قدرت رو می‌شناسید.
حالا انجامش بده.
یا درمانش کن یا بکشش، فرقی نمی‌کنه.
کشیش گفت فردا.
من ترجیحم امروزه.
مشکلی نیست.
ما اینجا یه خانواده هستیم، پس بذار به رأی بذاریم.
کیا موافقن با نظر ویلارد؟
ها؟
نه؟
خب، حل شد.
فردا باشه.
حالا می‌خوام همتون برید دعا کنید، چون به هر ذره ایمان نیاز دارم.
تا صبح.
بیا دکتر، تو خونه ما راحت می‌شی.
تماشا کن و حالشو ببر — مووی پووی
اون اونجاست، می‌دونی؟
الان، قربان.
مامانت درستش کرد، برات درستش کرد.
اون خیلی دوستت داره، مهم نیست چی بشه.
خب، ایناهاش.
اوه، این خوبه.
بفرما.
بفرما، ادامه بده.
نه.
ولی، عادت بد نه، دکتر.
من کلی از اینا دارم.
درسته.
شاید به جاش یه کم از این بخوای.
می‌بینی، این شگفتی اختراعات مدرنه.
همین‌جا.
سؤال می‌پرسی و جواب می‌ده.
من باور دارم یه روز همه یکی از این دستگاه‌ها تو خونه‌شون دارن.
و کی می‌دونه، شاید حتی بتونیم باهاشون راه بریم.
پیام بزنیم.
نمی‌دونم نقشه‌ت چیه، راس.
فقط می‌دونم به مادر اون دختر قول دادم.
اوه، خیلی متأسفم.
آره، این آدما ساده‌ن و من...
ولی خیلی کم پیش میاد بتونم با یکی که عقل و منطق داره گپ بزنم.
همون‌طور که می‌بینی، رفیقم زیاد اهل حرف زدن نیست.
وقتی بچه بود زبونش رو بریدن.
این دنیا پر از شرارته.
من خیلی طرفدار شرارت نیستم.
هوم.
حتماً.
این دختر، فقط یه بیماری داره، همین امسال.
دختر بیچاره‌ات هم داشت، درسته؟
درستم گفتم؟
درسته.
بهت می‌گم، دکتر، و بقیه اینجا هم تأیید می‌کنن.
معجزه‌ها اتفاق می‌افتن.
و من اونا رو دیدم.
این دست‌ها بخشی از اونا بودن.
مطمئنم داستانای منو شنیدی.
همون‌طور که من داستانای تو رو شنیدم.
حرفای بی‌اساس و داستانا.
آره.
ایمان پول احمقاست.
این اعتقاد توئه، درسته، دکتر؟
خب، اگه اشتباه کرده باشی چی؟
اگه شرارتی تو این دنیا باشه چی؟
منظورم آدمای بد نیست.
منظورم شرارت واقعیه.
شرارت ناب.
خب، این یعنی خیر هم وجود داره، نه؟
اگه سایه باشه، حتماً نوری هم هست.
و اگه جهنم باشه، حتماً بهشتی هم هست.
و اگه اینو قبول کنی، عزیزانت،
دختر عزیزت، اون نمرده و غیبش نزده.
اینجاست.
زنده‌ست، ابدی.
آرامش داره.
می‌تونی به خودت اجازه بدی؟
فقط یه جرقه امید.
برای یه لحظه کوتاه، می‌تونی به خودت اجازه بدی که باور کنی، امیدوار باشی،
یا حتی برای شرارت دعا کنی؟
خب، قول می‌دم، فردا اون دختر رو آزاد می‌کنیم.
و بعدش، تو دوباره باور می‌کنی.
آمین.
قول می‌دم.
کتاب مقدس پر از حرفه.
فردا.
ⓜⓞⓥⓘⓔⓟⓞⓥⓘⓔ
دختره کجاست؟
خوابه.
نباید این‌طور باشه.
متأسفم، ولی باید، دکتر.
سعی کردم نذارم کار به اینجا بکشه.
من خانم وایت رو فرستادم تا اون دختره هیچ‌وقت پاش به اینجا نرسه.
ولی همه‌مون می‌دونیم چی شد، نه؟
اون فقط یه دختره.
آره، من یه شهر پر از آدم دارم که فکر می‌کنن اون شیطانه.
اونا احمقن.
رو این باهم موافقیم.
ولی قرار بود وقتی دستامو روش تکون دادم، یه هفته بعد،
یه گله گوسفند یهو غزلشو خوند.
بچه خوب شد.
انبارای مدرسه شروع کردن به بالا آوردن خون.
مردم خوب این جامعه فکر می‌کنن
من و شارلوت مقصریم و منو دار می‌زنن.
یه چیزی هست که من بهش باور دارم، دکتر.
نادونا.
هیچ‌وقت از عاقل شدن نادونا نترس.
از ترسیدن نادونا بترس.
خواهش می‌کنم، ما غیبمون می‌زنه.
اوه، نه.
دیگه دیر شده.
یا درمانش کن یا بکشش.
خودت بهش صدمه زدی چون من نمی‌تونم درمانش کنم.
من اینو درست می‌کنم.
حرامزاده شیطانی.
بیا، دکتر.
هردومون می‌دونیم شرارتی وجود نداره.
اون فقط یه آدم خیلی بده.
می‌گم یه تیر تو کله‌ش بزنیم.
بیابون خودش می‌کشدش، خانم وایت.
ما فقط کارو راه می‌ندازیم.
خب، ببین کی اینجاست.
باید خواب باشی، بچه.
آره، هی، بیا اینجا.
بیا، بپر بالا.
ایناهاش.
می‌دونی، چرا برات یه قصه نخونم؟
قصه دوست داری، نه؟
آره.
پدرم وقتی نمی‌تونستم بخوابم برام قصه می‌خوند، می‌دونی.
قدیما، خیلی وقت پیش.
آره، وقتی همه‌چیز ساده‌تر بود.
اوه، حالا نگاه کن، این یکی از موردعلاقه‌هامه.
خب، بفرما، شروع کنیم.
غذاتو بخور.
آنی.
تو بهترین کارت رو کردی.
نشد.
نشد نجاتت بدم.
تو سعی کردی.
ولی من تو رو از دست دادم.
ولی مادرتو از دست دادم.
همه رو.
همیشه بهم چی می‌گفتی؟
درباره خم‌کننده فولاد بودن؟
که بعضی فولادا خم نمی‌شن.
پس بشکنش.
سورس اصلی — مووی پووی
این دیگه چیه؟
رئیس می‌خواد بدونه آیا به امنیت مطمئن‌تری نیاز داریم.
به اون لنگ‌دراز لعنتی بگو خودش لنگ‌درازه.
لعنتی.
زنده‌ای.
به زور.
چطور پیدام کردی؟
ردتو گرفتن مثل اسب راحته.
نازنینم، کجاست؟
حالش خوبه؟
حرکتی داره؟
خدایا منو ببخش.
نمی‌دونم چی بهم گذشته.
پس چی توئه؟
یه ضربه.
نمی‌دونم چی باید تو اون گودال باشه.
بس کن.
این حرفای احمقانه‌ست.
بیا دیگه.
نمی‌تونم.
اصلاً نمی‌تونم.
اون دخترته.
نمی‌تونم.
تو برو.
خواهش می‌کنم برو.
نکن.
اینجا بندازش.
خب، خب، خب.
نگاه کن به این گربه.
می‌خوای منو بزنی، دکتر؟
نمی‌خوام بکشمت.
فکر کنم خانم وایت نظر دیگه‌ای داره.
کلانتر داره میاد.
ما غیبمون می‌زنه.
اون دیگه غیبش زده، دکتر.
ما رفتیم.
آره، می‌بینی، یه جرقه امید بود.
خجالت نداره.
تو چشات دیدمش.
خواهش می‌کنم.
امروز رو تموم کن.
گفتم ساکت!
نگاه کن.
دکتر.
یه معجزه دیگه.
همین‌جا بخواب.
آره.
اونا حرکت می‌کنن.
تو کی هستی؟
خب، من کلی آدم مختلف بودم.
یه جورایی ردشون گم کردم.
تو کی هستی؟
اوه.
درسته.
تو یه آدم فقیر هستی.
خانواده نداری، نه؟
نزدیک‌تر نیا.
و این، این برای یه روح خیلی سنگینه.
الان هیچ آرامشی برات ممکنه؟
هست؟
هیچ آرامشی؟
حیف که کار به اینجا کشید.
وقتی حرفش پخش بشه که تو اینجا چی کار کردی، گرفتن جون اون دختر بچه،
اونا باید جون تو رو بگیرن،
و این شرارت رو تموم کنن.
بفرما.
نیازی به التماس نیست.
نه.
التماس نکن.
بعضی چیزا هست که من بهشون عادت کردم.
مشکلی نیست.
حالا از اون صندلی بلند شو.
اوه، خدایا.
اینجا.
نمی‌دونم.
نه.
متأسفم.
حالم خوب نیست، بابا.
بعضی‌ها می‌گن روح کشیش راس هنوز تو این تپه‌ها راه می‌ره.
بعضیای دیگه می‌گن مثل کرم تکه‌تکه شده و غیبش زده.
ولی من نمی‌تونم بگم، من خودم شاهد بودم.
و راستش، شاید ما به آدمایی مثل اون تو این دنیا نیاز داریم.
وحشتی که اونا به وجود میارن.
چون خود وجودشون، چه واقعاً شرور باشه چه نه، شاید
تنها امیدی باشه که ما رو به اثبات الهی وصل می‌کنه.