‏‫و چند روز قبل از آن،‬
‏‫او داروهایش را قطع کرد,‬
‏‫پس، مرگ آقای بکتی‬
‏‫ترومایش را فعال کرد,‬
‏‫مایا,‬
‏‫او مضطرب و افسرده بود,‬
‏‫به خاطر فشار والدینش,‬
‏‫خانم گیتا به هوش آمده,‬
‏‫پسرش همه چیز را به من گفت,‬
‏‫پس، لطفا این را به آقای بکتی ربط ندهید!‬
‏‫اوه,,,‬
‏‫بابا، میشه یه لیوان آب بدی؟‬
‏‫اگه بشه، یه وعده غذا هم,‬
‏‫باشه,,,‬
‏‫بعد از اینکه تکالیفت تموم شد,‬
‏‫بابا، خیلی وقته دارم اینجا درس می‌خونم,‬
‏‫خسته شدم!‬
‏‫من به همه حرفات گوش دادم,‬
‏‫بابا، خسته شدم!‬
‏‫بهتره از درس خوندن خسته بشی‬
‏‫تا اینکه تلخی جهل رو قورت بدی,‬
‏‫می‌خوای جاهل باشی؟‬
‏‫می‌خوای بی‌فایده باشی؟ هان؟‬
‏‫بعد از اینکه همه تکالیفت تموم شد، می‌تونی بری,‬
‏‫آبروی منو نبر!‬
‏‫می‌خوای جاهل باشی؟‬ ‏‫می‌خوای بی‌فایده باشی؟‬
‏‫می‌خوای جاهل باشی؟ بی‌فایده؟‬
‏‫نیسا!‬
‏‫تموم کردی؟‬
‏‫نیسا!‬
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‏‫نیسا!‬
‏‫نیسا! نیسا!‬
‏‫نیسا!‬
‏‫- صبح بخیر، مامان,‬ ‏‫- صبح بخیر، عزیزم,‬
‏‫مغز انسان چقدر شگفت‌انگیزه,,,‬
‏‫که کار می‌کنه و چیزی رو نمایش میده‬ ‏‫که در واقع,,,‬
‏‫غیرواقعیه,‬
‏‫دانشجویانی که روانشناسی عمومی ۱‬ ‏‫را قبول شدند‬
‏‫لعنتی!‬
‏‫چی کار کنم؟ اونم با آقای بختی!‬
‏‫هر وقت اون درس میده، استرس می‌گیرم,‬ ‏‫تازه، خیلی هم ترسناکه,‬
‏‫فقط تو نیستی، مِی,‬
‏‫همه همینطورن,‬
‏‫- هی!‬ ‏‫- مواظب باش!‬
‏‫هیچکس جرأت نمی‌کنه‬ ‏‫با آقای بختی روبرو بشه, هیچکس,‬
‏‫پس چی کار کنم؟‬
‏‫بیا از آمل بپرسیم، با هم بریم,‬
‏‫اون دستیار داره, ازش بپرس,‬
‏‫من همیشه از دیدن استاد می‌ترسم,‬
‏‫کدوم ترسناک‌تره؟ آقای بختی یا بابات؟‬
‏‫وای چه زندگی‌ای!‬
‏‫بابای قاتلم خونه‌ست,‬
‏‫آقای بختی هم اینجاست,‬
‏‫احمق‌ها! باید دوباره کلاس رو بگیرید، نه؟‬
‏‫مثل خودت، کله‌پوک!‬
‏‫بیاید دوباره درس رو بگیریم,‬
‏‫- آمل کجاست؟- نمی‌دونم,‬
‏‫- چی؟- آقای بختی رو دیدم! اونجاست!‬
‏‫آره، خودشه,‬
‏‫کارم ساخته‌ست,‬
‏‫چه حلال‌زاده‌ای!‬
‏‫هی، همگی,‬
‏‫۱۵ دقیقه دیگه بیاین دفترم,‬
‏‫- صبح بخیر، آمل!- صبح بخیر، آقای زینال,‬
‏‫- صبح بخیر، استاد!- صبح بخیر، استاد!‬
‏‫- هی، بجنبید!- صبح بخیر، استاد!‬
‏‫زنش چرا باهاش ازدواج کرد؟‬
‏‫دخترا از اینجور آدما خوششون میاد,‬
‏‫واسه همینه که باید کمیک‌های روانی رو بذاری کنار,‬
‏‫اگه با اون عصای معروفش بزنتت، کارت تمومه,‬
‏‫مثل من,‬
‏‫ای وای,‬
‏‫دختر و زنش مردن، نه؟‬
‏‫در مورد دخترش می‌دونستی؟‬
‏‫که خودکشی کرده بود,‬
‏‫شنیده بودم,‬
‏‫- چرت و پرته,- راسته,‬
‏‫- واقعاً؟ از کجا؟- آره,‬
‏‫همه می‌دونن,‬
‏‫من از سی‌سی و سیما شنیدم,‬
‏‫گفتن خانم گیتا و بقیه غیبتش رو کردن,‬
‏‫زنش چی؟‬
‏‫گفتن تصادف بوده,‬
‏‫واسه همینه که عصا دستشه،‬
‏‫چون می‌خواست زنش رو نجات بده,‬
‏‫اوه,‬
‏‫مثل اینکه به زنش علاقه داری,‬
‏‫نه,‬
‏‫فتیش‌ته؟ با زن مسن بودن؟‬
‏‫- نه، چی میگی؟- تازه، زن استاد!‬
‏‫چه مسخره‌ای! خفه شو!‬
‏‫چقدر منحرفی,‬
‏‫از پیرزن‌های لباس‌خونه‌ای خوشت میاد؟‬
‏‫ببخشید، خیلی دمده‌ست,‬
‏‫صبر کن!‬
‏‫هی، بس کنید این شوخی‌ها رو!‬
‏‫شماها به آقای باختی فکر نمی‌کنید؟‬
‏‫- کجا همدیگر رو ببینیم؟‬ ‏‫- مایا!‬
‏‫مل!‬
‏‫خب؟ با آقای باختی دیدار کردید؟‬
‏‫ما منتظریم با هم بریم دیدنش‬ ‏‫چون می‌ترسیم,‬
‏‫- خب، بریم الان!‬ ‏‫- بریم,‬
‏‫من ۲۰ ساله که دارم تدریس می‌کنم،‬
‏‫و فقط شماها نتونستید نمره‌ی قبولی بگیرید,‬
‏‫شما باعث خجالت من هستید,‬
‏‫چطور باید با بقیه روبرو بشم؟‬
‏‫آینده شغلیم خراب شد,‬
‏‫از دوشنبه، همگی باید‬ ‏‫در ترم فشرده شرکت کنید,‬
‏‫ساعت ۵:۳۰ عصر,‬
‏‫ببخشید آقا,‬
‏‫این ساعت برای کلاس گرفتن‬ ‏‫زیادی دیر نیست؟‬
‏‫خب، دوشنبه ساعت ۷ شب,‬
‏‫- میتونید بیاید؟‬ ‏‫- بله آقا,‬
‏‫بله، میتونیم,‬
‏‫مشکلی دارید؟‬
‏‫- هیچی آقا,‬ ‏‫- هیچی آقا, میتونیم بیایم,‬
‏‫بریم,‬
‏‫آقای باختی,‬
‏‫مامان,‬
‏‫بذار من انجام بدم,‬
‏‫شما باید استراحت کنید، مامان,‬
‏‫نگران نباش، مل,‬
‏‫اگه همیشه به من کمک کنی،‬ ‏‫تو درسات مشکل پیش میاد,‬
‏‫نه مامان، پیش نمیاد,‬
‏‫فقط یه درس رو دارم دوباره میگذرونم,‬
‏‫بله، منظورم همین بود,‬
‏‫بذار من انجام بدم,‬
‏‫وظیفه تو فقط اینه که خوب درس بخونی,‬
‏‫تا پدرت رو سرافراز کنی,‬
‏‫باشه؟‬
‏‫باشه پس,‬
‏‫برو,‬
‏‫به یاد درگذشت مرحوم آقای جوکو سوپنو‬
‏‫چطور دوباره یه درس رو افتادی؟‬
‏‫من این همه شهریه دادم,‬
‏‫من فارغ‌التحصیل میشم، بابا,‬
‏‫من حتی پول توجیبی خودمم دادم‬ ‏‫برای ترم فشرده,‬
‏‫اهمیتی نمیدم! باید فارغ‌التحصیل بشی!‬
‏‫من موافقت کردم اون رشته رو بخونی!‬ ‏‫باید مسئولیت‌پذیر باشی!‬
‏‫بله بابا,‬
‏‫- آقای باختی,‬ ‏‫- بله؟‬
‏‫بفرمایید این داروها,‬ ‏‫این رو روزی سه بار مصرف کنید،‬
‏‫و این یکی رو روزی دو بار,‬ ‏‫بعد از غذا میل کنید,‬
‏‫باشه,‬
‏‫- زودتر خوب بشید، آقا,‬ ‏‫- بله,‬
‏‫مواظب باش,‬
‏‫- آقا، می‌خوای با سه‌چرخه ببریمت؟- نه,‬
‏‫دانشگاه ارلانگا سرونی‬
‏‫وای، چرا این دانشگاه‬ ‏‫شب‌ها این‌قدر سوت و کوره؟‬
‏‫تازه فقط چهار نفریم,‬
‏‫خب، ترم کوتاهه,‬
‏‫فقط ما چهار نفر افتادیم,‬
‏‫تنم مور مور میشه, واقعاً,‬
‏‫چرا ازمون خواست این‌قدر دیر بیایم؟‬
‏‫پنج دقیقه دیگه مونده,‬
‏‫اصلاح‬
‏‫آقای زینال چقدر دل و جرئت داره‬ ‏‫که تنها اینجا راه میره,‬
‏‫خیلی ساکته,‬
‏‫آره، خیلی ترسناکه,‬
‏‫مل!‬
‏‫تو از بین ما چهار نفر،‬ ‏‫نزدیک‌ترین بهشی,‬
‏‫باورت میشه‬
‏‫که اون‌قدر به دخترش سخت گرفت‬ ‏‫تا خودکشی کرد؟‬
‏‫می!‬
‏‫تو چرا همیشه دنبال این قضیه‌ای؟‬
‏‫خب، می‌خوام بدونم,‬
‏‫بعدشم دیروز باهامون نبود,‬
‏‫می‌خوای همیشه همین‌جوری شایعه بمونه؟‬
‏‫حالا اگه حقیقتو بدونی چی میشه؟‬
‏‫چیزی که من شنیدم اینه که،‬
‏‫می‌گفتن دخترش همیشه باید درس می‌خوند,‬
‏‫اجازه نداشت از اتاقش بیرون بیاد،‬
‏‫اجازه نداشت غذا بخوره،‬
‏‫اجازه نداشت آب بخوره,‬
‏‫باید توی اتاقش می‌موند‬ ‏‫تا کارش تموم بشه,‬
‏‫بعدشم اگه از اتاق بیرون می‌اومد‬
‏‫بدون اینکه کارش تموم شده باشه،‬
‏‫خیلی تنبیه می‌شد,‬
‏‫عجب!‬
‏‫نمی‌دونم, من جرئت ندارم بپرسم,‬
‏‫عجیبه، نه؟‬
‏‫آقای بکتی بهمون اصلاح رفتار یاد میده،‬
‏‫ولی رفتارهای خودش باید اصلاح بشه,‬
‏‫آره راست میگی!‬
‏‫تو هم,‬
‏‫آقای بکتی کمتر پیش میاد دیر بیاد,‬
‏‫نمی‌خوای همین الان ازش بپرسی؟‬
‏‫شاید یادش رفته,‬
‏‫من براش پیامک فرستادم,‬
‏‫ولی جواب نداد,‬
‏‫مگه هنوزم کسی پیامک استفاده می‌کنه؟‬
‏‫بچه‌ها، خبری ازش نیست,‬
‏‫بیاید بریم خونه,‬
‏‫میر، صبر کن,‬
‏‫بسه, بیاید بریم خونه,‬
‏‫یه کم صبر کنیم,‬
‏‫- یالا، بریم!‬ ‏‫- هی!‬
‏‫- عصر بخیر، آقا,‬ ‏‫- عصر بخیر، آقا,‬
‏‫هیچکس تا دو ساعت دیگه‬ ‏‫نمیتونه از این کلاس بره بیرون،‬
‏‫تا وقتی کلاس تموم بشه,‬
‏‫ما از خداییم و به سوی او باز می‌گردیم,‬
‏‫آقای سوبکتی هاندویو، استاد عزیزمان‬
‏‫امروز بعدازظهر ساعت ۱۷:۳۷‬ ‏‫بر اثر حادثه درگذشتند,‬
‏‫بچه‌ها!‬
‏‫- گروه,‬ ‏‫- گروه چت؟‬
‏‫گروه, همین الان ببینش,‬
‏‫میر! گروه چت رو ببین,‬
‏‫چاقالو, ایناهاش,‬
‏‫بگیرش!‬
‏‫آه نه, خودکارم افتاد,‬
‏‫لعنتی!‬
‏‫شبح!‬
‏‫- مایا!‬ ‏‫- مایا!‬
‏‫ما دیگه میریم آقا!‬
‏‫ما دیگه میریم آقا,‬
‏‫کجا میرید؟‬
‏‫دیره دیگه، آقا,‬
‏‫دیره، یا متوجه شدید؟‬
‏‫یالا, بریم!‬
‏‫برگردید!‬
‏‫آقای زینال، دروغ نمیگم,‬ ‏‫توی کلاس، اونجا,,,‬
‏‫آقای باکتی جلوی من بود, من که,,,‬
‏‫حتما خیال کردی,‬
‏‫خواهش می‌کنم، آقا، ما دیدیمش,‬
‏‫پس مدرکش کو؟‬
‏‫مل، لطفا به آقای زینال بگو,‬
‏‫ما آقای باکتی رو تو کلاس دیدیم، نه؟‬
‏‫- ببین,,,‬ ‏‫- وای خدای من!‬
‏‫شما,,, شما مسلمونید،‬ ‏‫اما به روح اعتقاد دارید؟‬
‏‫دروغ نمیگم, با چشمای خودم دیدمش,‬
‏‫آقای باکتی تو کلاس بود,‬ ‏‫اگه باور نمی‌کنید،‬
‏‫برید همون کلاس‬ ‏‫و خودتون ببینید,‬
‏‫آقای باکتی واقعا تو اون کلاس بود,‬
‏‫بس کنید, من می‌خوام برم سر تشییع جنازه آقای باکتی,‬
‏‫شما هم با من میاید یا نه؟‬
‏‫من دارم در رو قفل می‌کنم,‬
‏‫میخواید با من بیاید؟‬
‏‫اگه برید خونه‌اش،‬
‏‫اونجا آقای باکتی رو پیدا می‌کنید,‬
‏‫یالا,‬
‏‫- شماها میتونید اول برید,‬ ‏‫- بریم,‬
‏‫هیچ چیز بدی اتفاق نمی‌افته,‬
‏‫بگو, چطور شد؟‬
‏‫خبر نداشتید؟‬
‏‫نه,‬
‏‫فرار از صحنه تصادف بود,‬
‏‫صورتش متلاشی شده بود,‬
‏‫وای خدایا, خیلی متاسفم,‬
‏‫بیچاره,‬
‏‫مادرش هم نمیاد,‬
‏‫- کسی بهش خبر داده؟- وای خدای من,‬
‏‫بیچاره,‬
‏‫مِل,‬
‏‫مگه قرار نبود تو کلاس فوق‌برنامه آقای باقری باشی؟‬
‏‫آره,‬
‏‫خب، بعداً با بقیه در موردش صحبت می‌کنیم,‬
‏‫بیا تو,‬
‏‫وای خدای من!‬
‏‫ترسناکه,‬
‏‫- شنیدی؟- چی رو؟‬
‏‫شنیدم آقای باقری اینجا روح شده,‬
‏‫خب، پس,‬
‏‫برای کلاس آقای باقری،‬
‏‫می‌تونید با من ادامه بدید,‬
‏‫می‌تونیم از فردا شروع کنیم,‬
‏‫اما نمی‌خوام هیچ شایعه‌ای بشنوم‬
‏‫در مورد روح آقای باقری که اینجا پرسه می‌زنه,‬
‏‫باید روی این درس تمرکز کنید,‬
‏‫اما من دروغ نمی‌گم, همه دیدن,‬
‏‫مایا، تو باید بتونی اینو تحلیل کنی,‬
‏‫معروف بود,‬
‏‫پس ضمیر ناخودآگاهت باور می‌کنه که حقیقت داره,‬
‏‫اون جدی و ترسناکه,‬
‏‫حتی بعد از رفتنش،‬
‏‫هنوزم همین فکرو در موردش می‌کنی,‬
‏‫اما تقصیر ضمیر ناخودآگاهم نبود,‬
‏‫- ما واقعا,,,- مایا,‬
‏‫متوجه شدیم، خانم,‬
‏‫دانشجوهامو ازم نگیر,‬
‏‫همه‌شون مسئولیت منن,‬
‏‫وحشی!‬
‏‫برو کنار، باقری!‬
‏‫مزاحمم نشو, برو!‬
‏‫برو کنار، باقری,‬
‏‫برو!‬
‏‫مامان!‬
‏‫بلند شو، مامان!‬
‏‫انجمن دانشجویان روانشناسی UNES‬
‏‫پس قضیه اینه,‬
‏‫ما تازه فهمیدیم که آقای باقری‬
‏‫هیچ شماره تماس اضطراری نداره,‬
‏‫وقتی از بقیه اساتید پرسیدیم،‬
‏‫اونا هم نمی‌دونستن,‬
‏‫پدر و مادرش هنوز زنده‌ان؟‬
‏‫مسئله همینه,‬
‏‫کسی نمی‌دونه,‬
‏‫باشه، من پیداش می‌کنم,‬
‏‫تا جایی که من می‌دونم، با دخترش و مادرش زندگی می‌کرد,‬
‏‫تو از کجا می‌دونستی؟‬
‏‫عکس‌هاشو تو خونه‌اش دیدم,‬
‏‫باشه,‬
‏‫تا وقتی منتظر جمع‌آوری کمک مالی هستیم،‬
‏‫همزمان،‬
‏‫سابقه خانوادگی‌اش رو هم بررسی می‌کنیم,‬
‏‫مل,‬
‏‫میشه کمکم کنی؟‬
‏‫حتما,‬
‏‫لطفاً در مورد این خبر جدید رو بده,,,‬
‏‫مایا!‬
‏‫- مایا، چی شده؟- برو کنار!‬
‏‫می، این منم, دوستت,‬
‏‫- این منم!- آروم باش!‬
‏‫مایا!‬
‏‫آقای باکتی رو اونجا دیدم!‬
‏‫- دیدمش! می‌خواست منو بگیره!- آقای باکتی مرده، می,‬
‏‫اون از دنیا رفته,‬
‏‫- دروغ نمی‌گم! جلو چشمم دیدمش!- می,‬
‏‫باورم کن!‬
‏‫آروم باش، باشه؟ آروم باش,‬
‏‫می‌ترسم! دروغ نمی‌گم!‬
‏‫حالا همه چیز خوبه,‬
‏‫باشه؟‬
‏‫آروم باش, ما اینجاییم, باشه؟‬
‏‫شنیدی؟‬
‏‫خانم گیتا الان تو کماست,‬
‏‫پس ترم کوتاهمون چی میشه؟‬
‏‫باشه,‬
‏‫ما دیگه میریم,‬
‏‫مل، من دارم میرم,‬
‏‫- خداحافظ,- مراقب باش,‬
‏‫چرا این همه تصادف یهویی داره اتفاق میفته؟‬
‏‫بس کن این حرفای چرت و پرت رو,‬
‏‫این یه فاجعه‌اس,‬
‏‫بهتر نیست با هم دعا کنیم؟‬
‏‫برای اینکه روح آقای باکتی در آرامش باشه,‬
‏‫و برای خانم گیتا هم,‬
‏‫می، تو هم فرقی با فتاح نداری,‬
‏‫درگیر چیزای عجیب غریب,‬
‏‫چرا اسم منو آوردی؟‬
‏‫این‌جوری نیست,‬
‏‫منظورم اینه،‬
‏‫- این وضعیت,,,‬ ‏‫- خب، بریم با آقای شریف ملاقات کنیم,‬
‏‫این کِی اتفاق افتاد؟‬
‏‫دیروز، آقا,‬
‏‫جز مایا، کی دیگه دید؟‬
‏‫من ندیدم,‬
‏‫شماها دیدید,‬
‏‫منم دیدم، آقا,‬
‏‫- ولی,,,‬ ‏‫- باشه، گوش کن,‬
‏‫اگه می‌خواید با هم دعا کنید،‬
‏‫باید خصوصی باشه,‬
‏‫نذارید بقیه دانشجوها‬ ‏‫یا اساتید بفهمن,‬
‏‫این ممکنه باعث شایعه بشه‬
‏‫که پردیس ما «جن‌زده» است,‬
‏‫هرچی که هست، ارواح واقعی نیستن,‬
‏‫اینجاست, از اینجا میاد,‬
‏‫همون‌طور که گفتید،‬
‏‫این مراسم رو برگزار می‌کنیم‬ ‏‫برای احترام به فرزند خانم گیتا‬
‏‫و برای مرحوم آقای باکتی,‬
‏‫فهمیدی؟‬
‏‫زینال؟‬
‏‫متوجه شدی؟‬
‏‫بله، آقا,‬
‏‫ارواح از اینجان,‬
‏‫درسته؟‬
‏‫من به عنوان رئیس انجمن دانشجویی،‬
‏‫باید بهتون یادآوری کنم‬
‏‫که از پخش کردن داستان‌های ترسناک‬ ‏‫تو پردیسمون دست بردارید,‬
‏‫بیست ساله دارم تدریس می‌کنم،‬
‏‫فقط شماها نتونستید درس منو پاس کنید,‬
‏‫آبروی منو بردید,‬
‏‫مایا!‬
‏‫- مل,‬ ‏‫- چی شده؟‬
‏‫چرا گوشیتو روشن نکردی؟‬
‏‫خاموشش کردم,‬
‏‫بابام داشت بهم زنگ می‌زد,‬
‏‫باشه، بریم دانشگاه,‬
‏‫بیا با هم دعا کنیم,‬
‏‫به خداوند شنوا و دانا پناه می‌برم از شر شیطان,‬
‏‫پروردگارا، به تو پناه می‌برم‬ ‏‫از وسوسه‌های شیطان،‬
‏‫و به تو پناه می‌برم، پروردگارا،‬ ‏‫اگر آن‌ها به من نزدیک شوند,‬
‏‫پروردگارا، به تو پناه می‌برم‬ ‏‫از وسوسه‌های شیطان،‬
‏‫و به تو پناه می‌برم، پروردگارا،‬ ‏‫اگر آن‌ها به من نزدیک شوند,‬
‏‫دانشگاه ارلانگا سرونی‬
‏‫ممکنه,,,‬
‏‫چیزی هست که می‌خواد بگه؟‬
‏‫درسته؟‬
‏‫یا,,,‬
‏‫ما نباید اون شب از کلاس می‌رفتیم بیرون,‬
‏‫خودش گفت، درسته؟‬
‏‫برای دو ساعت بعدی,‬
‏‫مثل دخترش، که نمی‌تونست از اتاقش بیرون بیاد‬
‏‫تا کارش تموم بشه، ولی رفت و بعد,,,‬
‏‫می! بسه دیگه!‬
‏‫دیگه چرت و پرت نگو,‬
‏‫ببخشید؟ پیشنهاد؟‬
‏‫دیدی، درسته؟ وقتی اون دنبالم کرد؟‬
‏‫چه جور پیشنهادی می‌تونه خانم گیتا رو به کما ببره؟‬
‏‫آملیا!‬
‏‫مایا!‬
‏‫فقط ما دو تا؟‬
‏‫امیر!‬
‏‫فتاح!‬
‏‫درس بخون!‬
‏‫نه! نمی‌تونم,‬
‏‫درس بخون!‬
‏‫نمی‌خوام بمیرم!‬
‏‫نمی‌خوام,,, مل، نمی‌خوام بمیرم,‬
‏‫- نمی‌خوام بمیرم، مل!- می,,,‬
‏‫هیچ‌کس نمی‌میره، می!‬
‏‫باشه؟‬
‏‫به تسخیر ارواح اعتقاد داری؟‬
‏‫اون موقع‌ها مردم می‌گفتن‬
‏‫واسه کارهای ناتمامشون تو این دنیا پرسه می‌زدن,‬
‏‫کارهای ناتمام؟‬
‏‫آره,‬
‏‫یه همچین چیزی,‬
‏‫اگه روح آقای بکتی به‌خاطر کار ناتمومش ما رو تسخیر کرده,,,‬
‏‫آیا درمورد دخترشه؟‬
‏‫دختر یک استاد خودکشی کرد‬
‏‫دختر یک استاد گویا خودکشی کرد‬
‏‫پدر سکوت را ترجیح داد‬
‏‫هی! حواست باشه!‬
‏‫ببخشید، آقا!‬
‏‫لعنتی,‬
‏‫نام: امیر، دانشکده: روانشناسی‬
‏‫روانشناسی شناختی‬
‏‫نیسا؟‬
‏‫ببخشید، آقا,‬
‏‫همسایه: نیسا همیشه درس می‌خواند، پدرش اجازه بازی نمی‌داد‬
‏‫آیا خودکشی نیسا هنوز هم بار سنگینی بر دوش آقای بکتی است؟‬
‏‫ببخشید، زیاد نمی‌تونم کمک کنم,‬
‏‫اما تا جایی که می‌دونم، درسته,‬
‏‫دخترش خودکشی کرد,‬
‏‫همه اینجا ازش خبر دارن,‬
‏‫زندگی آقای بختی چطور بود؟‬
‏‫مخصوصاً بعد از فوت دخترش,‬
‏‫کارهای روزمره‌ش فقط درس‌دادن بود و بعد هم رفتن خونه,‬
‏‫درس‌دادن و بعدشم رفتن خونه,‬
‏‫من می‌ترسم,‬
‏‫روح آدم عجیبی مثل اون، معمولاً آرامش نداره,‬
‏‫باشه خانم، من می‌رم,‬
‏‫خیلی ممنون,‬
‏‫خواهش می‌کنم, خداحافظ,‬
‏‫هی,‬
‏‫بذارش سر جاش، باشه؟‬
‏‫اینجا خیلی تاریکه,‬
‏‫میر؟‬
‏‫امیر؟‬
‏‫میر؟‬
‏‫میر، لطفاً مسخره‌بازی درنیار,‬
‏‫هی!‬
‏‫هی! الو؟‬
‏‫روان‌شناسی صنعتی و سازمانی‬
‏‫وایسا! بس کن!‬
‏‫هی، چی شده؟‬
‏‫اونجاست! آقای بختیه!‬
‏‫آقای بختی!‬
‏‫خدای من! بیا بریم!‬
‏‫درس بخونید!‬
‏‫کمک!‬
‏‫بیست ساله که دارم درس می‌دم،‬
‏‫فقط شماها نتونستید پاس کنید,‬
‏‫- شما منو خجالت‌زده می‌کنید!‬ ‏‫- برو کنار!‬
‏‫شما منو خجالت‌زده می‌کنید!‬
‏‫کمکم کن!‬
‏‫مایا!‬
‏‫- نگاه کن,‬ ‏‫- خدای من, چیکار کنیم؟‬
‏‫هی، یکی مرده!‬
‏‫الو، میر؟‬
‏‫مل, مایام، مل,‬
‏‫مایا!‬
‏‫سریع بیا آپارتمان مایا,‬
‏‫میر، ولم کن!‬
‏‫- اشکالی نداره,‬ ‏‫- ولم کن!‬
‏‫- مل,,,‬ ‏‫- وایسا!‬
‏‫وایسا!‬
‏‫مایا رو ول کن,‬
‏‫ما دوستای صمیمی بودیم،‬
‏‫ولی هیچ‌وقت نمی‌دونستیم مایا اینقدر افسرده‌ست,‬
‏‫باید به حرفای مایا گوش می‌کردیم‬
‏‫و احساساتشو بی‌اعتبار نمی‌کردیم,‬
‏‫حتی یه گوش شنوا‬
‏‫می‌تونه درمانی برای اختلالات روانی باشه,‬
‏‫چرا اینطوری شد؟‬
‏‫ببین,‬
‏‫پس، چیزی که اون دیده بود حقیقت داشت,‬
‏‫اون شب نباید از کلاس می‌رفتیم بیرون، مل!‬
‏‫حالا نفرین شدیم! این نفرین ماست!‬
‏‫الو؟‬
‏‫بله، امیر هستم، قربان,‬
‏‫قربان,‬
‏‫خبر بدی داریم,‬
‏‫مایا مرده پیدا شد,‬
‏‫تسلیت می‌گم، قربان,‬
‏‫پدرش چطوره؟‬
‏‫داره گریه می‌کنه,‬
‏‫گفت هر وقت خبری از مایا میشه،‬
‏‫همیشه براش خبر بد بوده,‬
‏‫باید یه کاری بکنیم, نمی‌تونیم بیکار بمونیم,‬
‏‫مایا,,, مرده!‬
‏‫اون خودکشی کرد چون مثل ما، آقای باکتی آزارش می‌داد,‬
‏‫میر، دیدی، درسته؟‬
‏‫اون تو رو هم اذیت می‌کنه، مگه نه؟‬
‏‫بگو!‬
‏‫پس راست می‌گی، ما نفرین آقای باکتی شدیم!‬
‏‫بس کن! لطفاً داد نزن!‬
‏‫- نه، این درست نیست! - در مورد مایا,,,‬
‏‫باور نمی‌کنم اون خودکشی کرده باشه,‬
‏‫نمی‌دونم ربط داره یا نه،‬
‏‫ولی مرگ مایا عین مرگ نیسا، دختر آقای باکتی بود,‬
‏‫پس می‌گی جان ما در خطره؟‬
‏‫هی، فتاح!‬
‏‫- من اینو نمی‌خوام! - فتاح!‬
‏‫فتاح، آروم باش!‬
‏‫مطمئنم، فقط خانم گیتا می‌تونه به همه‌ی اینا جواب بده,‬
‏‫خانم گیتا تنها امید ماست,‬
‏‫بریم خونه‌ی آقای باکتی,‬
‏‫شاید بتونیم چیزی اونجا پیدا کنیم,‬
‏‫باشه قربان، این رو با مقامات هماهنگ می‌کنم,‬
‏‫تا جسد بلافاصله به خونه‌اش منتقل بشه,‬
‏‫باشه,‬
‏‫اما خانم گیتا تنها کلیده,‬
‏‫بریم پیش آقای شریف و همه چیز رو توضیح بدیم,‬
‏‫اونا باورمون نمی‌کنن، فتاح!‬
‏‫قربان، بفرمایید, همه پایین منتظرن,‬
‏‫بریم,‬
‏‫بیهوده‌ست, نمی‌تونیم چیزی ببینیم,‬
‏‫تا، کمکم کن!‬
‏‫ها؟ چطور؟‬
‏‫یک، دو، سه!‬
‏‫پخش بشیم,‬
‏‫تا سریع‌تر پیش بره,‬
‏‫باشه,‬
‏‫بابا، دوستت دارم,‬
‏‫برو گمشو، عوضی!‬
‏‫- هی! / - تو هیچی نمی‌دونی,‬
‏‫- تو هیچی نمی‌دونی! / - بسه!‬
‏‫بسه!‬
‏‫اگه بهمون کمک نمی‌کنی،‬
‏‫حداقل سر راهمون قرار نگیر,‬
‏‫کمکت کنم برای چی؟‬
‏‫همین الان برو!‬
‏‫برو!‬
‏‫آقا!‬
‏‫منو ببخشید، آقا!‬
‏‫الله اکبر,‬
‏‫سلام علیکم و رحمة الله و برکاته,‬
‏‫کلاستون رو تموم کنید!‬
‏‫برگردین!‬
‏‫درس هنوز تموم نشده!‬
‏‫نه, من به اون کلاس برنمی‌گردم,‬
‏‫بعد از اون اتفاق تو کلاس، اوضاع اینجوری شد!‬
‏‫ما چاره‌ی دیگه‌ای نداریم، طه!‬
‏‫اگه می‌خوایم اینو تموم کنیم، باید بریم اونجا,‬
‏‫عامل حق داره، طه,‬
‏‫ما چاره‌ی دیگه‌ای نداریم,‬
‏‫من,,, من می‌ترسم، میر، مِل!‬
‏‫- من می‌ترسم! / - ما پیشتیم,‬
‏‫خب اگه اونجا باشید که چی؟‬
‏‫اگه اتفاقی برام بیفته، مسئولیتشو قبول می‌کنید؟‬
‏‫- لطفاً آروم باش! / - اگه بمیرم چی؟‬
‏‫- آروم باش! / - اگه بمیرم چی؟‬
‏‫- اگه بمیرم چی؟ / - لطفاً آروم باش!‬
‏‫فتاح!‬
‏‫باید با هم بریم اونجا,‬
‏‫به خاطر مایا,‬
‏‫اگه همه‌ش واقعیت داشته باشه،‬
‏‫همین که وارد بشیم، دیگه نمی‌تونیم خارج بشیم,‬
‏‫اصلاح رفتار‬
‏‫امیر!‬
‏‫عامل!‬
‏‫فتاح!‬
‏‫تو کلاس بمون!‬
‏‫فتاح!‬
‏‫میر، این چت واتساپ همسایه‌ی آقای باختیه,‬
‏‫خانم نورجانا,‬
‏‫اون تنها کسیه که از خانواده‌ش باقی مونده, اون مادرشه,‬
‏‫بیا بریم اونجا,‬
‏‫فتاح چی؟ اول پیداش کنیم!‬
‏‫مِل، این تنها راهه!‬
‏‫باید الان باشه؟‬
‏‫مطمئنی می‌خوای الان بری؟‬
‏‫چاره‌ای نداریم، مل,‬
‏‫هرچی زودتر تمومش کنیم، بهتره,‬
‏‫باشه,‬
‏‫امیر! امل!‬
‏‫کمکم کن!‬
‏‫آقای زینال!‬
‏‫ببخشید,‬
‏‫ببخشید, اینجا خونه خانم نورجاناست؟‬
‏‫آقا منو ببخشید!‬
‏‫از وقتی نیسا مُرد،‬
‏‫همش خودشو سرزنش می‌کنه,‬
‏‫گذاشت همه در موردش حرف بزنن،‬
‏‫که نیسا مُرد‬
‏‫به خاطر آموزش سختگیرانه‌اش,‬
‏‫ببخشید، شما می‌گید‬
‏‫نیسا به خاطر اون نمرده؟‬
‏‫نیسا, این بیسکویت رو بخور,‬
‏‫- ممنون,‬ ‏‫- اون بهش سختگیرانه آموزش می‌داد,‬
‏‫مجبور بود یواشکی غذا بخوره,‬
‏‫اون شب،‬
‏‫صرعش عود کرد,‬
‏‫نیسا!‬
‏‫باکتی ترجیح داد چیزی نگه,‬
‏‫فکر می‌کرد به خاطر مرگ نیسا‬ ‏‫حقشه که مجازات بشه,‬
‏‫از اون موقع، فقط روی تدریس تمرکز کرد,‬
‏‫آقا منو ببخشید!‬
‏‫پس ما هیچ راه حلی نداریم، مل؟‬
‏‫اگه نیسا خودکشی نکرده،‬
‏‫یعنی اون هنوز اینجاست‬ ‏‫چون احساس گناه می‌کنه؟‬
‏‫اما من نمی‌فهمم,‬
‏‫این چه ربطی به ما داره؟‬
‏‫خانم نور اینو گفت,‬
‏‫از اون موقع،‬ ‏‫فقط روی تدریس تمرکز کرد,‬
‏‫و ما می‌بینیم‬ ‏‫که واقعاً بهش متعهده,‬
‏‫ما دانش‌آموزان شکست‌خورده‌اش هستیم,‬
‏‫ما دانش‌آموزان شکست‌خورده‌ایم، مل,‬
‏‫مل!‬
‏‫فتاح!‬
‏‫- فتاح!‬ ‏‫- فتاح!‬
‏‫میر، چطور اینو باز کنم؟‬
‏‫- فتاح!‬ ‏‫- فتاح!‬
‏‫- فتاح؟‬
‏‫- فتاح!‬ ‏‫- نه، آقای باکتی!‬
‏‫ببخشید آقا! نه، آقای باکتی!‬
‏‫فتاح، بیدار شو!‬
‏‫- فتاح!‬ ‏‫- فتاح!‬
‏‫مل، این فقط تو سر ما نیست,‬
‏‫شاید ربطی به فداکاریش هم نداره,‬
‏‫مسئله جاه‌طلبیشه!‬
‏‫اونو به یک روح تبدیل کرد!‬
‏‫ما دو بار قوانینشو شکستیم، مل,‬
‏‫دو بار کلاسو ترک کردیم، مل!‬
‏‫منو ببخشید، استاد!‬
‏‫امیر!‬
‏‫وایستا!‬
‏‫عروسک!‬
‏‫عروسک کجاست؟‬
‏‫استاد، می‌دونم تقصیر شما نیست,‬
‏‫نیسا به خاطر شما نمرد,‬
‏‫این تقصیر شما نیست,‬
‏‫منو ببخشید، استاد! استاد!‬
‏‫منو ببخشید، استاد!‬
‏‫امیر، وایستا!‬
‏‫امیر، نه! امیر!‬
‏‫این تقصیر شما نیست,‬
‏‫تقصیر شما نیست که ما شکست خوردیم,‬
‏‫استاد، همش تقصیر ماست!‬
‏‫شما پدر خوبی بودید,‬
‏‫شما برای همه ما معلم خوبی بودید,‬
‏‫لطفاً منو ببخشید، استاد!‬
‏‫ما شما رو ناامید کردیم,‬
‏‫از اولش هیچوقت فکر نکردم آدم بدی هستید,‬
‏‫من هیچوقت اینو باور نکردم چون نامعلوم بود، استاد,‬
‏‫ولی حالا واضحه,‬
‏‫شما فقط بهترین رو برای نیسا می‌خواستید,‬
‏‫و برای ما,‬
‏‫برای ساعت ۳ بعدازظهره، درسته؟‬
‏‫بله، ساعت ۳ بعدازظهر کلاس داریم,‬
‏‫من مطالب کلاس امروز رو هم آماده کردم,‬
‏‫این برای شماست,‬
‏‫لازم نیست، استاد, مال شماست,‬
‏‫- با اجازه، استاد,‬ ‏‫- بله,‬
‏‫بابا,,,‬
‏‫وای خدای من!‬
‏‫میر! امیر!‬
‏‫امیر، لطفاً بیدار شو!‬
‏‫امیر!‬
‏‫میر، لطفاً بیدار شو!‬
‏‫فتاح، بیدار شو!‬
‏‫خب، بریم سراغ کارهای باقیمونده,‬
‏‫حالا می‌دونم‬
‏‫که برای نشون دادن خودشون و نفوذ به بُعد،‬
‏‫به انرژی زیادی نیاز داشت,‬
‏‫آقای باکتی تمام اون انرژی رو داره‬
‏‫از تعهد، جاه‌طلبی و عشقش,‬
‏‫متأسفانه، تعهد بیش از حد‬
‏‫اونو توی چشم دانشجوهاش به استاد «قاتل» تبدیل کرد,‬
‏‫- صبح بخیر، عزیزم!‬ ‏‫- صبح بخیر، مامان,‬
‏‫محیط دانشگاه باید مکانی امن و راحت برای دانشجوها باشه,‬
‏‫حالا وظیفه منه که اون تعهد رو ادامه بدم‬
‏‫بدون اینکه همدلی رو نادیده بگیرم,‬
‏‫این پژوهش فلسفی می‌تواند بر نظریه‌ی‬
‏‫رویکرد روانشناختی تأثیر بگذارد،‬
‏‫و شیوه‌ای را ایجاد می‌کند که روانشناسی‬
‏‫رفتار انسان و فرایند ذهنی را می‌فهمد و مطالعه می‌کند,‬
‏‫- خانم، می‌تونم یه سوال بپرسم؟‬ ‏‫- بله، بفرمایید,‬
‏‫خب، چه رابطه‌ای بین متافیزیک و روانشناسی هست؟‬
‏‫همونطور که قبلا گفتم،‬
‏‫متافیزیک به بررسی ماهیت اساسی‬
‏‫واقعیت و هستی می‌پردازد‬
‏‫و با ذهن انسان و تجربه سروکار دارد,‬
‏‫این قدرت ذهن ماست که رفتار ما رو کنترل می‌کنه,‬
‏‫از دست دادن مایا به خاطر افسردگی و ترس‬
‏‫شکست من به عنوان بهترین دوستش بود,‬
‏‫اما زندگی باید ادامه پیدا کنه، تا به تعهد و عشقمون ادامه بدیم,‬
‏‫مثل چیزی که از تعهد آقای باکتی یاد گرفتم,‬
‏‫تا لحظه‌ی مرگش،‬
‏‫می‌خواست کارش رو تا آخر تموم کنه,‬
‏‫اهمیت به سلامت روان دانشجو‬
‏‫تمام دانشگاه‌های اندونزی، استادان را از رفتار «خشن» منع کردند,‬
‏‫منع استادان از رفتار «خشن»‬
‏‫عاملی که بر شادی و رفاه دانشجوها تأثیر می‌گذارد,‬
‏‫سلامت روان چقدر برای دانشجوها مهمه؟‬
‏‫کارشناسان آموزش می‌گویند استادان «قاتل» باید ممنوع شوند,‬
‏‫بررسی بحث‌برانگیزِ ارتباط‬
‏‫بین روانشناسی و ماوراءالطبیعه‬
‏‫افرادی که به این چیزها اعتقاد دارند‬
‏‫شرایط روانی یکسانی دارند,‬
‏‫«در تاریکی ذهن انسان‬
‏‫رمزی عمیق‌تر نهفته است‬
‏‫از آنچه علم می‌تواند توضیح دهد,»‬
‏‫داستان یک استاد ماورائی که مو بر تن سیخ می‌کند,‬
‏‫داستانی درباره یک استاد ماورائی‬
‏‫بین کاربران فضای مجازی دست به دست می‌شود,‬
‏‫این داستان در شبکه‌های اجتماعی نیز منتشر شد,‬
‏‫گفته می‌شود، استاد ماورائی در پردیس‌های دانشگاهی مناطق مختلف ظاهر شده است,‬
‏‫استاد ماورائی‬
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]